1 Filho meu, se tiveres ficado Pv 11.15;17.18;20.16;22.26;27.13por fiador do teu próximo,
se tiveres dado um penhor por outro,
2 estás enredado pelas palavras da tua boca,
estás preso pelas palavras da tua boca.
3 Faze isso, pois, filho meu, e livra-te,
visto que caíste no poder do teu próximo;
vai, humilha-te e importuna ao teu próximo.
4 Não dês Sl 132.4sono aos teus olhos,
nem adormecimento às tuas pálpebras.
5 Livra-te como gazela da mão do caçador
e, como Sl 91.3;124.7pássaro, da mão do passarinheiro.
6 Vai ter com a Pv 30.24-25formiga, ó Pv 6.9;10.26;13.4;20.4;26.16preguiçoso,
considera os seus caminhos e sê sábio.
7 Ela, Pv 30.27não tendo chefe,
nem superintendente, nem governador,
8 faz a provisão do seu mantimento Pv 10.5no estio
e ajunta, no tempo da ceifa, o seu alimento.
9 Até quando, ó preguiçoso, ficarás deitado?
Quando te levantarás do teu sono?
10 Pv 24.33-34Um pouco para dormir, um pouco para toscanejar,
um pouco para cruzar os braços em repouso.
11 Assim, virá a tua Pv 10.4;12.24;13.4;19.15;20.4;23.21pobreza como um salteador,
e a tua indigência, como um homem armado.
12 Pv 16.27O homem vil, o homem iníquo,
anda com a Pv 4.24;10.32perversidade na boca;
13 Pv 10.10;Sl 35.19pisca os olhos, faz sinais com os pés
e acena com os dedos.
14 Pv 17.20A perversidade está no seu coração, sempre Pv 3.29;Mq 2.1maquina o mal;
Pv 6.19;16.28semeia discórdias.
15 Portanto, Pv 24.22virá de repente a sua calamidade;
Is 30.13-14;Jr 19.11de improviso, será quebrantado, 2Cr 36.16sem que haja remédio.
16 Há seis coisas que Jeová aborrece,
sim, há sete que a sua alma abomina:
17 Pv 21.4;30.13;Sl 18.27;101.5olhos altivos, Pv 12.22;17.7;Sl 31.18;120.2língua mentirosa,
e mãos que Pv 28.17;Dt 19.10;Is 1.15;59.7derramam sangue inocente;
18 coração que maquina Pv 24.2;Gn 6.5projetos iníquos,
Pv 1.16pés que se apressam a correr para o mal;
19 Pv 12.17;19.5,9;21.28;Sl 27.12testemunha falsa que profere mentiras,
e o que Pv 6.14semeia discórdia entre seus irmãos.
20 Filho meu, Pv 7.1guarda os mandamentos de teu pai
Pv 1.8e não abandones a instrução de tua mãe.
21 Pv 3.3Ata-os perpetuamente ao teu coração,
pendura-os à roda do teu pescoço.
22 Quando Pv 3.23andares, ela te guiará;
quando te Pv 3.24deitares, te guardará;
e, quando acordares, ela falará contigo.
23 Pois o Sl 119.105mandamento é uma lâmpada, e a lei, uma luz;
e as Pv 10.17repreensões da instrução são o caminho da vida
24 Pv 7.5para te guardarem da má mulher
Pv 2.16;5.3;7.21e das lisonjas da língua da estrangeira.
25 Mt 5.28Não cobices no teu coração a sua formosura
e não te deixes render pelas suas 2Rs 9.30;Jr 4.30;Ez 23.40pálpebras.
26 Pois, Pv 5.9-10;29.3por causa duma mulher prostituída, o homem é reduzido a um bocado de pão;
e a que é adúltera Pv 7.23;Ez 13.18caça a vida preciosa.
27 Poderá o homem tomar fogo no seu seio,
sem que ardam os seus vestidos?
28 Ou poderá andar por cima de brasas vivas,
sem que se queimem os pés?
29 Assim será com aquele que Ez 18.6;33.26se chega à mulher do seu próximo;
Pv 16.5não ficará sem castigo quem a tocar.
30 O ladrão não é desprezado, se furtar
Jó 38.39para matar a fome, quando estiver faminto;
31 porém, se for colhido, Êx 22.1-4pagará sete vezes tanto;
entregará todos os bens de sua casa.
32 Quem comete adultério é Pv 7.7;9.4,16;10.13,21;11.12;12.11, etc.falto de entendimento;
Pv 7.22-23destrói-se a si mesmo quem assim procede.
