200 resultados encontrados
6Cudthromaichear mi ann am meidhean a’ cheartais, a-chum gum bi fhios aig Dia air m’ionracas.
12Oir is teine e a loisgeas a-chum sgrios, agus a spìonadh as m’fhàs uile.
14Ciod, matà, a nì mi nuair a dh’èireas Dia? Agus nuair a dh’fhiosraicheas e, ciod a fhreagras mi dha?
4Cò da bheil sibh a’ dèanamh àbhachd? Ris a bheil sibh a’ dèanamh beòil fharsaing, agus a’ sìneadh a-mach na teangaidh? Nach clann sibh a chlaon a lethtaobh, sìol na foill?
5A’ fadadh ur n-ana-miann le iodhalan fo gach crann uaine; a’ marbhadh na cloinne anns na glinn, fo sgoltan nan creag.
10Ann am buanas do shlighe sgìthicheadh thu; ach cha dubhairt thu, Chan eil dòchas ann; fhuair thu beatha do làimhe; air an adhbhar sin cha d’fhannaich thu.
2(B’i a’ Mhuire sin a dh’ung an Tighearna le ola luachmhoir, agus a thiormaich a chasan le a falt, aig an robh a bràthair Làsaras gu tinn.)
5A-nis b’ionmhainn le Iosa Marta, agus a piuthar, agus Làsaras.
35Ghuil Iosa.
7Oir gun adhbhar dh’fhalaich iad air mo shon an lìon; sloc gun adhbhar chladhaich iad airson m’anama.
9Ach nì m’anam-sa gàirdeachas anns an Tighearna; nì e aoibhneas na shlàinte.
17Cia fhad, a Thighearna, a dh’amhairceas tu air seo? Saor m’anam om milleadh, m’aon ghràidh o na leòmhainn.
16Tha m’aodann air at le gal, agus air mo rosgan tha sgàil a’ bhàis;
18A thalaimh, na còmhdaich thusa m’fhuil, agus na biodh àit aig mo ghlaodh.
20A’ fanaid orm tha mo chàirdean; a-chum Dhè tha mo shùil a’ taomadh dheur.
7Tha am feur a’ seargadh, am blàth a’ crìonadh, nuair a shèideas gaoth an Tighearna air; gu cinnteach is feur an sluagh.
8Tha am feur a’ seargadh, am blàth a’ crìonadh; ach seasaidh facal ar Dè-ne gu sìorraidh.
31Ach iadsan a dh’fheitheas air an Tighearna, gheibh iad spionnadh nuadh; èiridh iad suas mar iolair air a sgiathan; ruithidh iad agus cha bhi iad sgìth, siùbhlaidh iad agus chan fhàs iad fann.
4Annsan bha beatha, agus b’i a’ bheatha solas dhaoine.
5Agus tha an solas a’ soillseachadh anns an dorchadas, agus cha do ghabh an dorchadas e.
20Dh’aidich esan, agus cha d’àich e; ach dh’aidich e, Cha mhi Crìosd.
2Glèidh m’anam, oir tha mi diadhaidh; O thusa mo Dhia, saor d’òglach, a dh’earbas asad.
3Dèan tròcair orm, a Thighearna, oir tha mi a’ glaodhaich riut gach là.
4Dèan anam d’òglaich fhèin aoibhinn, oir riutsa, a Thighearna, togaidh mi m’anam.
10Seinnibh don Tighearna òran nuadh; seinnibh a chliù o iomall na talmhainn; sibhse a bhios a’ dol air cuan, agus na h-uile a tha ga lìonadh; eileanan, agus na h-uile a tha a chòmhnaidh annta.
14Dh’fhan mi fada sàmhach, bha mi am thosd, chùm mi orm fhèin; a-nis èighidh mi mar mhnaoi ri saothair; sgriosaidh mi, agus ithidh mi suas maraon.
17Tillear air an ais, nàraichear gu tur, iadsan a tha a’ cur an dòchais ann an dealbh snaidhte; a tha ag ràdh ris na dealbhan leaghte, Is sibhse ar diathan-ne.
5Nan iarradh tu gu moch a dh’ionnsaigh Dhè, agus air an Uile-chumhachdach nan aslaicheadh tu;
11Am fàs an luachair gun làthaich? Am fàs am mìn-fheur gun uisge?
