1 At that season Jesus went on the sabbath day through the grainfields; and his disciples were hungry and began to pluck ears and to eat. 2 But the Pharisees, when they saw it, said unto him, Behold, thy disciples do that which it is not lawful to do upon the sabbath. 3 But he said unto them, Have ye not read what David did, when he was hungry, and they that were with him; 4 how he entered into the house of God, and ate the showbread, which it was not lawful for him to eat, neither for them that were with him, but only for the priests? 5 Or have ye not read in the law, that on the sabbath day the priests in the temple profane the sabbath, and are guiltless? 6 But I say unto you, that one greater than the temple is here. 7 But if ye had known what this meaneth, I desire mercy, and not sacrifice, ye would not have condemned the guiltless. 8 For the Son of man is lord of the sabbath.

9 And he departed thence, and went into their synagogue: 10 and behold, a man having a withered hand. And they asked him, saying, Is it lawful to heal on the sabbath day? that they might accuse him. 11 And he said unto them, What man shall there be of you, that shall have one sheep, and if this fall into a pit on the sabbath day, will he not lay hold on it, and lift it out? 12 How much then is a man of more value than a sheep! Wherefore it is lawful to do good on the sabbath day. 13 Then saith he to the man, Stretch forth thy hand. And he stretched it forth; and it was restored whole, as the other. 14 But the Pharisees went out, and took counsel against him, how they might destroy him.

15 And Jesus perceiving it withdrew from thence: and many followed him; and he healed them all, 16 and charged them that they should not make him known: 17 that it might be fulfilled which was spoken through Isaiah the prophet, saying,

18 Behold, my servant whom I have chosen;

My beloved in whom my soul is well pleased:

I will put my Spirit upon him,

And he shall declare judgment to the Gentiles.

19 He shall not strive, nor cry aloud;

Neither shall any one hear his voice in the streets.

20 A bruised reed shall he not break,

And smoking flax shall he not quench,

Till he send forth judgment unto victory.

21 And in his name shall the Gentiles hope.

22 Then was brought unto him one possessed with a demon, blind and dumb: and he healed him, insomuch that the dumb man spake and saw. 23 And all the multitudes were amazed, and said, Can this be the son of David? 24 But when the Pharisees heard it, they said, This man doth not cast out demons, but by Beelzebub the prince of the demons. 25 And knowing their thoughts he said unto them, Every kingdom divided against itself is brought to desolation; and every city or house divided against itself shall not stand: 26 and if Satan casteth out Satan, he is divided against himself; how then shall his kingdom stand? 27 And if I by Beelzebub cast out demons, by whom do your sons cast them out? therefore shall they be your judges. 28 But if I by the Spirit of God cast out demons, then is the kingdom of God come upon you. 29 Or how can one enter into the house of the strong man, and spoil his goods, except he first bind the strong man? and then he will spoil his house. 30 He that is not with me is against me; and he that gathereth not with me scattereth. 31 Therefore I say unto you, Every sin and blasphemy shall be forgiven unto men; but the blasphemy against the Spirit shall not be forgiven. 32 And whosoever shall speak a word against the Son of man, it shall be forgiven him; but whosoever shall speak against the Holy Spirit, it shall not be forgiven him, neither in this world, nor in that which is to come. 33 Either make the tree good, and its fruit good; or make the tree corrupt, and its fruit corrupt: for the tree is known by its fruit. 34 Ye offspring of vipers, how can ye, being evil, speak good things? for out of the abundance of the heart the mouth speaketh. 35 The good man out of his good treasure bringeth forth good things: and the evil man out of his evil treasure bringeth forth evil things. 36 And I say unto you, that every idle word that men shall speak, they shall give account thereof in the day of judgment. 37 For by thy words thou shalt be justified, and by thy words thou shalt be condemned.

38 Then certain of the scribes and Pharisees answered him, saying, Teacher, we would see a sign from thee. 39 But he answered and said unto them, An evil and adulterous generation seeketh after a sign; and there shall no sign be given to it but the sign of Jonah the prophet: 40 for as Jonah was three days and three nights in the belly of the whale; so shall the Son of man be three days and three nights in the heart of the earth. 41 The men of Nineveh shall stand up in the judgment with this generation, and shall condemn it: for they repented at the preaching of Jonah; and behold, a greater than Jonah is here. 42 The queen of the south shall rise up in the judgment with this generation, and shall condemn it: for she came from the ends of the earth to hear the wisdom of Solomon; and behold, a greater than Solomon is here. 43 But the unclean spirit, when he is gone out of the man, passeth through waterless places, seeking rest, and findeth it not. 44 Then he saith, I will return into my house whence I came out; and when he is come, he findeth it empty, swept, and garnished. 45 Then goeth he, and taketh with himself seven other spirits more evil than himself, and they enter in and dwell there: and the last state of that man becometh worse than the first. Even so shall it be also unto this evil generation.

