1 Como a neve no verão e como a *1Sm 12.17chuva no tempo da ceifa,

assim a *Pv 26.8honra não *Pv 17.7convém ao tolo.

2 Como o *Pv 27.8;Is 16.2pássaro no seu vaguear e como a andorinha no seu voar,

assim a *Nm 23.8;Dt 23.5;2Sm 16.12maldição sem motivo não encontra pouso.

3 *Sl 32.9O açoite para o cavalo, o freio para o jumento

*Pv 10.13;19.29E a vara para as costas dos tolos.

4 *Pv 23.9;29.9Não respondas ao louco segundo a sua loucura,

para que não te faças semelhante a ele.

5 *Mt 16.1-4;21.24-27Responde ao louco segundo a sua loucura,

para que ele não seja *Pv 3.7;28.11;Rm 12.16sábio aos seus olhos.

6 Os pés decepa, e o dano bebe

quem *Pv 10.26envia mensageiros por intermédio dum tolo.

7 As pernas do coxo pendem frouxas,

assim é a *Pv 26.9parábola na boca dos tolos.

8 Como o que ata a pedra na funda,

assim é quem dá *Pv 26.1honra ao tolo.

9 Como o espinho que entra na mão do bêbado,

assim é a *Pv 26.7parábola na boca do tolo.

10 Como o flecheiro que fere a todos,

assim é quem ajusta ao tolo e aos transeuntes.

11 Como o *2Pe 2.22cão que torna ao seu vômito,

assim é o tolo que *Êx 8.15reitera a sua estultícia.

12 Vês a um homem que é *Pv 3.7;26.5sábio aos seus olhos?

*Pv 29.20maior esperança há para o tolo do que para ele.

13 *Pv 22.13O preguiçoso diz: Há um leão no caminho,

um leão está nas ruas.

14 Como a porta se revolve sobre os seus gonzos,

assim o *Pv 6.9preguiçoso sobre o seu leito.

15 *Pv 19.24O preguiçoso mete a mão no prato;

difícil lhe é reconduzi-la à boca.

16 *Pv 26.5,12Mais sábio é o preguiçoso aos seus olhos

do que sete homens que sabem *Pv 27.11;1Pe 3.15responder bem.

17 Quem, ao passar, se intromete *Pv 3.30numa rixa que não lhe toca

é como aquele que toma um cão pelas orelhas.

18 Como o louco que atira *Is 50.11tições,

flechas e morte,

19 assim é o homem que *Pv 24.28engana ao seu próximo

e diz: Não estou eu brincando?

20 Por falta de lenha, apaga-se o fogo;

e, onde não há *Pv 16.28mexeriqueiro, *Pv 22.10cessa a contenda.

21 Como os carvões para as brasas e a lenha para o fogo,

assim é o *Pv 15.18;29.22;30.33homem contencioso para acender rixas.

22 *Pv 18.8As palavras do mexeriqueiro são como doces bocados

que penetram até o fundo das entranhas.

23 Como um *Mt 23.27;Lc 11.39vaso de barro, coberto *Pv 25.4da escória da prata,

assim são os lábios ardentes e o coração mau.

24 Aquele que *Pv 10.18;Sl 41.6aborrece dissimula com os lábios,

mas entesoura a *Pv 12.20traição dentro de si.

25 Quando ele *Pv 26.23;Sl 28.3;Jr 9.8te falar num tom suplicante, não o creias,

porque há sete abominações no seu coração.

26 Ainda que o seu ódio *Mt 23.28se encubra com dissimulação,

a sua malícia será *Lc 8.17abertamente revelada perante a congregação.

27 O que abre uma cova *Pv 28.10cairá nela;

e a pedra voltará sobre quem a revolve.

28 A língua mentirosa aborrece aos que ela tem ferido;

e a *Pv 29.5boca lisonjeira opera a ruína.

1 Kiel neĝo en somero, kaj kiel pluvo en tempo de rikolto,

Tiel ne konvenas honoro por malsaĝulo.

2 Kiel birdo forleviĝas, kiel hirundo forflugas,

Tiel senkaŭza malbeno ne efektiviĝas.

3 Vipo estas por ĉevalo, brido por azeno,

Kaj bastono por la dorso de malsaĝuloj.

4 Ne respondu al malsaĝulo laŭ lia malsaĝeco,

Por ke vi mem ne fariĝu egala al li.

5 Respondu al malsaĝulo laŭ lia malsaĝeco,

Por ke li ne estu saĝulo en siaj propraj okuloj.

6 Kiu komisias aferon al malsaĝulo,

Tiu tranĉas al si la piedojn kaj sin suferigas.

7 Kiel la kruroj de lamulo pendas peze,

Tiel estas sentenco en la buŝo de malsaĝuloj.

8 Kiel iu, kiu alligas ŝtonon al ĵetilo,

Tiel estas tiu, kiu faras honoron al malsaĝulo.

9 Kiel dorna kano en la mano de ebriulo,

Tiel estas sentenco en la buŝo de malsaĝuloj.

10 Kompetentulo ĉion bone faras;

Sed kiu dungas pasantojn, tiu dungas malsaĝulojn.

11 Kiel hundo revenas al sia vomitaĵo,

Tiel malsaĝulo ripetas sian malsaĝaĵon.

12 Ĉu vi vidas homon, kiu estas saĝa en siaj okuloj?

Estas pli da espero por malsaĝulo ol por li.

13 Maldiligentulo diras: Leono estas sur la vojo,

Leono estas sur la stratoj.

14 Pordo turniĝas sur sia hoko,

Kaj maldiligentulo sur sia lito.

15 Maldiligentulo ŝovas sian manon en la poton,

Kaj ne volas venigi ĝin al sia buŝo.

16 Maldiligentulo estas en siaj okuloj pli saĝa,

Ol sep veraj saĝuloj.

17 Pasanto, kiu sin miksas en malpropran disputon,

Estas kiel iu, kiu kaptas hundon je la oreloj.

18 Kiel frenezulo, kiu ĵetas fajron,

Sagojn, kaj morton,

19 Tiel estas homo, kiu trompas sian proksimulon,

Kaj diras: Mi ja ŝercas.

20 Kie ne estas ligno, estingiĝas la fajro;

Kaj se ne estas kalumnianto, ĉesiĝas malpaco.

21 Karbo servas por ardaĵo, ligno por fajro,

Kaj homo malpacema por provoki malpacon.

22 La vortoj de kalumnianto estas kiel frandaĵoj,

Kaj ili penetras en la profundon de la ventro.

23 Varmegaj lipoj kun malica koro

Estas nepurigita arĝento, kiu kovras argilaĵon.

24 Malamanto havas maskitajn parolojn,

Kaj en sia koro li preparas malicon.

25 Kiam li ĉarmigas sian voĉon, ne kredu al li;

Ĉar sep abomenaĵoj estas en lia koro.

26 Kiu trompe kaŝas malamon,

Tiu aperigos sian malbonecon en popola kunveno.

27 Kiu fosas foson, tiu falos en ĝin;

Kaj kiu rulas ŝtonon, al tiu ĝi revenos.

28 Mensogema lango malamas tiujn, kiujn ĝi dispremis;

Kaj hipokrita buŝo kaŭzas pereon.