1 Aquele que, sendo *Pv 1.24-31;1Sm 2.25;2Cr 36.16muitas vezes repreendido, endurece a sua cerviz

será, *Pv 6.15de repente, quebrantado, sem que haja remédio.

2 Quando se multiplicam *Pv 11.10;28.12;Et 8.15os justos, regozija-se o povo;

mas, *Pv 28.15quando o perverso toma o governo, o povo geme.

3 O homem que *Pv 10.1;15.20;27.11;28.7ama a sabedoria alegra a seu pai;

mas quem *Pv 5.10;6.26;Lc 15.30frequenta a companhia das prostitutas disperdiça a sua fazenda.

4 *Pv 29.14;8.15;2Cr 9.8O rei pela justiça estabelece a terra,

mas o *Pv 15.27amigo de impostos a transtorna.

5 O homem que *Sl 5.9lisonjeia ao seu próximo

arma-lhe uma rede aos passos.

6 Na transgressão do homem mau, há *Pv 22.5;Ec 9.12laço,

mas o justo *Êx 15.1jubila e se regozija.

7 *Pv 31.8-9;Jó 29.16;Sl 41.1O justo toma conhecimento da causa dos pobres;

o perverso não tem conhecimento para a conhecer.

8 Os homens escarnecedores *Pv 11.11abrasam a cidade,

mas os *Pv 16.14sábios desviam a ira.

9 Se o homem sábio disputar com o insensato,

quer se agaste, quer se ria, não haverá descanso.

10 *Gn 4.5-8;1Jo 3.12Os sanguinolentos aborrecem o íntegro;

e, quanto ao reto, procuram tirar-lhe a vida.

11 *Pv 12.16;14.33O tolo derrama toda a sua ira,

mas *Pv 19.11o sábio a reprime e aplaca.

12 Se *1Rs 12.14o governador atende às mentiras,

todos os seus servos são perversos.

13 *Pv 22.2O pobre e o opressor se encontram;

Jeová *Ed 9.8;Sl 13.3alumia os olhos de ambos.

14 *Sl 72.4;Is 11.4O rei que julga fielmente os pobres

terá *Pv 16.12;25.5o seu trono estabelecido para sempre.

15 *Pv 13.24;22.15A vara e a repreensão dão sabedoria,

mas a criança deixada a si *Pv 10.1;17.25envergonha a sua mãe.

16 Quando os perversos se multiplicam, multiplicam-se as transgressões;

mas os *Pv 21.12;Sl 37.34,36;58.10;91.8;92.11justos verão a queda deles.

17 *Pv 29.15Corrige o teu filho, e ele te fará descansar;

ele *Pv 10.1trará delícias à tua alma.

18 Onde não há *1Sm 3.1;Sl 74.9;Am 8.11-12revelação, o povo fica *Êx 32.25sem freio;

mas aquele *Pv 8.32;Sl 1.1-2;106.3;119.2;Jo 13.17que guarda a lei, este é feliz.

19 O servo se não emendará com palavras,

porque, ainda que entenda, não obedecerá.

20 Vês tu um homem *Tg 1.19precipitado no falar?

*Pv 26.12Mais esperança há para o tolo do que para ele.

21 Aquele que cria delicadamente ao seu servo desde a meninice,

nele, terá por fim *Pv 30.23um filho.

22 *Pv 15.18;26.21O homem irascível excita rixas,

*Pv 17.19e o furioso multiplica transgressão.

23 *Pv 11.2;16.18;2Sm 22.28;Dn 4.30-31;Mt 23.12;Tg 4.6A soberba do homem o abaterá,

mas o *Pv 15.33;18.12;22.4;Is 66.2;Lc 14.11;18.14;Tg 4.10humilde de espírito receberá honra.

24 Aquele que é sócio dum ladrão *Pv 15.32aborrece a sua alma;

*Lv 5.1ouve-o sob juramento e nada denuncia.

