Deuteronômio 2

1 וַנֵּ֜פֶן וַנִּסַּ֤ע הַמִּדְבָּ֨רָה֙ דֶּ֣רֶךְ יַם־ס֔וּף כַּאֲשֶׁ֛ר דִּבֶּ֥ר יְהוָ֖ה אֵלָ֑י וַנָּ֥סָב אֶת־הַר־שֵׂעִ֖יר יָמִ֥ים רַבִּֽים׃ ס 2 וַיֹּ֥אמֶר יְהוָ֖ה אֵלַ֥י לֵאמֹֽר׃ 3 רַב־לָכֶ֕ם סֹ֖ב אֶת־הָהָ֣ר הַזֶּ֑ה פְּנ֥וּ לָכֶ֖ם צָפֹֽנָה׃ 4 וְאֶת־הָעָם֮ צַ֣ו לֵאמֹר֒ אַתֶּ֣ם עֹֽבְרִ֗ים בִּגְבוּל֙ אֲחֵיכֶ֣ם בְּנֵי־עֵשָׂ֔ו הַיֹּשְׁבִ֖ים בְּשֵׂעִ֑יר וְיִֽירְא֣וּ מִכֶּ֔ם וְנִשְׁמַרְתֶּ֖ם מְאֹֽד׃ 5 אַל־תִּתְגָּר֣וּ בָ֔ם כִּ֠י לֹֽא־אֶתֵּ֤ן לָכֶם֙ מֵֽאַרְצָ֔ם עַ֖ד מִדְרַ֣ךְ כַּף־רָ֑גֶל כִּֽי־יְרֻשָּׁ֣ה לְעֵשָׂ֔ו נָתַ֖תִּי אֶת־הַ֥ר שֵׂעִֽיר׃ 6 אֹ֣כֶל תִּשְׁבְּר֧וּ מֵֽאִתָּ֛ם בַּכֶּ֖סֶף וַאֲכַלְתֶּ֑ם וְגַם־מַ֜יִם תִּכְר֧וּ מֵאִתָּ֛ם בַּכֶּ֖סֶף וּשְׁתִיתֶֽם׃ 7 כִּי֩ יְהוָ֨ה אֱלֹהֶ֜יךָ בֵּֽרַכְךָ֗ בְּכֹל֙ מַעֲשֵׂ֣ה יָדֶ֔ךָ יָדַ֣ע לֶכְתְּךָ֔ אֶת־הַמִּדְבָּ֥ר הַגָּדֹ֖ל הַזֶּ֑ה זֶ֣ה ׀ אַרְבָּעִ֣ים שָׁנָ֗ה יְהוָ֤ה אֱלֹהֶ֨יךָ֙ עִמָּ֔ךְ לֹ֥א חָסַ֖רְתָּ דָּבָֽר׃ 8 וַֽנַּעֲבֹ֞ר מֵאֵ֧ת אַחֵ֣ינוּ בְנֵי־עֵשָׂ֗ו הַיֹּֽשְׁבִים֙ בְּשֵׂעִ֔יר מִדֶּ֨רֶךְ֙ הָֽעֲרָבָ֔ה מֵאֵילַ֖ת וּמֵעֶצְיֹ֣ן גָּ֑בֶר ס וַנֵּ֨פֶן֙ וַֽנַּעֲבֹ֔ר דֶּ֖רֶךְ מִדְבַּ֥ר מוֹאָֽב׃ 9 וַיֹּ֨אמֶר יְהוָ֜ה אֵלַ֗י אֶל־תָּ֨צַר֙ אֶת־מוֹאָ֔ב וְאַל־תִּתְגָּ֥ר בָּ֖ם מִלְחָמָ֑ה כִּ֠י לֹֽא־אֶתֵּ֨ן לְךָ֤ מֵֽאַרְצוֹ֙ יְרֻשָּׁ֔ה כִּ֣י לִבְנֵי־ל֔וֹט נָתַ֥תִּי אֶת־עָ֖ר יְרֻשָּֽׁה׃ 10 הָאֵמִ֥ים לְפָנִ֖ים יָ֣שְׁבוּ בָ֑הּ עַ֣ם גָּד֥וֹל וְרַ֛ב וָרָ֖ם כָּעֲנָקִֽים׃ 11 רְפָאִ֛ים יֵחָשְׁב֥וּ אַף־הֵ֖ם כָּעֲנָקִ֑ים וְהַמֹּ֣אָבִ֔ים יִקְרְא֥וּ לָהֶ֖ם אֵמִֽים׃ 12 וּבְשֵׂעִ֞יר יָשְׁב֣וּ הַחֹרִים֮ לְפָנִים֒ וּבְנֵ֧י עֵשָׂ֣ו יִֽירָשׁ֗וּם וַיַּשְׁמִידוּם֙ מִפְּנֵיהֶ֔ם