1 Dizei a vossos irmãos: Ami; e a vossas irmãs: Ruama.

2 Contendei com vossa mãe,

contendei,

porque ela não é minha mulher,

e eu não sou seu marido;

e desvie ela as suas prostituições

da sua vista

e os seus adultérios

de entre os seus seios.

3 Para que eu não a despoje,

ficando ela nua,

e a ponha como no dia

em que nasceu,

e a faça como um deserto,

e a torne como uma terra seca,

e a mate à sede;

4 E não me compadeça

de seus filhos,

porque são filhos

de prostituições.

5 Porque sua mãe se prostituiu;

aquela que os concebeu

houve-se torpemente,

porque diz:

Irei atrás de meus amantes,

que me dão o meu pão

e a minha água,

a minha lã e o meu linho,

o meu óleo

e as minhas bebidas.

6 Portanto, eis que cercarei

o teu caminho com espinhos;

e levantarei um muro de sebe,

para que ela não ache

as suas veredas.

7 Ela irá atrás de seus amantes,

mas não os alcançará;

e buscá-los-á,

mas não os achará;

então dirá: Ir-me-ei,

e tornar-me-ei a meu primeiro marido,

porque melhor me ia então

do que agora.

8 Ela, pois, não reconhece

que eu lhe dei o grão,

e o mosto, e o azeite,

e que lhe multipliquei

a prata e o ouro,

que eles usaram para Baal.

9 Portanto tornarei a tirar

o meu grão a seu tempo

e o meu mosto

no seu tempo determinado;

e arrebatarei a minha lã

e o meu linho,

com que cobriam a sua nudez.

10 E agora descobrirei

a sua vileza

diante dos olhos dos seus amantes,

e ninguém a livrará da minha mão.

11 E farei cessar todo o seu gozo,

as suas festas,

as suas luas novas,

e os seus sábados,

e todas as suas festividades.

12 E devastarei a sua vide

e a sua figueira,

de que ela diz:

É esta a minha paga

que me deram os meus amantes;

eu, pois, farei delas um bosque,

e as feras do campo

as devorarão.

13 Castigá-la-ei pelos dias

dos baalins,

nos quais lhes queimou incenso,

e se adornou

dos seus pendentes

e das suas joias,

e andou atrás de seus amantes,

mas de mim se esqueceu,

diz o Senhor.

14 Portanto, eis que eu a atrairei,

e a levarei para o deserto,

e lhe falarei ao coração.

15 E lhe darei as suas vinhas

dali,

e o vale de Acor,

por porta de esperança;

e ali cantará,

como nos dias de sua mocidade,

e como no dia em que subiu

da terra do Egito.

16 E naquele dia,

diz o Senhor,

tu me chamarás: Meu marido;

e não mais me chamarás:

Meu Baal.

17 E da sua boca tirarei

os nomes dos baalins,

e não mais se lembrará

desses nomes.

18 E naquele dia farei por eles

aliança

com as feras do campo,

e com as aves do céu,

e com os répteis da terra;

e da terra quebrarei o arco,

e a espada, e a guerra,

e os farei deitar

em segurança.

19 E desposar-te-ei comigo

para sempre;

desposar-te-ei comigo

em justiça, e em juízo,

em benignidade

e em misericórdias.

20 E desposar-te-ei comigo

em fidelidade,

e conhecerás ao Senhor.

21 E acontecerá naquele dia

que eu atenderei,

diz o Senhor;

eu atenderei aos céus,

e estes atenderão à terra.

22 E a terra atenderá ao trigo,

e ao mosto, e ao azeite,

e estes atenderão a Jizreel.

23 E semeá-la-ei para mim

na terra,

e compadecer-me-ei dela

que não obteve misericórdia;

e eu direi àquele que não era meu povo:

Tu és meu povo;

e ele dirá:

Tu és meu Deus!

1 TWIS met julle moeder, twis; want sy is nie my vrou nie, en Ek is nie haar man nie, en laat sy haar hoerery van haar aangesig verwyder en haar owerspel van haar borste af weg.

2 Anders sal Ek haar naak uittrek en haar neersit soos op die dag van haar geboorte en haar maak soos 'n woestyn, ja, haar stel soos 'n dor land en haar van dors laat sterwe.

3 En Ek sal My oor haar kinders nie ontferm nie, want hulle is kinders uit hoerery gebore.

4 Want hulle moeder het in ontug gelewe, sy wat met hulle swanger was, het skandelike dinge gedoen; want sy het gesê: Ek wil my minnaars agternaloop wat my brood en my water, my wol en my vlas, my olie en my drank gee.

5 Daarom, kyk, Ek sal jou weg met dorings toemaak en om haar 'n muur bou, sodat sy haar paaie nie sal vind nie.

6 En sy sal haar minnaars agternaloop, maar hulle nie inhaal nie; en sy sal hulle soek, maar nie vind nie. Dan sal sy sê: Ek wil heengaan en terugkeer na my vorige man, want toe het ek dit beter gehad as nou.

7 Ja, sy het nie erken dat Ek aan haar die koring en die mos en die olie gegee het nie, ook silwer vir haar vermenigvuldig het en goud, wat hulle vir Baäl gebruik het.

8 Daarom sal Ek my koring terugneem in die oestyd en my mos op die bepaalde tyd, en wegneem my wol en my vlas wat dien om haar naaktheid te bedek.

9 Ek sal dan nou haar skaamte ontbloot voor die oë van haar minnaars, en niemand sal haar uit my hand red nie.

10 En Ek maak 'n einde aan al haar vreugde, haar feeste, haar nuwemane en haar sabbatte, ja, aan al haar feestye.

11 En Ek sal haar wingerdstok en haar vyeboom verwoes waarvan sy gesê het: Hierdie dinge is my hoereloon wat my minnaars my gegee het; en Ek sal dit tot 'n bos maak, en die wilde diere van die veld sal dit opeet.

12 So besoek Ek dan aan haar die dae van die Baäls toe sy vir hulle offerrook laat opgaan het en haar met haar neusring en haar halssierade versier en haar minnaars agternageloop het; maar My het sy vergeet, spreek die Here.

13 Daarom, kyk, Ek sal haar lok en haar in die woestyn lei en na haar hart spreek.

14 Dan sal Ek haar daarvandaan haar wingerde gee en die dal Agor tot 'n deur van hoop, en daar sal sy antwoord gee soos in die dae van haar jeug en soos die dag toe sy uit Egipteland opgetrek het.

15 En in dié dag, spreek die Here, sal jy My noem: My man; en jy sal my nie meer noem: My Baäl nie.

16 Dan verwyder Ek die name van die Baäls uit haar mond, sodat hulle by hul naam nie meer genoem sal word nie.

17 Verder sluit Ek in dié dag vir hulle 'n verbond met die wilde diere van die veld en met die voëls van die hemel en die kruipende diere van die aarde; ja, boog en swaard en oorlog sal Ek verbreek uit die land, en Ek sal hulle in veiligheid laat rus.

18 En Ek sal My met jou verloof tot in ewigheid en My met jou verloof in geregtigheid en in reg en in goedertierenheid en in ontferming.

19 En Ek sal My met jou verloof in trou; dan sal jy die Here ken.

20 En in dié dag sal Ek verhoor, spreek die Here, Ek sal die hemel verhoor en dié sal die aarde verhoor.

21 En die aarde sal die koring verhoor en die mos en die olie, en dié sal Jísreël verhoor.

22 En Ek sal haar vir My saai in die land en My oor Lo-Rugáma ontferm, en aan Lo-Ammi sê: Jy is my volk; en hy sal sê: My God!