Η διαμαρτυρία του λαού εναντίον του Κυρίου
1 Τότε ολόκληρη η κοινότητα άρχισε να φωνάζει και να οδύρεται· κι όλος ο λαός ξενύχτησε κλαίγοντας. 2 Παραπονιούνταν ενάντια στο Μωυσή και στον Ααρών, και τους έλεγαν: «Μακάρι να ’χαμε πεθάνει στην Αίγυπτο ή σ’ αυτήν εδώ την έρημο. 3 Γιατί μας έφερε ο Κύριος σ’ αυτή τη χώρα; Για να σκοτωθούμε στον πόλεμο; Για να αιχμαλωτιστούν οι γυναίκες μας και τα παιδιά μας; Καλύτερα να γυρίσουμε στην Αίγυπτο!» 4 Κι έλεγαν μεταξύ τους: «Ελάτε να ορίσουμε έναν αρχηγό και να γυρίσουμε πίσω στην Αίγυπτο».
5 Τότε ο Μωυσής κι ο Ααρών έπεσαν με το πρόσωπό τους στη γη, μπροστά σ’ όλη την κοινότητα των Ισραηλιτών, που είχε συναχθεί εκεί. 6 Ο Ιησούς, γιος του Ναυή κι ο Χάλεβ, ο γιος του Ιεφοννή, που ήταν από τους εξερευνητές που κατασκόπευσαν τη χώρα, έσκισαν τα ρούχα τους απ’ την απόγνωση,Βλ. υποσ. εις Γεν 37:29.7 και είπαν στην κοινότητα: «Η χώρα που πήγαμε να εξερευνήσουμε είναι μια θαυμάσια χώρα. 8 Αν ο Κύριος μας ευνοήσει, θα μας οδηγήσει σ’ αυτή και θα μας τη δώσει. Είναι χώρα όπου ρέει γάλα και μέλι. 9 Μόνο μην επαναστατείτε εναντίον του Θεού και μη φοβάστε το λαό της χώρας! Θα τους κάνουμε μια μπουκιά! Οι θεοί που τους προστάτευαν, τους εγκατέλειψαν· αλλά μ’ εμάς είναι ο Κύριος. Μη φοβάστε!»
10 Κι ενώ ολόκληρη η κοινότητα σκεφτόταν να τους λιθοβολήσει, φάνηκε η δόξα του Κυρίου πάνω από τη σκηνή του Μαρτυρίου μπροστά στα μάτια των Ισραηλιτών.
Ο Μωυσής ικετεύει υπέρ του λαού
11 Τότε ο Κύριος είπε στο Μωυσή: «Ως πότε ο λαός αυτός θα με περιφρονεί; Ως πότε δεν θα με εμπιστεύονται παρ’ όλα τα θαύματα που έχω κάνει ανάμεσά τους; 12 Θα τους στείλω πανούκλα και θα τους καταστρέψω. Και θα κάνω από σένα ένα άλλο έθνος μεγαλύτερο και ισχυρότερο απ’ αυτούς».
13 Ο Μωυσής όμως απάντησε στον Κύριο: «Εσύ με την δύναμή σου έβγαλες το λαό αυτό από την Αίγυπτο. Όταν οι Αιγύπτιοι μάθουν κάτι τέτοιο, 14 θα το πουν στους κατοίκους της Χαναάν. Αυτοί ξέρουν ότι εσύ, Κύριε, είσαι ανάμεσα στο λαό αυτό, ότι τους παρουσιάζεσαι πρόσωπο με πρόσωπο, ότι η νεφέλη σου στέκεται πάνω τους, και ότι εσύ βαδίζεις μπροστά τους σε στήλη νεφέλης τη μέρα και σε στήλη φωτιάς τη νύχτα. 15 Αν λοιπόν θανατώσεις αυτόν το λαό σαν να ήταν ένας άνθρωπος, τότε τα έθνη, που έχουν ακούσει για σένα, θα πουν ότι 16 επειδή δεν μπορούσες να φέρεις το λαό αυτό στη χώρα που είχες ορκιστεί να τους δώσεις, γι’ αυτό τους εξολόθρεψες στην έρημο. 17 Τώρα λοιπόν ας φανερωθεί η δύναμή σου, Κύριε, σ’ όλη τη μεγαλοσύνη της όπως το έχεις πει: 18 "Ο Κύριος είναι υπομονετικός και πολυεύσπλαγχνος, συγχωρεί την ανομία και την αμαρτία, αλλά δεν αφήνει και τίποτε ατιμώρητο. Τιμωρεί τους γιους για την ανομία των πατέρων ως την τρίτη και την τέταρτη γενιά". 19 Συγχώρησε την ανομία του λαού αυτού με βάση τη μεγαλοσύνη της αγάπης σου, όπως τους ανέχθηκες από την Αίγυπτο ως εδώ».