13Mar sin ceuman nan uile a dhìochuimhnicheas Dia; agus bàsaichidh dòchas a’ chealgair:
6Tha an Tighearna leam, chan eagal leam ciod a dh’fhaodas duine a dhèanamh orm.
16Dh’àrdaicheadh deaslàmh an Tighearna; rinn deaslàmh an Tighearna treubhantas!
21Molaidh mi thu, oir dh’èisd thu rium, agus is tu mo shlàinte.
3A bheil àireamh air bith air a shlòigh? Agus cò air nach èirich a sholas?
4Cionnas, matà, a shaorar duine an làthair Dhè? Agus cionnas a bhios esan glan a rugadh o mhnaoi?
5Amhairc eadhon air a’ ghealaich, agus cha dealraich i; agus chan eil na rionnagan glan na shealladh.
6A dh’earbas as an saoibhreas, agus a nì uaill à pailteas am beartais?
15Ach saoraidh Dia m’anam-sa o chumhachd na h-uaighe, oir gabhaidh e mi da ionnsaigh. Selah.
16Na gabh thusa eagal nuair a dh’fhàsas duine beartach, nuair a mheudaichear glòir a thaighe;
3Gun cuimhnicheadh e do thabhartasan uile, agus gun gabhadh e gu taitneach uat d’ìobairt-loisgte! Selah.
5Nì sinne aoibhneas ann ad shlàinte, agus ann an ainm ar Dè-ne togaidh sinn suas ar bratach. Gun coileanadh Dia d’iarrtasan uile!
8Dh’ìslicheadh iadsan, agus thuit iad; ach dh’èirich sinne, agus sheas sinn.
1Air sgàth d’ainme, a Dhè, saor thusa mi, agus led chumhachd cùm cothrom rium.
4Feuch, is e Dia m’fhear-cuideachaidh; tha an Tighearna dhiubhsan a chumas suas mo bheatha.
6Le saor thoil bheir mi ìobairt dhut; molaidh mi d’ainm, a Thighearna, oir tha e math.
3Moladh na slòigh thu, a Dhè! Moladh na slòigh uile thu!
5Moladh na slòigh thu, a Dhè! Moladh na slòigh uile thu!
6Bheir an talamh a thoradh. Gum beannaicheadh Dia, ar Dia-ne, sinn.
4Seinnibh do Dhia, molaibh a ainm; àrdaichibh esan a tha a’ marcachd air na nèamhan le a ainm Iah, agus dèanaibh gàirdeachas na fhianais.
7A Dhè, nuair a chaidh thu a-mach rod shluagh, nuair a dh’imich thu anns an fhàsach; Selah;
19Beannaichte gu robh an Tighearna, a tha gach là gar cumail suas, Dia ar slàinte! Selah.
1Carson, a Dhè, a thilg thu uat sinn gu bràth, agus a lasas d’fhearg ri caoraich d’ionaltraidh?
11Carson a thilleas tu do làmh, do dheaslàmh fhèin, air a h-ais? Buin a-mach od bhroilleach i.
21Na tillear air ais le nàire an tì a shàraichear; moladh am bochd agus am feumach d’ainm.
2O thusa a dh’èisdeas ri ùrnaigh, thugadsa thig gach feòil.
6A tha a’ socrachadh nam beann led chumhachd, air do chrioslachadh le neart,
10Tha thu gu pailt ag uisgeachadh a iomairean; tha thu a’ leagadh sìos a sgrìoban; le frasan nì thu tais e; beannaichidh tu a fhàs.
1Eisd ri ceartas, a Thighearna, thoir aire dom ghlaodh; cluinn m’ùrnaigh, a thig a-mach chan ann o bhilean cealgach.
13Eirich, a Thighearna, cuir roimhe, leag sìos e, saor m’anam on aingidh led chlaidheamh;
14O dhaoine led làimh, a Thighearna, o dhaoine an t-saoghail, dom bheil an cuibhreann anns a’ bheatha seo, agus don do lìon thu am brù led ionmhas falaichte: sàsaichear an clann, agus fàgaidh iad am fuidheall dan naoidheanan.