1 And when he was come down from the mountain, great multitudes followed him. 2 And behold, there came to him a leper and worshipped him, saying, Lord, if thou wilt, thou canst make me clean. 3 And he stretched forth his hand, and touched him, saying, I will; be thou made clean. And straightway his leprosy was cleansed. 4 And Jesus saith unto him, See thou tell no man; but go, show thyself to the priest, and offer the gift that Moses commanded, for a testimony unto them.

5 And when he was entered into Capernaum, there came unto him a centurion, beseeching him, 6 and saying, Lord, my servant lieth in the house sick of the palsy, grievously tormented. 7 And he saith unto him, I will come and heal him. 8 And the centurion answered and said, Lord, I am not worthy that thou shouldest come under my roof; but only say the word, and my servant shall be healed. 9 For I also am a man under authority, having under myself soldiers: and I say to this one, Go, and he goeth; and to another, Come, and he cometh; and to my servant, Do this, and he doeth it. 10 And when Jesus heard it, he marvelled, and said to them that followed, Verily I say unto you, I have not found so great faith, no, not in Israel. 11 And I say unto you, that many shall come from the east and the west, and shall sit down with Abraham, and Isaac, and Jacob, in the kingdom of heaven: 12 but the sons of the kingdom shall be cast forth into the outer darkness: there shall be the weeping and the gnashing of teeth. 13 And Jesus said unto the centurion, Go thy way; as thou hast believed, so be it done unto thee. And the servant was healed in that hour.

14 And when Jesus was come into Peter’s house, he saw his wife’s mother lying sick of a fever. 15 And he touched her hand, and the fever left her; and she arose, and ministered unto him. 16 And when even was come, they brought unto him many possessed with demons: and he cast out the spirits with a word, and healed all that were sick: 17 that it might be fulfilled which was spoken through Isaiah the prophet, saying, Himself took our infirmities, and bare our diseases.

18 Now when Jesus saw great multitudes about him, he gave commandment to depart unto the other side. 19 And there came a scribe, and said unto him, Teacher, I will follow thee whithersoever thou goest. 20 And Jesus saith unto him, The foxes have holes, and the birds of the heaven have nests; but the Son of man hath not where to lay his head. 21 And another of the disciples said unto him, Lord, suffer me first to go and bury my father. 22 But Jesus saith unto him, Follow me; and leave the dead to bury their own dead.

23 And when he was entered into a boat, his disciples followed him. 24 And behold, there arose a great tempest in the sea, insomuch that the boat was covered with the waves: but he was asleep. 25 And they came to him, and awoke him, saying, Save, Lord; we perish. 26 And he saith unto them, Why are ye fearful, O ye of little faith? Then he arose, and rebuked the winds and the sea; and there was a great calm. 27 And the men marvelled, saying, What manner of man is this, that even the winds and the sea obey him?

28 And when he was come to the other side into the country of the Gadarenes, there met him two possessed with demons, coming forth out of the tombs, exceeding fierce, so that no man could pass by that way. 29 And behold, they cried out, saying, What have we to do with thee, thou Son of God? art thou come hither to torment us before the time? 30 Now there was afar off from them a herd of many swine feeding. 31 And the demons besought him, saying, If thou cast us out, send us away into the herd of swine. 32 And he said unto them, Go. And they came out, and went into the swine: and behold, the whole herd rushed down the steep into the sea, and perished in the waters. 33 And they that fed them fled, and went away into the city, and told everything, and what was befallen to them that were possessed with demons. 34 And behold, all the city came out to meet Jesus: and when they saw him, they besought him that he would depart from their borders.

1 İsa tepeden indi. Büyük bir kalabalık Oʼnun arkasından yürüdü. 2 Bu sırada cüzzam*8:2 Cüzzam Ayrıca lepra adıyla bilinen cüzzam, deride başlayan ve bedeni yavaş yavaş çürüten öldürücü ve bulaşıcı hastalık. Tevrat kanunlarına göre hasta insan temiz olmayan insan ilan edilmeli. Normal hayata dönebilmesi için rahip tarafından temiz ilan edilmesi lazımdı. hastası bir adam yaklaştı. İsaʼnın ayaklarına kapanarak şöyle dedi: "Ey Efendim! İstersen, beni hastalığımdan temizleyebilirsin!"

3 İsa elini uzatıp adama dokundu ve, "İsterim" dedi. "Temiz ol!" Anında adam cüzzam hastalığından temizlendi. 4 İsa adama şöyle dedi: "Bunu kimseye anlatma. Ancak git, rahibe görün. Sonra Musaʼnın buyurduğu kurbanı sun. Bu herkese şahitlik olacak."

5 İsa Kefernahumʼa geldikten sonra, Romalı bir yüzbaşı Oʼna yaklaştı ve şöyle yalvardı: 6 "Efendimiz, evde genç bir hizmetkârım var, eli ayağı tutmaz oldu, büyük acılar içinde yatıyor."

7 İsa adama, "Gelip onu iyileştireceğim" dedi.

