Hebreus 9

Η θυσία του Χριστού αποτελεί τη νέα διαθήκη του Θεού

1 Φυσικά, η πρώτη διαθήκη είχε λατρευτικές διατάξεις κι ένα γήινο θυσιαστήριο. 2 Κατασκευάστηκε δηλαδή το πρώτο μέρος της σκηνής, που λεγόταν «άγια», στο οποίο υπήρχε η λυχνία, η τράπεζα και οι άρτοι της προθέσεως. 3 Πίσω από το δεύτερο καταπέτασμα ήταν το δεύτερο μέρος της σκηνής, που λεγόταν «άγια των αγίων». 4 Εκεί υπήρχε το χρυσό θυσιαστήριο του θυμιάματος και η κιβωτός της διαθήκης, σκεπασμένη γύρω γύρω με χρυσάφι, μέσα στην οποία υπήρχε η χρυσή στάμνα με το μάννα, το ραβδί του Ααρών, που είχε βλαστήσει θαυματουργικά, και οι δύο πλάκες για τις διατάξεις της διαθήκης. 5 Πάνω από την κιβωτό υπήρχαν αστραφτερά χερουβίμ, που σκέπαζαν με τα φτερά τους το ιλαστήριο. Για όλα αυτά δεν είναι ανάγκη τώρα να μιλήσουμε λεπτομερειακά.

6 Το θυσιαστήριο είχε τέτοια διάταξη, ώστε στο πρώτο μέρος της σκηνής να μπαίνουν πάντοτε οι ιερείς και να επιτελούν τις ιεροτελεστίες. 7 Στο δεύτερο όμως μέρος μπαίνει μόνον ο αρχιερέας μία φορά το χρόνο, φέρνοντας μαζί του αίμα, που το προσφέρει για τον εαυτό του και για τις αμαρτίες που από άγνοια έχει διαπράξει ο λαός. 8 Με τη διάταξη αυτή, το Άγιο Πνεύμα ήθελε να υποδηλώσει ότι, όσο υπήρχε η πρώτη σκηνή, δεν είχε ακόμη φανερωθεί ο δρόμος που οδηγούσε στα άγια των αγίων. 9 Η πρώτη σκηνή συμβολίζει τη σημερινή εποχή κατά την οποία εξακολουθούν να προσφέρονται θυσίες και δώρα, που όμως δεν είναι σε θέση να οδηγήσουν στην εσωτερική τελειότητα αυτούς που τα προσφέρουν. 10 Κι αυτό, γιατί αναφέρονται μόνο σε φαγητά και ποτά και σε διάφορες καθάρσεις, διατάξεις δηλαδή για το σώμα, που ισχύουν ωσότου έρθει η ώρα της ανακαινίσεως.

11 Αντίθετα, ο Χριστός ήρθε ως αρχιερέας των αγαθών πραγμάτων που προσμένουμε. Η σκηνή στην οποία μπήκε είναι ανώτερη και τελειότερη. Δεν είναι ανθρώπινο κατασκεύασμα, μέρος δηλαδή αυτής της δημιουργίας. 12 Ο Χριστός μπήκε μια για πάντα στα άγια των αγίων, για να προσφέρει αίμα όχι ταύρων και μοσχαριών, αλλά το δικό του αίμα· κι έτσι μας εξασφάλισε την αιώνια σωτηρία. 13 Το αίμα των ταύρων και των τράγων, και το ράντισμα με τη στάχτη του δαμαλιού εξαγνίζουν τους θρησκευτικά ακάθαρτους καθαρίζοντάς τους εξωτερικά. 14 Πόσο μάλλον το αίμα του Χριστού! Αυτός, έχοντας το Πνεύμα του Θεού, πρόσφερε τον εαυτό του άψογη θυσία στο Θεό, κι έτσι θα καθαρίσει τη συνείδησή σας από τα έργα που οδηγούν στο θάνατο, για να μπορείτε να λατρεύετε τον αληθινό Θεό.

15 Γι’ αυτόν το λόγο ο Χριστός είναι μεσίτης μιας νέας διαθήκης, σύμφωνα με την οποία όσοι έχουν κληθεί να μετάσχουν στην αιώνια κληρονομιά θα πάρουν το μερίδιο που τους υποσχέθηκε. Αυτό μπορεί να γίνει, επειδή ο Χριστός πέθανε για μας, κι ο θάνατός του μας απάλλαξε από τις παραβάσεις, που είχαν τελεσθεί την εποχή της πρώτης διαθήκης. 16 Διαθήκη υπάρχει όταν έχει πιστοποιηθεί ο θάνατος του διαθέτη. 17 Μια διαθήκη ισχύει μόνο μετά το θάνατο· δεν έχει ποτέ ισχύ όσο ζει ο διαθέτης. 18 Γι’ αυτό, ούτε και η πρώτη διαθήκη εγκαινιάστηκε δίχως αίμα. 19 Όταν ο Μωυσής απήγγειλε όλες τις εντολές του νόμου μπροστά σ’ ολόκληρο το λαό, πήρε αίμα μοσχαριών και τράγων, μαζί με νερό, και ράντισε με κόκκινο μαλλί και ύσσωπο το ίδιο το βιβλίο και ολόκληρο το λαό λέγοντας: 20 Αυτό είναι το αίμα της διαθήκης την οποία σας όρισε ο Θεός.21 Με τον ίδιο τρόπο ράντισε με το αίμα τη σκηνή και όλα τα λατρευτικά σκεύη. 22 Όλα σχεδόν, σύμφωνα με το νόμο, καθαρίζονται με αίμα· και δεν υπάρχει συγχώρηση αμαρτιών χωρίς να χυθεί αίμα.

