1 Põe a trombeta à tua boca.

Ele virá como a águia

contra a casa do Senhor,

porque transgrediram

a minha aliança,

e se rebelaram contra a minha lei.

2 E a mim clamarão:

Deus meu!

Nós, Israel, te conhecemos.

3 Israel rejeitou o bem;

o inimigo persegui-lo-á.

4 Eles fizeram reis,

mas não por mim;

constituíram príncipes,

mas eu não o soube;

da sua prata e do seu ouro

fizeram ídolos para si,

para serem destruídos.

5 O teu bezerro, ó Samaria,

te rejeitou;

a minha ira se acendeu contra eles;

até quando serão eles incapazes

de alcançar pureza?

6 Porque isso vem de Israel,

um artífice o fez,

e não é Deus;

mas em pedaços será desfeito

o bezerro de Samaria.

7 Porque semearam vento,

e segarão tormenta,

não haverá seara,

a erva não dará farinha;

se a der,

tragá-la-ão os estrangeiros.

8 Israel foi devorado;

agora está entre os gentios

como um vaso em que

ninguém tem prazer.

9 Porque subiram à Assíria,

como um jumento montês,

por si só;

Efraim mercou amores.

10 Todavia, ainda que eles merquem

entre as nações,

eu os congregarei;

e serão um pouco afligidos

por causa da carga

do rei dos príncipes.

11 Porquanto Efraim multiplicou

os altares para pecar;

teve altares para pecar.

12 Escrevi-lhe as grandezas

da minha lei,

porém essas são estimadas

como coisa estranha.

13 Quanto aos sacrifícios

das minhas ofertas,

sacrificam carne, e a comem,

mas o Senhor não as aceita;

agora se lembrará

da sua iniquidade,

e punirá os seus pecados;

eles voltarão para o Egito.

14 Porque Israel se esqueceu

do seu Criador,

e edificou templos,

e Judá multiplicou

cidades fortificadas.

Mas eu enviarei um fogo

contra as suas cidades,

que consumirá os seus palácios.

1 DIE basuin aan jou mond! Soos 'n arend skiet dit neer op die huis van die Here! Omdat hulle my verbond oortree het en teen my wet gesondig het.

2 My roep hulle toe: My God, ons, Israel, ken U.

3 Israel het die goeie verwerp — die vyand sal hom agtervolg!

4 Húlle het konings aangestel, maar nie uit My nie; hulle het vorste gekies, maar sonder my wete; van hul silwer en goud het hulle vir hul afgode gemaak tot hulle verderf.

5 Jou kalf, o Samaría, is afskuwelik; my toorn is teen hulle ontvlam. Hoe lank sal hulle tot reinheid onbekwaam wees?

6 Want dit is ook uit Israel: 'n smid het dit gemaak, en dit is geen god nie; maar tot splinters sal dit word — die kalf van Samaría.

7 Want hulle saai wind, maar hulle sal storm maai; dit het geen halm nie; wat uitspruit, lewer geen meel op nie; selfs as dit iets oplewer, sou vreemdelinge dit verslind.

8 Israel is verslind; alreeds is hulle onder die volke soos iets wat waardeloos is.

9 Want húlle het opgetrek na Assur — 'n wilde-esel wat eiesinnig rondloop, is Efraim! — hulle het onwettige bondgenootskappe gewerf.

10 Ook al werf hulle onder die volke, Ek sal hulle nou saamraap, en hulle sal begin minder word weens die laste deur die koning van die vorste opgelê.

11 Want Efraim het die altare vermenigvuldig om te sondig — die altare het vir hom tot sonde geword.

12 Ek het hom tienduisende leringe van my wet voorgeskrywe, maar dit word as iets vreemds geag.

13 Slagoffers, My aangebied, offer hulle — vleis is dit, en hulle eet; die Here het geen behae daarin nie. Nou sal Hy aan hulle ongeregtigheid dink en oor hulle sondes besoeking doen; hulle sal teruggaan na Egipte.

14 Omdat Israel sy Maker vergeet en paleise gebou het, en Juda 'n menigte versterkte stede, daarom sal Ek 'n vuur in sy stede slinger wat sy paleise sal verteer.