Die offers van die ou verbond moes gedurig herhaal word, omdat hulle onvolmaak was. Die offer van Christus het een maal plaasgevind en was heeltemal voldoende.
1 SO het dan die eerste verbond sowel verordeninge vir die erediens asook sy aardse heiligdom gehad.
2 Want die tabernakel is so ingerig: die eerste, waarin die kandelaar was en die tafel en die toonbrode, wat die Heilige genoem word;
3 en agter die tweede voorhangsel die tabernakel wat genoem word die Allerheiligste,
4 waarin 'n goue wierookbak was en die ark van die verbond, rondom heeltemal met goud oortrek, waarin die goue kruik met die manna was en die staf van Aäron wat gebloei het, en die tafels van die verbond;
5 en daar bo-op die gérubs van die heerlikheid wat die versoendeksel oorskadu het, waaroor nie nou afsonderlik gespreek kan word nie.
6 En nadat hierdie dinge so ingerig was, het die priesters wel gedurig in die eerste tabernakel ingegaan om die dienste te vervul,
7 maar in die tweede die hoëpriester alleen, een maal in die jaar, nie sonder bloed nie, wat hy offer vir homself en vir die sondes van die volk uit onwetendheid begaan —
8 waarmee die Heilige Gees dít duidelik maak, dat die weg na die heiligdom nog nie geopen is so lank as die eerste tabernakel nog standhou nie.
9 Dit was 'n beeld met die oog op die teenwoordige tyd waarin daar gawes en offers gebring word, wat hom wat die diens verrig, na die gewete nie volkome kan maak nie,
10 omdat dit net bestaan het in spys en drank en verskillende wassinge en vleeslike verordeninge wat opgelê is tot op die tyd van herstelling.
11 Maar Christus, wat opgetree het as Hoëpriester van die toekomstige weldade, het deur die groter en volmaakter tabernakel wat nie met hande gemaak is nie, dit wil sê, wat nie aan hierdie skepping behoort nie,
12 ook nie met die bloed van bokke en kalwers nie, maar met sy eie bloed, een maal ingegaan in die heiligdom en 'n ewige verlossing teweeggebring.
13 Want as die bloed van stiere en bokke en die as van 'n vers wat die verontreinigdes besprinkel, heilig maak tot reiniging van die vlees,
14 hoeveel te meer sal die bloed van Christus, wat Homself deur die ewige Gees aan God sonder smet geoffer het, julle gewete reinig van dooie werke om die lewende God te dien.
15 En daarom is Hy Middelaar van 'n nuwe testament, sodat, terwyl daar 'n dood plaasgevind het vir die verlossing van die oortredinge onder die eerste testament, die wat geroepe is, die belofte van die ewige erfenis kan ontvang.
16 Want waar 'n testament is, moet noodsaaklik die dood van die testamentmaker aangekondig word;
17 want 'n testament is geldig by sterfgevalle, aangesien dit nooit van krag is so lank as die testamentmaker nog leef nie.
18 Daarom is ook die eerste testament nie sonder bloed ingewy nie;
19 want toe elke gebod volgens die wet deur Moses aan die hele volk aangekondig is, het hy die bloed van die kalwers en bokke saam met water en skarlakenrooi wol en hisop geneem en die boek self en die hele volk besprinkel
20 en gesê: Dit is die bloed van die testament wat God met die oog op julle verorden het.
21 En hy het ook die tabernakel en al die gereedskap van die diens net so met die bloed besprinkel.
22 En byna alles word met bloed gereinig volgens die wet, en sonder bloedvergieting vind daar geen vergifnis plaas nie.
23 Dit was dus nodig dat die afbeeldinge van die dinge in die hemele deur hierdie offers gereinig moes word, maar die hemelse dinge self deur beter offers as hierdie.
24 Want Christus het nie ingegaan in 'n heiligdom met hande gemaak, 'n teëbeeld van die ware nie, maar in die hemel self om nou voor die aangesig van God vir ons te verskyn;
25 ook nie om Homself dikwels te offer, soos die hoëpriester elke jaar in die heiligdom ingaan met bloed wat nie sy eie is nie,
26 want dan moes Hy dikwels gely het van die grondlegging van die wêreld af. Maar nou het Hy een maal in die voleinding van die eeue verskyn om die sonde deur sy offer weg te doen.
