Jó 34

1 וַיַּ֥עַן אֱלִיה֗וּא וַיֹּאמַֽר׃ 2 שִׁמְע֣וּ חֲכָמִ֣ים מִלָּ֑י וְ֝יֹדְעִ֗ים הַאֲזִ֥ינוּ לִֽי׃ 3 כִּי־אֹ֭זֶן מִלִּ֣ין תִּבְחָ֑ן וְ֝חֵ֗ךְ יִטְעַ֥ם לֶאֱכֹֽל׃ 4 מִשְׁפָּ֥ט נִבְחֲרָה־לָּ֑נוּ נֵדְעָ֖ה בֵינֵ֣ינוּ מַה־טּֽוֹב׃ 5 כִּֽי־אָ֭מַר אִיּ֣וֹב צָדַ֑קְתִּי וְ֝אֵ֗ל הֵסִ֥יר מִשְׁפָּטִֽי׃ 6 עַל־מִשְׁפָּטִ֥י אֲכַזֵּ֑ב אָנ֖וּשׁ חִצִּ֣י בְלִי־פָֽשַׁע׃ 7 מִי־גֶ֥בֶר כְּאִיּ֑וֹב יִֽשְׁתֶּה־לַּ֥עַג כַּמָּֽיִם׃ 8 וְאָרַ֣ח לְ֭חֶבְרָה עִם־פֹּ֣עֲלֵי אָ֑וֶן וְ֝לָלֶ֗כֶת עִם־אַנְשֵׁי־רֶֽשַׁע׃ 9 כִּֽי־אָ֭מַר לֹ֣א יִסְכָּן־גָּ֑בֶר בִּ֝רְצֹת֗וֹ עִם־אֱלֹהִֽים׃ 10 לָכֵ֤ן ׀ אַ֥נֲשֵׁ֥י לֵבָ֗ב שִׁמְע֫וּ לִ֥י חָלִ֖לָה לָאֵ֥ל מֵרֶ֗שַׁע וְשַׁדַּ֥י מֵעָֽוֶל׃ 11 כִּ֤י פֹ֣עַל אָ֭דָם יְשַׁלֶּם־ל֑וֹ וּֽכְאֹ֥רַח אִ֝֗ישׁ יַמְצִאֶֽנּוּ׃ 12 אַף־אָמְנָ֗ם אֵ֥ל לֹֽא־יַרְשִׁ֑יעַ וְ֝שַׁדַּ֗י לֹֽא־יְעַוֵּ֥ת מִשְׁפָּֽט׃ 13 מִֽי־פָקַ֣ד עָלָ֣יו אָ֑רְצָה וּמִ֥י שָׂ֝֗ם תֵּבֵ֥ל כֻּלָּֽהּ׃ 14 אִם־יָשִׂ֣ים אֵלָ֣יו לִבּ֑וֹ רוּח֥וֹ וְ֝נִשְׁמָת֗וֹ אֵלָ֥יו יֶאֱסֹֽף׃ 15 יִגְוַ֣ע כָּל־בָּשָׂ֣ר יָ֑חַד וְ֝אָדָ֗ם עַל־עָפָ֥ר יָשֽׁוּב׃ 16 וְאִם־בִּ֥ינָה שִׁמְעָה־זֹּ֑את הַ֝אֲזִ֗ינָה לְק֣וֹל מִלָּֽי׃ 17 הַאַ֬ף שׂוֹנֵ֣א מִשְׁפָּ֣ט יַחֲב֑וֹשׁ וְאִם־צַדִּ֖יק כַּבִּ֣יר תַּרְשִֽׁיעַ׃ 18 הַאֲמֹ֣ר לְמֶ֣לֶךְ בְּלִיָּ֑עַל רָ֝שָׁ֗ע אֶל־נְדִיבִֽים׃ 19 אֲשֶׁ֤ר לֹֽא־נָשָׂ֨א ׀ פְּנֵ֥י שָׂרִ֗ים וְלֹ֣א נִכַּר־שׁ֭וֹעַ לִפְנֵי־דָ֑ל כִּֽי־מַעֲשֵׂ֖ה יָדָ֣יו כֻּלָּֽם׃ 20 רֶ֤גַע ׀ יָמֻתוּ֮ וַחֲצ֪וֹת לָ֥יְלָה יְגֹעֲשׁ֣וּ עָ֣ם וְיַעֲבֹ֑רוּ וְיָסִ֥ירוּ אַ֝בִּ֗יר לֹ֣א בְיָֽד׃ 21 כִּי־עֵ֭ינָיו עַל־דַּרְכֵי־אִ֑ישׁ וְֽכָל־צְעָדָ֥יו יִרְאֶֽה׃ 22 אֵֽין־חֹ֭שֶׁךְ וְאֵ֣ין צַלְמָ֑וֶת לְהִסָּ֥תֶר שָׁ֝֗ם פֹּ֣עֲלֵי אָֽוֶן׃ 23 כִּ֤י לֹ֣א עַל־אִ֭ישׁ יָשִׂ֣ים ע֑וֹד לַהֲלֹ֥ךְ אֶל־אֵ֝֗ל בַּמִּשְׁפָּֽט׃ 24 יָרֹ֣עַ כַּבִּירִ֣ים לֹא־חֵ֑קֶר וַיַּעֲמֵ֖ד אֲחֵרִ֣ים תַּחְתָּֽם׃ 25 לָכֵ֗ן יַ֭כִּיר מַעְבָּֽדֵיהֶ֑ם וְהָ֥פַךְ לַ֝֗יְלָה וְיִדַּכָּֽאוּ׃ 26 תַּֽחַת־רְשָׁעִ֥ים סְפָקָ֗ם בִּמְק֥וֹם רֹאִֽים׃ 27 אֲשֶׁ֣ר עַל־כֵּ֭ן סָ֣רוּ מֵֽאַחֲרָ֑יו וְכָל־דְּ֝רָכָ֗יו לֹ֣א הִשְׂכִּֽילוּ׃ 28 לְהָבִ֣יא עָ֭לָיו צַֽעֲקַת־דָּ֑ל וְצַעֲקַ֖ת עֲנִיִּ֣ים יִשְׁמָֽע׃ 29 וְה֤וּא יַשְׁקִ֨ט ׀ וּמִ֥י יַרְשִׁ֗עַ וְיַסְתֵּ֣ר פָּ֭נִים וּמִ֣י יְשׁוּרֶ֑נּוּ וְעַל־גּ֖וֹי וְעַל־אָדָ֣ם יָֽחַד׃ 30 מִ֭מְּלֹךְ אָדָ֥ם חָנֵ֗ף מִמֹּ֥קְשֵׁי עָֽם׃ 31 כִּֽי־אֶל־אֵ֭ל הֶאָמַ֥ר נָשָׂ֗אתִי לֹ֣א אֶחְבֹּֽל׃ 32 בִּלְעֲדֵ֣י אֶ֭חֱזֶה אַתָּ֣ה הֹרֵ֑נִי אִֽם־עָ֥וֶל פָּ֝עַ֗לְתִּי לֹ֣א אֹסִֽיף׃ 33 הַֽמֵעִמְּךָ֬ יְשַׁלְמֶ֨נָּה כִּֽי־מָאַ֗סְתָּ כִּי־אַתָּ֣ה תִבְחַ֣ר וְלֹא־אָ֑נִי וּֽמַה־יָדַ֥עְתָּ דַבֵּֽר׃ 34 אַנְשֵׁ֣י לֵ֭בָב יֹ֣אמְרוּ לִ֑י וְגֶ֥בֶר חָ֝כָ֗ם שֹׁמֵ֥עַֽ לִֽי׃ 35 אִ֭יּוֹב לֹא־בְדַ֣עַת יְדַבֵּ֑ר וּ֝דְבָרָ֗יו לֹ֣א בְהַשְׂכֵּֽיל׃ 36 אָבִ֗י יִבָּחֵ֣ן אִיּ֣וֹב עַד־נֶ֑צַח עַל־תְּ֝שֻׁבֹ֗ת בְּאַנְשֵׁי־אָֽוֶן׃ 37 כִּ֥י יֹ֘סִ֤יף עַֽל־חַטָּאת֣וֹ פֶ֭שַׁע בֵּינֵ֣ינוּ יִסְפּ֑וֹק וְיֶ֖רֶב אֲמָרָ֣יו לָאֵֽל׃ ס

ဘု​ရား​သ​ခင်၏​တ​ရား​မျှ​တ​ခြင်း

