1 Un daut passieed, aus de Volkjshäad sikj rom Am drenjd, Gott sien Wuat to hieren, daut Hee aum See Genezaret stunt. 2 Un Hee sach twee Schäp aum See stonen; de Fescha oba wieren rutjestäajen un woschen äare Nats. 3 Un Hee stieech en eent von de Schäp, daut Simon sient wia un fruach am, no een bät vom Launt auf to foaren. Un Hee sad sikj dol un lieed de Volkjshäaden von utem Schepp. 4 Un aus Hee oppjehieet haud met räden, säd Hee to Simon: Foa nopp, wua daut deep es, un lot june Nats rauf to eenem Fank. Joh 21:6 5 Un Simon auntwuad un säd to Am: Liera, wie haben de gaunze Nacht derch jeoabeit un haben nuscht jefangen; oba opp dien Wuat well ekj daut Nat raufloten. 6 Un aus see daut jedonen hauden, omschlooten see eene groote Häad Fesch, un äa Nat vereet. 7 Dan wongen see äare Poatna, dee en daut aundre Schepp wieren, daut see kjeemen un äant holpen; un dee kjeemen, un see felden beid Schäp, soo daut dee sunken. 8 Aus oba Simon Petrus daut sach, foll hee ver Jesus siene Kjneeen un säd: Har, go von mie wajch! Wiels ekj sie een sindja Mensch. Luk 18:13 9 Wiels am wia een Schrakjen aunjekomen un aul dee, dee bie am wieren, wäajens dän Feschfank, waut see jedonen hauden; 10 un jrod soo uk Jakobus un Johanes, Zebedäus siene Säns, Simon siene Poatna. Un Jesus säd to Simon: Fercht die nich; von nu aun woascht du Menschen fangen. 11 Un see brochten äare Schäp nom Launt un veleeten aules un foljden Am.

12 Un daut passieed, aus Hee en eene von de Städa wia, kjikj, doa wia een Maun voll Leprakrankheit. Aus dee Jesus sach, foll hee opp sien Jesecht un prachad Am un säd: Har, wan Du west, kaust Du mie reinjen. 13 Un Hee strakjt siene Haunt ut, schieed am aun un säd: Ekj well, sie jereinicht! Un fuaz veleet am de Leprakrankheit. 14 Un Hee befool am, daut kjeenem to sajen; oba go han, wies die däm Priesta un opfa fa diene Reinjunk, soo aus Moses jeboden haft, fa een Zeichnis to äant. 3Mo 14:2-32 15 Oba daut Wuat von Am vespreed sikj bloos soo väl mea, un groote Volkjshäaden kjeemen toop, om Am to hieren un von äare Krankheiten jeheelt to woaren. 16 Hee oba trock sikj trigj un wia en de Wiltnis un bäd. Mrk 1:35

17 Un daut passieed aun eent von de Doag, daut Hee lieed; un doa sauten Farisäa un Jesaz-Liera, dee ut aul de Darpa von Galiläa un Judäa un Jerusalem jekomen wieren; un de Krauft vom Harn wia doa, om äant to heelen. 18 Un kjikj, Mana brochten eenen Mensch opp een Bad, dee jelämt wia; un see vesochten am nenn to brinjen un ver Am han to lajen. 19 Un aus see kjeenen Wajch fungen, wäajen de Volkjshäad, am nenn to brinjen, stieejen see opp daut Dak un leeten am derch de Paunen rauf met daut Bad, en de Medd, ver Jesus. 20 Un aus Hee äaren Gloowen sach, säd Hee to am: Mensch, diene Sinden sent die vejäft. 21 Un de Schreftjelieede un Farisäa fungen aun, doaräwa no to denkjen un säden: Wäa es disa, dee doa Lastrungen rät? Wäa kaun Sinden vejäwen, buta Gott auleen? Ps 130:4; Jes 43:25; Luk 7:49 22 Oba aus Jesus äare Jedanken moakjt, auntwuad Hee un säd to äant: Waut denkj jie en june Hoaten? 23 Waut es leichta: To sajen: Die sent diene Sinden vejäft, ooda to sajen: Sto opp un go? 24 Oba daut jie weeten, daut de Menschensän Vollmacht haft, oppe Ieed Sinden to vejäwen, (säd Hee to däm Jelämden:) Ekj saj die, sto opp, nemm dien Bad un go no dien Hus! Joh 5:36 25 Un fuaz stunt hee ver äant opp, neem daut opp, wuaropp hee jeläajen haud, jinkj no sien Hus un lowd* Gott. 26 Un see staunden aula un lowden Gott un worden voll Forcht un säden: Wie haben vondoag butajeweeneljet jeseenen.

27 Un no dise Dinja jinkj Hee rut un sach eenen Taks-Kollakjta, met Nomen Levi, em Taks-Hus setten un säd to am: Folj Mie no! 28 Un hee veleet aules, stunt opp un foljd Am no.

29 Un Levi muak Am eene groote Moltiet en sien Hus; un doa saut eene groote Häad Taks-Kollakjta un aundre, dee daut met äant hilden, aum Desch. Luk 15:1 30 Oba de Schreftjelieede un de Farisäa grunsten jäajen siene Jinja un säden: Wuarom ät un drinkj jie met de Taks-Kollakjta un Sinda? 31 Un Jesus auntwuad un säd to äant: De Jesunde brucken dän Dokta nich, oba de Kranke. 32 Ekj sie nich jekomen de Jerajchte, oba de Sinda to de Busse to roopen.

33 See oba säden to Am: Wuarom fausten Johanes siene Jinja foaken un verechten Jebäda, un jrodsoo uk de Farisäa äare Jinja; oba Diene äten un drinkjen. 34 Un Hee säd to äant: Kjenn jie de Briegaums-Mana fausten moaken, wäarent de Briegaum bie äant es? 35 Oba doa woaren Doag komen, wan de Briegaum woat von äant wajchjenomen sennen; dan, en dee Doag, woaren see fausten.

36 Hee säd oba uk een Jlikjnis to äant: Kjeena sat een Flekj von een nieet Kjleet opp een oolet Kjleet, sest veritt daut uk daut Niee, un daut Flekj von daut Niee paust nich toop met daut Oole. 37 Un kjeena jitt nieen Wien en oole Ladasch nenn; sest ritt de niea Wien de Ladasch opp un woat vegoten, un de Wienladasch woaren vebrukt. 38 Oba niea Wien mott en niee Wienladasch nenjedonen, un soo blift beides behoolen. 39 Un kjeena well, wan hee oolen Wien jedrunken haft, fuaz dän Nieen; wiels hee sajcht: De Oola es bäta.