1 Ó Deus, tu és o meu Deus; ansiosamente te buscarei. A minha alma tem sede de ti, a minha alma anseia por ti Numa terra árida e cansada, onde não há água.2 Assim no santuário te contemplarei, Para ver a tua força e a tua glória.3 Porquanto a tua benignidade é melhor do que a vida, Os meus lábios te louvarão.4 Assim te bendirei, enquanto viver; Em teu nome levantarei as minhas mãos.5 Como de banha e gordura será saciada a minha alma, E com lábios de júbilo te louvará a minha boca.6 Quando no meu leito de ti me recordo, Durante as vigílias da noite em ti medito;7 Porque tens sido o meu auxílio, E à sombra das tuas asas me regozijarei.8 A minha alma te segue de perto; A tua destra me ampara.9 Mas aqueles que buscam a minha vida para a destruírem, Descerão às profundezas da terra.10 Serão entregues ao poder da espada, Hão-de ser o quinhão dos chacais.11 O rei, porém, se regozijará em Deus; Gloriar-se-á todo aquele que por ele jura, Pois será tapada a boca dos que falam mentiras.

1 Psalmo de David, kiam li estis en la dezerto de Judujo. Ho Dio, mia Dio, Vin mi fervore serĉas; Soifas pri Vi mia animo, sopiras pri Vi mia karno, En lando seka, sensuka, kaj senakva.2 Mi volus vidi Vin en Via sanktejo, Vidi Vian forton kaj gloron.3 Ĉar Via favoro estas pli bona ol vivo; Miaj lipoj Vin gloras.4 Tiel mi Vin gloradus en la daŭro de mia vivo, Levadus miajn manojn pro Via nomo.5 Kvazaŭ de graso kaj oleo satiĝus mia animo, Kaj per vortoj de kanto Vin gloradus mia buŝo.6 Kiam mi rememoras Vin sur mia lito, En ĉiuj partoj de la nokto mi meditas pri Vi.7 Ĉar Vi estis por mi helpo, Kaj en la ombro de Viaj flugiloj mi ĝojas.8 Mia animo algluiĝis al Vi; Min subtenas Via dekstra mano.9 Kaj tiuj, kiuj penas pereigi mian animon, Iros en la profundon subteran.10 Ili estos mortigitaj per glavo, Fariĝos akiro de vulpoj.11 Kaj la reĝo ĝojos per Dio; Triumfos ĉiu, kiu ĵuras al Li; Ĉar ŝtopiĝos la buŝo de tiuj, kiuj parolas malveron.