1 Guardai-vos de fazer a vossa esmola diante dos homens, para serdes vistos por eles; aliás, não tendes galardão junto de vosso Pai, que está nos céus.
2 Quando, pois, deres esmola, não faças tocar trombeta diante de ti, como fazem os hipócritas nas sinagogas e nas ruas, para serem glorificados pelos homens. Em verdade vos digo que já têm o seu galardão. 3 Mas, quando tu deres esmola, não saiba a tua mão esquerda o que faz a tua direita; 4 Para que a tua esmola seja dada em secreto; e teu Pai, que vê em secreto, ele mesmo te recompensará publicamente.
5 E, quando orares, não sejas como os hipócritas; pois se comprazem em orar em pé nas sinagogas, e às esquinas das ruas, para serem vistos pelos homens. Em verdade vos digo que já receberam o seu galardão. 6 Mas tu, quando orares, entra no teu aposento e, fechando a tua porta, ora a teu Pai que está em secreto; e teu Pai, que vê em secreto, te recompensará publicamente. 7 E, orando, não useis de vãs repetições, como os gentios, que pensam que por muito falarem serão ouvidos. 8 Não vos assemelheis, pois, a eles; porque vosso Pai sabe o que vos é necessário, antes de vós lho pedirdes.
9 Portanto, vós orareis assim: Pai nosso, que estás nos céus, santificado seja o teu nome;
10 Venha o teu reino, seja feita a tua vontade, assim na terra como no céu;
11 O pão nosso de cada dia nos dá hoje;
12 E perdoa-nos as nossas dívidas, assim como nós perdoamos aos nossos devedores;
13 E não nos conduzas à tentação; mas livra-nos do mal; porque teu é o reino, e o poder, e a glória, para sempre. Amém.
14 Porque, se perdoardes aos homens as suas ofensas, também vosso Pai celestial vos perdoará a vós; 15 Se, porém, não perdoardes aos homens as suas ofensas, também vosso Pai vos não perdoará as vossas ofensas.
16 E, quando jejuardes, não vos mostreis contristados como os hipócritas; porque desfiguram os seus rostos, para que aos homens pareça que jejuam. Em verdade vos digo que já receberam o seu galardão. 17 Tu, porém, quando jejuares, unge a tua cabeça, e lava o teu rosto, 18 Para não pareceres aos homens que jejuas, mas a teu Pai, que está em secreto; e teu Pai, que vê em secreto, te recompensará publicamente.
19 Não ajunteis tesouros na terra, onde a traça e a ferrugem tudo consomem, e onde os ladrões minam e roubam; 20 Mas ajuntai tesouros no céu, onde nem a traça nem a ferrugem consomem, e onde os ladrões não minam nem roubam. 21 Porque onde estiver o vosso tesouro, ali estará também o vosso coração.
22 A candeia do corpo são os olhos; de sorte que, se os teus olhos forem bons, todo o teu corpo terá luz; 23 Se, porém, os teus olhos forem maus, todo o teu corpo será tenebroso. Se, portanto, a luz que em ti há são trevas, quão grandes serão tais trevas!
24 Ninguém pode servir a dois senhores; porque ou há de odiar um e amar o outro, ou se dedicará a um e desprezará o outro. Não podeis servir a Deus e a Mamom.
25 Por isso vos digo: Não andeis ansiosos quanto à vossa vida, pelo que haveis de comer ou pelo que haveis de beber; nem quanto ao vosso corpo, pelo que haveis de vestir. Não é a vida mais do que o mantimento, e o corpo mais do que o vestuário? 26 Olhai para as aves do céu, que nem semeiam, nem segam, nem ajuntam em celeiros; e vosso Pai celestial as alimenta. Não tendes vós muito mais valor do que elas? 27 E qual de vós poderá, com todos os seus cuidados, acrescentar um côvado à sua estatura?
28 E, quanto ao vestuário, por que andais ansiosos? Olhai para os lírios do campo, como eles crescem; não trabalham nem fiam; 29 E eu vos digo que nem mesmo Salomão, em toda a sua glória, se vestiu como qualquer deles. 30 Pois, se Deus assim veste a erva do campo, que hoje existe, e amanhã é lançada no forno, não vos vestirá muito mais a vós, homens de pequena fé? 31 Não andeis, pois, inquietos, dizendo: Que comeremos, ou que beberemos, ou com que nos vestiremos? 32 Porque todas estas coisas os gentios procuram. Decerto vosso Pai celestial bem sabe que necessitais de todas estas coisas; 33 Mas, buscai primeiro o reino de Deus, e a sua justiça, e todas estas coisas vos serão acrescentadas.
34 Não vos inquieteis, pois, pelo dia de amanhã, porque o dia de amanhã cuidará de si mesmo. Basta a cada dia o seu mal.
Almeida Corrigida Fiel | acf ©️ 1994, 1995, 2007, 2011 Sociedade Bíblica Trinitariana do Brasil (SBTB). Todos os direitos reservados. Texto bíblico utilizado com autorização. Saiba mais sobre a SBTB. A Missão da SBTB é: Uma cópia da Bíblia Fiel ®️ para cada pessoa. Ajude-nos a cumprir nossa Missão!
