1 En dise Doag kjeem Johanes de Deepa un prädijd en de Wiltnis von Judäa Luk 1:13 2 un säd: Doot Busse, wiels daut Himmelrikj es dichtbie jekomen! Mat 4:17; Ree 12:2 3 Dit es dee, von däm doa jesajcht es derch dän Profeet Jesaja, dee doa säd: "Eene Stemm von een Roopenda en de Wiltnis: Moakt däm Harn sien Wajch reed, un moakt siene Stäaj jlikj." Jes 40:3; Joh 1:23 4 Hee oba, Johanes, haud siene Kjleedie von Kameelhoa un eenen Ladagort om siene Lint, un sien Äten wia Heischrakjen un willa Honnich. 2Kje 1:8 5 Dan jinkj no am rut Jerusalem un gaunz Judäa un de Jäajent runtom dän Jordan, 6 un see worden von am em Jordan jedeept un bekjanden äare Sinden.

7 Oba aus hee väle von de Farisäa un Saduzäa to siene Doop komen sach, säd hee to äant: Jie Schlangen-Broodsel! Wäa haft junt jewoarnt, von däm komenden Oaja wajch to ranen? Mat 23:33 8 Soo brinjt Frucht väa, dee de Busse wieet es, 9 un denkjt nich, daut jie bie junt selfst sajen kjennen: Wie haben Abraham toom Voda. Wiels ekj saj junt: Gott es fäich, däm Abraham ut dise Steena Kjinja opp to wakjen. Joh 8:33,39; Ree 2:28-29; 4:12 10 De Akjs oba licht de Beem aul aun de Wartel. Jieda Boom dan, dee nich goode Frucht drajcht, woat aufjehakt un en daut Fia jeschmäten. Luk 13:6-9

11 Ekj deep junt met Wota fa de Busse. Oba dee, waut no mie kjemt, es stoakja aus ekj, wäm ekj nich wieet sie, de Schoo to droagen; dee woat junt met däm Heiljen Jeist un met Fia deepen. Joh 1:26-27,33; Apj 1:5; 2:3-4 12 Däm siene Schmietscheffel es en siene Haunt, un hee woat siene Draschflua jrintlich reinjen un sienen Weit en dän Spikja saumlen; daut Sprie oba woat Hee met Fia vebrennen, daut nich ut to laschen jeit. Mat 13:30

13 Dan kjeem Jesus von Galiläa no däm Jordan no Johanes, om Sikj von am deepen to loten. 14 Johanes oba wäad Am un säd: Ekj hab needich, mie von Die deepen to loten, un Du kjemst no mie? Joh 13:6 15 Jesus oba auntwuad un säd to am: Lot daut nu soo sennen, wiels soo jeziemt ons daut, aule Jerajchtichkjeit to erfellen. Dan leet hee Am daut too.

16 Un aus Jesus jedeept wia, kjeem Hee jlikjs utem Wota rut, un kjikj, de Himmels worden Am opjemoakt, un hee sach Gott sien Jeist soo aus eene Duw raufkomen un sikj opp Am saten. Jes 11:2 17 Un kjikj, eene Stemm vom Himmel säd: Dit es mien leewa Sän, aun däm Ekj Wooljefaulen hab. Jes 42:1; Mat 17:5