וַיֵּשְׁב֖וּ תַּחְתָּ֑ם כַּאֲשֶׁ֧ר עָשָׂ֣ה יִשְׂרָאֵ֗ל לְאֶ֨רֶץ֙ יְרֻשָּׁת֔וֹ אֲשֶׁר־נָתַ֥ן יְהוָ֖ה לָהֶֽם׃ 13 עַתָּ֗ה קֻ֛מוּ וְעִבְר֥וּ לָכֶ֖ם אֶת־נַ֣חַל זָ֑רֶד וַֽנַּעֲבֹ֖ר אֶת־נַ֥חַל זָֽרֶד׃ 14 וְהַיָּמִ֞ים אֲשֶׁר־הָלַ֣כְנוּ ׀ מִקָּדֵ֣שׁ בַּרְנֵ֗עַ עַ֤ד אֲשֶׁר־עָבַ֨רְנוּ֙ אֶת־נַ֣חַל זֶ֔רֶד שְׁלֹשִׁ֥ים וּשְׁמֹנֶ֖ה שָׁנָ֑ה עַד־תֹּ֨ם כָּל־הַדּ֜וֹר אַנְשֵׁ֤י הַמִּלְחָמָה֙ מִקֶּ֣רֶב הַֽמַּחֲנֶ֔ה כַּאֲשֶׁ֛ר נִשְׁבַּ֥ע יְהוָ֖ה לָהֶֽם׃ 15 וְגַ֤ם יַד־יְהוָה֙ הָ֣יְתָה בָּ֔ם לְהֻמָּ֖ם מִקֶּ֣רֶב הַֽמַּחֲנֶ֑ה עַ֖ד תֻּמָּֽם׃ 16 וַיְהִ֨י כַאֲשֶׁר־תַּ֜מּוּ כָּל־אַנְשֵׁ֧י הַמִּלְחָמָ֛ה לָמ֖וּת מִקֶּ֥רֶב הָעָֽם׃ ס 17 וַיְדַבֵּ֥ר יְהוָ֖ה אֵלַ֥י לֵאמֹֽר׃ 18 אַתָּ֨ה עֹבֵ֥ר הַיּ֛וֹם אֶת־גְּב֥וּל מוֹאָ֖ב אֶת־עָֽר׃ 19 וְקָרַבְתָּ֗ מ֚וּל בְּנֵ֣י עַמּ֔וֹן אַל־תְּצֻרֵ֖ם וְאַל־תִּתְגָּ֣ר בָּ֑ם כִּ֣י לֹֽא־אֶ֠תֵּן מֵאֶ֨רֶץ בְּנֵי־עַמּ֤וֹן לְךָ֙ יְרֻשָּׁ֔ה כִּ֥י לִבְנֵי־ל֖וֹט נְתַתִּ֥יהָ יְרֻשָּֽׁה׃ 20 אֶֽרֶץ־רְפָאִ֥ים תֵּחָשֵׁ֖ב אַף־הִ֑וא רְפָאִ֤ים יָֽשְׁבוּ־בָהּ֙ לְפָנִ֔ים וְהָֽעַמֹּנִ֔ים יִקְרְא֥וּ לָהֶ֖ם זַמְזֻמִּֽים׃ 21 עַ֣ם גָּד֥וֹל וְרַ֛ב וָרָ֖ם כָּעֲנָקִ֑ים וַיַּשְׁמִידֵ֤ם יְהוָה֙ מִפְּנֵיהֶ֔ם וַיִּירָשֻׁ֖ם וַיֵּשְׁב֥וּ תַחְתָּֽם׃ 22 כַּאֲשֶׁ֤ר עָשָׂה֙ לִבְנֵ֣י עֵשָׂ֔ו הַיֹּשְׁבִ֖ים בְּשֵׂעִ֑יר אֲשֶׁ֨ר הִשְׁמִ֤יד אֶת־הַחֹרִי֙ מִפְּנֵיהֶ֔ם וַיִּֽירָשֻׁם֙ וַיֵּשְׁב֣וּ תַחְתָּ֔ם עַ֖ד הַיּ֥וֹם הַזֶּֽה׃ 23 וְהָֽעַוִּ֛ים הַיֹּשְׁבִ֥ים בַּחֲצֵרִ֖ים עַד־עַזָּ֑ה כַּפְתֹּרִים֙ הַיֹּצְאִ֣ים מִכַּפְתּ֔וֹר הִשְׁמִידֻ֖ם וַיֵּשְׁב֥וּ תַחְתָּֽם׃ 24 ק֣וּמוּ סְּע֗וּ וְעִבְרוּ֮ אֶת־נַ֣חַל אַרְנֹן֒ רְאֵ֣ה נָתַ֣תִּי בְ֠יָדְךָ אֶת־סִיחֹ֨ן