Hebreus 4

1 LAAT ons dan vrees dat, terwyl die belofte om in sy rus in te gaan nog standhou, dit nie miskien sal blyk dat iemand van julle agtergebly het nie.

2 Want aan ons is die evangelie ook verkondig net soos aan hulle; maar die woord van die prediking het hulle nie gebaat nie, omdat dit by die hoorders nie met die geloof verenig was nie.

3 Want ons wat geglo het, gaan die rus in, soos Hy gesê het: Daarom het Ek in my toorn gesweer, hulle sal in my rus nie ingaan nie — alhoewel sy werke van die grondlegging van die wêreld af volbring is.

4 Want Hy het êrens van die sewende dag so gespreek: En God het op die sewende dag van al sy werke gerus;

5 en nou hier weer: Hulle sal in my rus nie ingaan nie.

6 Terwyl dit dan so is dat sommige daar ingaan, en diegene aan wie die evangelie eers verkondig is, deur ongehoorsaamheid nie ingegaan het nie,

7 bepaal Hy weer 'n sekere dag, naamlik vandag, as Hy soveel later deur Dawid spreek, soos gesê is: Vandag as julle sy stem hoor, verhard julle harte nie.

8 Want as Josua aan hulle rus gegee het, sou Hy nie van 'n ander dag daarná spreek nie.

9 Daar bly dus 'n sabbatsrus oor vir die volk van God;

10 want wie in sy rus ingegaan het, rus ook self van sy werke soos God van syne.

11 Laat ons ons dan beywer om in te gaan in dié rus, sodat niemand in dieselfde voorbeeld van ongehoorsaamheid mag val nie.

12 Want die woord van God is lewend en kragtig en skerper as enige tweesnydende swaard, en dring deur tot die skeiding van siel en gees en van gewrigte en murg, en is 'n beoordelaar van die oorlegginge en gedagtes van die hart.

13 En daar is geen skepsel onsigbaar voor Hom nie, maar alles is oop en bloot voor die oë van Hom met wie ons te doen het.

Christus oortref die hoëpriesters van die ou verbond.

14 TERWYL ons dan 'n groot Hoëpriester het wat deur die hemele deurgegaan het, naamlik Jesus, die Seun van God, laat ons die belydenis vashou.

15 Want ons het nie 'n hoëpriester wat nie met ons swakhede medelye kan hê nie, maar een wat in alle opsigte versoek is net soos ons, maar sonder sonde.

16 Laat ons dan met vrymoedigheid na die troon van die genade gaan, sodat ons barmhartigheid kan verkry en genade vind om op die regte tyd gehelp te word.

Entrada na Canaã celestial pela fé

1 Temamos, portanto, que, sendo-nos feita uma promessa de entrarmos no seu descanso, não haja algum de vós, porventura, que pareça *Hb 12.15ter falhado. 2 Pois, na verdade, a nós nos tem sido evangelizado, como a eles; mas *1Ts 2.13a palavra da mensagem não lhes aproveitou, não sendo unida com a fé naqueles que a ouviram. 3 Pois nós, que cremos, entramos no descanso, assim como ele tem dito:

*Sl 95.11;Hb 3.11Assim, jurei na minha ira:

não entrarão no meu descanso,

embora fossem completadas as obras *vd.Mt 25.34desde a fundação do mundo. 4 Pois, *Gn 2.2;Hb 2.6em certo lugar, disse assim acerca do dia sétimo: E *Êx 20.11;31.17, etc.descansou Deus, no dia sétimo, de todas as suas obras. 5 E outra vez neste lugar:

*Sl 95.11;Hb 3.11Não entrarão no meu descanso.

6 Visto, portanto, que resta que alguns entrem nele e que os que foram anteriormente evangelizados não entraram, por causa da *vd.Hb 3.18;Hb 4.11desobediência, 7 outra vez determina um certo dia, hoje, dizendo *cp.Sl 95(Título na LXX)por Davi, depois de tanto tempo *Sl 95.7s.;Hb 3.7s.(como antes se disse):

Hoje, se ouvirdes a sua voz,

não endureçais os vossos corações.

8 Pois, *cp.Js 22.4;At 7.45se Josué lhes houvesse dado descanso, não teria, depois, *vd.Hb 1.1falado de outro dia. 9 Portanto, resta um sabatismo para o povo de Deus. 10 Pois aquele que entrou no descanso dele, este também *cp.Ap 14.13descansou das suas obras, assim *vd.Hb 4.4como Deus das suas. 11 Portanto, esforcemo-nos por entrar naquele descanso, a fim de que ninguém caia segundo o mesmo *2Pe 2.6exemplo de desobediência. 12 Pois *1Pe 1.23; cp.Jr 23.29;Hb 6.5;Ef 5.26a palavra de Deus é *cp.At 7.38viva, e *1Ts 2.13eficaz, e mais cortante que qualquer *Ef 6.17espada de dois gumes, e que penetra até a divisão de *vd.1Ts 5.23alma e espírito, e de juntas e medulas, e *cp.Jo 12.48;1Co 14.24s.pronta para discernir as disposições e pensamentos do coração. 13 *2Cr 16.9;Sl 33.13-15Não há criatura que não seja manifesta diante dele, mas todas as coisas estão *cp.Jó 26.6nuas e descobertas aos olhos daquele a quem havemos de dar contas.

A terna simpatia do nosso sumo sacerdote

14 Tendo, portanto, um grande *vd.Hb 2.17sumo sacerdote que *vd.Ef 4.10; cp.Hb 6.20;8.1;9.24penetrou os céus, a saber, Jesus, *Hb 6.6;7.3;10.29; vd.Mt 4.3; cp.Hb 1.2Filho de Deus, guardemos firmes a nossa *vd.Hb 3.1confissão. 15 Pois não temos *vd.Hb 2.17um sumo sacerdote que não possa compadecer-se das nossas enfermidades, mas que tem sido *Hb 2.18tentado em todas as coisas, à nossa semelhança, mas *vd.2Co 5.21; cp.Hb 7.26sem pecado. 16 *vd.Hb 7.19Cheguemo-nos, portanto, com *vd.Hb 3.6confiança, ao trono da graça, para que recebamos misericórdia e achemos graça, a fim de sermos socorridos em tempo oportuno.