Oséias 14

1 Η Σαμάρεια θα τιμωρηθεί, γιατί επαναστάτησε ενάντια στο Θεό της. Οι άντρες της θα σκοτωθούν στη μάχη. Θα συντριφτούν τα νήπια και θ’ ανοιχτούνε των εγκύων οι κοιλιές».

Η αποκατάσταση του άπιστου Ισραήλ

2 Γύρνα, Ισραήλ, στον Κύριο το Θεό σου, γιατί σκόνταψες εξαιτίας της ανομίας σου. 3 Στον Κύριο γυρίστε, μιλήστε του και πείτε του: «Συγχώρησε την ανομία μας όλη, δέξου το δώρο μας· αντί για ταύρους σού προσφέρουμε τις προσευχές μας: 4 "οι Ασσύριοι δεν μπορούνε να μας σώσουν· τ’ άλογα του πολέμου και τις άμαξές μας δε θα τα εμπιστευτούμε πια, και δε θα ονομάζουμε Θεό μας τα έργα που τα φτιάξανε τα χέρια μας, γιατί μόνο κοντά σου ο απροστάτευτος βρίσκει αγάπη"».

5 Ο Κύριος λέει: «Τότε θα θεραπεύσω την απιστία του Ισραήλ· θα τους δείξω ανεπιφύλακτα όλη μου την αγάπη, γιατί δε θα ’μαι πια μαζί τους θυμωμένος. 6 Θα ’μαι γι’ αυτούς σαν τη δροσιά. Ο Ισραήλ θ’ ανθίζει σαν το κρίνο και σαν τη λεύκα θα βαθαίνει τις ρίζες του. 7 Θ’ απλώνονται τα κλαδιά του και θα ’χει τη μεγαλοσύνη της ελιάς, την ευωδιά των δέντρων του Λιβάνου. 8 Θα γυρίσουν για να ζήσουν πάλι κάτω από την προστασία μου· θα καλλιεργήσουν το σιτάρι τους και θα καρπίσουνε σαν τ’ ανθισμένα αμπέλια. Η φήμη τους θα απλωθεί σαν του Λιβάνου το κρασί. 9 Τι ανάγκη έχεις πια τα είδωλα, Εφραΐμ; Εγώ είμαι που απαντώ στις προσευχές σας και θα στραφώ σ’ εσάς με καλοσύνη. Εγώ είμαι σαν τ’ ολοχρονίς πράσινο κυπαρίσσι· όλα όσα χρειάζεστε για να ζήσετε, εμένα έχουν πηγή».*Τι ανάγκη... Εφραΐμ; κατά τους Ο΄. Το εβρ. έχει «Τι σχέση έχω εγώ με τα είδωλά σου, Εφραΐμ;» – Εφραΐμ. Βλ. υποσ. εις κεφ. 4:17 – Εγώ είμαι που απαντώ... καλοσύνη. Τα δύο ρήματα στις φράσεις αυτές θυμίζουν στα εβρ. τις δύο θεότητες των Χαναναίων, Ανάτ και Ασερά – Εγώ είμαι... κυπαρίσσι. Μοναδική περίπτωση στην ΠΔ, όπου ο Θεός παρομοιάζεται με ιερό δέντρο της χανανιτικής λατρείας, σύμβολο της γονιμότητας.

Επίλογος

10 Όποιος είναι σοφός και μυαλωμένος ας δώσει προσοχή σ’ αυτά που είναι γραμμένα σ’ αυτό εδώ το βιβλίο, ώστε να τα κατανοήσει. Πράγματι, ο δρόμος του Κυρίου είναι ίσιος· οι δίκαιοι σ’ αυτόν βαδίζουν, ενώ οι ασεβείς σκοντάφτουν σ’ αυτόν.

As bênçãos do arrependimento

1 Volte, ó Israel, para o Senhor, o seu Deus.

Os seus pecados causaram a sua queda!

2 Preparem o que vão dizer

e voltem para o Senhor.

Peçam-lhe:

"Perdoa todos os nossos pecados

e recebe o que é agradável,

para que te ofereçamos o fruto dos nossos lábios.*14.2 Ou ofereçamos os nossos lábios como sacrifícios de novilhos.

3 A Assíria não nos pode salvar;

não montaremos em cavalos de guerra.

Nunca mais chamaremos ‘nossos deuses’

àquilo que as nossas mãos fizeram,

porque em ti o órfão encontra compaixão".

4 "Eu curarei a infidelidade deles

e os amarei com generosidade,

pois a minha ira desviou-se deles.

5 Serei como orvalho para Israel;

ele florescerá como o lírio.

Como o cedro do Líbano,

aprofundará as suas raízes;

6 e os seus brotos crescerão.

O seu esplendor será como o da oliveira,

e a sua fragrância, como a do cedro do Líbano.

7 Os que habitavam à sua sombra voltarão

e reviverão como o trigo.

Florescerão como a videira,

e a fama de Israel será como a do vinho do Líbano.

8 Ó Efraim, que tenho eu a ver com os ídolos?

Sou eu que respondo às suas orações e cuido de você.

Sou como um junípero verde;

o seu fruto procede de mim."

9 Quem é sábio? Aquele que considera essas coisas.

Quem tem discernimento? Aquele que as compreende.

Os caminhos do Senhor são justos;

os justos andam neles,

mas os rebeldes neles tropeçam.