Hebreus 12

Volharding onder beproewinge volgens die voorbeeld van Christus.

1 DAAROM dan, terwyl ons so 'n groot wolk van getuies rondom ons het, laat ons ook elke las aflê en die sonde wat ons so maklik omring, en met volharding die wedloop loop wat voor ons lê,

2 die oog gevestig op Jesus, die Leidsman en Voleinder van die geloof, wat vir die vreugde wat Hom voorgehou is, die kruis verdra het, die skande verag het en aan die regterkant van die troon van God gaan sit het.

3 Want julle moet ag gee op Hom wat so 'n teëspraak van die sondaars teen Hom verdra het, sodat julle in jul siele nie vermoeid word en verslap nie.

4 Julle het nog nie ten bloede toe weerstand gebied in julle stryd teen die sonde nie.

5 En julle het die vermaning heeltemal vergeet wat tot julle as seuns spreek: My seun, ag die tugtiging van die Here nie gering nie en beswyk nie as jy deur Hom bestraf word nie;

6 want die Here tugtig hom wat Hy liefhet, en Hy kasty elke seun wat Hy aanneem.

7 As julle die tugtiging verdra, behandel God julle as seuns; want watter seun is daar wat die vader nie tugtig nie?

8 Maar as julle sonder tugtiging is, wat almal deelagtig geword het, dan is julle onegte kinders en nie seuns nie.

9 Verder, ons het ons vaders na die vlees as kastyders gehad, en ons het vir hulle ontsag gehad; moet ons nie veel meer aan die Vader van die geeste onderworpe wees en lewe nie?

10 Want húlle het ons wel 'n kort tydjie na hulle beste wete getugtig; maar Hy tot ons beswil, sodat ons sy heiligheid kan deelagtig word.

11 Nou lyk elke tugtiging of dit op die oomblik nie 'n saak van blydskap is nie, maar van droefheid; later lewer dit egter 'n vredevolle vrug van geregtigheid vir die wat daardeur geoefen is.

12 Daarom, rig die slap hande en die verlamde knieë weer op;

13 en maak reguit paaie vir julle voete, sodat wat kreupel is, nie uit lit raak nie, maar liewer gesond gemaak word.

14 Jaag die vrede na met almal, en die heiligmaking waarsonder niemand die Here sal sien nie;

15 en pas op dat niemand in die genade van God veragter nie; dat geen wortel van bitterheid opskiet en onrus verwek en baie hierdeur besoedel word nie.

16 Laat niemand 'n hoereerder wees nie, of 'n onheilige soos Esau, wat vir één spysgereg sy eersgeboortereg verkoop het.

17 Want julle weet dat hy, toe hy ook later die seën wou beërwe, verwerp is, want hy het geen geleentheid vir berou gevind nie, al het hy dit met trane vurig begeer.

18 Want julle het nie gekom by 'n tasbare berg nie en 'n brandende vuur en donkerheid en duisternis en storm

19 en basuingeklank en die geluid van woorde waarby die hoorders gesmeek het dat hulle geen woord meer sou toegevoeg word nie —

20 want hulle kon die gebod nie verdra nie: selfs as 'n dier die berg aanraak, moet dit gestenig word of met 'n pyl neergeskiet word.

21 En Moses, so vreeslik was die gesig, het gesê: Ek is verskrik en ek sidder.

22 Maar julle het gekom by die berg Sion en die stad van die lewende God, die hemelse Jerusalem en tienduisende engele,

23 by die feestelike vergadering en die gemeente van eersgeborenes wat in die hemele opgeskrywe is, en by God, die Regter van almal, en by die geeste van die volmaakte regverdiges,

24 en by Jesus, die Middelaar van die nuwe testament, en die bloed van die besprenkeling wat van beter dinge spreek as Abel.

