Hebreus 6

1 DAAROM moet ons nie bly by die begin van die prediking aangaande Christus nie, maar na die volmaaktheid voortgaan sonder om weer die fondament te lê van die bekering uit dooie werke en van die geloof in God,

2 van die leer van die doop en van die handoplegging en van die opstanding van die dode en van die ewige oordeel.

3 En dit sal ons doen as God dit toelaat.

4 Want dit is onmoontlik om die wat eenmaal verlig geword het en die hemelse gawe gesmaak en die Heilige Gees deelagtig geword het,

5 en die goeie woord van God gesmaak het en die kragte van die toekomstige wêreld,

6 en afvallig geword het — om dié weer tot bekering te vernuwe, omdat hulle ten opsigte van hulleself die Seun van God weer kruisig en openlik tot skande maak.

7 Want die grond wat die reën indrink wat dikwels daarop val, en nuttige plante voortbring ter wille van hulle vir wie dit ook bewerk word, het deel aan die seën van God.

8 Maar as dit dorings en distels oplewer, deug dit nie en is naby die vervloeking — die einde daarvan is verbranding.

9 Maar, geliefdes, ons is aangaande julle van beter dinge oortuig, dinge wat saamhang met die saligheid, al spreek ons ook so.

10 Want God is nie onregverdig om julle werk te vergeet nie en die liefde-arbeid wat julle betoon het vir sy Naam, omdat julle die heiliges gedien het en nog dien.

11 Maar ons verlang dat elkeen van julle dieselfde ywer mag toon om te kom tot die volkome sekerheid van die hoop tot die einde toe;

12 sodat julle nie traag word nie, maar navolgers van hulle wat deur geloof en lankmoedigheid erfgename van die belofte is.

13 Want toe God aan Abraham die belofte gegee het, het Hy, omdat Hy by geen meerdere kon sweer nie, by Homself gesweer

14 en gesê: Voorwaar, Ek sal jou ryklik seën en jou grootliks vermeerder.

15 En so het hy die belofte verkry nadat hy geduldig gewag het.

16 Want mense sweer by een wat meer is, en die eed van bevestiging is vir hulle die einde van alle teëspraak.

17 Daarom het God, omdat Hy nog kragtiger aan die erfgename van die belofte die onveranderlikheid van sy raad wou toon, dit met 'n eed gewaarborg;

18 sodat ons deur twee onveranderlike dinge, waarin dit onmoontlik is dat God sou lieg, kragtige bemoediging kan hê, ons wat ontvlug het, om vas te hou aan die hoop wat voorlê;

19 en ons het dit as 'n anker van die siel wat veilig en vas is en ingaan tot binnekant die voorhangsel

20 waar Jesus as voorloper vir ons ingegaan het, Hy wat volgens die orde van Melgisédek 'n hoëpriester geword het vir ewig.

Exortação ao progresso

1 Por isso, *vd.Fp 3.13s.deixando a doutrina dos *Hb 5.12princípios elementares de Cristo, passemos à *vd.Hb 5.14perfeição, não lançando de novo o fundamento de arrependimento de *Hb 9.14; cp.Jo 8.21obras mortas e de fé em Deus, 2 *cp.At 19.3s.;Jo 3.25o ensino sobre batismos e *vd.At 6.6imposição de mãos, sobre *vd.At 17.31s.ressurreição de mortos e sobre juízo eterno. 3 Isso faremos, *vd.At 18.21se Deus o permitir. 4 Pois é impossível que os que uma vez foram *Hb 10.32; cp.2Co 4.4,6iluminados, e provaram *Ef 2.8; cp.Jo 4.10o dom celestial, e se tornaram *Hb 2.4; cp.Gl 3.2participantes do Espírito Santo, 5 *cp.1Pe 2.3e provaram a boa *vd.Ef 6.17palavra de Deus e os poderes do *cp.Hb 2.5mundo vindouro, 6 e depois caíram, *Hb 10.26s.; cp.1Jo 5.16;2Pe 2.21;Mt 19.26impossível é renová-los outra vez para o arrependimento, *cp.Hb 10.29visto que eles crucificam de novo para si o Filho de Deus e o expõem à ignomínia. 7 Pois a terra que tem embebido a chuva que cai muitas vezes sobre ela e produz ervas úteis àquelas *cp.2Tm 2.6por quem é também lavrada recebe de Deus a bênção; 8 mas, se produz espinhos e abrolhos, é rejeitada, está *cp.Dt 29.28perto de maldição, e o seu fim é ser queimada.

Espera melhorar as coisas deles

9 Porém, quanto a vós, *1Co 10.14;2Co 7.1;12.19;1Pe 2.11;2Pe 3.1;1Jo 2.7;Jd 3amados, estamos persuadidos de coisas melhores e mais vizinhas à salvação, ainda que assim falamos. 10 Pois *Pv 19.17;Mt 10.42;25.40; cp.At 10.4Deus não é injusto para se esquecer do *cp.1Ts 1.3vosso trabalho e da caridade que mostrastes para com seu nome, quando *Hb 10.32-34; cp.Rm 15.25servistes e ainda servis aos santos. 11 Desejamos que cada um de vós mostre o mesmo zelo, para *cp.Hb 10.22; vd.Lc 1.1complemento da sua *vd.Hb 3.6esperança até o fim; 12 para que não vos torneis indolentes, mas *Hb 13.7imitadores daqueles que, por *2Ts 1.4;Tg 1.3;Ap 13.10fé e por paciência, *cp.Hb 1.14herdam as promessas.

A promessa de Deus com juramento

13 Pois, *cp.Gl 3.15,18quando Deus fez a promessa a Abraão, como não teve outro maior por quem jurasse, *Gn 22.16s.;Lc 1.73jurou por si mesmo, 14 dizendo: Certamente, abençoando, te abençoarei e, multiplicando, te multiplicarei; 15 assim, *cp.Gn 12.4; cp.Gn 21.5tendo Abraão esperado com paciência, alcançou a promessa. 16 *cp.Gl 3.15Pois os homens juram pelo que é maior que eles, e *cp.Êx 22.11o juramento para confirmação é para eles o fim de todas as contendas. 17 Por isso, Deus, determinando mais abundantemente mostrar aos *Hb 11.9herdeiros da promessa *Sl 110.4;Pv 19.21;Hb 6.18a imutabilidade do seu conselho, interpôs um juramento, 18 para que, por duas coisas imutáveis, nas quais é *Tt 1.2; cp.Nm 23.19impossível que Deus minta, tenhamos uma poderosa consolação, nós que, como refúgio, nos temos apressado em lançar mão da *Hb 3.6;7.19esperança proposta, 19 a qual temos como âncora segura e firme da alma e que *Lv 16.2;Hb 9.2s.entra também no interior do véu, 20 *vd.Hb 4.14; cp.Jo 14.2onde Jesus, como precursor, entrou por nós, quando se tornou *vd.Hb 5.6; cp.Hb 2.17sumo sacerdote para sempre, segundo a ordem de Melquisedeque.