Gênesis 8

Το τέλος του κατακλυσμού

1 Ο Θεός όμως δεν είχε ξεχάσει το Νώε και τα θηρία και τα ζώα που ήταν μαζί του στην κιβωτό· έστειλε λοιπόν έναν άνεμο στη γη και τα νερά άρχισαν να υποχωρούν. 2 Οι πηγές της αβύσσου και οι καταρράχτες του ουρανού έκλεισαν και σταμάτησε η βροχή. 3 Τα νερά διαρκώς αποτραβιούνταν από τη γη, και ύστερα από εκατόν πενήντα μέρες είχαν κατέβει αρκετά. 4 Τον έβδομο μήνα, τη δέκατη μέρα, η κιβωτός κάθισε πάνω στην οροσειρά του Αραράτ. 5 Τα νερά διαρκώς υποχωρούσαν ως το δέκατο μήνα. Και την πρώτη μέρα του δέκατου μήνα φάνηκαν οι κορυφές των βουνών.

6 Ύστερα από σαράντα μέρες, ο Νώε άνοιξε το παράθυρο της κιβωτού του, 7 κι άφησε ελεύθερο τον κόρακα. Αυτός πήγαινε κι ερχόταν, ώσπου στέγνωσαν τα νερά πάνω στη γη. 8 Στο μεταξύ ο Νώε άφησε ελεύθερο και το περιστέρι, για να δει αν τα νερά είχαν υποχωρήσει. 9 Αλλά το περιστέρι δε βρήκε μέρος να πατήσει το πόδι του, και γύρισε πίσω στην κιβωτό, γιατί υπήρχαν ακόμα νερά στην επιφάνεια της γης. Ο Νώε άπλωσε το χέρι του, έπιασε το περιστέρι και το έφερε μέσα στην κιβωτό.

10 Περίμενε άλλες εφτά μέρες κι έστειλε πάλι το περιστέρι από την κιβωτό. 11 Εκείνο γύρισε πίσω το βράδυ, και στο ράμφος του είχε ένα χλωρό φύλλο ελιάς. Έτσι ο Νώε κατάλαβε ότι η στάθμη του νερού είχε πια κατέβει αρκετά. 12 Περίμενε ακόμη άλλες εφτά μέρες και ξανάστειλε το περιστέρι, που όμως δε γύρισε πια πίσω.

13 Το εξακοσιοστό πρώτο έτος της ζωής του Νώε, την πρώτη μέρα του πρώτου μήνα τα νερά είχαν αποτραβηχτεί για καλά από τη γη. Ο Νώε σήκωσε τη σκεπή της κιβωτού, κοίταξε, και είδε την επιφάνεια της γης ότι ήταν στεγνή. 14 Την εικοστή έβδομη μέρα του δεύτερου μήνα η γη είχε τελείως στεγνώσει.

15 Τότε ο Θεός είπε στο Νώε: 16 «Βγες από την κιβωτό εσύ, και μαζί σου η γυναίκα σου, οι γιοι σου και οι γυναίκες τους. 17 Όλα τα ζώα, τα πτηνά, και τα ερπετά που σέρνονται στο χώμα, ας βγουν κι αυτά μαζί σου για ν’ αρχίσουν να πολλαπλασιάζονται και να εξαπλωθούν πάνω στη γη». 18 Βγήκε λοιπόν από την κιβωτό ο Νώε μαζί με τους γιους του, τη γυναίκα του και τις γυναίκες των γιων του. 19 Επίσης βγήκαν και όλα τα θηρία, τα κτήνη, τα πτηνά και τα ερπετά της γης κατά τα είδη τους.

20 Τότε ο Νώε έχτισε ένα θυσιαστήριο για τον Κύριο και πήρε απ’ όλα τα καθαρά κτήνη και τα καθαρά πτηνά και τα πρόσφερε θυσία πάνω στο θυσιαστήριο. 21 Ο Κύριος δέχτηκε με ευχαρίστηση τη θυσία*Ο Κύριος... θυσία. Κατά λ.: «Ο Κύριος οσφράνθηκε την ευχάριστη οσμή κι ευχαριστήθηκε». και σκέφτηκε: «Δε θα καταραστώ πια τη γη εξαιτίας του ανθρώπου, γιατί η σκέψη του είναι πονηρή από τη νεότητά του. Δε θα καταστρέψω πια καμιά ζωή, όπως έκανα τώρα. 22 Στο εξής, όσο θα υπάρχει η γη, δε θα πάψουν να υπάρχουν σπορά και θερισμός, κρύο και ζέστη, καλοκαίρι και χειμώνας, ημέρα και νύχτα».

洪水消退

1 　神顾念挪亚和所有与他一同在方舟里的走兽和牲畜；　神使风吹过大地，水就渐渐退了。2 深渊的泉源和天上的窗户，都关闭起来；天降的大雨也止住了。3 水从地上不断退去，过了一百五十天，水就消退了。4 七月十七日，方舟停在亚拉腊山上。5 水继续消退，直到十月；到了十月初一，山顶都露出来了。

6 过了四十天，挪亚开了他所做的方舟的窗户，7 放了一只乌鸦出去。地上的水还没有干，那乌鸦就一直飞来飞去。8 他又放了一只鸽子出去，要看看水从地上退了没有。9 因为遍地都是水，那鸽子找不着歇脚的地方，就回到挪亚的方舟那里；于是，挪亚伸出手去，把鸽子接进方舟里来。10 他再等了七天，又把鸽子从方舟里放出去。11 到了黄昏的时候，鸽子回到挪亚那里，嘴里叼着一块新摘下来的橄榄树叶，挪亚就知道地上的水已经退了。12 挪亚再等了七天，又把鸽子放出去，鸽子就再没有回到他那里。

13 到挪亚六百零一岁的时候，就在正月初一，地上的水都干了；挪亚移开方舟的盖看看，见地面已经干了。14 到了二月二十七日，大地就都干了。

挪亚出方舟

15 　神告诉挪亚说：16 "你要从方舟出来，你和你的妻子、儿子，以及儿媳都要和你一同出来。17 所有和你在一起有生命的活物：飞鸟、牲畜和一切在地上爬行的动物，你都要带出来，使牠们可以在地上滋生、繁殖，也可以在地上增多。"18 于是，挪亚出来了，他的儿子、妻子和儿媳都与他一同出来了；19 各样走兽、牲畜、飞禽和各样在地上爬行的动物，各从自己的族类，都出了方舟。

挪亚献祭

20 挪亚给耶和华筑了一座祭坛，拿各样洁净的牲畜和飞禽，献在祭坛上作为燔祭。21 耶和华闻了那馨香的气味，就心里说："我必不再因人的缘故咒诅这地*因为人从小时开始心中所想的都是邪恶的；我也必不再照着我作过的，击杀各样的活物。

22 大地尚存之日，

播种、收割，

寒暑、

冬夏、

白昼和黑夜

必然循环不息。"