1 Feliz é o homem que não anda segundo o conselho dos iníquos, Nem no caminho dos pecadores se detém, Nem na roda dos escarnecedores se assenta.2 Mas o seu prazer está na lei de Jeová, E na sua lei medita de dia e de noite.3 Ele é qual árvore plantada junto às correntes das águas, Que em tempo próprio dá o seu fruto, E cuja folha não cai; Ele leva ao fim tudo quanto empreende.4 Não são assim os iníquos, Mas são como a moinha que o vento dispersa,5 Por isso os iníquos não subsistirão no juízo, Nem os pecadores na congregação dos justos.6 Pois Jeová conhece o caminho dos justos, Mas o caminho dos iníquos perecerá.

1 Feliĉa estas la homo, kiu ne iras laŭ konsilo de malpiuloj, Nek staras sur vojo de pekuloj, Nek sidas en kunsido de blasfemantoj;2 Sed li nur havas deziron por la leĝo de la Eternulo, Kaj pri Lia leĝo li pensas tage kaj nokte.3 Kaj li estos kiel arbo, plantita apud akvaj torentoj, Donanta sian frukton en sia tempo, Kaj kies folio ne velkas; Kaj en ĉio, kion li faras, li sukcesos.4 Ne tiel estas la malpiuloj; Sed ili estas kiel grenventumaĵo, kiun disblovas la vento.5 Tial ne staros fortike la malpiuloj ĉe la juĝo, Nek la pekuloj en societo de piuloj.6 Ĉar la Eternulo konas la vojon de piuloj; Sed la vojo de malpiuloj pereos.