20 Τότε ο Κύριος είπε: «Τους συγχωρώ, όπως το ζήτησες. 21 Αλλά, ορκίζομαι στον εαυτό μου και στη δόξα μου, που γεμίζει ολόκληρη τη γη: 22 Επειδή όλοι αυτοί είδαν τη δόξα μου και τα θαύματα, που έκανα στην Αίγυπτο και στην έρημο κι ωστόσο έβαλαν επανειλημμένα σε δοκιμασία την υπομονή μου κι αρνήθηκαν να με υπακούσουν, 23 κανένας απ’ αυτούς που με περιφρόνησαν δε θα δει τη χώρα που υποσχέθηκα με όρκο στους προγόνους τους. 24 Αλλά το δούλο μου το Χάλεβ, επειδή έχει άλλο φρόνημα και με ακολούθησε πιστά, θα τον φέρω στη χώρα που εξερεύνησε, και θα την κληρονομήσουν οι απόγονοί του. 25 Στην πεδιάδα όμως κατοικούν τώρα οι Αμαληκίτες και οι Χαναναίοι. Αύριο, λοιπόν, σηκωθείτε και γυρίστε πίσω στην έρημο προς την κατεύθυνση της Ερυθράς Θάλασσας».
Η τιμωρία του Θεού: 40 χρόνια στην έρημο
26 Ο Κύριος είπε στο Μωυσή και στον Ααρών: 27 «Ως πότε θα παραπονιέται εναντίον μου αυτός ο διεφθαρμένος λαός; Αρκετά άκουσα τα παράπονά τους! 28 Πες τους εκ μέρους μου: Ορκίζομαι στον εαυτό μου πως θα σας κάνω ό,τι ακριβώς μου ζητήσατε. 29 Τα κορμιά σας θα μείνουν σ’ ετούτη εδώ την έρημο, όλοι εσείς που απογραφτήκατε, όλοι όσοι έχετε καταχωρηθεί από είκοσι ετών και πάνω –εσείς που δυσανασχετήσατε εναντίον μου. 30 Δε θα μπείτε στη χώρα, όπου υποσχέθηκα με όρκο να σας εγκαταστήσω, εκτός από το Χάλεβ, γιο του Ιεφοννή και τον Ιησού, γιο του Ναυή. 31 Τα παιδιά σας όμως, που είπατε γι’ αυτά ότι θα αιχμαλωτιστούν, θα τα φέρω εκεί και θα γνωρίσουν τη χώρα που εσείς περιφρονήσατε. 32 Τα κόκαλά σας θα μείνουν σ’ αυτήν εδώ την έρημο. 33 Τα παιδιά σας θα περιπλανιούνται εδώ σαράντα χρόνια. Θα τιμωρούνται για τη δική σας απιστία, ώσπου όλοι εσείς να πεθάνετε στην έρημο. 34 Όπως κάνατε σαράντα μέρες για να εξερευνήσετε τη χώρα, έτσι θα πληρώνετε τις αμαρτίες σας σαράντα χρόνια, ένα χρόνο για κάθε μέρα. Και έτσι θα μάθετε τι σημαίνει να σας εγκαταλείψω εγώ. 35 Εγώ το λέω, ο Κύριος! Μ’ αυτό τον τρόπο θα φερθώ απέναντι σ’ αυτή τη διεφθαρμένη κοινότητα, που συνωμοτεί εναντίον μου. Στην έρημο αυτή θα λειώσουν· εδώ θα πεθάνουν».
