Evangelium Matäus 22

Woaren de Doodes oppstonen?

23 Aun däm Dach kjeemen de Saduzäa no Am, waut doa sajen, daut jeft kjeene Opparstonunk, un fruagen Am 24 un säden: Meista, Moses haft jesajcht: "Wan irjentwäa onen Kjinja stoaft, dan saul sien Brooda siene Fru frieen un sienem Brooda Nokomenschoft erwakjen." 25 Nu wieren bie ons säwen Breeda. De ieeschta befried sikj un storf, un wiels hee nich Nokomen haud, leet*22:25 Ooda: hinjaleet. hee siene Fru sienem Brooda. 26 Krakjt soo uk de tweeda un de dredda, bat dän säwenden. 27 Tolatst, no aul dee, storf uk de Fru. 28 Nu en de Opparstonunk, wäms Fru woat see sennen von de säwen? Wiels see haben ar aula jehaut. 29 Oba Jesus auntwuad un säd to äant: Jie erren, wiels jie nich de Schreften, uk nich Gott siene Krauft kjanen. 30 Wiels en de Opparstonunk frieen see nich un woaren uk nich jejäft toom befrieen, oba see sent soo aus Gott siene Enjel em Himmel. 31 Waut oba daut Oppstonen von de Doodje aunjeit, hab jie nich jeläst, waut to junt jesajcht es von Gott, dee doa sajcht: 32 "Ekj sie Abraham sien Gott un Isaak sien Gott un Jakob sien Gott"? Hee es nich de Doodje, oba de Läwendje äa Gott. 33 Un aus de Volkjshäaden daut hieeden, staunden see äwa siene Lia.