1 [To the chief Musician. {A Psalm} of David.] The fool hath said in his heart, There is no God. They have corrupted themselves, they have done abominable works: there is none that doeth good.2 Jehovah looked down from the heavens upon the children of men, to see if there were any that did understand, that did seek God.3 They have all gone aside, they are together become corrupt: there is none that doeth good, not even one.4 Have all the workers of iniquity no knowledge, eating up my people {as} they eat bread? They call not upon Jehovah.5 There were they in great fear; for God is in the generation of the righteous.6 Ye have shamed the counsel of the afflicted, because Jehovah {was} his refuge.7 Oh that the salvation of Israel were come out of Zion! When Jehovah turneth again the captivity of his people, Jacob shall be glad, Israel shall rejoice.

1 Een psalm van David, voor den opperzangmeester. De dwaas zegt in zijn hart: Er is geen God. Zij verderven het, zij maken het gruwelijk met hun werk; er is niemand, die goed doet.2 De HEERE heeft uit den hemel nedergezien op de mensenkinderen, om te zien, of iemand verstandig ware, die God zocht.3 Zij zijn allen afgeweken, te zamen zijn zij stinkende geworden; er is niemand, die goed doet, ook niet een.4 Hebben dan alle werkers der ongerechtigheid geen kennis, die mijn volk opeten, alsof zij brood aten? Zij roepen den HEERE niet aan.5 Aldaar zijn zij met vervaardheid vervaard; want God is bij het geslacht des rechtvaardigen.6 Gijlieden beschaamt den raad des ellendigen, omdat de HEERE zijn Toevlucht is.7 Och, dat Israels verlossing uit Sion kwam! Als de HEERE de gevangenen Zijns volks zal doen wederkeren, dan zal zich Jakob verheugen, Israel zal verblijd zijn.