25 *Gn 12.12;20.2;Lc 12.4;Jo 12.42-43O medo do homem traz um laço,

mas quem *Pv 18.10;28.25;Sl 91.1-16confia em Jeová está seguro.

26 *Pv 19.6Muitos procuram o favor do governador,

mas a *Is 49.4;1Co 4.4sentença de cada um vem de Jeová.

27 *Pv 12.8;Sl 6.8;139.21-22O homem injusto é abominação aos justos,

*Pv 29.10;Sl 69.4;Mt 10.22;24.9;Jo 15.18;17.14;1Jo 3.13e o reto no seu caminho é abominação ao perverso.

1 Se homo ofte admonita restos obstina,

Li subite pereos sen ia helpo.

2 Kiam altiĝas virtuloj, la popolo ĝojas;

Sed kiam regas malvirtulo, la popolo ĝemas.

3 Homo, kiu amas saĝon, ĝojigas sian patron;

Sed kiu komunikiĝas kun malĉastulinoj, tiu disperdas sian havon.

4 Reĝo per justeco fortikigas la landon;

Sed donacamanto ĝin ruinigas.

5 Homo, kiu flatas al sia proksimulo,

Metas reton antaŭ liaj piedoj.

6 Per sia pekado malbona homo sin implikas;

Sed virtulo triumfas kaj ĝojas.

7 Virtulo penas ekkoni la aferon de malriĉuloj;

Sed malvirtulo ne povas kompreni.

8 Homoj blasfemantaj indignigas urbon;

Sed saĝuloj kvietigas koleron.

9 Se saĝa homo havas juĝan aferon kun homo malsaĝa,

Tiam, ĉu li koleras, ĉu li ridas, li ne havas trankvilon.

10 Sangaviduloj malamas senkulpulon;

Sed virtuloj zorgas pri lia vivo.

11 Sian tutan koleron aperigas malsaĝulo;

Sed saĝulo ĝin retenas.

12 Se reganto atentas mensogon,

Tiam ĉiuj liaj servantoj estas malvirtuloj.

13 Malriĉulo kaj procentegisto renkontiĝas;

La Eternulo donas lumon al la okuloj de ambaŭ.

14 Se reĝo juĝas juste malriĉulojn,

Lia trono fortikiĝas por ĉiam.

15 Kano kaj instruo donas saĝon;

Sed knabo, lasita al si mem, hontigas sian patrinon.

16 Kiam altiĝas malvirtuloj, tiam multiĝas krimoj;

Sed virtuloj vidos ilian falon.

17 Punu vian filon, kaj li vin trankviligos,

Kaj li donos ĝojon al via animo.

18 Se ne ekzistas profetaj predikoj, tiam popolo fariĝas sovaĝa;

Sed bone estas al tiu, kiu observas la leĝojn.

19 Per vortoj sklavo ne instruiĝas;

Ĉar li komprenas, sed ne obeas.

20 Ĉu vi vidas homon, kiu tro rapidas kun siaj vortoj?

Estas pli da espero por malsaĝulo ol por li.

21 Se oni de infaneco kutimigas sklavon al dorlotiĝado,

Li poste fariĝas neregebla.

22 Kolerema homo kaŭzas malpacojn,

Kaj flamiĝema kaŭzas multajn pekojn.

23 La fiereco de homo lin malaltigos;

Sed humilulo atingos honoron.

24 Kiu dividas kun ŝtelisto, tiu malamas sian animon;

Li aŭdas la ĵuron kaj nenion diras.

25 Timo antaŭ homoj faligas en reton;

Sed kiu fidas la Eternulon, tiu estas ŝirmita.

26 Multaj serĉas favoron de reganto;

Sed la sorto de homo dependas de la Eternulo.

27 Maljusta homo estas abomenaĵo por virtuloj;

Kaj kiu iras la ĝustan vojon, tiu estas abomenaĵo por malvirtulo.