מֶֽלֶךְ־חֶשְׁבּ֧וֹן הָֽאֱמֹרִ֛י וְאֶת־אַרְצ֖וֹ הָחֵ֣ל רָ֑שׁ וְהִתְגָּ֥ר בּ֖וֹ מִלְחָמָֽה׃ 25 הַיּ֣וֹם הַזֶּ֗ה אָחֵל֙ תֵּ֤ת פַּחְדְּךָ֙ וְיִרְאָ֣תְךָ֔ עַל־פְּנֵי֙ הָֽעַמִּ֔ים תַּ֖חַת כָּל־הַשָּׁמָ֑יִם אֲשֶׁ֤ר יִשְׁמְעוּן֙ שִׁמְעֲךָ֔ וְרָגְז֥וּ וְחָל֖וּ מִפָּנֶֽיךָ׃ 26 וָאֶשְׁלַ֤ח מַלְאָכִים֙ מִמִּדְבַּ֣ר קְדֵמ֔וֹת אֶל־סִיח֖וֹן מֶ֣לֶךְ חֶשְׁבּ֑וֹן דִּבְרֵ֥י שָׁל֖וֹם לֵאמֹֽר׃ 27 אֶעְבְּרָ֣ה בְאַרְצֶ֔ךָ בַּדֶּ֥רֶךְ בַּדֶּ֖רֶךְ אֵלֵ֑ךְ לֹ֥א אָס֖וּר יָמִ֥ין וּשְׂמֹֽאול׃ 28 אֹ֣כֶל בַּכֶּ֤סֶף תַּשְׁבִּרֵ֨נִי֙ וְאָכַ֔לְתִּי וּמַ֛יִם בַּכֶּ֥סֶף תִּתֶּן־לִ֖י וְשָׁתִ֑יתִי רַ֖ק אֶעְבְּרָ֥ה בְרַגְלָֽי׃ 29 כַּאֲשֶׁ֨ר עָֽשׂוּ־לִ֜י בְּנֵ֣י עֵשָׂ֗ו הַיֹּֽשְׁבִים֙ בְּשֵׂעִ֔יר וְהַמּ֣וֹאָבִ֔ים הַיֹּשְׁבִ֖ים בְּעָ֑ר עַ֤ד אֲשֶֽׁר־אֶֽעֱבֹר֙ אֶת־הַיַּרְדֵּ֔ן אֶל־הָאָ֕רֶץ אֲשֶׁר־יְהוָ֥ה אֱלֹהֵ֖ינוּ נֹתֵ֥ן לָֽנוּ׃ 30 וְלֹ֣א אָבָ֗ה סִיחֹן֙ מֶ֣לֶךְ חֶשְׁבּ֔וֹן הַעֲבִרֵ֖נוּ בּ֑וֹ כִּֽי־הִקְשָׁה֩ יְהוָ֨ה אֱלֹהֶ֜יךָ אֶת־רוּח֗וֹ וְאִמֵּץ֙ אֶת־לְבָב֔וֹ לְמַ֛עַן תִּתּ֥וֹ בְיָדְךָ֖ כַּיּ֥וֹם הַזֶּֽה׃ ס 31 וַיֹּ֤אמֶר יְהוָה֙ אֵלַ֔י רְאֵ֗ה הַֽחִלֹּ֨תִי֙ תֵּ֣ת לְפָנֶ֔יךָ אֶת־סִיחֹ֖ן וְאֶת־אַרְצ֑וֹ הָחֵ֣ל רָ֔שׁ לָרֶ֖שֶׁת אֶת־אַרְצֽוֹ׃ 32 וַיֵּצֵא֩ סִיחֹ֨ן לִקְרָאתֵ֜נוּ ה֧וּא וְכָל־עַמּ֛וֹ לַמִּלְחָמָ֖ה יָֽהְצָה׃ 33 וַֽיִּתְּנֵ֛הוּ יְהוָ֥ה אֱלֹהֵ֖ינוּ לְפָנֵ֑ינוּ וַנַּ֥ךְ אֹת֛וֹ וְאֶת־בנו וְאֶת־כָּל־עַמּֽוֹ׃ 34 וַנִּלְכֹּ֤ד אֶת־כָּל־עָרָיו֙ בָּעֵ֣ת הַהִ֔וא וַֽנַּחֲרֵם֙ אֶת־כָּל־עִ֣יר מְתִ֔ם וְהַנָּשִׁ֖ים וְהַטָּ֑ף לֹ֥א הִשְׁאַ֖רְנוּ שָׂרִֽיד׃ 35 רַ֥ק הַבְּהֵמָ֖ה בָּזַ֣זְנוּ לָ֑נוּ וּשְׁלַ֥ל הֶעָרִ֖ים אֲשֶׁ֥ר לָכָֽדְנוּ׃ 36 