1 [An instruction: of Asaph.] Why, O God, hast thou cast off for ever? {why} doth thine anger smoke against the sheep of thy pasture?2 Remember thine assembly, which thou hast purchased of old, which thou hast redeemed {to be} the portion of thine inheritance, this mount Zion, wherein thou hast dwelt.3 Lift up thy steps unto the perpetual desolations: everything in the sanctuary hath the enemy destroyed.4 Thine adversaries roar in the midst of thy place of assembly; they set up their signs {for} signs.5 {A man} was known as he could lift up axes in the thicket of trees;6 And now they break down its carved work altogether, with hatchets and hammers.7 They have set on fire thy sanctuary, they have profaned the habitation of thy name to the ground.8 They said in their heart, Let us destroy them together: they have burned up all *God's places of assembly in the land.9 We see not our signs; there is no more any prophet, neither is there among us any that knoweth how long.10 How long, O God, shall the adversary reproach? Shall the enemy contemn thy name for ever?11 Why withdrawest thou thy hand, and thy right hand? {pluck it} out of thy bosom: consume {them}.12 But God is my king of old, accomplishing deliverances in the midst of the earth.13 *Thou* didst divide the sea by thy strength; thou didst break the heads of the monsters on the waters:14 *Thou* didst break in pieces the heads of leviathan, thou gavest him to be meat to those that people the desert.15 *Thou* didst cleave fountain and torrent, *thou* driedst up ever-flowing rivers.16 The day is thine, the night also is thine; *thou* hast prepared the moon and the sun:17 *Thou* hast set all the borders of the earth; summer and winter-*thou* didst form them.18 Remember this, that an enemy hath reproached Jehovah, and a foolish people have contemned thy name.19 Give not up the soul of thy turtle-dove unto the wild beast; forget not the troop of thine afflicted for ever.20 Have respect unto the covenant; for the dark places of the earth are full of the dwellings of violence.21 Oh let not the oppressed one return ashamed; let the afflicted and needy praise thy name.22 Rise up, O God, plead thine own cause: remember how the foolish man reproacheth thee all the day;23 Forget not the voice of thine adversaries: the tumult of those that rise up against thee ascendeth continually.

1 Een onderwijzing, voor Asaf. O God! waarom verstoot Gij in eeuwigheid? Waarom zou Uw toorn roken tegen de schapen Uwer weide?2 Gedenk aan Uw vergadering, die Gij van ouds verworven hebt; de roede Uwer erfenis, die Gij verlost hebt; den berg Sion, waarop Gij gewoond hebt.3 Hef Uw voeten op tot de eeuwige verwoestingen; de vijand heeft alles in het heiligdom verdorven.4 Uw wederpartijders hebben in het midden van Uw vergaderplaatsen gebruld; zij hebben hun tekenen tot tekenen gesteld.5 Een ieder werd er bekend als een, die de bijlen omhoog aanbrengt in de dichtigheid van een geboomte.6 Alzo hebben zij nu derzelver graveerselen samen met houwelen en beukhamers in stukken geslagen.7 Zij hebben Uw heiligdommen in het vuur gezet; ter aarde toe hebben zij de woning Uws Naams ontheiligd.8 Zij hebben in hun hart gezegd: Laat ze ons te zamen uitplunderen; zij hebben alle Gods vergaderplaatsen in het land verbrand.9 Wij zien onze tekenen niet; er is geen profeet meer, noch iemand bij ons, die weet, hoe lang.10 Hoe lang, o God! zal de wederpartijder smaden? Zal de vijand Uw Naam in eeuwigheid lasteren?11 Waarom trekt Gij Uw hand, ja, Uw rechterhand af? Trek haar uit het midden van Uw boezem; maak een einde.12 Evenwel is God mijn Koning van ouds af, Die verlossingen werkt in het midden der aarde.13 Gij hebt door Uw sterkte de zee gespleten; Gij hebt de koppen der draken in de wateren verbroken.14 Gij hebt de koppen des Leviathans verpletterd; Gij hebt hem tot spijs gegeven aan het volk in dorre plaatsen.15 Gij hebt een fontein en beek gekliefd; Gij hebt sterke rivieren uitgedroogd.16 De dag is Uwe, ook is de nacht Uwe; Gij hebt het licht en de zon bereid.17 Gij hebt al de palen der aarde gesteld; zomer en winter, die hebt Gij geformeerd.18 Gedenk hieraan; de vijand heeft den HEERE gesmaad, en een dwaas volk heeft Uw Naam gelasterd.19 Geef aan het wild gedierte de ziel Uwer tortelduif niet over; vergeet den hoop Uwer ellendigen niet in eeuwigheid.20 Aanschouw het verbond; want de duistere plaatsen des lands zijn vol woningen van geweld.21 Laat den verdrukte niet beschaamd wederkeren; laat den ellendige en nooddruftige Uw Naam prijzen.22 Sta op, o God! twist Uw twistzaak; gedenk der smaadheid, die U van den dwaze wedervaart den gansen dag.23 Vergeet niet het geroep Uwer wederpartijders; het getier dergenen, die tegen U opstaan, klimt geduriglijk op.