1 At sumagot si Jesus at muling pinagsalitaan sila sa mga talinghaga, na sinasabi, 2 Tulad ang kaharian ng langit sa isang hari na naghanda ng piging ng kasalan ng kaniyang anak na lalake, 3 At sinugo ang kaniyang mga alipin upang tawagin ang mga inanyayahan sa piging ng kasalan: at sila'y ayaw magsidalo. 4 Muling nagsugo siya sa ibang mga alipin, na sinasabi, Sabihin ninyo sa mga inanyayahan, Narito, inihanda ko na ang aking piging; pinatay ko ang aking mga baka at mga hayop na matataba, at ang lahat ng mga bagay ay nahahanda na: magsiparito kayo sa piging ng kasalan. 5 Datapuwa't hindi nila pinansin, at sila'y nagsiyaon sa kanilang lakad, ang isa'y sa kaniyang sariling bukid, ang isa'y sa kaniyang mga kalakal; 6 At hinawakan ng mga iba ang kaniyang mga alipin, at sila'y dinuwahagi, at pinagpapatay. 7 Datapuwa't ang hari ay nagalit; at sinugo ang kaniyang mga hukbo, at pinuksa ang mga mamamataytaong yaon, at sinunog ang kanilang bayan. 8 Nang magkagayo'y sinabi niya sa kaniyang mga alipin, Nahahanda ang kasalan, nguni't hindi karapatdapat ang mga inanyayahan. 9 Magsiparoon nga kayo sa mga likuang lansangan, at anyayahan ninyo sa piging ng kasalan ang lahat ninyong mangasumpungan. 10 At nagsilabas ang mga aliping yaon sa mga lansangan, at kanilang tinipon ang lahat nilang nangasumpungan, masasama at mabubuti: at napuno ng mga panauhin ang kasalan. 11 Datapuwa't pagpasok ng hari upang tingnan ang mga panauhin, ay doo'y nakita niya ang isang tao na hindi nararamtan ng damit-kasalan: 12 At sinabi niya sa kaniya, Kaibigan, ano't pumasok ka rito na walang damit-kasalan? At siya'y naumid. 13 Nang magkagayo'y sinabi ng hari sa mga naglilingkod, Gapusin ninyo ang mga paa at mga kamay niya, at itapon ninyo siya sa kadiliman sa labas; diyan na nga ang pagtangis at ang pagngangalit ng mga ngipin. 14 Sapagka't marami ang mga tinawag, datapuwa't kakaunti ang mga nahirang. 15 Nang magkagayo'y nagsialis ang mga Fariseo, at nangagsanggunian sila kung paano kayang mahuhuli nila siya sa kaniyang pananalita. 16 At sinugo nila sa kaniya ang kanilang mga alagad, na kasama ng mga Herodiano, na nagsisipagsabi, Guro, nalalaman naming ikaw ay totoo, at itinuturo mong may katotohanan ang daan ng Dios, at hindi ka nangingimi kanino man: sapagka't hindi ka nagtatangi ng tao. 17 Sabihin mo nga sa amin, Ano sa akala mo? Matuwid bagang bumuwis kay Cesar, o hindi? 18 Datapuwa't napagkikilala ni Jesus ang kanilang kasamaan, at sinabi sa kanila, Bakit ninyo ako tinutukso, kayong mga mapagpaimbabaw? 19 Ipakita ninyo sa akin ang salaping pangbuwis. At dinala nila sa kaniya ang isang denario. 20 At sinabi niya sa kanila, Kanino ang larawang ito at ang nasusulat? 21 Sinabi nila sa kaniya, Kay Cesar. Nang magkagayo'y sinabi niya sa kanila, Kaya't ibigay ninyo kay Cesar ang sa kay Cesar; at sa Dios ang sa Dios. 22 At pagkarinig nila nito ay nagsipanggilalas sila, at siya'y iniwan, at nagsiyaon. 23 Nang araw na yaon ay nagsilapit sa kaniya ang mga Saduceo, na nangagsasabing walang pagkabuhay na maguli: at siya'y kanilang tinanong, 24 Na sinasabi, Guro, sinabi ni Moises, Kung mamatay na walang mga anak ang isang lalake, ay magasawa ang kaniyang kapatid na lalake sa asawa niya, at magkakaanak sa kaniyang kapatid na lalake. 25 Nagkaroon nga sa amin ng pitong magkakapatid na lalake: at nagasawa ang panganay at namatay, at sapagka't hindi siya nagkaanak ay iniwan niya ang kaniyang asawa sa kaniyang kapatid na lalake; 26 Gayon din naman ang nangyari sa pangalawa, at sa pangatlo, hanggang sa ikapito. 27 At sa kahulihulihan nilang lahat, ay namatay ang babae. 28 Sa pagkabuhay ngang maguli sino kaya doon sa pito ang magiging asawa? sapagka't siya'y naging asawa nilang lahat. 29 Nguni't sumagot si Jesus at sinabi sa kanila, Nangagkakamali kayo, sa hindi pagkaalam ng mga kasulatan, ni ng kapangyarihan man ng Dios. 30 Sapagka't sa pagkabuhay na maguli ay hindi na mangagaasawa, ni mga papagaasawahin pa, kundi gaya ng mga anghel sa langit. 31 Datapuwa't tungkol sa pagkabuhay na maguli ng mga patay, hindi baga ninyo nabasa ang sinalita sa inyo ng Dios, na nagsasabi, 32 Ako ang Dios ni Abraham, at ang Dios ni Isaac, at ang Dios ni Jacob? Ang Dios ay hindi Dios ng mga patay, kundi ng mga buhay. 33 At nang marinig ito ng karamihan ay nangagtaka sa kaniyang aral. 34 Datapuwa't nang marinig ng mga Fariseo na kaniyang napatahimik ang mga Saduceo, ay nangagkatipon sila. 35 At isa sa kanila, na tagapagtanggol ng kautusan, ay tinanong siya ng isang tanong, upang siya'y tuksuhin: 36 Guro, alin baga ang dakilang utos sa kautusan? 37 At sinabi sa kaniya, Iibigin mo ang Panginoon mong Dios ng buong puso mo, at ng buong kaluluwa mo, at ng buong pagiisip mo. 38 Ito ang dakila at pangunang utos. 39 At ang pangalawang katulad ay ito, Iibigin mo ang iyong kapuwa na gaya ng iyong sarili. 40 Sa dalawang utos na ito'y nauuwi ang buong kautusan, at ang mga propeta. 41 Habang nangagkakatipon nga ang mga Fariseo, ay tinanong sila ni Jesus ng isang tanong. 42 Na sinasabi, Ano ang akala ninyo tungkol kay Cristo? kanino bagang anak siya? Sinabi nila sa kaniya, kay David. 43 Sinabi niya sa kanila, Kung gayo'y bakit tinatawag siya ni David na Panginoon, sa espiritu, na nagsasabi, 44 Sinabi ng Panginoon sa aking Panginoon, Maupo ka sa aking kanan, Hanggang sa ilagay ko ang iyong mga kaaway sa ilalim ng iyong mga paa? 45 Kung tinatawag nga siya ni David na Panginoon, paanong siya'y kaniyang anak? 46 At wala sinomang nakasagot sa kaniya ng isang salita, ni wala sinomang nangahas buhat sa araw na yaon na tumanong pa sa kaniya ng anomang mga tanong.

