Romanos 9

Droefheid van Paulus oor die ongeloof van Israel.

1 EK spreek die waarheid in Christus, ek lieg nie — my gewete getuig saam met my in die Heilige Gees —

2 dat dit vir my 'n groot droefheid is en 'n onophoudelike smart vir my hart.

3 Want ek sou self kon wens om ter wille van my broers, my stamgenote na die vlees, 'n vervloeking te wees, wég van Christus af.

4 Hulle is Israeliete aan wie die aanneming tot kinders behoort en die heerlikheid en die verbonde en die wetgewing en die erediens en die beloftes;

5 aan wie die vaders behoort en uit wie die Christus is na die vlees — Hy wat oor alles is, God, lofwaardig tot in ewigheid! Amen.

Volstrekte vrymag van die genade van God.

6 MAAR ek sê dit nie asof die woord van God verval het nie; want hulle is nie almal Israel wat uit Israel is nie.

7 Ook nie omdat hulle Abraham se nageslag is, is hulle almal kinders nie; maar: in Isak sal jou nageslag genoem word.

8 Dit wil sê, nie hulle is kinders van God wat die kinders van die vlees is nie, maar die kinders van die belofte word gereken as die nageslag.

9 Want dit is die woord van die belofte: Omtrent hierdie tyd sal Ek kom, en Sara sal 'n seun hê.

10 En nie alleen dit nie, maar ook Rebekka was swanger uit een, naamlik Isak, ons vader.

11 Want toe die kinders nog nie gebore was en nog geen goed of kwaad gedoen het nie — dat die voorneme van God volgens die verkiesing kon bly staan, nie uit die werke nie, maar uit Hom wat roep —

12 is vir haar gesê: Die oudste sal die jongste dien.

13 Soos geskrywe is: Jakob het Ek liefgehad en Esau het Ek gehaat.

14 Wat sal ons dan sê? Is daar miskien onreg by God? Nee, stellig nie!

15 Want aan Moses sê Hy: Ek sal barmhartig wees oor wie Ek barmhartig wil wees en My ontferm oor wie Ek My wil ontferm.

16 So hang dit dan nie af van die een wat wil of van die een wat loop nie, maar van God wat barmhartig is.

17 Want die Skrif sê aan Farao: Juis hiervoor het Ek jou laat optree, dat Ek in jou my krag kan toon en dat my Naam verkondig kan word op die hele aarde.

18 So is Hy dan barmhartig oor wie Hy wil en Hy verhard wie Hy wil.

19 Jy sal dan vir my sê: Waarom verwyt Hy dan nog, want wie het sy wil weerstaan?

20 Maar tog, o mens, wie is jy wat teen God antwoord? Die maaksel kan tog nie vir die maker sê: Waarom het u my so gemaak nie?

21 Of het die pottebakker nie mag oor die klei, om uit dieselfde klomp die een voorwerp tot eer en die ander tot oneer te maak nie?

22 En as God, al wil Hy sy toorn bewys en sy mag bekend maak, tog met groot lankmoedigheid die voorwerpe van toorn wat vir die verderf toeberei is, verdra het,

23 juis om bekend te maak die rykdom van sy heerlikheid oor die voorwerpe van barmhartigheid wat Hy voorberei het tot heerlikheid,

24 ons naamlik wat Hy geroep het, nie alleen uit die Jode nie, maar ook uit die heidene?

25 Soos Hy ook in Hoséa sê: Ek sal die wat nie my volk is nie, my volk noem; en haar wat nie bemin is nie, beminde;

26 en in die plek waar aan hulle gesê is: Julle is nie my volk nie! — daar sal hulle genoem word kinders van die lewende God.

27 En Jesaja roep oor Israel uit: Al is die getal van die kinders van Israel soos die sand van die see, net die oorblyfsel sal gered word;

28 want Hy volbring 'n saak en verkort dit in geregtigheid, omdat die Here 'n saak wat verkort is, op die aarde sal doen.

