1 Não te alegres, ó Israel,
não exultes, como os povos;
porque ao prostituir-te
abandonaste o teu Deus;
amaste a paga de meretriz
sobre todas as eiras de trigo.
2 A eira e o lagar
não os manterão;
e o mosto lhes faltará.
3 Na terra do Senhor
não permanecerão;
mas Efraim tornará ao Egito,
e na Assíria comerão
comida imunda.
4 Não derramarão libações
de vinho ao Senhor,
nem lhe agradarão
as suas ofertas.
Os seus sacrifícios lhes serão
como pão de pranteadores;
todos os que dele comerem
serão imundos,
porque o seu pão será
somente para si mesmos;
não entrará na casa do Senhor.
5 Que fareis vós no dia
da solenidade,
e no dia da festa do Senhor?
6 Porque, eis que eles se foram
por causa da destruição,
mas o Egito os recolherá,
Mênfis os sepultará;
o desejável da sua prata
as urtigas o possuirão por herança,
espinhos crescerão
nas suas tendas.
7 Chegarão os dias da punição,
chegarão os dias da retribuição;
Israel o saberá;
o profeta é um insensato,
o homem de espírito é um louco;
por causa da abundância
da tua iniquidade
também haverá grande ódio.
8 Efraim era o vigia
com o meu Deus,
mas o profeta é como
um laço de caçador de aves
em todos os seus caminhos,
e ódio na casa do seu Deus.
9 Muito profundamente
se corromperam,
como nos dias de Gibeá;
ele lembrar-se-á
das suas injustiças,
visitará os pecados deles.
10 Achei a Israel
como uvas no deserto,
vi a vossos pais como a fruta temporã
da figueira no seu princípio;
mas eles foram para Baal-Peor,
e se consagraram
a essa vergonha,
e se tornaram abomináveis
como aquilo que amaram.
11 Quanto a Efraim,
a sua glória como ave voará,
não haverá nascimento,
não haverá gestação nem concepção.
12 Ainda que venham
a criar seus filhos,
contudo os privarei deles
para que não fique nenhum homem.
Ai deles, quando deles
eu me apartar!
13 Efraim, assim como vi a Tiro,
está plantado num lugar aprazível;
mas Efraim levará os seus filhos
ao matador.
14 Dá-lhes, ó Senhor;
mas que lhes darás?
Dá-lhes uma madre que aborte
e seios secos.
15 Toda a sua malícia
se acha em Gilgal,
porque ali os odiei;
por causa da maldade
das suas obras
lançá-los-ei para fora
de minha casa.
Não os amarei mais;
todos os seus príncipes
são rebeldes.
16 Efraim foi ferido,
secou-se a sua raiz;
não darão fruto;
sim, ainda que gerem,
matarei os frutos desejáveis
do seu ventre.
17 O meu Deus os rejeitará,
porque não o ouviram,
e errantes andarão
entre as nações.
Almeida Corrigida Fiel | acf ©️ 1994, 1995, 2007, 2011 Sociedade Bíblica Trinitariana do Brasil (SBTB). Todos os direitos reservados. Texto bíblico utilizado com autorização. Saiba mais sobre a SBTB. A Missão da SBTB é: Uma cópia da Bíblia Fiel ®️ para cada pessoa. Ajude-nos a cumprir nossa Missão!
1 WEES nie bly met gejuig, o Israel, soos die volke nie, want jy het gehoereer van jou God af weg; jy het hoereloon liefgehad op al die koringdorsvloere.
2 Dorsvloer en parskuip sal hulle nie voed nie, en die mos sal hulle in die steek laat.
3 Hulle sal in die land van die Here nie bly nie; maar Efraim sal na Egipte teruggaan, en in Assur sal hulle eet wat onrein is.
4 Hulle sal vir die Here geen wyn uitgiet nie, en hulle slagoffers sal vir Hom nie welgevallig wees nie; soos tranebrood sal hulle spys vir hulle wees. Almal wat daarvan eet, word verontreinig; want hulle brood is vir hulleself: dit sal nie in die huis van die Here kom nie.
5 Wat sal julle dan doen op die feestyd en op die feesdag van die Here?
6 Want kyk, hulle gaan heen weens die verwoesting: Egipte sal hulle versamel, Mof hulle begrawe; onkruid sal hulle skat van silwergoed in besit neem, dorings in hulle tente wees.
7 Die dae van besoeking het gekom, die dae van vergelding het gekom; Israel sal dit ervaar! Die profeet word 'n dwaas, die man van die gees 'n waansinnige, weens die grootheid van jou ongeregtigheid, en omdat die vyandskap groot is.
8 Efraim is 'n spioen teenoor my God; wat die profeet aangaan, die net van 'n voëlvanger is op al sy weë gesprei, vyandskap in die huis van sy God.
9 Hulle het baie, baie verkeerd gehandel soos in die dae van Gíbea. Hy sal dink aan hulle ongeregtigheid, besoeking doen oor hulle sondes.
10 Ek het Israel gevind soos druiwe in die woestyn; Ek het julle vaders gesien soos voorvye aan die vyeboom in sy eerste groei; maar húlle het na Baäl-Peor gekom en hulle aan die skandegod toegewy en 'n verfoeisel geword net soos die voorwerp van hulle liefde.
11 Efraim — sy heerlikheid sal wegvlieg soos 'n voël. Geen geboorte, geen moederskap, geen ontvangenis meer nie!
12 Ja, al sou hulle hul kinders grootmaak, Ek maak hulle kinderloos, sonder mense; ja, wee hulleself ook as Ek van hulle wyk.
13 Efraim, soos Ek dit sien na Tirus heen, is geplant in 'n mooi omgewing, maar Efraim sal sy seuns na die moordenaar moet uitbring.
14 Gee hulle, o Here — wat sal U gee? — gee hulle 'n kinderlose moederskoot en uitgedroogde borste.
15 Al hulle boosheid is byeen in Gilgal, want daar het Ek hulle begin haat weens die boosheid van hulle handelinge; Ek sal hulle uit my huis uitdrywe, hulle nie meer liefhê nie. Al hulle vorste is opstandig.
16 Efraim is getref, hulle wortel het verdor, hulle dra geen vrug meer nie; ook wanneer hulle kinders baar, sal Ek nogtans die lieflinge van hulle skoot ombring.
17 My God sal hulle verwerp, omdat hulle na Hom nie geluister het nie, en hulle sal rondswerwe onder die nasies.