1 [To the chief Musician. A Psalm of David: a Song.] Praise waiteth for thee in silence, O God, in Zion; and unto thee shall the vow be performed.2 O thou that hearest prayer, unto thee shall all flesh come.3 Iniquities have prevailed against me: our transgressions, thou wilt forgive them.4 Blessed is he whom thou choosest and causest to approach: he shall dwell in thy courts. We shall be satisfied with the goodness of thy house, of thy holy temple.5 By terrible things in righteousness wilt thou answer us, O God of our salvation, thou confidence of all the ends of the earth, and of the distant regions of the sea. ...6 Who by his strength established the mountains, being girded with power;7 Who stilleth the raging of the seas, the raging of their waves, and the tumult of the peoples.8 And they that dwell in the uttermost parts are afraid at thy tokens; thou makest the outgoings of the morning and evening to rejoice.9 Thou hast visited the earth, thou hast watered it; thou greatly enrichest it: the river of God is full of water; thou providest their corn, when thou hast so prepared it:10 Thou dost satiate its furrows, thou smoothest its clods, thou makest it soft with showers; thou blessest the springing thereof.11 Thou crownest the year with thy goodness, and thy paths drop fatness:12 They drop upon the pastures of the wilderness, and the hills are girded with gladness.13 The meadows are clothed with flocks, and the valleys are covered over with corn; they shout for joy, yea, they sing.

1 Een psalm van David, een lied, voor den opperzangmeester.2 De lofzang is in stilheid tot U, o God! in Sion; en U zal de gelofte betaald worden.3 Gij hoort het gebed; tot U zal alle vlees komen.4 Ongerechtige dingen hadden de overhand over mij; maar onze overtredingen, die verzoent Gij.5 Welgelukzalig is hij, dien Gij verkiest, en doet naderen, dat hij wone in Uw voorhoven; wij zullen verzadigd worden met het goed van Uw huis, met het heilige van Uw paleis.6 Vreselijke dingen zult Gij ons in gerechtigheid antwoorden, o God onzes heils! o Vertrouwen aller einden der aarde, en der verre gelegenen aan de zee!7 Die de bergen vastzet door Zijn kracht, omgord zijnde met macht.8 Die het bruisen der zeeen stilt, het bruisen harer golven, en het rumoer der volken.9 En die op de einden wonen, vrezen voor Uw tekenen; Gij doet de uitgangen des morgens en des avonds juichen.10 Gij bezoekt het land, en hebbende het begerig gemaakt, verrijkt Gij het grotelijks; de rivier Gods is vol waters; wanneer Gij het alzo bereid hebt, maakt Gij hunlieder koren gereed.11 Gij maakt zijn omgeploegde aarde dronken; Gij doet ze dalen in zijn voren; Gij maakt het week door de druppelen; Gij zegent zijn uitspruitsel.12 Gij kroont het jaar Uwer goedheid; en Uw voetstappen druipen van vettigheid.13 Zij bedruipen de weiden der woestijn; en de heuvelen zijn aangegord met verheuging. [ (Psalms 65:14) De velden zijn bekleed met kudden, en de dalen zijn bedekt met koren; zij juichen, ook zingen zij. ]