1 And Peter and John went up together into the temple at the hour of prayer, {which is} the ninth {hour};2 and a certain man who was lame from his mother's womb was being carried, whom they placed every day at the gate of the temple called Beautiful, to ask alms of those who were going into the temple;3 who, seeing Peter and John about to enter into the temple, asked to receive alms.4 And Peter, looking stedfastly upon him with John, said, Look on us.5 And he gave heed to them, expecting to receive something from them.6 But Peter said, Silver and gold I have not; but what I have, this give I to thee: In the name of Jesus Christ the Nazaraean rise up and walk.7 And having taken hold of him {by} the right hand he raised him up, and immediately his feet and ankle bones were made strong.8 And leaping up he stood and walked, and entered with them into the temple, walking, and leaping, and praising God.9 And all the people saw him walking and praising God;10 and they recognised him, that it was *he* who sat for alms at the Beautiful gate of the temple; and they were filled with wonder and amazement at what had happened to him.11 And as he held Peter and John, all the people ran together to them in the portico which is called Solomon's, greatly wondering.12 And Peter, seeing it, answered the people, Men of Israel, why are ye astonished at this? or why do ye gaze on us as if we had by our own power or piety made him to walk?13 The God of Abraham and Isaac and Jacob, the God of our fathers, has glorified his servant Jesus, whom *ye* delivered up, and denied him in the presence of Pilate, when *he* had judged that he should be let go.14 But *ye* denied the holy and righteous one, and asked that a man {that was} a murderer should be granted to you;15 but the originator of life ye slew, whom God raised from among {the} dead, whereof *we* are witnesses.16 And, by faith in his name, his name has made this {man} strong whom ye behold and know; and the faith which is by him has given him this complete soundness in the presence of you all.17 And now, brethren, I know that ye did it in ignorance, as also your rulers;18 but God has thus fulfilled what he had announced beforehand by the mouth of all the prophets, that his Christ should suffer.19 Repent therefore and be converted, for the blotting out of your sins, so that times of refreshing may come from {the} presence of the Lord,20 and he may send Jesus Christ, who was foreordained for you,21 whom heaven indeed must receive till {the} times of {the} restoring of all things, of which God has spoken by the mouth of his holy prophets since time began.22 Moses indeed said, A prophet shall {the} Lord your God raise up to you out of your brethren like me: him shall ye hear in everything whatsoever he shall say to you.23 And it shall be that whatsoever soul shall not hear that prophet shall be destroyed from among the people.24 And indeed all the prophets from Samuel and those in succession after {him}, as many as have spoken, have announced also these days.25 *Ye* are the sons of the prophets and of the covenant which God appointed to our fathers, saying to Abraham, And in thy seed shall all the families of the earth be blessed.26 To you first God, having raised up his servant, has sent him, blessing you in turning each one {of you} from your wickedness.

1 Kaj Petro kaj Johano estis suprenirantaj en la templon je la horo de preĝado, la naŭa.2 Kaj unu viro, lama de la patrina ventro, estis portata; oni lin metis ĉiutage apud tiu pordego de la templo, kiu estas nomata La Bela, por ke li petu pri almozoj la enirantojn en la templon;3 tiu, vidante Petron kaj Johanon enirontajn en la templon, petis almozon.4 Kaj Petro, fikse rigardante lin, kun Johano, diris:Rigardu nin.5 Kaj li atentis ilin, atendante ricevi ion de ili.6 Kaj Petro diris:Nek arĝentaĵon nek oraĵon mi havas, sed kion mi havas, tion mi donas al vi. En la nomo de Jesuo Kristo, la Nazaretano, piediru.7 Kaj li prenis lin per la dekstra mano kaj lin levis; kaj tuj liaj plandoj kaj liaj maleolostoj fortiĝis.8 Kaj li suprensalte stariĝis, kaj piediris; kaj li eniris kun ili en la templon, piedirante kaj saltante, kaj laŭdante Dion.9 Kaj la tuta popolo vidis lin piedirantan kaj laŭdantan Dion;10 kaj ili rekonis lin, ke li estas tiu, kiu sidis por almozo apud la Bela Pordego de la templo, kaj ili pleniĝis de mirego kaj konfuziĝo pri tio, kio okazis al li.11 Kaj dum li tenis Petron kaj Johanon, la tuta popolo kunkuris al ili en la portiko nomata Salomona, miregante.12 Kaj Petro, vidante tion, respondis al la popolo:Izraelidoj, kial vi miras pri ĉi tio? kaj kial vi fikse rigardas nin, kvazaŭ per propra potenco aŭ pieco ni igis lin piediri?13 La Dio de Abraham kaj de Isaak kaj de Jakob, la Dio de niaj patroj, gloris Sian Servanton Jesuo, kiun vi transdonis, kaj malkonfesis antaŭ la vizaĝo de Pilato, kiam ĉi tiu decidis liberigi lin.14 Sed vi malkonfesis la Sanktulon kaj Justulon, kaj petis, ke mortiginto estu donita al vi,15 kaj mortigis la Estron de la vivo, kiun Dio relevis el la mortintoj, pri kio ni estas atestantoj.16 Kaj lia nomo, per fido en lia nomo, fortigis ĉi tiun, kiun vi vidas kaj konas; kaj la fido, kiu estas per li, donis al li ĉi tiun plensanecon antaŭ vi ĉiuj.17 Kaj nun, fratoj, mi scias, ke vi agis de nescio, kiel ankaŭ viaj regantoj.18 Sed tiel Dio plenumis tion, kion Li antaŭanoncis per la buŝo de ĉiuj profetoj, ke Lia Kristo suferos.19 Pentu do, kaj konvertiĝu, por ke viaj pekoj estu forviŝitaj, por ke venu tempoj de refreŝiĝo de la vizaĝo de la Eternulo,20 kaj por ke Li sendu la por vi difinitan Kriston, Jesuon,21 kiun la ĉielo devas ricevi ĝis la tempoj de restarigo de ĉio, pri kiuj parolis Dio per la buŝo de Siaj sanktaj profetoj jam de antikva tempo.22 Ĉar Moseo diris:Profeton el viaj fratoj, similan al mi, starigos por vi la Eternulo, via Dio; lin aŭskultu pri ĉio ajn, kion li al vi parolos.23 Kaj ĉiu animo, kiu ne aŭskultos tiun profeton, ekstermiĝos el la popolo.24 Kaj ĉiuj profetoj de post Samuel kaj liaj posteuloj, kiuj parolis, antaŭanoncis ankaŭ tiujn tagojn.25 Vi estas la filoj de la profetoj, kaj de la interligo, kiun Dio faris kun viaj patroj, dirante al Abraham:Kaj beniĝos per via idaro ĉiuj gentoj de la tero.26 Al vi unue Dio, relevinte Sian Servanton, sendis lin, por vin beni, deturnante ĉiun el vi for de liaj pekoj.