1 Cabe ao homem formular projetos em seu coração, mas do Senhor vem a resposta da língua.
2 Todos os caminhos parecem puros ao homem, mas o Senhor é quem pesa os corações.
3 Confia teus negócios ao Senhor e teus planos terão bom êxito.
4 Tudo fez o Senhor para seu fim, até o ímpio para o dia da desgraça.
5 Todo coração altivo é abominação ao Senhor: certamente não ficará impune.
6 É pela bondade e pela verdade que se expia a iniquidade; pelo temor do Senhor evita-se o mal.
7 Quando agradam ao Senhor os caminhos de um homem, reconcilia com ele seus próprios inimigos.
8 Mais vale o pouco com justiça do que grandes lucros com iniquidade.
9 O coração do homem dispõe o seu caminho, mas é o Senhor que dirige seus passos.
10 As palavras do rei são como oráculos: quando ele julga, sua boca não erra.
11 Balança e peso justos são do Senhor, e são obra sua todos os pesos da bolsa.
12 Fazer o mal, para um rei, é coisa abominável, porque pela justiça firma-se o trono.
13 Os lábios justos são agradáveis ao rei; ele ama o que fala com retidão.
14 A indignação do rei é prenúncio de morte, só o sábio sabe aplacá-la.
15 Na serenidade do semblante do rei está a vida: sua clemência é como uma chuva de primavera.
16 Adquirir a sabedoria vale mais que o ouro; antes adquirir a inteligência que a prata.
17 O caminho dos corretos consiste em evitar o mal; o que vigia seu procedimento conserva sua vida.
18 A soberba precede à ruína; e o orgulho, à queda.
19 Mais vale ser modesto com os humildes que repartir o despojo com os soberbos.
20 Quem ouve a palavra com atenção encontra a felicidade; ditoso quem confia no Senhor.
21 Inteligente é o que possui o coração sábio; a doçura da linguagem aumenta o saber.
22 A inteligência é fonte de vida para quem a possui; o castigo dos insensatos é a loucura.
23 O coração do sábio torna sua boca instruída, e acrescenta-lhes aos lábios o saber.
24 As palavras agradáveis são como um favo de mel: doçura para a alma e saúde para os ossos.
25 Há caminhos que parecem retos ao homem e, contudo, o seu termo é a morte.
26 A fome do trabalhador trabalha por ele, porque sua boca o constrange a isso.
27 O perverso cava o mal, há em seus lábios como que fogo devorador.
28 O perverso excita questões, o detrator separa os amigos.
29 O violento seduz seu próximo e o arrasta pelo mau caminho.
30 Quem fecha os olhos e planeja intriga, ao morder os lábios, já praticou o mal.
31 Os cabelos brancos são uma coroa de glória a quem se encontra no caminho da justiça.
32 Mais vale a paciência que o heroísmo, mais vale quem domina o coração do que aquele que conquista uma cidade.
33 As sortes lançam-se nas dobras do manto, mas do Senhor depende toda a decisão.
Toisen osan jatkoa: Lyhyitä lauselmia elämän eri aloilta.
1 Sananl. 19:21; Jer. 10:23Ihmisen ovat mielen aivoittelut,
mutta Herralta tulee kielen vastaus.
2 Sananl. 21:2Kaikki miehen tiet ovat hänen omissa silmissään puhtaat,
mutta Herra tutkii henget.
3 Ps. 37:5; Ps. 55:23; 1. Piet. 5:7Heitä työsi Herran haltuun,
niin sinun hankkeesi menestyvät.
4 Kaiken on Herra tehnyt määrätarkoitukseen,
niinpä jumalattomankin onnettomuuden päivän varalle.
5 Sananl. 6:16; Sananl. 11:21; Sananl. 15:25Jokainen ylpeämielinen on Herralle kauhistus:
totisesti, ei sellainen jää rankaisematta.
6 Laupeudella ja uskollisuudella rikos sovitetaan,
ja Herran pelolla paha vältetään.