25 Pas op dat julle Hom wat spreek, nie afwys nie; want as húlle nie ontvlug het nie wat Hom afgewys het toe Hy op aarde 'n goddelike waarskuwing gegee het, veel minder óns wat ons van Hom afkeer nou dat Hy uit die hemele spreek.

26 Toe het sy stem die aarde geskud; maar nou het Hy belowe en gesê: Nog een maal laat Ek nie alleen die aarde nie, maar ook die hemel bewe.

27 En hierdie woord: nog een maal, wys duidelik op die verandering van die wankelbare dinge as geskape dinge, sodat die onwankelbare kan bly.

28 Daarom, omdat ons 'n onwankelbare koninkryk ontvang, laat ons dankbaar wees, en so God welbehaaglik dien met eerbied en vrees.

29 Want onse God is 'n verterende vuur.

A perseverança no meio das provações

1 Portanto, também *cp.Hb 10.39nós, visto que temos ao redor de nós tão grande número de testemunhas, *vd.Ef 4.22(Gr.); cp.Rm 13.12pondo de lado todo impedimento e o pecado que se nos apega, *vd.1Co 9.9,24;Gl 2.2corramos, *vd.Hb 10.36com perseverança, a carreira que nos está proposta, 2 fitando os olhos em Jesus, *cp.Hb 2.10Autor e Consumador da fé, o qual, pelo gozo que lhe foi proposto, *Hb 2.9;Fp 2.8s.suportou a cruz, *cp.1Co 1.18,23;Hb 13.13desprezando a ignomínia, e está *vd.Hb 1.3sentado à destra do trono de Deus. 3 *vd.Mt 10.24;Ap 2.3Considerai, pois, atentamente, aquele que tem sofrido tal contradição dos pecadores contra si mesmo, para que não vos canseis, *vd.Gl 6.9;Hb 12.5desfalecendo em vossas almas. 4 *Hb 10.32ss.;13.13Ainda não tendes resistido *cp.Fp 2.8até o sangue, combatendo contra o pecado, 5 e vos tendes esquecido da exortação que vos é dirigida a vós, como a filhos:

*Pv 3.11Filho meu, não menosprezes a correção do Senhor,

nem te desanimes, quando por ele és repreendido;

6 *Sl 119.75;Ap 3.19pois o Senhor castiga ao que ama

e açoita a todo filho que recebe.

7 É para disciplina que sofreis (Deus *Dt 8.5;2Sm 7.14; cp.Pv 13.24;19.18;23.13s.vos trata como a filhos); pois qual o filho a quem não corrige seu pai? 8 Mas, se estais sem disciplina, *cp.1Pe 5.9da qual todos se têm tornado participantes, logo, sois bastardos e não filhos. 9 Além disso, nós tivemos, na verdade, nossos pais carnais, que nos corrigiam, *cp.Lc 18.2e os olhávamos com respeito; não seremos muito mais sujeitos ao *Nm 16.22;27.16; cp.Ap 22.6Pai dos espíritos e *cp.Is 38.16viveremos? 10 Pois aqueles, por uns poucos dias, nos corrigiam segundo a sua vontade, mas este nos castiga para o nosso proveito, *vd.2Pe 1.4a fim de sermos participantes da sua santidade. 11 Toda correção, *cp.1Pe 1.6ao presente, na verdade, não parece ser de gozo, mas de tristeza; depois, porém, dá *Tg 3.17s.; cp.Is 32.17;2Tm 4.8fruto pacífico de justiça aos que por ela têm sido exercitados. 12 Por isso, *cp.Is 35.3levantai as mãos remissas e os joelhos paralisados 13 *cp.Pv 4.26;Gl 2.14e fazei veredas direitas para os vossos pés, para que o que é manco não se desvie, mas, antes, *Tg 5.16; cp.Gl 6.1seja sanado.