מֵֽעֲרֹעֵ֡ר אֲשֶׁר֩ עַל־שְׂפַת־נַ֨חַל אַרְנֹ֜ן וְהָעִ֨יר אֲשֶׁ֤ר בַּנַּ֨חַל֙ וְעַד־הַגִּלְעָ֔ד לֹ֤א הָֽיְתָה֙ קִרְיָ֔ה אֲשֶׁ֥ר שָׂגְבָ֖ה מִמֶּ֑נּוּ אֶת־הַכֹּ֕ל נָתַ֛ן יְהוָ֥ה אֱלֹהֵ֖ינוּ לְפָנֵֽינוּ׃ 37 רַ֛ק אֶל־אֶ֥רֶץ בְּנֵי־עַמּ֖וֹן לֹ֣א קָרָ֑בְתָּ כָּל־יַ֞ד נַ֤חַל יַבֹּק֙ וְעָרֵ֣י הָהָ֔ר וְכֹ֥ל אֲשֶׁר־צִוָּ֖ה יְהוָ֥ה אֱלֹהֵֽינוּ׃

တော​ထဲ​တွင်​နေ​ရ​သော​နှစ်​များ

1 တစ်​ဖန် ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား​သည် ငါ့​အား​မိန့်​တော်​မူ​သည်​အ​တိုင်း၊ ငါ​တို့​သည်​လှည့်၍၊ ဧ​ဒုံ​ပင်​လယ်​လမ်း​ဖြင့် တော​သို့​ခ​ရီး​သွား​လျက်၊ စိ​ရ​တောင်​ကို ကြာ​မြင့်​စွာ​လှည့်​လည်​ကြ၏။*တော၊ ၂၁:၄။2,3 ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား​က​လည်း၊ သင်​တို့​သည် ကာ​လ​အ​ချိန်​စေ့​အောင် ဤ​တောင်​ကို လှည့်​လည်​ကြ​ပြီ။ တစ်​ဖန် မြောက်​မျက်​နှာ​သို့ သွား​ကြ​ဦး​လော့။ 4 သင်​သည် လူ​များ​တို့​အား​ဆင့်​ဆို​ရ​မည်​မှာ၊ သင်​တို့၏​ညီ​အစ်​ကို ဧ​သော​အ​မျိုး​သား​တို့​နေ​သော စိ​ရ​ပြည်​အ​နား​မှာ သင်​တို့​လျှောက်​သွား​သော​အ​ခါ၊ သူ​တို့​သည် ကြောက်​ကြ​လိမ့်​မည်။ ထို​ကြောင့် သ​တိ​ပြု​ကြ​လော့။*က၊ ၃၆:၈။5 သူ​တို့​ကို​အ​လျှင်း​မ​ပြု​ကြ​နှင့်။ သူ​တို့​ပြည်​ကို သင်​တို့​အား​ငါ​မ​ပေး။ ခြေ​နင်း​ရာ​ခန့်​ကို​မျှ မ​ပေး။ စိ​ရ​တောင်​ကို ဧ​သော​အား ငါ​အ​ပိုင်​ပေး​ပြီ။ 6 သင်​တို့​သည်​စား​ဖို့​ရာ​အ​စာ​ကို​လည်း​ကောင်း၊ သောက်​ဖို့​ရာ​ရေ​ကို​လည်း​ကောင်း သူ​တို့​ထံ ငွေ​နှင့်​ဝယ်​ရ​ကြ​မည်။ 7 သင်​တို့​ပြု​လေ​ရာ​ရာ၌ သင်​တို့၏ ဘု​ရား​သ​ခင်​ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား​သည် ကောင်​ချီး​ပေး​တော်​မူ​ပြီ။ ဤ​တော​ကြီး၌ သင်​တို့​လှည့်​လည်​သော အ​ကြောင်း​အ​ရာ​တို့​ကို သိ​တော်​မူ၏။ အ​နှစ်​လေး​ဆယ်​ပတ်​လုံး သင်​တို့၏​ဘု​ရား​သ​ခင် ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား​သည် သင်​တို့​နှင့်​အ​တူ​ရှိ​တော်​မူ​သည်​ဖြစ်၍၊ သင်​တို့၌​ဘာ​မျှ​မ​လို​ဟု ဆင့်​ဆို​ရ၏။