Ο θάνατος των δέκα κατασκόπων
36,37 Οι άντρες που είχε στείλει ο Μωυσής για να κατασκοπεύσουν τη χώρα, όταν επέστρεψαν, διέδιδαν συκοφαντίες γι’ αυτήν και τη δυσφημούσαν, κι έτσι έκαναν όλη την κοινότητα να παραπονιέται εναντίον του Κυρίου. Γι’ αυτό ο Κύριος τους χτύπησε με θανατικό και πέθαναν. 38 Από τους κατασκόπους εκείνους, οι μόνοι που επέζησαν ήταν ο Ιησούς, γιος του Ναυή και ο Χάλεβ, γιος του Ιεφοννή.
Η ήττα των Ισραηλιτών στη Χορμά
39 Ο Μωυσής τα διαβίβασε όλα αυτά στους Ισραηλίτες και ο λαός έπεσε σε βαρύ πένθος. 40 Σηκώθηκαν νωρίς το πρωί και άρχισαν ν’ ανεβαίνουν στα γύρω υψώματα κι έλεγαν: «Πράγματι, αμαρτήσαμε! Αλλά τώρα εμείς είμαστε έτοιμοι να πάμε στον τόπο που μας όρισε ο Κύριος».
41 Αλλά ο Μωυσής τούς είπε: «Τι πάτε να κάνετε! Παραβαίνετε την προσταγή του Κυρίου; Θα αποτύχετε! 42 Μην πάτε πουθενά, γιατί ο Κύριος δεν είναι μαζί σας. Θα νικηθείτε από τους εχθρούς σας. 43 Θα πέσετε πάνω στους Αμαληκίτες και στους Χαναναίους και θα σας ξεκάνουν με τα ξίφη τους. Αφού αρνηθήκατε ν’ ακολουθήσετε τον Κύριο, ο Κύριος δεν θα είναι μαζί σας».
44 Παρ’ όλα αυτά, εκείνοι τόλμησαν κι ανέβηκαν προς τα υψώματα. Αλλά η κιβωτός της διαθήκης του Κυρίου και ο Μωυσής δεν έφυγαν από το στρατόπεδο. 45 Τότε κατέβηκαν οι Αμαληκίτες και οι Χαναναίοι, που κατοικούσαν σ’ εκείνα τα βουνά, τους χτύπησαν και τους καταδίωξαν ως τη Χορμά.
以色列人发怨言
1 当时,全体会众大声喧嚷;那夜众民都哭号。2 以色列人向摩西和亚伦发怨言;全体会众都对他们说:"但愿我们早死在埃及地,或死在这旷野。3 耶和华为甚么把我们领到这地来,死在刀剑之下呢?我们的妻子和孩子要被掳掠。我们回埃及去,岂不更好吗?"4 于是他们彼此说:"我们另立一个首领,回埃及去吧。"