1 And Jesus answered and spoke unto them again by parables, and said,2 The kingdom of heaven is like unto a certain king, who made a marriage for his son,3 And sent forth his servants to call them that were bidden to the wedding: and they would not come.4 Again, he sent forth other servants, saying, Tell them who are bidden, Behold, I have prepared my dinner: my oxen and my fatlings are killed, and all things are ready: come unto the marriage.5 But they made light of it, and went their ways, one to his farm, another to his merchandise:6 And the remnant took his servants, and treated them shamefully, and slew them.7 But when the king heard thereof, he was angry: and he sent forth his armies, and destroyed those murderers, and burned up their city.8 Then said he to his servants, The wedding is ready, but they who were bidden were not worthy.9 Go you therefore into the highways, and as many as you shall find, bid to the marriage.10 So those servants went out into the highways, and gathered together as many as they found, both bad and good: and the wedding was furnished with guests.11 And when the king came in to see the guests, he saw there a man who had not on a wedding garment:12 And he said unto him, Friend, how came you in here not having a wedding garment? And he was speechless.13 Then said the king to the servants, Bind him hand and foot, and take him away, and cast him into outer darkness; there shall be weeping and gnashing of teeth.14 For many are called, but few are chosen.15 Then went the Pharisees, and took counsel how they might entangle him in his talk.16 And they sent out unto him their disciples with the Herodians, saying, Teacher, we know that you are true, and teach the way of God in truth, neither care you for any man: for you regard not the person of men.17 Tell us therefore, What think you? Is it lawful to give tribute unto Caesar, or not?18 But Jesus perceived their wickedness, and said, Why test me, you hypocrites?19 Show me the tribute money. And they brought unto him a penny.20 And he said unto them, Whose is this image and superscription?21 They said unto him, Caesar's. Then said he unto them, Render therefore unto Caesar the things which are Caesar's; and unto God the things that are God's.22 When they had heard these words, they marveled, and left him, and went their way.23 The same day came to him the Sadducees, who say that there is no resurrection, and asked him,24 Saying, Teacher, Moses said, If a man die, having no children, his brother shall marry his wife, and raise up children unto his brother.25 Now there were with us seven brothers: and the first, when he had married a wife, deceased, and, having no child, left his wife unto his brother:26 Likewise the second also, and the third, unto the seventh.27 And last of all the woman died also.28 Therefore in the resurrection whose wife shall she be of the seven? for they all had her.29 Jesus answered and said unto them, You do err, not knowing the scriptures, nor the power of God.30 For in the resurrection they neither marry, nor are given in marriage, but are as the angels of God in heaven.31 But concerning the resurrection of the dead, have you not read that which was spoken unto you by God, saying,32 I am the God of Abraham, and the God of Isaac, and the God of Jacob? God is not the God of the dead, but of the living.33 And when the multitude heard this, they were astonished at his doctrine.34 But when the Pharisees had heard that he had put the Sadducees to silence, they were gathered together.35 Then one of them, who was a lawyer, asked him a question, testing him, and saying,36 Teacher, which is the great commandment in the law?37 Jesus said unto him, You shall love the Lord your God with all your heart, and with all your soul, and with all your mind.38 This is the first and great commandment.39 And the second is like unto it, You shall love your neighbor as yourself.40 On these two commandments hang all the law and the prophets.41 While the Pharisees were gathered together, Jesus asked them,42 Saying, What think you of Christ? whose son is he? They said unto him, The son of David.43 He said unto them, How then does David in the Spirit call him Lord, saying,44 The Lord said unto my Lord, Sit on my right hand, till I make your enemies your footstool?45 If David then called him Lord, how is he his son?46 And no man was able to answer him a word, neither dared any man from that day forth ask him any more questions.