27 En net soos die mense bestem is om een maal te sterwe en daarna die oordeel,
28 so sal Christus ook, nadat Hy een maal geoffer is om die sondes van baie weg te neem, vir die tweede maal sonder sonde verskyn aan die wat Hom verwag tot saligheid.
A descrição do santuário, dos sacrifícios que, por serem imperfeitos, deviam repetir-se
1 Até a primeira aliança, na verdade, teve as suas cp.Hb 9.10ordenanças de serviço sagrado e Êx 25.8o seu santuário cp.Hb 9.11,24;Hb 8.2terrestre. 2 Pois havia um Êx 25.8-9tabernáculo preparado, o primeiro em que estava o Êx 25.31-39candeeiro, e Êx 25.23-29a mesa, e Êx 25.30;Lv 24.5-9; cp.Mt 12.4os pães da proposição, e este se chama o Santo Lugar; 3 mas, atrás do Êx 26.31-33segundo véu, o tabernáculo que se chama Êx 26.33o Santo dos Santos, 4 tendo um Êx 30.1-5;37.25s.altar de ouro para o incenso e Êx 25.10ss.;37.1ss.a arca da aliança, coberta de ouro ao redor por todas as partes, na qual estava Êx 16.32s.um vaso de ouro, que continha o maná, e Nm 17.10a vara de Arão, que brotou, e Êx 31.18;32.15;Dt 9.9,11,15as tábuas da aliança, 5 e, por cima dela, Êx 25.18ss.os querubins de glória, Êx 25.17,20que cobriam o propiciatório, das quais coisas não é oportuno, agora, falar individualmente. 6 Preparadas assim essas coisas, Nm 28.3entram continuamente no primeiro tabernáculo os sacerdotes, para celebrar os serviços sagrados, 7 mas, cp.Hb 9.3no segundo, entra, a sós, Lv 16.12ss.o sumo sacerdote, Êx 30.10;Lv 16.34; cp.Hb 10.3uma vez por ano, Lv 16.11,14não sem sangue, que vd.Hb 5.3oferece por si e pelas Nm 15.25; cp.Hb 5.2ignorâncias do povo, 8 vd.Hb 3.7significando, com isso, o Espírito Santo que Hb 10.20; cp.Jo 14.6o caminho do Santo lugar não se tem manifestado, enquanto subsiste o primeiro tabernáculo, 9 o qual é Hb 11.19; cp.Hb 10.1uma parábola para o tempo presente, conforme a qual vd.Hb 5.1se oferecem tanto dons como sacrifícios, que não podem, quanto à consciência, vd.Hb 7.19tornar perfeito o adorador, 10 sendo somente (com Lv 11.2ss.; vd.Cl 2.16comidas cp.Nm 6.3e bebidas e várias Lv 11.25, etc.;Nm 19.13; cp.Mc 7.4abluções) umas cp.Hb 7.16ordenanças da carne impostas até um cp.Hb 7.12tempo de reforma.