29 En soos Jesaja tevore gesê het: As die Here van die leërskare vir ons nie 'n nageslag oorgelaat het nie, soos Sodom sou ons geword het en aan Gomorra gelyk gewees het.

30 Wat sal ons dan sê? Dat die heidene, wat die geregtigheid nie nagejaag het nie, die geregtigheid verkry het, naamlik die geregtigheid wat uit die geloof is;

31 terwyl Israel, wat die wet van die geregtigheid nagejaag het, die wet van die geregtigheid nie bereik het nie.

32 Waarom? Omdat dit nie uit die geloof was nie, maar net asof dit uit die werke van die wet was; want hulle het hul gestamp teen die steen van aanstoot.

33 Soos geskrywe is: Kyk, Ek lê in Sion 'n steen van aanstoot en 'n rots van struikeling; en elkeen wat in Hom glo, sal nie beskaam word nie.

Paulo lamenta a incredulidade dos judeus

1 *2Co 11.10;Gl 1.20;1Tm 2.7;Rm 1.9Digo a verdade em Cristo, não minto, dando testemunho comigo a minha consciência no Espírito Santo: 2 que tenho grande tristeza e incessante dor no meu coração. 3 Pois *cp.Êx 32.32eu mesmo desejaria ser *1Co 12.3;16.22;Gl 1.8s.anátema, separado de Cristo, por amor de meus irmãos, meus compatriotas *Rm 11.14;Ef 6.5; cp.Rm 1.3segundo a carne, 4 os quais são *cp.Rm 9.6israelitas; de quem é *Êx 4.22; cp.Rm 8.15a adoção, *Êx 40.34;1Rs 8.11;Ez 1.28; cp.Hb 9.5a glória, *Gn 17.2;Dt 29.14;Ef 2.12;Lc 1.72;At 3.25, etc.as alianças, *Dt 4.13s.;Sl 147.19a promulgação da Lei, *Hb 9.1,6, etc.; cp.Dt 7.6;14.1s.o culto de Deus e *At 2.39;13.32;Ef 2.12as promessas; 5 de quem são *Rm 11.28;At 3.13os patriarcas, e *Mt 1.1-16;Rm 1.3de quem descende o Cristo segundo a carne, *Cl 1.16-19o qual é sobre todas as coisas, *Jo 1.1; cp.Cl 2.9Deus *Rm 1.25bendito para sempre. Amém.

A rejeição de Israel não é incompatível com as promessas de Deus

6 Porém não é como se *cp.Nm 23.19a palavra de Deus haja falhado. *Rm 2.28s.;Gl 6.16; cp.Jo 1.47Pois nem todos os que são de Israel são israelitas; 7 nem *Gl 4.23; cp.Jo 8.33,39por serem descendência de Abraão são todos filhos; mas: *Gn 21.12;Hb 11.18Em Isaque será chamada a tua descendência. 8 Isto é, não são *Rm 8.14filhos de Deus os filhos da carne, mas *Rm 4.13,16;Gl 3.29;4.28; cp.Hb 11.11os filhos da promessa são considerados como descendência. 9 A palavra da promessa é esta: *Gn 18.10Por este tempo, virei, e Sara terá um filho. 10 *Rm 5.3E não somente isso, mas também *Gn 25.21Rebeca, que havia concebido de um, de Isaque, nosso pai 11 (porque não tendo os filhos gêmeos ainda nascido, nem tendo eles feito bem ou mal algum, para que *Rm 8.28; cp.4.17o propósito de Deus, segundo a eleição, ficasse firme, não por causa das obras, mas daquele que chama), 12 foi dito a ela: *Gn 25.23O mais velho servirá ao mais moço. 13 Como está escrito: *Ml 1.2Eu amei a Jacó, porém aborreci a Esaú.