Várias exortações

14 *vd.Rm 14.19Segui a paz com todos e aquela *Rm 6.22; cp.Hb 12.10santificação sem a qual ninguém *vd.Mt 5.8; cp.Hb 9.28verá ao Senhor, 15 vigiando com cuidado para que a ninguém *Hb 4.1; cp.2Co 6.1;Gl 5.4falte a graça de Deus; para que não haja alguma *Dt 29.18raiz de amargura, que, brotando, vos perturbe, e, por ela, sejam muitos *Tt 1.15contaminados; 16 para que não haja algum *Hb 13.4fornicário ou *vd.1Tm 1.9profano como Esaú, *Gn 25.33s.que, por uma vianda, vendeu a sua primogenitura. 17 Pois sabeis que, *Gn 27.30-40quando ele ainda depois desejava herdar a bênção, foi rejeitado, porque não achou lugar de arrependimento, embora o buscasse, diligentemente, com lágrimas.

O contraste entre Sinai e monte Sião

18 *Hb 12.18ss.; cp.2Co 3.7-12Não tendes chegado ao fogo *Êx 19.12,16ss.;20.18;Dt 4.11;5.22palpável e incendido, e à escuridão, e à caligem, e à tempestade, 19 e ao *Êx 19.16,19;20.18; cp.Mt 24.31som da trombeta, e *Dt 4.12; cp.Êx 19.19à voz das palavras, a qual os que a ouviram *Êx 20.19;Dt 5.25;18.16rogaram que não se lhes falasse mais; 20 porque não podiam suportar o que lhes era ordenado:

*Êx 19.12s.Se até um animal tocar o monte, será apedrejado.

21 Era tão terrível o que se via, que Moisés disse: *Dt 9.19Estou todo aterrorizado e trêmulo! 22 Mas *Ap 14.1tendes chegado ao monte Sião e *cp.Ef 2.19;Fp 3.20;Ap 21.2;Hb 11.10à cidade do *vd.Hb 3.12Deus vivo, *vd.Gl 4.26; cp.Hb 11.16Jerusalém celestial, *Ap 5.11às hostes inumeráveis de anjos, 23 à assembleia geral e *Hb 2.12; cp.Êx 4.22igreja dos primogênitos que *vd.Lc 10.20são registrados nos céus, e a Deus, *Gn 18.25;Sl 50.6;94.2, etc.Juiz de todos, e *Ap 6.9,11; cp.Hb 11.40aos espíritos dos justos aperfeiçoados, 24 e a Jesus, *vd.1Tm 2.5;Hb 8.6;9.15Mediador de uma nova aliança, e ao sangue de *cp.Hb 9.19;10.22;1Pe 1.2aspersão, que fala melhor do *vd.Hb 11.4que o de Abel. 25 *cp.Hb 3.12Vede que não recuseis ao que *vd.Hb 1.1fala. Pois, *vd.Hb 2.2s.;10.28s.se não escaparam aqueles quando *cp.Hb 12.19(Gr.)recusaram o que sobre a terra *vd.Hb 8.5;11.7os advertiu, muito menos escaparemos nós, se damos as costas àquele que dos céus nos adverte, 26 *Êx 19.18;Jz 5.4s.cuja voz moveu, então, a terra, mas, agora, tem ele prometido: *Ag 2.6Mais uma vez, eu farei tremer não só a terra, mas também o céu. 27 Ora, esta palavra: Mais uma vez significa *vd.1Co 7.31; cp.Rm 8.19,21;Hb 1.10ss.;Is 34.4;54.10;65.17a remoção das coisas movidas como coisas criadas, para que permaneçam as que não são movidas. 28 Por isso, tendo recebido *cp.Dn 2.44um reino que não se pode mover, tenhamos graça, pela qual *Hb 13.15; cp.Hb 13.21prestemos serviços mui agradáveis a Deus, com reverência e temor; 29 pois o *Dt 4.24;9.3;Is 33.14; vd.2Ts 1.7; cp.Hb 10.27,31nosso Deus é um fogo consumidor.