Esperar no Senhor
Esperar no Senhor é ato de fé e confiança. A Bíblia promete que os que esperam em Deus renovam as forças, recebem direção e experimentam a fidelidade divina no tempo certo.
Renovar as forças
Os que esperam no Senhor renovam as forças. Sobem como águias, correm e não se cansam, caminham e não se fatigam.
Espera paciente
Esperei com paciência no Senhor e Ele se inclinou para mim. Confie nele e descanse — Ele agirá no tempo certo.
Confiança e perseverança
Confie no Senhor de todo o coração. Sede pacientes na tribulação — o Senhor é fiel e cumprirá todas as suas promessas.
Un nich bloos daut, oba wie riemen ons uk en de Triebsaul, wiels wie weeten, daut de Triebsaul Jedult wirkjt un de Jedult Erfoarunk un de Erfoarunk Hopninj;
jestoakjt met aule Krauft no de Macht von siene Harlichkjeit, to aulem Aunhoolen un Jedult met Freid;
Doawäajen siet jeduldich, Breeda, bat däm Harn sien Komen. Kjikj, de Akamaun wacht opp de diere Frucht von de Ieed un es jeduldich doaräwa, bat hee dän tiedjen un dän lotren Räajen kjricht. Siet jie uk jeduldich un stalt june Hoaten faust, wiels däm Harn sien Komen nodat sikj.
Kjikj, wie hoolen dee fa seelich, dee uthoolen. Von Hiob siene Jedult hab jie jehieet, un daut Enj vom Harn hab jie jeseenen; wiels de Har es voll metlieden un boarmherzich.
Wiels jie june Seelen jereinicht haben derch de Woarheit jehuarsom sennen, derch dän Jeist to de onjeforwne Broodaleew, aulsoo leeft junt unjarenaunda iernstlich ut een reinet Hoat, aus Wadajebuarne, nich ut vewäslichem Somen, oba dän Onvewäslichen, derch Gott sien läwendjet un fa emma bliewendet Wuat. Wiels "aulet Fleesch es soo aus Graus un aule Menschen äare Harlichkjeit, soo aus de Bloom vom Graus. Daut Graus vewalkjt un de Bloom doavon felt auf; oba däm Harn sien Wuat blift fa eewich." Dit oba es daut Wuat, daut junt vekjindicht es.
De Har vetrakjt nich daut Vespräakjen, soo aus eenje daut fa een Vetrakjen achten, oba es lankmootich met ons un well nich, daut irjentwäa veloaren-jeit, oba daut aula to de Busse komen.
Dan woat daut Himmelrikj met tieen Junkfrues vejlikjt sennen, dee äare Laumpen neemen un jinjen rut, däm Briegaum entjäajen. Fief von dee wieren kluak un fief tiericht. De Tierichte neemen äare Laumpen, oba see neemen kjeene Eelj met sikj. De Kluake oba neemen Eelj en äare Jefässa, met äare Laumpen toop. Aus nu de Briegaum vetrock, worden see aula schleeprich un schleepen en. Oba medden en de Nacht wia doa een Jeschrech: Kjikj, de Briegaum kjemt! got rut, am entjäajen! Dan stunden aul de Junkfrues opp un puzten äare Laumpen. De Tierichte oba säden to de Kluake: Jäft ons von june Eelj, wiels onse Laumpen gonen ut. Oba de Kluake auntwuaden un säden: Nich soo, daut daut fa ons un fa junt nich wudd toorieekjen. Got leewa no de Vekjeepa un kjeept fa junt selfst. Aus see oba hanjinjen, toom kjeepen, kjeem de Briegaum, un dee doa reed wieren, jinjen met am nenn to de Kjast, un de Däa wort toojeschloten. Nohäa kjeemen uk de aundre Junkfrues un säden: Har, Har, moak ons op! Hee oba auntwuad un säd: Ekj saj junt woarhauftich: Ekj kjan junt nich. Doawäajen woakt; wiels jie weeten nich dän Dach uk nich de Stund, en woone de Menschensän komen woat.