46 While he was yet speaking to the multitudes, behold, his mother and his brethren stood without, seeking to speak to him. 47 And one said unto him, Behold, thy mother and thy brethren stand without, seeking to speak to thee. 48 But he answered and said unto him that told him, Who is my mother? and who are my brethren? 49 And he stretched forth his hand towards his disciples, and said, Behold, my mother and my brethren! 50 For whosoever shall do the will of my Father who is in heaven, he is my brother, and sister, and mother.

1 İsa bir Şabat*12:1 Şabat Yahudilerin dinlenme ve tapınma günüdür. O gün iş yapmak yasaktı. Haftanın yedinci günü, Cuma günü güneş batmasıyla başlar, Cumartesi günü güneş batınca sona erer. günü ekin tarlalarından geçiyordu. Oʼnun öğrencileri acıkmıştı ve ekin başaklarını koparıp yemeye başladılar. 2 Ferisiler bunu görünce İsaʼya şöyle dediler: "Bak, senin öğrencilerin Şabat gününde Tevratʼta yasaklananı yapıyorlar."

3 İsa onlara şöyle dedi: "Davud ve adamları acıkınca Davudʼun ne yaptığını okumadınız mı? 4 Allahʼın evine girdi, hem kendisi hem de adamları adak ekmeklerinden*12:4 Adak ekmeklerinden Çadırın ve sonra tapınağın kutsal yerinde bulunan altın masaya her hafta konulan 12 mayasız pide. İbranicede huzur ekmekleri denilir. Haftanın sonunda yenileri konulunca rahipler belirli şartlar altında eskilerini yiyebilirdi. Çıkış 25:30; 1. Samuel 21:1-6 yediler. Oysa o ekmekten yemeye sadece rahiplerin izni vardı. 5 Ya da Tevratʼta hiç okumadınız mı, rahipler tapınakta hizmet ederken Şabat günü emrini çiğnerler ve bu onlara günah sayılmaz? 6 Size şunu söylüyorum: burada tapınaktan daha önemli bir şey var. 7 ‘Kurban değil, merhamet istiyorum’*12:7 Hoşeya 6:6 diyen ayetin anlamını bilseydiniz, suçsuz kişileri suçlu çıkarmazdınız. 8 Çünkü İnsan Oğlu olarak ben Şabat gününün efendisiyim."

9 İsa oradan ayrılınca, Yahudilerin toplantı yerine girdi. 10 Orada eli sakat bir adam vardı. Bazıları İsaʼya, "Şabat günü şifa vermek Tevratʼa uygun mudur?" diye sordular. İsaʼyı suçlayacak bir sebep arıyorlardı.

11 İsa onlara şöyle cevap verdi: "Hangi biriniz Şabat günü çukura düşen koyununu oradan çekip çıkarmaz? 12 İnsan bir koyundan çok daha değerlidir! Bu nedenle Şabat günü iyilik yapmak Tevratʼa uygundur."

13 İsa adama, "Elini uzat" dedi. Adam da elini uzattı ve eli öbür eli gibi sapasağlam oldu. 14 Ferisiler ise oradan uzaklaşınca İsaʼyı nasıl yok edecekleri konusunda plan kurmaya başladılar.

15 Ama İsa bunun farkındaydı ve oradan ayrıldı. Birçok kişi Oʼnun arkasından gitti; İsa da hepsini iyileştirdi. 16 Fakat İsa kim olduğunu açıklamasınlar diye onları sıkı sıkıya uyardı. 17 Öyle ki, peygamber Yeşayaʼnın ağzından söylenen şu söz yerine gelsin:

18 "İşte Hizmetkârım, Oʼnu ben seçtim.

Gönlümün hoşnut olduğu sevgili Hizmetkârım Oʼdur.

Ruhumʼu Oʼnun üzerine koyacağım.

O da adaleti milletlere bildirecek.

19 O, kavga etmeyecek, bağırıp çağırmayacak.

Sokakta kimse Oʼnun sesini duymayacak.

20 Adaletin üstün gelmesini sağlayacak.

O zamana kadar ezilmiş bir kamışı kırmayacak,

tüten bir fitili de söndürmeyecek.

21 Diğer milletler Oʼnun adına umut bağlayacak."*12:21 Yeşaya 42:1-4

22 Ondan sonra İsaʼya cinli bir adam getirdiler. Adam hem kör, hem de dilsizdi. İsa onu iyileştirdi, öyle ki, kör ve dilsiz adam hem görmeye, hem de konuşmaya başladı. 23 Halk da şaşırıp kaldı. "Bu, Davudʼun oğlu*12:23 Davudʼun oğlu Mesih. Bakınız Matta 2:4-6 ayetlerine. olabilir mi?" diye sordular.