Η θυσία του Χριστού είναι ανώτερη και μοναδική

23 Όλα όσα συμβολίζουν την ουράνια πραγματικότητα ήταν ανάγκη να καθαρίζονται με τον παραπάνω τρόπο. Τα ίδια όμως τα επουράνια απαιτούν θυσίες ανώτερες απ’ αυτές. 24 Γιατί ο Χριστός δεν μπήκε στα άγια των αγίων που έχτισαν άνθρωποι και που είναι απεικόνιση του ουράνιου θυσιαστηρίου, αλλά στον ίδιο τον ουρανό, για να παρουσιαστεί τώρα μπροστά στο Θεό, μεσιτεύοντας για μας. 25 Ούτε προσφέρει πολλές φορές θυσία τον εαυτό του, όπως συμβαίνει με τον αρχιερέα που εισέρχεται κάθε χρόνο στα άγια των αγίων και προσφέρει ξένο αίμα. 26 Διαφορετικά ο Χριστός θα έπρεπε να είχε πεθάνει πολλές φορές από καταβολής κόσμου. Ενώ τώρα φανερώθηκε μια για πάντα στο τέλος των αιώνων και κατήργησε με τη θυσία του την αμαρτία. 27 Οι άνθρωποι μία φορά πεθαίνουν κι ύστερα κρίνονται από το Θεό. 28 Έτσι κι ο Χριστός, αφού θυσιάστηκε μία φορά για να σηκώσει πάνω του τις αμαρτίες όλων μας, θα εμφανιστεί για δεύτερη φορά, όχι για ν’ αντιμετωπίσει την αμαρτία, αλλά για να σώσει αυτούς που τον προσμένουν.

旧约敬拜的规例

1 前约也有它敬拜的规例，和属世界的圣所。2 因为有一个支搭好了的会幕，第一进叫作圣所，里面有灯台、桌子和陈设饼。3 在第二层幔子后面还有一个会幕，叫作至圣所，4 里面有金香坛，有全部包金的约柜，柜里有盛着吗哪的金罐、亚伦那发过芽的杖和两块约板。5 柜的上面有荣耀的基路伯罩着施恩座，关于这一切，现在不能一一细说了。

6 这一切物件都这样预备好了，祭司就常常进入第一进会幕，执行敬拜的事。7 至于第二进会幕，只有大祭司一年一次独自进去，并且非带着血不可，好为自己和人民的愚妄把血献上。8 圣灵借着这事表明，当第一进会幕存在的时候，进入至圣所的路，还没有显明出来。9 这第一进会幕是现今的时代的预表，其实所献的礼物和祭品，都不能使敬拜的人在良心上得到完全。10 这些只是关于饮食和各样洁净的礼仪，是在"更新的时候"来到之前，为肉体立的规例。

基督的血洁净我们

11 但基督已经来了，作了已经实现的美好事物的大祭司；他经过更大、更完备的会幕*不是人手所做的，也就是不属于这被造的世界的。12 他不是用山羊和牛犊的血，而是用自己的血，只一次进了至圣所，就得到了永远的救赎。13 如果山羊和公牛的血，以及母牛犊的灰，洒在不洁的人身上，尚且可以使他们成为圣洁，身体洁净，14 何况基督的血呢？他借着永远的灵，把自己无瑕无疵的献给　神，他的血不是更能洁净我们的良心脱离致死的行为，使我们可以事奉永活的　神吗？

15 因此，他作了新约的中保，借着他的死，使人在前约之下的过犯得到救赎，就叫那些蒙召的人，得着永远基业的应许。16 凡有遗嘱*"遗嘱"或译："约"，与17节同，必须证实立遗嘱的人死了；17 因为人死了，遗嘱才能确立，立遗嘱的人还活着的时候，遗嘱决不生效。18 因此，前约并不是没有用血立的：19 当日摩西按照律法，向所有人民宣布了各样的诫命，就拿牛犊*好些抄本在此有"和山羊"的血和水，用朱红色的羊毛与牛膝草，洒在律法书上和人民身上，20 说："这就是　神规定你们立约的血。"21 他照样把血洒在会幕和各样应用的器皿上。22 按着律法，几乎所有都是用血洁净的，如果没有流血，就没有赦免。

基督一次献上自己就除掉罪

23 照着天上样式作的既然必须这样去洁净，天上物体的本身，就应该用更美的祭品去洁净了。24 因为基督不是进了人手所做的圣所*那不过是真圣所的表象，而是进到天上，现在替我们显露在　神的面前。25 他不必多次把自己献上，好象大祭司每年带着不是自己的血进入至圣所一样。26 如果这样，他从创世以来，就必须受许多次的苦了。可是现在他在这世代的终结，只显现一次，把自己作为祭品献上，好除掉罪。27 按着定命，人人都要死一次，死后还有审判。28 照样，基督为了担当许多人的罪，也曾经一次把自己献上；将来他还要再一次显现，不是为担当罪，而是要向那些热切期待他的人成全救恩。