8 စိ​ရ​ပြည်​မှာ​နေ​သော ငါ​တို့​ညီ​အစ်​ကို ဧ​သော​အ​မျိုး​သား​တို့​အ​နား၌ လျှောက်​လျက် ဧ​လပ်​မြို့၊ ဧ​ဇ​ယုန်​ဂါ​ဗာ​မြို့​မှ​သွား​သော လွင်​ပြင်​လမ်း​သို့​လိုက်​ပြီး​လျှင်၊ တစ်​ဖန်​လှည့်၍ မော​ဘ​တော​လမ်း​ဖြင့် သွား​ကြ၏။ 9 ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား​က​လည်း၊ မော​ဘ​ပြည်​သား​တို့​ကို မ​နှောင့်​ယှက်​နှင့်။ စစ်​မ​တိုက်​နှင့်။ သူ​တို့​ပြည်​ကို သင့်​အား​ငါ​အ​ပိုင်​မ​ပေး။ အာ​ရ​ပြည်​ကို လော​တ​အ​မျိုး​သား​တို့​အား ငါ​အ​ပိုင်​ပေး​ပြီ​ဟု ငါ့​အား​မိန့်​တော်​မူ၏။*က၊ ၁၉:၃၇။10 ရှေး​ကာ​လ၌ အာ​န​က​အ​မျိုး​သား​ကဲ့​သို့ ကြီး​မြင့်​များ​ပြား​သော​လူ၊ ဧ​မိမ်​အ​မျိုး​သား​တို့​သည် ထို​ပြည်​မှာ​နေ​ကြ၏။ 11 ထို​သူ​တို့​သည် အာ​န​က​အ​မျိုး​သား​ကဲ့​သို့ အ​လွန်​ကြီး​မား​သော လူ​တို့​အ​ဝင်​ဖြစ်​သည်​ကို လူ​များ​ထင်​မှတ်​ကြ၏။ သို့​ရာ​တွင် မော​ဘ​ပြည်​သား​တို့​သည် ထို​သူ​တို့​ကို ဧ​မိမ်​ဟူ၍​ခေါ်​ကြ၏။ 12 ရှေး​ကာ​လ၌ ဟော​ရိ​လူ​တို့​သည်​လည်း စိ​ရ​ပြည်​မှာ​နေ​ကြ၏။ ထို​သူ​တို့​ကို ဧ​သော​အ​မျိုး​သား​တို့​သည် သုတ်​သင်​ပယ်​ရှင်း၍ သူ​တို့​နေ​ရာ၌​နေ​ကြ၏။ ထို​အ​တူ ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား အ​ပိုင်​ပေး​တော်​မူ​သော​ပြည်​ကို ဣ​သ​ရေ​လ​အ​မျိုး​သား​တို့​သည် ပြု​ရ​ကြ​သ​တည်း။ 13 ယ​ခု​ထ၍ ဇေ​ရက်​ချောင်း​ကို​ကူး​ကြ​လော့​ဟု မိန့်​တော်​မူ​သည်​အ​တိုင်း၊ သင်​တို့​သည် ဇေ​ရက်​ချောင်း​ကို ကူး​ကြ၏။ 14 ကာ​ဒေ​ရှ​ဗာ​နာ​အ​ရပ်​သို့ အ​ရင်​ရောက်​သော​ကာ​လ​မှ​စ၍ ဇေ​ရက်​ချောင်း​ကို ကူး​သော​ကာ​လ​တိုင်​အောင် နှစ်​ပေါင်း​သုံး​ဆယ်​ရှစ်​နှစ် လွန်​သ​တည်း။ ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား ကျိန်​ဆို​တော်​မူ​သည်​အ​တိုင်း၊ အ​ရင်​စစ်​သူ​ရဲ​မျိုး​အ​ပေါင်း​တို့​သည် လူ​အ​လုံး​အ​ရင်း​ထဲ​က သေ​ကြေ​ကွယ်​ပျောက်​ရ​ကြ၏။*တော၊ ၁၄:၂၈-၃၅။15 ထို​သူ​တို့ မ​ကွယ်​မ​ပျောက်​မီ​တိုင်​အောင်၊ ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား​သည် သူ​တို့​ကို အ​လုံး​အ​ရင်း​ထဲ​က​ပယ်​ရှား​ခြင်း​ငှာ လက်​တော်​ကို ဆန့်​တော်​မူ၏။

16 စစ်​သူ​ရဲ​အ​ပေါင်း​တို့​သည် လူ​စု​ထဲ​က သေ​ကြေ​ကွယ်​ပျောက်​ပြီး​မှ၊ 17,18 ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား​က၊ သင်​သည်​မော​ဘ​ပြည်၊ အာ​ရ​နယ်​အ​လယ်၌ ယ​နေ့​လျှောက်​သွား​ရ​မည်။ 19 အ​မ္မုန်​အ​မျိုး​သား​တို့​အ​နီး​သို့ ရောက်​သော​အ​ခါ သူ​တို့​ကို​မ​နှောင့်​ယှက်​နှင့်၊ အ​လျှင်း​မ​ပြု​နှင့်။ အ​မ္မုန်​အ​မျိုး​သား​နေ​သော​ပြည်​ကို သင့်​အား​ငါ​အ​ပိုင်​မ​ပေး၊ ထို​ပြည်​ကို လော​တ​အ​မျိုး​သား​တို့​အား ငါ​အ​ပိုင်​ပေး​ပြီ​ဟု ငါ့​အား​မိန့်​တော်​မူ၏။*က၊ ၁၉:၃၈။20 ထို​ပြည်​ကို​လည်း၊ အ​လွန်​ကြီး​မား​သော သူ​တို့၏​နေ​ရာ​ဖြစ်​သည်​ဟု လူ​များ​ထင်​မှတ်​ကြ၏။ ရှေး​ကာ​လ၌ ထို​သို့​သော​လူ​တို့​သည် နေ​ကြ၏။ သူ​တို့​ကို အ​မ္မုန်​ပြည်​သား​တို့​သည် ဇံ​ဇု​မ္မိမ်​ဟူ၍ ခေါ်​ကြ၏။ 21,22 ထို​လူ​မျိုး​သည် အာ​န​က​အ​မျိုး​သား​ကဲ့​သို့ ကြီး​မြင့်​များ​ပြား​သော​လူ ဖြစ်​ကြ၏။ သို့​သော်​လည်း စိ​ရ​ပြည်၌​နေ​သော ဧ​သော​အ​မျိုး​သား​ရှေ့​မှာ ဟော​ရိ​လူ​တို့​ကို ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား​ဖျက်​ဆီး​တော်​မူ​သ​ဖြင့်၊ သူ​တို့​နေ​ရာ၌ ဧ​သော​အ​မျိုး​သား​တို့​သည် ယ​နေ့​တိုင်​အောင်​နေ​ကြ​သ​ကဲ့​သို့၊ အ​မ္မုန်​အ​မျိုး​သား​တို့​ရှေ့​မှာ ဇံ​ဇု​မ္မိမ်​လူ​တို့​ကို သုတ်​သင်​ပယ်​ရှင်း​တော်​မူ​သ​ဖြ​င့်၊ သူ​တို့​နေ​ရာ၌ အ​မ္မုန်​အ​မျိုး​သား​တို့​သည် နေ​ကြ၏။ 23 ထို​အ​တူ၊ ဟာ​ဇ​ရိမ်​မြို့​မှ​စ၍ အ​ဇ္ဇာ​မြို့​တိုင်​အောင်​နေ​ဖူး​သော အာ​ဝိမ်​လူ​တို့​ကို၊ က​တ္တော​ရ​မြို့​မှ​ထွက်​သော က​တ္တော​ရိမ်​လူ​တို့​သည် ဖျက်​ဆီး၍ သူ​တို့​နေ​ရာ၌​နေ​ကြ၏။ 24 သင်​တို့​သည် ထ၍​ခ​ရီး​သွား​သ​ဖြင့် အာ​နုန်​မြစ်​ကို​ကူး​ကြ​လော့။ အာ​မော​ရိ​အ​မျိုး၊ ဟေ​ရှ​ဘုန်​ရှင်​ဘု​ရင်​ရှိ​ဟုန်​နှင့် သူ၏​မြေ​ကို သင်​တို့​လက်၌ ငါ​အပ်​သော​ကြောင့်၊ ထို​မြေ​ကို​သိမ်း​စ​ပြု၍ ထို​မင်း​ကို​စစ်​တိုက်​ကြ​လော့။ 25 မိုး​ကောင်း​ကင်​အောက်၌ ရှိ​သ​မျှ​သော​လူ​မျိုး​တို့​သည် ယ​နေ့​သင်​တို့​ကို ကြောက်​ရွံ့​ထိတ်​လန့်​စ​ရာရှိ​မည်​အ​ကြောင်း ငါ​ပြု​မည်။ သင်​တို့၏​သ​တင်း​ကို​ကြား၍ တုန်​လှုပ်​ခြင်း၊ စိုး​ရိမ်​ကြောင့်​ကြ​ခြင်း​သို့ ရောက်​ကြ​လိမ့်​မည်​ဟု မိန့်​တော်​မူ၏။

ရှိ​ဟုန်​မင်းကို​အောင်​ခြင်း

26 ငါ​သည်​လည်း၊ ကေ​ဒ​မုတ်​တော​မှ ဟေ​ရှ​ဘုန်​ရှင်​ဘု​ရင် ရှိ​ဟုန်​မင်း​ထံ​သို့ သံ​တ​မန်​တို့​ကို​စေ​လွှတ်​လျက်၊ 27 မင်း​ကြီး၏​ပြည်​အ​လယ်၌ ကျွန်ုပ်​လျှောက်​သွား​ပါ​ရ​စေ။ မင်း​လမ်း​သို့​သာ လိုက်​ပါ​မည်။ လက်​ယာ​ဘက်​လက်​ဝဲ​ဘက်​သို့ မ​လွှဲ​ပါ။ 28,29 စိ​ရ​ပြည်၌​နေ​သော​ဧ​သော​အ​မျိုး​သား၊ အာ​ရ​ပြည်၌​နေ​သော မော​ဘ​အ​မျိုး​သား​တို့​သည် ကျွန်ုပ်၌​ပြု​သ​ကဲ့​သို့ ကျွန်ုပ်​စား​ဖို့​ရာ​အ​စာ​ကို​လည်း​ကောင်း၊ သောက်​ဖို့​ရာ​ရေ​ကို​လည်း​ကောင်း၊ မင်း​ကြီး​သည် ငွေ​နှင့်​ရောင်း​ပါ​လော့။ ကျွန်ုပ်​တို့​ဘု​ရား​သ​ခင် ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား ပေး​တော်​မူ​သော​ပြည်​သို့ ကျွန်ုပ်​သည် ယော်​ဒန်​မြစ်​ကို​ကူး၍ မ​ရောက်​မီ​တိုင်​အောင် မင်း​ကြီး​ပြည်​အ​လယ်၌ ခြေ​ဖြင့်​သွား​ရုံ​မျှ​သာ​ပြု​ပါ​မည်​ဟု မိတ်​သ​ဟာ​ယ​စ​ကား​နှင့် ပြော​ဆို​သော်​လည်း၊ 30 ကျွန်ုပ်​တို့​လျှောက်​သွား​ရ​သော​အ​ခွင့်​ကို ဟေ​ရှ​ဘုန်​ရှင်​ဘု​ရင် ရှိ​ဟုန်​မင်း​သည် မ​ပေး။ အ​ကြောင်း​မူ​ကား၊ ယ​နေ့​ထင်​ရှား​သည်​အ​တိုင်း၊ သင်​တို့၏​ဘု​ရား​သ​ခင် ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား​သည် ထို​မင်း​ကို သင်​တို့​လက်၌​အပ်​ခြင်း​ငှာ၊ ခက်​ထန်​သော စိတ်​သ​ဘော၊ ခိုင်​မာ​သော​နှ​လုံး​ကို သူ၌​ပေး​သွင်း​တော်​မူ၏။ 31 ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား​က​လည်း၊ ရှိ​ဟုန်​မင်း​နှင့် သူ၏​မြေ​ကို သင့်​အား​ငါ​ပေး​စ​ပြု၏။ ထို​မြေ​ကို​အ​မွေ​ခံ​အံ့​သော​ငှာ၊ သိမ်း​စ​ပြု​လော့​ဟု ငါ့​အား​မိန့်​တော်​မူ၏။ 32 ထို​အ​ခါ ရှိ​ဟုန်​မင်း​သည် သူ၏​လူ​အ​ပေါင်း​တို့​နှင့်​တ​ကွ ယာ​ဟတ်​မြို့​မှာ ငါ​တို့​ကို​တိုက်​ခြင်း​ငှာ ထွက်​လာ၏။ 33 ငါ​တို့​ဘု​ရား​သ​ခင်​ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား​သည် ထို​မင်း​ကို ငါ​တို့၌​အပ်​တော်​မူ​သ​ဖြင့် သူ​မှ​စ၍​သား​များ၊ လူ​များ​အ​ပေါင်း​တို့​ကို ငါ​တို့​သည်​လုပ်​ကြံ​ကြ၏။ 34 ထို​အ​ခါ သူ၏​မြို့​ရှိ​သ​မျှ​တို့​ကို တိုက်​ယူ၍၊ ယောက်ျား​မိန်း​မ သူ​ငယ်​တို့​ကို တစ်​ယောက်​မျှ​မ​ကြွင်း​စေ​ခြင်း​ငှာ ရှင်း​ရှင်း​ဖျက်​ဆီး​ကြ၏။ 35 တိ​ရ​စ္ဆာန်​များ၊ မြို့​ရွာ၌​လက်​ရ​ဥ​စ္စာ​များ​ကို​သာ ကိုယ်​ဖို့​သိမ်း​ယူ​ကြ၏။ 36 အာ​နုန်​မြစ်​နား၌​ရှိ​သော အာ​ရော်​မြို့​မှ​စ၍ ဂိ​လဒ်​မြို့​တိုင်​အောင်၊ မြစ်​နား၌ ရှိ​သ​မျှ​သော​မြို့​တို့​တွင် ငါ​တို့​မ​အောင်​နိုင်​သော​မြို့ တစ်​မြို့​မျှ​မ​ရှိ။ ငါ​တို့​ဘု​ရား​သ​ခင် ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား​သည် အ​လုံး​စုံ​တို့​ကို ငါ​တို့၌​အပ်​တော်​မူ၏။ 37 သို့​ရာ​တွင် အ​မ္မုန်​အ​မျိုး​သား​နေ​သော​မြေ၊ ယ​ဗ္ဗုတ်​မြစ်​နှင့်​ဆိုင်​သော​မြေ၊ တောင်​ရိုး​မြို့​အ​စ​ရှိ​သော၊ ငါ​တို့​ဘု​ရား​သ​ခင် ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား မြစ်​တား​တော်​မူ​သော​အ​ရာ တစ်​စုံ​တစ်​ခု​ကို​မျှ မ​ချဉ်း​ရ​ကြ။