24 Ama Ferisiler bunu işitince şöyle dediler: "Bu adam cinleri sadece cinlerin lideri Baalzevulʼun gücüyle kovuyor."

25 İsa onların düşüncelerini bildiği için şöyle dedi: "İçinden bölünmüş olan her krallık yıkılır. İçinden bölünmüş şehir veya hane ayakta durmaz. 26 Şeytan Şeytanʼı kovarsa, kendi içinden bölünmüş demektir. O zaman onun krallığı nasıl ayakta durur? 27 Peki, ben cinleri Baalzevulʼun gücüyle kovuyorsam, o zaman sizin adamlarınız onları kimin gücüyle kovuyorlar? Bu durumda kendi adamlarınız sizi yargılayacak. 28 Ama eğer ben cinleri Allahʼın Ruhuʼyla kovuyorsam, o zaman Allahʼın Krallığı aranıza gelmiş demektir.

29 Bir kişi nasıl güçlü bir adamın evine girip mallarını çalabilir? Ancak adamın elini kolunu bağladıktan sonra evini soyabilir.

30 Benimle birlikte olmayan bana karşıdır. Benimle birlikte toplamayan, dağıtıyor demektir. 31 Bunun için size diyorum: insanların işlediği her günah ve ettiği her hakaret bağışlanacak. Ama Kutsal Ruhʼa edilen hakaret bağışlanmayacak. 32 Kim İnsan Oğluʼnu kötülerse, o kişi bağışlanacak. Ama kim Kutsal Ruhʼu kötülerse o, ne bu dünyada, ne de gelecek dünyada asla bağışlanmayacak.

33 Ağaca iyi bakarsanız iyi meyve verir, kötü bakarsanız kötü meyve verir. Ağaç meyvesinden tanınır. 34 Sizi yılan soyu sizi! Kötüyken nasıl iyi şeyler söyleyebilirsiniz? İnsanın kalbinde ne varsa ağzından o çıkar. 35 İyi insan iyilik dolu kalbinden iyi şeyler çıkarır. Kötü insan ise kötülük dolu kalbinden kötü şeyler çıkarır. 36 Size şunu da söylüyorum: Dünyanın yargılandığı gün insanlar söyledikleri her boş laf için hesap verecekler. 37 Çünkü sizi suçlu çıkaran da, haklı çıkaran da sözlerinizdir."

38 Ondan sonra Tevrat uzmanları ve Ferisilerden bazıları İsaʼya şöyle dediler: "Öğretmenimiz, senden mucizevi bir işaret görmek istiyoruz."

39 İsa onlara şöyle cevap verdi: "Kötü ve sadakatsiz kuşak mucizevi bir işaret istiyor. Ama bu kuşağa Peygamber Yunusʼun işaretinden başka bir işaret gösterilmeyecek. 40 Yunus üç gün, üç gece deniz canavarının karnında kaldı. Aynı bunun gibi, İnsan Oğlu da üç gün üç gece yerin bağrında kalacak.

41 Ninova halkı, dünyanın yargılanacağı günde bu kuşağın insanlarıyla birlikte ayağa kalkacak ve onları suçlu çıkaracak. Çünkü onlar Yunusʼun vaaz etmesi üzerine tövbe ettiler. Ama bakın, burada Yunusʼtan daha üstün olan bulunuyor.

42 Güney Kraliçesi*12:42 Güney Kraliçesi İsrail Kralı Süleymanʼı ziyaret eden Saba Kraliçesi. 1. Krallar 10:1-13; 2. Tarihler 9:1-12 dünyanın yargılanacağı günde bu kuşakla birlikte kalkacak ve onu suçlu çıkaracak. Çünkü kraliçe, Süleymanʼın hikmetli sözlerini işitmek için dünyanın öbür ucundan geldi. Ama bakın, burada Süleymanʼdan daha üstün olan bulunuyor.

43 Şeytani ruh insandan çıkınca susuz yerleri gezip rahat edeceği bir yer arar. 44 Onu bulmayınca şöyle der: ‘Çıktığım eve geri döneceğim.’ Dönünce de evi boş, süpürülmüş ve toplanmış bulur. 45 O vakit gidip yanına kendisinden daha kötü olan yedi cin alır. Sonra eve geri dönüp onlarla oraya yerleşir. Böylece adamın son hali önceki halinden beter olur. Bu kötü kuşağın hali de böyle olacak."

46 İsa daha halkla konuşurken Oʼnun annesiyle kardeşleri gelip dışarda durdular ve Oʼnunla konuşmak istediler. 47 Biri İsaʼya, "Bak, annen ve kardeşlerin dışarda, seninle konuşmak istiyorlar" dedi.

48 Ama İsa bunu söyleyen adama şöyle cevap verdi: "Kim benim annem? Kim benim kardeşlerim?" 49 Sonra eliyle öğrencilerini göstererek şöyle dedi: "İşte annem, işte kardeşlerim! 50 Evet, gökte olan Babamʼın isteğini yerine getiren herkes kardeşim, kız kardeşim ve annemdir."