1 Ouve, ó Deus, o meu clamor, Atende à minha oração.2 Desde a extremidade da terra clamarei a ti, quando estiver desmaiado o meu coração. Leva-me para cima duma rocha que me é inacessível.3 Pois tu tens sido um refúgio para mim, Uma torre forte contra o inimigo.4 Habitarei no teu tabernáculo para sempre, Buscarei refúgio no esconderijo das tuas asas. (Selá)5 Pois tu, ó Deus, ouviste os meus votos; Deste-me a herança dos que temem o teu nome.6 Acrescentarás mais dias à vida do rei; Seus anos serão como muitas gerações.7 Estará no trono para sempre diante de Deus: Faze que a misericórdia e a verdade o preservem.8 Assim cantarei louvores ao teu nome para sempre, Para cumprir os meus votos de dia em dia.

1 Al la ĥorestro. Por korda instrumento. De David. Aŭskultu, ho Dio, mian krion; Atentu mian preĝon.2 De la fino de la tero mi vokas al Vi en la malĝojo de mia koro: Sur rokon tro altan por mi suprenkonduku min.3 Ĉar Vi estis mia rifuĝejo, Fortika turo kontraŭ malamiko.4 Lasu min loĝi eterne en Via tendo, Havi rifuĝon sub la kovro de Viaj flugiloj. Sela.5 Ĉar Vi, ho Dio, aŭdis miajn promesojn; Vi donis al mi la heredon de tiuj, kiuj timas Vian nomon.6 Aldonu tagojn al la tagoj de la reĝo, Ke liaj jaroj daŭru multajn generaciojn.7 Li restu eterne antaŭ Dio; Boneco kaj vero laŭ Via volo lin gardu.8 Tiel mi prikantos Vian nomon eterne, Plenumante miajn promesojn ĉiutage.