O sacrifício de Cristo não se repete, é perfeito e eficaz
11 Mas Cristo, tendo vindo como vd.Hb 2.17sumo sacerdote dos Hb 10.1bens já realizados, por meio do Hb 9.24; cp.Hb 8.2maior e mais perfeito tabernáculo, Mc 14.58;2Co 5.1não feito por mãos de homens, isto é, cp.2Co 4.18;Hb 12.27;13.14não desta criação, 12 nem pelo Lv 4.3;16.6,15, etc.;Hb 9.19sangue de bodes e bezerros, mas Hb 9.14;Hb 13.12pelo seu próprio sangue, Hb 9.24entrou, vd.Hb 7.27uma vez para sempre, no Santo Lugar, havendo obtido uma cp.Hb 9.15;Hb 5.9redenção eterna. 13 Pois, se Hb 9.12,19; cp.Hb 10.4o sangue de bodes e de touros e Nm 19.9,17s.as cinzas de uma novilha, aspergidos sobre os contaminados, os santificam para a purificação da carne, 14 quanto mais o sangue de Cristo, que, pelo cp.1Co 15.45;1Pe 3.18Espírito eterno, Ef 5.2;Hb 7.27;10.10,12se ofereceu sem defeito a Deus, At 15.9;Tt 2.14;Hb 10.2,22; cp.Hb 1.3purificará a nossa consciência de Hb 6.1obras mortas, para servirmos vd.Mt 16.16;Hb 3.12ao Deus vivo! 15 Por isso, vd.Rm 3.24ele é vd.1Tm 2.5;Hb 8.6;12.24Mediador de vd.Hb 8.8uma nova aliança, para que, tendo intervindo a morte para a redenção das transgressões que havia debaixo da primeira aliança, os que têm sido vd.Rm 8.28s.;Hb 3.1; cp.Mt 22.3ss.chamados Hb 6.15;10.36; cp.Hb 11.39recebam a promessa da vd.At 20.32eterna herança. 16 Pois, onde há um testamento, é necessário que intervenha a morte do testador; 17 pois um testamento não tem força senão pela morte, visto que nunca tem valor enquanto o testador vive. 18 Por isso, nem a primeira aliança foi celebrada sem sangue. 19 Pois, quando vd.Hb 1.1Moisés havia falado a todo o povo todos os mandamentos segundo a Lei, Êx 24.6ss.tomou o vd.Hb 9.12sangue dos bezerros e dos bodes, com cp.Lv 14.4,7, etc.;Nm 19.6,18, etc.água e lã tinta de escarlata e hissopo e aspergiu não só cp.Êx 24.7o próprio livro como também a todo o povo, 20 dizendo: cp.Mt 26.28;Êx 24.8Este é o sangue da aliança, que Deus ordenou para vós. 21 Também, da mesma maneira, aspergiu cp.Êx 40.9;24.6;Lv 8.15,19;16.14-16o tabernáculo e todos os vasos do serviço sagrado. 22 Segundo a Lei, cp.Lv 5.7ss.quase todas as coisas são purificadas com sangue, e, Lv 17.11sem derramamento de sangue, não há remissão.
Cristo oferece-se a si mesmo uma vez para sempre
23 Era necessário, portanto, que as Hb 8.5figuras das coisas celestiais fossem purificadas com tais sacrifícios, mas Hb 8.5as mesmas coisas celestiais, com sacrifícios melhores que estes. 24 Pois Cristo Hb 9.12; cp.Hb 4.14não entrou num santo lugar feito por mãos de homens, figura do Hb 8.2verdadeiro, mas no Hb 9.12mesmo céu, para, agora, cp.Hb 7.25;Mt 18.10aparecer diante de Deus por nós; 25 nem a fim de se oferecer muitas vezes a si mesmo, como vd.Hb 9.7o sumo sacerdote entra Hb 9.2;Hb 10.19no Santo Lugar Hb 9.7de ano em ano com sangue alheio; 26 de outra forma, lhe seria necessário ter sofrido muitas vezes desde vd.Mt 25.34;Hb 4.3o fundamento do mundo; mas, agora, tem sido 1Jo 3.5,8manifestado Hb 9.12;Hb 7.27uma vez para sempre vd.Mt 13.39; cp.Hb 1.2na consumação dos séculos, para abolição do pecado Hb 9.12,14pelo sacrifício de si mesmo. 27 Porquanto Gn 3.19é ordenado aos homens que morram uma só vez (e, depois disso, 2Co 5.10;1Jo 4.17vem o juízo), 28 assim também Cristo, tendo sido vd.Hb 7.27imolado uma vez para sempre, a fim de 1Pe 2.24levar os pecados de muitos, aparecerá At 1.11segunda vez, Hb 4.15sem pecado, aos que vd.1Co 1.7;Tt 2.13o aguardam para Hb 5.9a salvação.
/images/a/a0208299-6f37-40a0-66e1-2576b9435f00)
/images/a/Tcg2NiV7ce24OT6kCIQGR)