A rejeição de Israel não é incompatível com a justiça de Deus

14 *Rm 3.5Que diremos, pois? *2Cr 19.7; cp.Rm 2.11Há, porventura, em Deus injustiça? *Lc 20.16De modo nenhum! 15 Pois a Moisés disse: *Êx 33.19Terei misericórdia de quem me aprouver ter misericórdia e terei compaixão de quem me aprouver ter compaixão. 16 Assim, pois, não é daquele que quer, nem daquele *Gl 2.2que corre, mas de *Ef 2.8Deus, que usa de misericórdia. 17 Pois *Êx 9.16disse a Escritura a Faraó: Para isto mesmo te levantei, para mostrar em ti o meu poder e para que seja anunciado o meu nome por toda a terra. 18 Logo, ele tem misericórdia de quem quer e a quem quer *Êx 4.21;7.3;9.12;10.20,27;11.10;14.4,17;Dt 2.30;Js 11.20; cp.Jo 12.40;Rm 11.7,25endurece.

A soberania de Deus. O Velho Testamento citado

19 *Rm 11.19; cp.1Co 15.35;Tg 2.18Dir-me-ás, então: *cp.Rm 3.7Por que se queixa ele ainda? Pois *2Cr 20.6;Jó 9.12;Dn 4.35quem resiste à sua vontade? 20 Mas, antes, *Rm 2.1ó homem, quem és tu que *Jó 33.13replicas a Deus? Porventura, *Is 29.16;45.9;64.8;Jr 18.6; cp.2Tm 2.20;Rm 9.22s.a coisa formada dirá a quem a formou: Por que me fizeste assim? 21 Porventura, não tem o oleiro poder sobre o barro para fazer da mesma massa um vaso para honra e outro para desonra? 22 Que diremos, se Deus, querendo mostrar a sua ira e dar a conhecer o seu poder, suportou com muita *Rm 2.4longanimidade os vasos de ira, *Pv 16.4;1Pe 2.8preparados para a perdição, 23 a fim de que também desse a conhecer *Rm 2.4;Ef 3.16as riquezas da sua glória sobre *At 9.15os vasos de misericórdia, que *cp.Rm 8.29s.de antemão preparou para a glória, 24 os quais somos nós, a quem ele também *Rm 8.28chamou *Rm 3.29não só dos judeus, mas também dos gentios? 25 Como ele também disse em Oseias:

*Os 2.23; cp.1Pe 2.10Chamarei meu povo ao que não era meu povo

e amada, à que não era amada;

26 *Os 1.10e no lugar em que se lhes disse: Vós não sois povo meu,

ali serão chamados *Mt 16.16filhos do Deus vivo.

27 *Is 10.22s.Isaías exclama a respeito de Israel: Ainda que o número dos filhos de Israel seja *Gn 22.17;Os 1.10como a areia do mar, é somente *Rm 11s.o resto que será salvo. 28 Pois o Senhor cumprirá a sua palavra sobre a terra, consumando-a e abreviando-a; 29 *Is 1.9como Isaías predisse:

Se *Tg 5.4o Senhor dos Exércitos não nos tivesse deixado descendência,

*Dt 29.23;Is 13.19;Jr 49.18;50.40;Am 4.11ter-nos-íamos tornado como Sodoma e tais como Gomorra.

Israel é responsável pela sua rejeição

30 *Rm 9.14Que diremos, pois? Que os gentios, que não buscavam a justiça, alcançaram a justiça, mas *Rm 10.6;Gl 2.16;3.24;Fp 3.9;Hb 11.7; cp.Rm 1.17;3.21s.a justiça que vem da fé; 31 porém que Israel, *Is 51.1;Rm 10.2s.;11.7; cp.Rm 9.30;10.20buscando uma lei da justiça, não *cp.Gl 5.4chegou a essa lei. 32 Por que? Porque não a buscavam pela fé, mas como que pelas obras. Tropeçaram *1Pe 2.6,8na pedra de tropeço, 33 como está escrito:

*Is 28.16Eis que ponho em Sião uma pedra de tropeço e uma rocha de escândalo.

*Rm 10.11Aquele que nele crê *cp.Rm 5.5não será envergonhado.