1 Un daut passieed aun eent von de Doag, aus Hee daut Volkj em Tempel lieed un daut Evangelium vekjindijd, kjeemen de Huagepriesta un de Schreftjelieede met de Eltestasch doahan 2 un räden to Am un säden: Saj ons, derch waut fa Vollmacht deist Du dise Dinja? Ooda wäa es daut, dee Die dise Vollmacht jejäft haft? 3 Hee oba auntwuad un säd to äant: Ekj well junt uk een Wuat froagen; sajcht mie: 4 Wia Johanes siene Doop vom Himmel ooda von Menschen? 5 See oba äwaläden bie sikj selfst un säden: Wan wie sajen: Vom Himmel, dan woat Hee sajen: Wuarom hab jie am dan nich jejleeft? Luk 7:29-30 6 Wan wie oba sajen: Von Menschen, dan woat daut gaunze Volkj ons steenjen, wiels see sent äwazeicht, daut Johanes een Profeet wia. 7 Un see auntwuaden, see wisten nich, wua dee häa wia. 8 Un Jesus säd to äant: Dan saj Ekj junt uk nich, met waut fa Vollmacht Ekj dit doo.

9 Dan funk Hee aun, to daut Volkj dit Jlikjnis to sajen: Een jewessa Mensch plaunt eenen Wiengoaden un vepacht dän aun de Wiengoadna un reisd fa lange Tiet utem Launt. 10 Un aus et Tiet wia, schekjt hee eenen Kjnajcht no de Wiengoadna, daut see am von däm Wiengoaden siene Frucht jeewen. De Wiengoadna oba schluagen am un schekjten am ladich wajch. 2Chr 36:15-16 11 Un hee schekjt noch wada eenen aundren Kjnajcht; see oba schluagen uk disen un ve-onieeden am un schekjten am ladich wajch. 12 Un hee schekjt noch wada eenen dredden; oba uk disen vewunden see un schmeeten am rut. 13 Dan säd de Har äwa dän Wiengoaden: Waut saul ekj doonen? Ekj well mienen jeleewden Sän schekjen; veleicht, wan see am seenen, woaren see Respakjt haben. 14 Oba aus de Wiengoadna disen sagen, äwaläden see sikj unjarenaunda: Daut es de Oaw. Komt, lot ons am dootmoaken, daut sien Oafgoot mucht ons woaren. 15 Un see schmeeten am ut däm Wiengoaden rut un muaken am doot. Waut woat äant nu de Har von däm Wiengoaden aundoonen? 16 Hee woat komen un dise Wiengoadna ombrinjen un dän Wiengoaden aundre jäwen. Aus see daut hieeden, säden see: Mucht daut nich sennen! 17 Hee oba kjikjt äant aun un säd: Waut es daut dan, waut doa jeschräwen steit: "De Steen, dän de Bulied veschmäten haben, dee es toom Haupt-Akjsteen jeworden?" Ps 118:22; Jes 28:16

18 Wäaemma opp disen Steen noppfelt, woat veschmatat woaren; un opp wäm hee oba felt, dän woat hee vemolen. Dan 2:34-35,44-45

19 Un to deeselwje Stund sochten de Huagepriesta un Schreftjelieede, de Henj aun Am to lajen un ferchten sikj fa daut Volkj, wiels see vestunden, daut Hee dit Jlikjnis jäajen äant jesajcht haud. Luk 19:48

20 Un see be-oobachten Am un schekjten Spionen, dee sikj soo doonen sullen, aus wan see jerajcht wieren, daut see Am en siene Räd fangen kunnen, un daut see Am aun de Oobrichkjeit un Autorität von däm Gowernia äwajäwen kunnen. Luk 11:54 21 Un see fruagen Am un säden: Liera, wie weeten, daut Du rajcht rätst un lieescht un de Persoon nich aunsitst un lieescht Gott sien Wajch en Woarheit. 22 Es daut rajcht, daut wie däm Kjeisa dän Taks tolen, ooda nich? 23 Oba aus Hee äare Lest moakjt, säd Hee to äant: Waut vesieekj jie Mie? 24 Wiest mie eenen Denarius! Wäms Bilt un Enschreft haft dee? See auntwuaden un säden: Däm Kjeisa siene. 25 Hee oba säd to äant: Dan jäft däm Kjeisa, waut däm Kjeisa sient es un Gott, waut Gott sient es. Ree 13:1,7 26 Oba see kunnen nich Am en siene Wieed ver daut Volkj faust-kjrieen; un see vewundaden sikj äwa siene Auntwuat un wieren stell.

27 Dan kjeemen eenje von de Saduzäa, dee doa behaupten, daut jeft kjeene Opparstonunk, un fruagen Am: 28 Liera, Moses haft ons jeschräwen: Wan eenem sien Brooda stoaft, dee eene Fru haft, un hee stoaft kjinjaloos, dan saul sien Brooda de Fru nämen un sienem Brooda Nokomenschoft erwakjen. 5Mo 25:5-6 29 Doa wieren nu säwen Breeda. De ieeschta neem eene Fru un storf kjinjaloos; 30 Un de tweeda naum de Fru un hee storf kjinjaloos. 31 Un de dredda naum ar. Jrod soo dee säwen un hinjaleeten kjeene Kjinja un storwen. 32 Tolatst von aul dee, storf uk de Fru. 33 Wäms Fru woat see nu en de Opparstonunk sennen? Wiels de säwen haben ar to Fru jehaut. 34 Un Jesus auntwuad un säd to äant: De Kjinja von dise Welt frieen sikj un woaren jejäft toom befrieen; 35 dee doa oba jewirdicht woaren, jane Welt to erlangen un de Opparstonunk von de Doodje, frieen nich un woaren uk nich jejäft toom befrieen. 36 Wiels see kjennen uk nich mea stoawen, wiels see sent de Enjel jlikj un Gott siene Kjinja, wiels see Kjinja sent von de Opparstonunk. 37 Daut oba de Doodje oppstonen, haft uk Moses aunjediet, bie daut Bosch, wua hee dän Harn- "Abraham sien Gott un Isaak sien Gott un Jakob sien Gott" -nand. 38 Hee es oba nich de Doodje äa Gott, oba de Läwendje äara; wiels fa Am läwen see aula.

39 Dan auntwuaden atelje von de Schreftjelieede un säden: Liera, du hast rajcht jerät. 40 Un see wuagen sikj nich mea, Am no irjentwaut to froagen.

41 Hee oba säd to äant: Woo sajen see, daut de Christus David sien Sän es? 42 Un David sajcht selfst em Buak von de Psalmen: "De Har säd to mienem Harn: Sat die to miene Rajchte, Ps 110:1 43 bat Ekj diene Fiend fa diene Feet to eene Footbenkj hanlaj." 44 Aulsoo nand David Am Har; woo es Hee dan sien Sän?

45 Aus oba daut gaunze Volkj toohieed, säd Hee to siene Jinja: 46 Heet junt fa de Schreftjelieede, dee doa wellen en lange Kjleeda romgonen un leewen de Bejreessungen opp de Moakjt-Plaza un de väaschte Setten en de Synagogen un de ieeschte Plaza opp de Gaustjebotts; Luk 11:43 47 see fräten de Wätfrues äare Hiesa un toom Schien moaken see lange Jebäda. Dise woaren een schwandret Jerecht kjrieen.