7 Jos miehen tiet ovat Herralle otolliset,
saattaa hän vihamiehetkin sovintoon hänen kanssansa.
8 Ps. 37:16; Sananl. 15:16; Sananl. 17:1Parempi vähä vanhurskaudessa
kuin suuret voitot vääryydessä.
9 Sananl. 19:21; Sananl. 20:24Ihmisen sydän aivoittelee hänen tiensä,
mutta Herra ohjaa hänen askeleensa.
10 Kuninkaan huulilla on jumalallinen ratkaisu;
hänen suunsa ei petä tuomitessaan.
11 Sananl. 11:1; Sananl. 20:10,23Puntari ja oikea vaaka ovat Herran,
hänen tekoaan ovat kaikki painot kukkarossa.
12 Sananl. 20:28; Sananl. 25:5; Sananl. 29:4,14Jumalattomuuden teko on kuninkaille kauhistus,
sillä vanhurskaudesta valtaistuin vahvistuu.
13 Sananl. 22:11Vanhurskaat huulet ovat kuninkaille mieleen,
ja oikein puhuvaa he rakastavat.
14 Sananl. 20:2Kuninkaan viha on kuoleman sanansaattaja,
mutta sen lepyttää viisas mies.
15 Sananl. 19:12Kuninkaan kasvojen valo on elämäksi,
ja hänen suosionsa on kuin keväinen sadepilvi.
16 Job 28:15; Sananl. 3:14; Sananl. 8:10,19Parempi kultaa on hankkia viisautta,
kalliimpi hopeata hankkia ymmärrystä.
17 Oikeamielisten tie välttää onnettomuuden;
henkensä saa pitää, joka pitää vaelluksestansa vaarin.
18 Sananl. 11:2; Sananl. 18:12Kopeus käy kukistumisen edellä,
ylpeys lankeemuksen edellä.
19 Parempi alavana nöyrien parissa
kuin jakamassa saalista ylpeitten kanssa.
20 Sananl. 13:13Joka painaa mieleensä sanan, se löytää onnen;
ja autuas se, joka Herraan turvaa!
21 Jolla on viisas sydän, sitä ymmärtäväiseksi sanotaan,
ja huulten suloisuus antaa opetukselle tehoa.
22 Sananl. 13:14Ymmärrys on omistajalleen elämän lähde,
mutta hulluus on hulluille kuritus.
23 Viisaan sydän tekee taitavaksi hänen suunsa
ja antaa tehoa hänen huultensa opetukselle.
24 Lempeät sanat ovat mesileipää;
ne ovat makeat sielulle ja lääkitys luille.
25 Sananl. 14:12Miehen mielestä on oikea monikin tie,
joka lopulta on kuoleman tie.
26 Työmiehen nälkä tekee työtä hänen hyväkseen,
sillä oma suu panee hänelle pakon.
27 Jaak. 3:6Kelvoton mies kaivaa toiselle onnettomuutta;
hänen huulillaan on kuin polttava tuli.
28 Sananl. 18:6; Sananl. 20:3Kavala mies rakentaa riitaa,
ja panettelija erottaa ystävykset.
29 Sananl. 1:10,16Väkivallan mies viekoittelee lähimmäisensä
ja vie hänet tielle, joka ei ole hyvä.
30 Sananl. 6:13; Sananl. 10:10Joka silmiänsä luimistelee, sillä on kavaluus mielessä;
joka huulensa yhteen puristaa, sillä on paha valmiina.
31 Sananl. 20:29Harmaat hapset ovat kunnian kruunu;
se saadaan vanhurskauden tiellä.
32 Sananl. 14:17; Sananl. 19:11Pitkämielinen on parempi kuin sankari,
ja mielensä hillitseväinen parempi kuin kaupungin valloittaja.
33 Helmassa pudistellen arpa heitetään,
mutta Herralta tulee aina sen ratkaisu.