1 Dan roopt Hee siene twalw Jinja toop un jeef äant Krauft un Vollmacht äwa aule Diewels un Krankheiten to heelen. Luk 10:1-12 2 Un Hee schekjt äant, Gott sien Rikj to prädjen un de Kranke to heelen. 3 Un Hee säd to äant: Nämt nuscht met opp dän Wajch, nich Stakja, nich Tausch, nich Broot, nich Jelt, uk saul eena nich twee Hamden haben. 4 Un wuaemma jie en een Hus nengonen, doa blieft, un von doa got wieda. 5 Un woone junt nich oppnämen, got wajch von dee Staut un scheddat junt uk dän Stoff von june Feet fa een Zeichnis jäajen äant. 6 Un see jinjen rut un reisden derch de Darpa, vekjindijden daut Evangelium un heelden äwaraul.

7 Dan hieed Herodes, de Tetrarch, aules, waut derch Am passieed, un hee jeroot en Veläajenheit*, wiels von atelje jesajcht wort, daut Johanes wia von de Doodje oppjestonen; 8 von atelje oba, Elia es verendach jekomen; von aundre oba, eena von de oole Profeeten es oppjestonen. 9 Herodes oba säd: Johanes hab ekj aufjekopt; oba wäa es disa, von wäm ekj soont hia? Un hee velangd, Am to seenen. Luk 23:8

10 Un de Apostel kjeemen trigj un vetalden Am aules, waut see jedonen hauden. Un Hee neem äant un trock sikj trigj no eene eensome Städ bie de Staut, dee Betsaida heet. 11 Aus de Volkjshäaden daut enworden, foljden see Am; un Hee neem dee opp un räd to äant von Gott sien Rikj, un dee doa Heelunk fäld, muak Hee jesunt.

12 Oba de Dach funk aun sikj to lajen, un de Twalw kjeemen un säden to Am: Lot de Volkjshäad gonen, daut see no de Darpa runtom un oppet Launt gonen, daut see loagren un Äten finjen; wiels wie sent hia en eene Wieste. 13 Oba Hee säd to äant: Jäft jie äant to äten. See säden: Wie haben hia nich mea aus fief Brood un twee Fesch; buta wie sellen hangonen un fa dit gaunze Volkj Äten kjeepen. 14 Wiels daut wieren bie fief-dusent Maun. Hee säd oba to siene Jinja: Lot äant en Gruppen von feftich sikj dolsaten. 15 Un see deeden daut soo un leeten dee aula dolsaten. 16 Un Hee neem de fief Brood un de twee Fesch un kjikjt nopp nom Himmel, säajend dee, bruak un jeef dee no de Jinja, daut see de Volkjshäad dee väaläden. 17 Un see eeten un worden aula saut; un doa wort oppjehowen, waut äant von de Brocken äwableef, twalw Kjarw voll.

18 Un daut passieed, aus Hee auleen bäd un siene Jinja bie Am wieren, fruach Hee äant un säd: Wäa sajen de Menschen, daut Ekj sie? 19 See auntwuaden un säden: Johanes de Deepa; aundre oba, Elia; aundre oba, daut eena von de oole Profeeten oppjestonen es. Luk 9:8 20 Hee oba säd to äant: Jie oba, wäa saj jie, daut Ekj sie? Petrus auntwuad un säd: De Christus von Gott. 21 Un Hee woarnd äant strenj un jeboot, daut kjeenem to sajen, 22 un säd: De Menschensän mott väl lieden un veschmäten woaren von de Eltestasch un Schreftjelieede un Huagepriesta un dootjemoakt woaren un aum dredden Dach opperwakjt woaren. Luk 9:45; 18:31-34

23 Hee säd oba to aul dee: Wan Mie irjentwäa well hinjaraun-komen, dee saul sikj selfst velieejen, sien Kjriez däachlich opp sikj nämen un Mie nofoljen. 24 Wiels wäaemma sien Läwen raden well, woat daut velieren; wäa oba sien Läwen om mient-haulwen velist, dee woat daut raden. Mat 10:39; Luk 17:33; Joh 12:25 25 Wiels waut wudd eenem Mensch daut nutzen, wan hee de gaunze Welt jewonn, oba sikj selfst velua ooda beschädijd? 26 Wiels wäaemma sikj met Mie un miene Wieed schämt, met däm woat de Menschensän sikj schämen, wan Hee woat komen en siene Harlichkjeit un en däm Voda siene un von de heilje Enjel. Mat 10:33; 2Tim 1:8 27 Ekj saj junt oba en Woarheit; doa sent atelje von dee, dee hia stonen, dee dän Doot nich schmakjen woaren, bat see Gott sien Rikj seenen woaren.