33 Ele receberá feridas e ignomínia,
e o seu opróbrio não se apagará;
34 porque Pv 27.4;Ct 8.6o ciúme enfurece o homem;
e não poupará no Pv 11.4;Lv 20.10dia da vingança.
35 Não aceitará resgate algum,
nem se contentará, ainda que dês muitos presentes.
1 Mia filo! se vi garantiis por via proksimulo
Kaj donis vian manon por aliulo,
2 Tiam vi enretiĝis per la vortoj de via buŝo,
Kaptiĝis per la vortoj de via buŝo.
3 Tiam, mia filo, agu tiel kaj saviĝu,
Ĉar vi falis en la mano de via proksimulo:
Iru, vigliĝu, kaj petegu vian proksimulon;
4 Ne lasu viajn okulojn dormi
Kaj viajn palpebrojn dormeti;
5 Savu vin, kiel gazelo, el la mano,
Kaj kiel birdo el la mano de la birdokaptisto.
6 Iru al la formiko, vi maldiligentulo;
Rigardu ĝian agadon, kaj saĝiĝu.
7 Kvankam ĝi ne havas estron,
Nek kontrolanton, nek reganton,
8 Ĝi pretigas en la somero sian panon,
Ĝi kolektas dum la rikolto sian manĝon.
9 Ĝis kiam, maldiligentulo, vi kuŝos?
Kiam vi leviĝos de via dormo?
10 Iom da dormo, iom da dormeto,
Iom da kunmeto de la manoj por kuŝado;
11 Kaj venos via malriĉeco kiel rabisto,
Kaj via senhaveco kiel viro armita.
12 Homo sentaŭga, homo malbonfarema,
Iras kun buŝo malica,
13 Donas signojn per la okuloj, aludas per siaj piedoj,
Komprenigas per siaj fingroj;
14 Perverseco estas en lia koro, li intencas malbonon;
En ĉiu tempo li semas malpacon.
15 Tial subite venos lia pereo;
Li estos rompita subite, kaj neniu lin sanigos.
16 Jen estas ses aferoj, kiujn la Eternulo malamas,
Kaj sep, kiujn Li abomenegas.
17 Arogantaj okuloj, mensogema lango,
Kaj manoj, kiuj verŝas senkulpan sangon,
18 Koro, kiu preparas malbonfarajn intencojn,
Piedoj, kiuj rapidas kuri al malbono,
19 Falsa atestanto, kiu elspiras mensogojn;
Kaj tiu, kiu semas malpacon inter fratoj.
20 Konservu, mia filo, la ordonon de via patro,
Kaj ne forĵetu la instruon de via patrino.
21 Ligu ilin por ĉiam al via koro,
Volvu ilin sur vian kolon.
22 Kiam vi iros, ili gvidos vin;
Kiam vi kuŝiĝos, ili vin gardos;
Kaj kiam vi vekiĝos, ili parolos kun vi.
23 Ĉar moralordono estas lumingo, kaj instruo estas lumo,
Kaj edifaj predikoj estas vojo de vivo,
24 Por gardi vin kontraŭ malbona virino,
Kontraŭ glata lango de fremdulino.
25 Ne deziregu en via koro ŝian belecon,
Kaj ne kaptiĝu per ŝiaj palpebroj.
26 Ĉar la kosto de publikulino estas nur unu pano;
Sed fremda edzino forkaptas la grandvaloran animon.
27 Ĉu iu povas teni fajron en sia sino tiel,
Ke liaj vestoj ne brulu?
28 Ĉu iu povas marŝi sur ardantaj karboj,
Ne bruligante siajn piedojn?
29 Tiel ankaŭ estas kun tiu, kiu venas al la edzino de sia proksimulo;
Neniu, kiu ŝin ektuŝas, restas sen puno.
30 Oni ne faras grandan honton al ŝtelanto,
Se li ŝtelas por sin satigi, kiam li malsatas;
31 Kaj kiam oni lin kaptas, li pagas sepoble;
La tutan havon de sia domo li fordonas.
32 Sed kiu adultas kun virino, tiu estas sensaĝa;
Tiu, kiu faras tion, pereigas sian animon;
33 Batojn kaj malhonoron li ricevas,
Kaj lia honto ne elviŝiĝas;
34 Ĉar furiozas la ĵaluzo de la edzo;
Kaj li ne indulgas en la tempo de la venĝo.
35 Li rigardas nenian kompenson,
Kaj li ne akceptas, se vi volas eĉ multe donaci.