8 Ama yüzbaşı şöyle cevap verdi: "Efendimiz, evime kadar gelmene layık değilim. Sadece bir söz söyle, o zaman hizmetkârım iyileşecek. 9 Çünkü ben de buyruk altında bir adamım. Benim de buyruğumda askerlerim var. Birisine ‘Git’ derim, gider. Başkasına ‘Gel’ derim, gelir. Köleme de ‘Şunu yap’ derim, yapar."

10 İsa bunu duyunca hayret etti ve Oʼnu izleyenlere şöyle dedi: "Size doğrusunu söylüyorum: İsrail halkında hiç kimsede bu kadar büyük imana rastlamadım. 11 Size derim ki, Doğudan ve batıdan çok kişi gelecek ve Göklerin Krallığıʼnda İbrahim, İshak ve Yakubʼla birlikte sofraya oturacaklar. 12 Ama bu krallığın asıl vatandaşları dışarıya atılıp karanlıkta kalacaklar. Orada ağlayıp dişlerini gıcırdatacaklar."*8:12 Dişlerini gıcırdatacaklar Öfke, acı ve pişmanlık gibi duyguları gösteren bir hareket.

13 Sonra İsa yüzbaşıya dedi: "Git, sen nasıl iman ettiysen, öyle olsun." O anda genç hizmetkâr iyileşti.

14 İsa Petrusʼun evine geldi. Petrusʼun kaynanasının ateşler içinde hasta yattığını gördü. 15 İsa onun eline dokununca kadının ateşi düştü. Sonra kadın kalkıp İsaʼya hizmet etmeye başladı.

16 Akşam olunca, İsaʼya cinli birçok kişiyi getirdiler. İsa emir vererek cinleri kovdu ve bütün hastaları iyileştirdi. 17 Böylece Allahʼın Peygamber Yeşayaʼnın aracılığıyla söylediği şu söz yerine geldi:

"Zayıflıklarımızı O üstlendi.

Hastalıklarımızı O yüklendi."*8:17 Yeşaya 53:4 (Septuaginta adlı Eski Antlaşmaʼnın Grekçe tercümesinden.)

18 İsaʼnın etrafına kalabalıklar toplandı. İsa bunu görünce öğrencilerine gölün öbür tarafına geçmelerini söyledi. 19 Bir Tevrat uzmanı gelip İsaʼya şöyle dedi: "Öğretmenim,*8:19 Öğretmenim Öğretmen: onları bir inanç yolunda yetiştirmek için etrafına öğrenci toplayan kişi. sen nereye gidersen peşinden geleceğim".

20 İsa ona şöyle cevap verdi: "Tilkilerin yatacak yerleri var. Gökteki kuşların da yuvaları var. Ama İnsan Oğluʼnun başını koyacak yeri yok."

21 Başka bir öğrenci İsaʼya "Efendim, izin ver de, önce gidip babamı gömeyim" dedi.

22 İsa ona şöyle karşılık verdi: "Sen benim peşimden gel. Bırak, ölüler kendi ölülerini gömsünler."

23 İsa tekneye bindi. Öğrencileri de Oʼnunla beraber gittiler. 24 Aniden gölde büyük bir fırtına koptu. Öyle ki, dalgalar tekneyi yutacak gibiydi. Fakat İsa uykuya dalmıştı. 25 Öğrencileri gelip Oʼnu uyandırdılar. "Efendimiz!" dediler. "Kurtar bizi, boğuluyoruz!"

26 İsa onlara şöyle dedi: "Neden korkuyorsunuz, sizi imanı az olanlar?" Sonra kalktı, rüzgarı ve gölü azarladı. Ortalık tamamen sakinleşti.

27 Adamlar hayret ettiler. "Bu nasıl bir adam ki, rüzgar ve göl bile Oʼnun buyruğuna uyuyor?" dediler.

28 Gölün öbür tarafına, Gadara kasabasının yakınındaki topraklara geldiler. Cinli iki adam İsaʼyı karşıladı. Bu adamlar mezarlık olarak kullanılan mağaralarda yaşıyorlardı. Onlar o kadar belalıydı ki, kimse o yoldan geçemezdi. 29 Bu iki adam İsaʼya bağırıp şöyle dediler: "Ey Allahʼın Oğlu, bizden ne istiyorsun? Vaktinden önce bize işkence etmeye mi geldin?"

30 Onlardan biraz uzakta büyük bir domuz sürüsü otluyordu. 31 Cinler İsaʼya şöyle yalvarmaya başladılar: "Madem bizi kovacaksın, o zaman domuz sürüsüne yolla."

32 İsa onlara "Gidin!" dedi. Onlar da adamlardan çıkıp domuzların içine girdiler. Bütün sürü dik yamaçtan aşağı göle atladı. Domuzlar boğularak öldüler. 33 Domuzları otlatanlar oradan kaçıp kasabaya gittiler. Orada cinli adamlara olanlar dahil, her şeyi anlattılar. 34 Bunun üzerine kasabadaki herkes İsaʼyı karşılamaya çıktı. Oʼnu görünce o bölgeden ayrılması için Oʼna yalvardılar.