1 တစ်​ဖန် ဧ​လိ​ဟု​ဆက်၍ မြွက်​ဆို​သည်​ကား၊ 2 အ​ကြား​အ​မြင်​များ​သော ပ​ညာ​ရှိ​တို့၊ ငါ့​စ​ကား​ကို နား​ထောင်​နာ​ယူ​ကြ​လော့။ 3 ခံ​တွင်း​သည် အ​စာ​ကို မြည်း​စမ်း​သ​ကဲ့​သို့၊ နား​သည် စ​ကား​ကို စုံ​စမ်း​တတ်၏။ 4 ငါ​တို့​သည် ကိုယ်​အ​ဖို့​အ​လို​ငှာ စစ်၍ တ​ရား​သ​ဖြင့် စီ​ရင်​ကြ​ကုန်​အံ့။ ကောင်း​သော​အ​ရာ​ကို ကိုယ်​တိုင်​အား​ဖြင့် သိ​မှတ်​ကြ​ကုန်​အံ့။ 5 ယော​ဘ​က၊ ငါ​ဖြောင့်​မတ်၏။ ဘု​ရား​သ​ခင်​သည် ငါ့​ကို အ​မှု​ရှုံး​စေ​တော်​မူ၏။ 6 ငါ​သည် ကိုယ်​အ​ကျိုး​ကို ပျက်​စီး​စေ​ခြင်း​ငှာ မု​သား​ပြော​ရ​မည်​လော။ ငါ​မ​ပြစ်​မှား​သော်​လည်း၊ မ​ပျောက်​နိုင်​သော အ​နာ​ရော​ဂါ​စွဲ​ပါ​သည်​တ​ကား​ဟု ဆို​မိ​ပြီ။ 7 ယော​ဘ​နှင့်​တူ​သော​သူ တစ်​စုံ​တစ်​ယောက် ရှိ​လိမ့်​မည်​လော။ ရေ​ကို သောက်​သ​ကဲ့​သို့ ကဲ့​ရဲ့​ခြင်း​ကို​မျို​တတ်၏။ 8 မ​တ​ရား​သ​ဖြင့် ကျင့်​သော​သူ​တို့​နှင့် ပေါင်း​ဖော်၍၊ လူ​ဆိုး​တို့​နှင့် သွား​လာ​တတ်၏။ 9 လူ​သည် ဘု​ရား​သ​ခင်၌ မွေ့​လျော်၍၊ အ​ကျိုး​မ​ရှိ​ဟု ယော​ဘ​သည် ဆို​မိ​ပြီ။ 10 သို့​ဖြစ်၍ ဉာဏ်​ကောင်း​သော​သူ​တို့၊ ငါ့​စ​ကား​ကို နား​ထောင်​ကြ​လော့။ ဒု​စ​ရိုက်​သည် ဘု​ရား​သ​ခင်​နှင့်​လည်း​ကောင်း၊ အ​ပြစ်​သည် အ​န​န္တ​တန်​ခိုး​ရှင်​နှင့်​လည်း​ကောင်း ဝေး​ပါ​စေ။ 11 လူ​ပြု​သော​အ​မှု၏ အ​ကျိုး​အ​ပြစ်​ကို ပေး​တော်​မူ​မည်။ လူ​တိုင်း ကိုယ်​ကျင့်​သော​အ​ကျင့်​နှင့် အ​ထိုက်​အ​လျောက် ခံ​စေ​တော်​မူ​မည်။ 12 အ​ကယ်​စင်​စစ် ဘု​ရား​သ​ခင်​သည် ဒု​စ​ရိုက်​ကို ပြု​တော်​မ​မူ။ အ​န​န္တ​တန်​ခိုး​ရှင်​သည် မ​တ​ရား​သ​ဖြင့် စီ​ရင်​တော်​မ​မူ။ 13 မြေ​ကြီး​ကို ဘု​ရား​သ​ခင်၌ အ​ဘယ်​သူ​အပ်​သ​နည်း။ လော​က​ဓာတ်​လုံး​ကို အ​ဘယ်​သူ စီ​ရင်​ပြု​ပြင်​သ​နည်း။ 14 ဘု​ရား​သ​ခင်​သည် လူ​ကို​အ​လို​တော်​မ​ရှိ၍၊ လူ၏​အ​သက်​ဝိ​ညာဉ်​ကို ရုပ်​သိမ်း​တော်​မူ​လျှင်၊ 15 ခပ်​သိမ်း​သော​လူ​သ​တ္တ​ဝါ​တို့​သည် ချက်​ချင်း​သေ​ပျောက်၍ မြေ​မှုန့်​သို့ တစ်​ဖန်​ရောက်​ရ​ကြ​လိမ့်​မည်။ 16 ယ​ခု​မှာ​သင်​သည် ဉာဏ်​ရှိ​သည်​ဖြစ်၍ ဆင်​ခြင်​ဦး​လော့။ ငါ့​စ​ကား​သံ​ကို နား​ထောင်​ဦး​လော့။ 17 တ​ရား​ကို မုန်း​သော​သူ​သည် အ​စိုး​ရ​ရ​မည်​လော။ တ​ရား​သ​ဖြင့် စီ​ရင်၍ တန်​ခိုး​ကြီး​သော​သူ​ကို အ​ပြစ်​တင်​သင့်​သ​လော။ 18 သင်​သည်​လူ​ဆိုး​ဖြစ်၏​ဟု ရှင်​ဘု​ရင်​ကို​လည်း​ကောင်း၊ သင်​တို့​သည် အ​ဓ​မ္မ​လူ​ဖြစ်​ကြ၏​ဟု မင်း​တို့​ကို​လည်း​ကောင်း ဆို​သင့်​သ​လော။ 19 ထို​မျှ​မ​က၊ မင်း​တို့၏​မျက်​နှာ​ကို ထောက်​တော်​မ​မူ။ ဆင်း​ရဲ​သော​သူ​ကို အား​နာ​သည်​ထက်၊ ရ​တတ်​သော​သူ​ကို သာ၍ အား​နာ​တော်​မ​မူ​သော ဘု​ရား​သ​ခင်​ကို မ​ဆို​သင့်​သည် မ​ဟုတ်​လော။ ဘု​ရား​သ​ခင်​သည် ခပ်​သိမ်း​သော​သ​တ္တ​ဝါ​တို့​ကို ဖန်​ဆင်း​တော်​မူ​ပြီ။ 20 တစ်​ခ​ဏ​ချင်း​တွင် သ​တ္တ​ဝါ​တို့​သည် သေ​တတ်​ကြ၏။ သန်း​ခေါင်​အ​ချိန်၌ လူ​မျိုး​တစ်​စုံ​တစ်​မျိုး တုန်​လှုပ်​ကွယ်​ပျောက်၍၊ အား​ကြီး​သော​သူ​သော်​လည်း အ​ဘယ်​သူ​မျှ​မ​ပြု​ဘဲ သုတ်​သင်​ပယ်​ရှင်း​ခြင်း​သို့ ရောက်​တတ်၏။ 21 အ​ကြောင်း​မူ​ကား၊ လူ​သွား​ရာ​လမ်း​တို့​ကို ဘု​ရား​သ​ခင်​ကြည့်​ရှု၍၊ လူ​ခြေ​ရာ​ရှိ​သ​မျှ​တို့​ကို မြင်​တော်​မူ၏။ 22 မ​တ​ရား​သ​ဖြင့် ကျင့်​သော​သူ၏​ပုန်း​ရှောင်​ရာ မှောင်​မိုက်၊ သေ​မင်း​အ​ရိပ်​တစ်​စုံ​တစ်​ခု​မျှ​မ​ရှိ။ 23 ဘု​ရား​သ​ခင့်​ရှေ့​တော်၌ လူ​သည် တ​ရား​တွေ့​သော​အ​ခါ၊ အ​ထပ်​ထပ်​စစ်​ကြော​တော်​မူ​စ​ရာ အ​ကြောင်း​မ​ရှိ။ 24 အား​ကြီး​သော​သူ​တို့​ကို​ပင် မ​စစ်​ကြော​ဘဲ ချိုး​ဖျက်၍၊ သူ​တို့​အ​ရာ၌ အ​ခြား​သော​သူ​ကို ခန့်​ထား​တော်​မူ၏။ 25 သို့​ဖြစ်၍ သူ​တို့​ပြု​သ​မျှ​ကို သိ​တော်​မူ​သ​ဖြင့်၊ ည​မှောင်​မိုက်​ကို ရောက်​စေ၍ ဖျက်​ဆီး​တော်​မူ၏။ 26 သူ​တို့​အ​ပြစ်​ကြောင့် ပ​ရိ​သတ်​ရှေ့​မှာ ဒဏ်​ခတ်​တော်​မူ၏။ 27 အ​ကြောင်း​မူ​ကား၊ သူ​တို့​သည် ဘု​ရား​သ​ခင်​ကို ငြင်း​ပယ်​ကြ၏။ ပြု​တော်​မူ​သော​အ​မှု​တို့​ကို အ​လျှင်း​မ​ဆင်​ခြင်​ကြ။ 28 ထို​သို့​ပြု​သော​ကြောင့် ဆင်း​ရဲ​သား​ငို​ကြွေး​သံ​သည် ရှေ့​တော်​သို့ တက်၍၊ ညှဉ်း​ဆဲ​ခံ​ရ​သော​သူ၏ ငို​ကြွေး​သံ​ကို ကြား​တော်​မူ​ရ၏။ 29 ဘု​ရား​သ​ခင်​သည် ချမ်း​သာ​ပေး​တော်​မူ​လျှင် အ​ဘယ်​သူ​နှောင့်​ယှက်​နိုင်​သ​နည်း။ မျက်​နှာ​လွှဲ​တော်​မူ​လျှင် လူ​တစ်​မျိုး​လုံး​ဖြစ်​စေ၊ တစ်​ယောက်​တည်း​ဖြစ်​စေ၊ အ​ဘယ်​သူ​သည် မျက်​နှာ​တော်​ကို ဖူး​မြင်​နိုင်​သ​နည်း။ 30 ထို​သို့ ဆင်း​ရဲ​သား​တို့​ကို မ​မှား​ယွင်း​စေ​မည်​အ​ကြောင်း အ​ဓ​မ္မ​မင်း​တို့​ကို နှိမ့်​ချ​တော်​မူ၏။

31 အ​ကျွန်ုပ်​သည် ဆုံး​မ​တော်​မူ​ခြင်း​ကို ခံ​ရ​ပါ​ပြီ။ နောက်​တစ်​ဖန် မ​ပြစ်​မှား​ပါ။ 32 အ​ကျွန်ုပ် နား​မ​လည်​သော​အ​ရာ​ကို သွန်​သင်​တော်​မူ​ပါ။ ဒု​စ​ရိုက်​ကို ပြု​မိ​သည်​ဖြစ်၍၊ နောက်​တစ်​ဖန် မ​ပြု​ဘဲ​နေ​ပါ​မည်​ဟု ဘု​ရား​သ​ခင်​အား လျှောက်​သင့်​သည် မ​ဟုတ်​လော။ 33 သင်​သည် ငြင်း​ပယ်​သည်​ဖြစ်​စေ၊ ရွေး​ယူ​သည်​ဖြစ်​စေ၊ သင်၏​အ​လို​သို့​သာ ဘု​ရား​သ​ခင်​လိုက်၍၊ အ​လို​တော်​သို့​မ​လိုက်​ဘဲ အ​ကျိုး​အ​ပြစ်​ကို ပေး​တော်​မူ​ရ​မည်​လော။ သို့​ဖြစ်​လျှင် နား​လည်​သည်​အ​တိုင်း ပြော​ပါ။ 34 ဉာဏ်​ကောင်း​သော သူ​တို့​သည် စ​ကား​ပြော​ပါ​စေ။ ပ​ညာ​ရှိ​သော သူ​တို့​သည် ငါ့​စ​ကား​ကို နား​ထောင်​ပါ​စေ။ 35 ယော​ဘ​သည် နား​မ​လည်​ဘဲ ပြော​မိ​ပြီ။ သူ​ပြော​သော​စ​ကား​သည် ပ​ညာ​စ​ကား​မ​ဟုတ်။ 36 ယော​ဘ​သည် မ​တ​ရား​သော​သူ​ကဲ့​သို့ ပြန်​ပြော​တတ်​သော​ကြောင့်၊ အ​ဆုံး​တိုင်​အောင် စုံ​စမ်း​စေ​ခြင်း​ငှာ ငါ​အ​လို​ရှိ၏။ 37 ဒု​စ​ရိုက်​ကို ပြု​သည်​သာ​မ​က၊ ပုန်​ကန်​သော အ​ပြစ်​ရှိ​သေး၏။ ငါ​တို့​တွင် အောင်​ပွဲ​ကို​ခံ၍၊ ဘု​ရား​သ​ခင်​ကို ပြစ်​မှား​သော​စ​ကား​နှင့် များ​စွာ​ပြော​တတ်​သည်​ဟု မြွက်​ဆို၏။