1 Dan woat daut Himmelrikj met tieen Junkfrues vejlikjt sennen, dee äare Laumpen neemen un jinjen rut, däm Briegaum entjäajen. 2 Fief von dee wieren kluak un fief tiericht. 3 De Tierichte neemen äare Laumpen, oba see neemen kjeene Eelj met sikj. 4 De Kluake oba neemen Eelj en äare Jefässa, met äare Laumpen toop. 5 Aus nu de Briegaum vetrock, worden see aula schleeprich un schleepen en. 6 Oba medden en de Nacht wia doa een Jeschrech: Kjikj, de Briegaum kjemt! got rut, am entjäajen! 7 Dan stunden aul de Junkfrues opp un puzten äare Laumpen. 8 De Tierichte oba säden to de Kluake: Jäft ons von june Eelj, wiels onse Laumpen gonen ut. 9 Oba de Kluake auntwuaden un säden: Nich soo, daut daut fa ons un fa junt nich wudd toorieekjen. Got leewa no de Vekjeepa un kjeept fa junt selfst. 10 Aus see oba hanjinjen, toom kjeepen, kjeem de Briegaum, un dee doa reed wieren, jinjen met am nenn to de Kjast, un de Däa wort toojeschloten. 11 Nohäa kjeemen uk de aundre Junkfrues un säden: Har, Har, moak ons op! 12 Hee oba auntwuad un säd: Ekj saj junt woarhauftich: Ekj kjan junt nich. 13 Doawäajen woakt; wiels jie weeten nich dän Dach uk nich de Stund, en woone de Menschensän komen woat.

14 Wiels jrod soo aus een Mensch, dee utem Launt reisen wull, roopt siene Kjnajchts un äwajeef äant siene Jieta. 15 Un hee jeef eenem fief Talenten, däm aundren twee, un däm dredden eent, eenem jiedren no siene Fäichkjeit, un reisd fuaz wajch. 16 Dan jinkj dee han, dee fief Talenten jekjräajen haud, un haundeld met dee un jewonn fief noch Talenten. 17 Jrodsoo uk, dee doa twee jekjräajen haud, jewonn uk noch twee. 18 Oba dee daut eene jekjräajen haud, jinkj han, growd en de Ieed un vestuak sien Har sien Jelt.

19 Un no eene lange Tiet kjeem de Har von dise Kjnajchts un veräakjend met äant. 20 Dan kjeem dee, dee fief Talenten jekjräajen haud, brocht noch fief Talenten un säd: Har, du hast mie fief Talenten äwajäft; kjikj, ekj hab noch fief Talenten doabie jewonnen. 21 Sien Har säd to am: Goot, du gooda un trua Kjnajcht, du best äwa weinich tru jewast, ekj well die äwa väl saten; go nenn, en de Freid von dien Har!

22 Dan kjeem uk, dee twee Talenten jekjräajen haud un säd: Har, du hast mie twee Talenten äwajäft; kjikj, ekj hab noch twee Talenten doabie jewonnen. 23 Sien Har säd to am: Goot, du gooda un trua Kjnajcht, du best äwa weinich tru jewast, ekj well die äwa väl saten; go nenn, en de Freid von dien Har!

24 Dan kjeem uk, dee daut eene Talent jekjräajen haud un säd: Har, ekj wist, daut du een hoada Maun best. Du arntst, wua du nich jeseit hast, un saumelst, wua du nich utjestreit hast. 25 Un ekj fercht mie, jinkj han un vestuak dien Talent en de Ieed. Kjikj, hia hast du daut Dienje. 26 Sien Har oba auntwuad un säd to am: Du beesa un fula Kjnajcht! Du wist, daut ekj arnt, wua ekj nich jeseit hab, un saumel, wua ekj nich utjestreit hab; 27 dan hautst du mien Jelt sult de Wakjsla jebrocht haben, un wan ekj kjeem, haud ekj daut Mienje met Entras jenomen. 28 Nämt am nu daut Talent wajch un jäft daut däm, dee tieen Talenten haft. 29 Wiels wäaemma doa haft, däm woat jejäft woaren, soo daut hee Äwafluss haft; von däm oba, dee doa nich haft, woat uk daut jenomen, waut hee haft. 30 Un schmiet dän nutzloosen Kjnajcht rut en de butaschte Diestanis; doa woat daut Hielen un daut Tänen-Kjnirschen sennen.

31 Wan oba de Menschensän en siene Harlichkjeit komen woat, un aul de heilje Enjel met Am, dan woat Hee opp däm Troon von siene Harlichkjeit setten; 32 un ver Am woaren aule Velkja vesaumelt woaren, un Hee woat äant vonenaunda deelen, soo aus een Hoad de Schop von de Kosen deelt. 33 Un Hee woat de Schop to siene rajchte Haunt stalen un de Kosen to siene Linkje.

34 Dan woat de Kjennich to dee aun siene rajchte Haunt sajen: Komt häa, jie Jesäajende von mienem Voda, oaft daut Rikj, daut junt reedjemoakt es von de Welt-Gruntlajunk aun! 35 Wiels Mie hungad, un jie jeewen Mie to äten; Mie darscht, un jie jeewen Mie to drinkjen. Ekj wia een Framda, un jie neemen Mie opp. 36 Ekj wia noaktich, un jie haben Mie jekjleet. Ekj wia krank, un jie besochten Mie. Ekj wia em Jefenkjnis, un jie kjeemen no Mie.

37 Dan woaren Am de Jerajchte auntwuaten un sajen: Har, wanea sag wie Die hungrich un jeewen Die to äten, ooda darschtich un jeewen Die to drinkjen? 38 Un wanea sag wie Die aus een Framda un neemen Die opp, ooda noaktich un haben Die jekjleet? 39 Wanea sag wie Die krank, ooda em Jefenkjnis un sent no Die jekomen?

40 Un de Kjennich woat äant auntwuaten un sajen: Ekj saj junt woarhauftich: Waut jie eenem von dise miene jerinjste Breeda jedonen haben, daut hab jie Mie jedonen.

41 Dan woat Hee uk to dee aun siene Linkje sajen: Got wajch von Mie, jie Vefluchte, en daut eewje Fia, daut doa reedjemoakt es fa dän Diewel un siene Enjel! 42 Wiels Ekj wia hungrich, un jie jeewen Mie nich to äten. Ekj wia darschtich, un jie jeewen Mie nich to drinkjen. 43 Ekj wia een Framda, un jie neemen Mie nich opp; noaktich, un jie haben Mie nich jekjleet; krank un em Jefenkjnis, un jie kjeemen Mie nich besieekjen.

44 Dan woaren see Am auntwuaten un sajen: Har, wanea hab wie Die hungrich ooda darschtich ooda aus een Framda ooda noaktich ooda krank ooda em Jefenkjnis jeseenen, un haben Die nich jedeent?

45 Dan woat Hee äant auntwuaten un sajen: Ekj saj junt woarhauftich: Waut jie nich jedonen haben eenem von dise Jerinjste, daut hab jie Mie uk nich jedonen. 46 Un dise woaren en de eewje Strof nengonen, de Jerajchte oba en daut eewje Läwen.