5 摩西和亚伦就俯伏在以色列全体会众面前。6 窥探那地的人中,有嫩的儿子约书亚和耶孚尼的儿子迦勒;他们撕裂衣服,7 对以色列全体会众说:"我们去窥探的那地,是十分美好的地方。8 耶和华若是喜悦我们,就必把我们领进那地,把那地赐给我们,那地原是流奶与蜜的地。9 只要你们不背叛耶和华,就不必怕那地的人,因为他们是我们的食物;荫庇他们的,已经离开他们了,耶和华却与我们同在;不要怕他们。"10 全体会众都说要用石头打死他们二人。这时,耶和华的荣光在会幕中向以色列众人显现。
摩西为他们代求
11 耶和华对摩西说:"这民藐视我要到几时呢?我虽然在他们中间行了这些神迹,他们还是不信我要到几时呢?12 我要用瘟疫击杀他们,除灭他们;我要使你成为大国,比他们还强。"
13 摩西对耶和华说:"这样埃及人必听见这事,因为你曾用大能,把这民从他们中间领上来;14 埃及人也必告诉那地的居民。那地的居民也曾听见你耶和华是在这人民中间,你耶和华曾面对面的向人显现,你的云彩常停在他们上面;日间你在云柱中,夜间你在火柱中,走在他们前面。15 现在如果你把这人民杀死,像杀死一人,那些听见你名声的万国就必议论说:16 ‘因为耶和华不能把这民领进他向他们起誓应许的地,所以在旷野把他们杀了。’17 现在求主大发能力,照着你说过的话:18 ‘耶和华不轻易发怒,且有丰盛的慈爱;他赦免罪孽和过犯;绝不以有罪的为无罪,必追讨罪孽,自父到子,直到三四代。’19 求你照着你的大慈爱,饶恕这人民的罪孽,好象你从埃及直到现在,常赦免这人民一样。"
20 耶和华说:"我就照着你的话,赦免他们;21 但是,我指着我的永生起誓,全地要被耶和华的荣耀充满。22 这些见过我的荣耀,和我在埃及与旷野所行的神迹的人,仍然试探了我这十次,不听从我的话;23 他们决不得看见我向他们的祖宗起誓应许之地;藐视我的,一个也不能看见那地。24 但是我的仆人迦勒,因他另有一个心志,专心跟从我,我必把他领进他去过的那地;他的子孙也必得着那地为业。25 现在亚玛力人和迦南人住在山谷中,明天你们要回转,从到红海路上,起行到旷野去。"
耶和华惩罚以色列人(申1:34~40)
26 耶和华吩咐摩西和亚伦说:27 "这恶会众向我发怨言要到几时呢?以色列人向我所发的怨言,我都听见了。28 你要对他们说:‘耶和华说,我指着我的永生起誓,我必照着你们所说给我听的,对待你们:29 你们的尸体必倒在这旷野;你们中间被数点过的,就是按着你们的数目,从二十岁及以上,向我发过怨言的,30 都不得进入我起誓给你们居住的那地;只有耶孚尼的儿子迦勒和嫩的儿子约书亚才可以进去。31 但是你们的孩子,就是你们所说他们必被掳掠的,我要把他们领进去,他们必得着你们厌弃的那地。32 至于你们,你们的尸体必倒在这旷野。33 你们的儿女必在旷野飘流四十年,担当你们背信之罪,直到你们的尸体在旷野都灭尽了。34 照着你们窥探那地的日数共四十天,一天算一年,你们要担当罪孽四十年,你们就知道我为甚么与你们作对。’35 我耶和华已经说了,我必要这样对待这聚集反抗我的恶会众;他们要在这旷野灭尽,在这里死亡。"
36 摩西派去窥探那地的人回来,因为带回有关那地的恶信,以致全体会众都向摩西发怨言,37 这些带回有关那地的恶信的人,都遭受瘟疫死在耶和华面前。38 在那些去窥探那地的人之中,只有嫩的儿子约书亚和耶孚尼的儿子迦勒,仍然活着。
擅自出击,大败而逃(申1:41~46)
39 摩西把这些话告诉以色列众人,他们就非常悲哀。40 他们清早起来,上山顶去,说:"我们在这里;我们要上耶和华应许的地方去,因为我们犯了罪。"41 摩西说:"你们为甚么又违背耶和华的命令呢?这事必不能成功。42 你们不要上去,因为耶和华不在你们中间,免得你们在仇敌面前被杀败。43 因为亚玛力人和迦南人都在那里,在你们面前,你们必倒在刀下;因为你们转离不跟随耶和华,耶和华不与你们同在。"44 他们却擅自上山顶去,但是耶和华的约柜和摩西并没有离开营地。45 于是,亚玛力人和住在那山上的迦南人就下来,击杀他们,粉碎他们,直到何珥玛。