1 Vaadake, et te oma häid tegusid ei teeks inimestele näitamise pärast, muidu ei ole teil tasu oma Isalt, kes on taevas!
2 Kui sa nüüd annad neile, kel puudus, siis ära kuuluta sellest pasunahüüuga, nagu silmakirjatsejad teevad sünagoogides ja tänavail, et inimesed neid kiidaksid. Tõesti, ma ütlen teile, neil on oma tasu juba käes! 3 Aga kui sina annad, ärgu su vasak käsi teadku, mida su parem käsi teeb! 4 Jäägu su heategu salajasse, ja su Isa, kes näeb salajasse, tasub sulle.
5 Ja kui te palvetate, siis ärge olge nagu silmakirjatsejad, kes armastavad palvetada sünagoogides ja tänavanurkadel, et olla inimestele nähtavad! Tõesti, ma ütlen teile, neil on oma tasu juba käes! 6 Aga kui sina palvetad, siis mine oma kambrisse, sule uks ja palveta oma Isa poole salajas. Ja sinu Isa, kes näeb salajasse, tasub sulle!
7 Palvetades ärge lobisege nagu paganad, kes arvavad, et neid võetakse kuulda nende sõnarohkuse tõttu. 8 Ärge saage nende sarnaseks! Teie Isa ju teab, mida te vajate, enne kui te temalt palute.
9 Palvetage siis nõnda:
Meie Isa, kes sa oled taevas!
Pühitsetud olgu sinu nimi!
10 Sinu riik tulgu,
sinu tahtmine sündigu
nagu taevas, nõnda ka maa peal!
11 Meie igapäevast leiba anna meile tänapäev!
12 Ja anna meile andeks meie võlad,
nagu meiegi andeks anname oma võlglastele!
13 Ja ära saada meid kiusatusse,
vaid päästa meid ära kurjast!
Sest sinu päralt on riik ja vägi ja au igavesti. Aamen.
14 Sest kui te annate teistele andeks nende eksimused, siis annab ka teie Isa, kes on taevas, teile andeks. 15 Kui te aga ei anna teistele andeks, siis ei anna ka teie Isa teie eksimusi teile andeks.
16 Kui te paastute, siis ärge olge mornid nagu silmakirjatsejad, kes teevad sellise näo, et inimestele oleks nähtav nende paastumine. Tõesti, ma ütlen teile, neil on oma tasu juba käes! 17 Aga kui sina paastud, siis korrasta oma juuksed ja pese nägu, 18 et su paastumine ei oleks nähtav inimestele, vaid su Isale, kes on varjatud. Ja su Isa, kes näeb varjatutki, tasub sulle avalikult!
19 Ärge koguge endale varandust maa peale, kus koi ja rooste seda hävitavad ja kuhu vargad sisse murravad ja varastavad! 20 Koguge endile varandust taevasse, kus koi ega rooste seda ei hävita ja kuhu vargad sisse ei murra ega varasta. 21 Sest kus on su varandus, seal on ka su süda!
22 Silm on ihu lamp. Kui su silm on hea, on su ihu täidetud valgusega. 23 Aga kui su silm on kuri, on su ihu täidetud pimedusega. Kui valgus sinu sees on pime, kui suur on siis pimedus?
24 Keegi ei saa teenida kahte isandat, sest ta kas vihkab üht ja armastab teist või kiindub ühesse ja jälestab teist. Teiegi ei saa teenida korraga Jumalat ja mammonat.
25 Seepärast ma ütlen teile, ärge muretsege oma elu pärast, mida süüa või juua, ega ihu pärast, mida selga panna! Eks elu ole enam kui toit ja ihu enam kui rõivad? 26 Vaadake linde taevas! Nad ei külva ega lõika ega kogu aita saaki, ning teie taevane Isa toidab neid. Kui palju enam väärt nendest olete teie! 27 Aga kes teie seast suudaks muretsemisega ennast ühe küünragi pikemaks teha? 28 Ja miks te muretsete riiete pärast? Pange tähele, kuidas kasvavad lilled aasal! Nad ei näe vaeva ketramisega, 29 kuid ma ütlen teile, et isegi Saalomon kogu oma hiilguses ei olnud riietatud nii nagu igaüks neist. 30 Kui aga Jumal riietab rohu väljal nii, mis täna on siin ja homme heidetakse tulle, kui palju enam ta riietab siis teid, te nõdrausulised!
31 Ärge siis enam muretsege, öeldes: „Mida me sööme?" või „Mida me joome?" või „Mida me selga paneme?" 32 Selle pärast muretsevad paganad. Teie taevane Isa teab ju, et te seda kõike vajate. 33 Aga otsige esmalt Jumala riiki ja tema õigust, siis seda kõike antakse teile pealegi! 34 Ärge siis muretsege homse pärast, sest homme muretseb ise enda eest. Igale päevale piisab oma vaevast.