28 Un daut passieed, bie acht Doag no dise Räd, daut Hee Petrus un Johanes un Jakobus neem un opp dän Boajch stieech, toom bäden. 29 Un wäarent Hee bäd, wort daut Jelot von sien Jesecht aundasch, un sien Kjleet wort strolent witt. 30 Un kjikj, twee Mana räden met Am, daut wieren Moses un Elia; 31 Dee erscheenen en Harlichkjeit un räden von däm Utgank, dän Hee en Jerusalem erfellen sull. 32 Oba Petrus un dee, dee met am wieren, wieren befollen vom Schlop. Aus see oba oppwuaken, sagen see siene Harlichkjeit un de twee Mana, dee bie Am stunden. 33 Un daut passieed, aus dee von Am veleeten, säd Petrus to Jesus: Liera, daut es goot, daut wie hia sent; un lot ons dree Zelten moaken, eent fa die, eent fa Moses un eent fa Elia. Hee wist oba nich, waut hee säd. 34 Aus hee dit säd, kjeem eene Wolkj un äwadakjt äant. Un see ferchten sikj, aus see en de Wolkj nenkjeemen. 35 Un eene Stemm kjeem ut de Wolkj, dee säd: Dit es mien leewa Sän; Am sell jie horchen! 5Mo 18:15; Ps 2:7; Luk 3:22 36 Un wäarent de Stemm wia, wort Jesus auleen jefungen. Un see wieren stell un säden daut to kjeenem en dee Doag, waut see jeseenen hauden.

37 Un daut passieed oba aum näakjsten Dach, aus see vom Boajch raufjestäajen wieren, kjeem Am eene groote Volkjshäad entjäajen. 38 Un kjikj, een Maun utem Volkj roopt un säd: Liera, ekj bedd Die, kjikj doch opp mienen Sän; wiels hee es mien eensja. 39 Un kjikj, een Jeist pakt am, un onverhofs schricht hee, un dee ritt am han un häa, soo daut hee schumt, un met Mieej velat dee von am, wäarent dee am velazt. 40 Un ekj hab diene Jinja jeprachat, daut see am rutdriewen sullen, un see kunnen nich. 41 Dan auntwuad Jesus un säd: Oo onjleewje un vekjieede Jennerazion! Woo lang saul Ekj bie junt sennen un junt vedroagen? Brinj dienen Sän häa! 42 Un wäarent dee noch no Am kjeem, reet de Diewel am un schmeet am han un häa. Oba Jesus bedreiwd dän onreinen Jeist un heeld dän Jung un jeef am trigj no sienem Voda. Luk 7:15

43 Un see staunden aula äwa Gott siene harliche Macht. Aus see sikj oba aula wundaden äwa aules, waut Jesus deed, säd Hee to siene Jinja: 44 Fot jie dise Wieed en june Uaren: Wiels de Menschensän woat en de Menschen äare Henj äwajäft woaren. Luk 9:22; 18:31-34 45 Oba see vestunden dit Wuat nich, un daut wia fa äant vestoaken, soo daut see daut nich veneemen; un see ferchten sikj, Am äwa dit Wuat to froagen. Luk 24:45

46 Dan kjeem een Jedanken opp mank äant, äwa wäa von äant de Jratsta wia. 47 Aus Jesus dän Jedanken en äa Hoat sach, neem Hee een Kjint un stald daut biesied sikj han 48 un säd to äant: Wäaemma dit Kjint en mienem Nomen oppnemt, nemt Mie opp; un wäa Mie oppnemt, nemt dän opp, dee Mie jeschekjt haft. Wiels wäa de Kjlansta es mank junt aula, dee woat groot sennen. Mat 10:40

49 Dan auntwuad Johanes un säd: Liera, wie sagen eenen, en dienem Nomen Diewels rutdriewen, un wie wäaden am, wiels hee nich met ons nofolcht. 50 Un Jesus säd to am: Wäat am nich! Wiels wäa nich jäajen ons es, dee es fa ons. Luk 11:23; Flp 1:18

51 Un daut passieed, aus de Doag von sien Oppnämen sikj erfelden, recht Hee sien Jesecht, faustjestalt, no Jerusalem to gonen. Mrk 10:32 52 Un Hee schekjt Bootschofta han ver sien Aunjesecht; dee jinjen han un kjeemen en een Samarita Darp nenn, om doa fa Am reed to moaken. 53 Oba dee neemen Am nich opp, wiels sien Aunjesecht no Jerusalem jerecht wia, doa han to gonen. Joh 4:9 54 Aus oba siene Jinja Jakobus un Johanes daut sagen, säden see: Har, west Du, daut wie sellen sajen, daut Fia vom Himmel rauf-felt un äant venicht, soo aus uk Elia deed? 2Kje 1:10-12 55 Hee oba dreid sikj om un beschwicht äant un säd: Jie weeten nich, von waut fa een Jeist jie sent. 56 Wiels de Menschensän es nich jekomen, de Menschen-Seelen to venichten, oba to raden. Un see jinjen no een aundret Darp.

57 Un daut passieed, aus see opp däm Wajch jinjen, säd wäa to Am: Har, ekj well Die nofoljen, wuaemma Du hanjeist. 58 Un Jesus säd to am: De Fas haben Lajcha, un de Väajel unja däm Himmel haben Nasta; oba de Menschensän haft nich, wua Hee sienen Kopp hanlajen kaun. 59 Un Hee säd to eenem aundren: Folj Mie no! Dee oba säd: Har, erlaub mie, daut ekj ieescht hango, mienen Voda to begrowen. 60 Jesus oba säd to am: Lot de Doodje äare Doodje begrowen; du oba go han un prädj Gott sien Rikj! 61 Un doa säd uk noch een aundra: Ekj well Die nofoljen, Har; erlaub mie oba ieescht, daut ekj Aufscheet näm von dee, dee en mien Hus sent. 1Kje 19:20 62 Jesus oba säd to am: Kjeena, dee siene Haunt aun dän Pluach lajcht un trigj-kjikjt, es bruckboa en Gott sien Rikj. Flp 3:13