1 And certain persons, having come down from Judaea, taught the brethren, If ye shall not have been circumcised according to the custom of Moses, ye cannot be saved.2 A commotion therefore having taken place, and no small discussion on the part of Paul and Barnabas against them, they arranged that Paul and Barnabas, and certain others from amongst them, should go up to Jerusalem to the apostles and elders about this question.3 They therefore, having been set on their way by the assembly, passed through Phoenicia and Samaria, relating the conversion of {those of} the nations. And they caused great joy to all the brethren.4 And being arrived at Jerusalem, they were received by the assembly, and the apostles, and the elders, and related all that God had wrought with them.5 And some of those who were of the sect of the Pharisees, who believed, rose up from among {them}, saying that they ought to circumcise them and enjoin them to keep the law of Moses.6 And the apostles and the elders were gathered together to see about this matter.7 And much discussion having taken place, Peter, standing up, said to them, Brethren, *ye* know that from the earliest days God amongst you chose that the nations by my mouth should hear the word of the glad tidings and believe.8 And the heart-knowing God bore them witness, giving {them} the Holy Spirit as to us also,9 and put no difference between us and them, having purified their hearts by faith.10 Now therefore why tempt ye God, by putting a yoke upon the neck of the disciples, which neither our fathers nor we have been able to bear?11 But we believe that we shall be saved by the grace of the Lord Jesus, in the same manner as they also.12 And all the multitude kept silence and listened to Barnabas and Paul relating all the signs and wonders which God had wrought among the nations by them.13 And after they had held their peace, James answered, saying, Brethren, listen to me:14 Simon has related how God first visited to take out of {the} nations a people for his name.15 And with this agree the words of the prophets; as it is written:16 After these things I will return, and will rebuild the tabernacle of David which is fallen, and will rebuild its ruins, and will set it up,17 so that the residue of men may seek out the Lord, and all the nations on whom my name is invoked, saith {the} Lord, who does these things18 known from eternity.19 Wherefore *I* judge, not to trouble those who from the nations turn to God;20 but to write to them to abstain from pollutions of idols, and from fornication, and from what is strangled, and from blood.21 For Moses, from generations of old, has in every city those who preach him, being read in the synagogues every sabbath.22 Then it seemed good to the apostles and to the elders, with the whole assembly, to send chosen men from among them with Paul and Barnabas to Antioch, Judas called Barsabas and Silas, leading men among the brethren,23 having by their hand written {thus}: The apostles, and the elders, and the brethren, to the brethren who are from among {the} nations at Antioch, and {in} Syria and Cilicia, greeting:24 Inasmuch as we have heard that some who went out from amongst us have troubled you by words, upsetting your souls, {saying that ye must be circumcised and keep the law}; to whom we gave no commandment;25 it seemed good to us, having arrived at a common judgment, to send chosen men to you with our beloved Barnabas and Paul,26 men who have given up their lives for the name of our Lord Jesus Christ.27 We have therefore sent Judas and Silas, who themselves also will tell you by word {of mouth} the same things.28 For it has seemed good to the Holy Spirit and to us to lay upon you no greater burden than these necessary things:29 to abstain from things sacrificed to idols, and from blood, and from what is strangled, and from fornication; keeping yourselves from which ye will do well. Farewell.30 They therefore, being let go, came to Antioch, and having gathered the multitude delivered to {them} the epistle.31 And having read it, they rejoiced at the consolation.32 And Judas and Silas, being themselves also prophets, exhorted the brethren with much discourse, and strengthened them.33 And having passed some time {there}, they were let go in peace from the brethren to those who sent them.34 35 And Paul and Barnabas stayed in Antioch, teaching and announcing the glad tidings, with many others also, of the word of the Lord.36 But after certain days Paul said to Barnabas, Let us return now and visit the brethren in every city where we have announced the word of the Lord, {and see} how they are getting on.37 And Barnabas proposed to take with {them} John also, called Mark;38 but Paul thought it not well to take with them him who had abandoned them, {going back} from Pamphylia, and had not gone with them to the work.39 There arose therefore very warm feeling, so that they separated from one another; and Barnabas taking Mark sailed away to Cyprus;40 but Paul having chosen Silas went forth, committed by the brethren to the grace of God.41 And he passed through Syria and Cilicia, confirming the assemblies.

1 Kaj iuj homoj vojaĝis tien el Judujo, kaj instruis la fratojn:Se vi ne cirkumcidiĝos laŭ la moro de Moseo, vi ne povas saviĝi.2 Kaj kiam Paŭlo kaj Barnabas havis ne malgrandan malkonsenton kaj diskutadon kontraŭ ili, oni aranĝis, ke Paŭlo kaj Barnabas kaj aliaj tieuloj iru Jerusalemon al la apostoloj kaj presbiteroj pri tiu demando.3 Ili do, forkondukite de la eklezio, trairis Fenikion kaj Samarion, anoncante la konvertadon de la nacianoj, kaj faris grandan ĝojon al ĉiuj fratoj.4 Kaj alveninte en Jerusalemon, ili estis akceptitaj de la eklezio kaj apostoloj kaj presbiteroj, kaj raportis ĉion, kion Dio faris per ili.5 Sed leviĝis iuj kredantoj el la sekto de la Fariseoj, dirante:Estas necese cirkumcidi ilin, kaj ordoni, ke ili observu la leĝon de Moseo.6 Kaj kunvenis la apostoloj kaj presbiteroj, por esplori tiun aferon.7 Kaj post multe da diskutado, Petro stariĝis, kaj diris al ili: Fratoj, vi scias, ke jam antaŭ longe Dio elektis min el inter vi, por ke per mia buŝo la nacianoj aŭdu la vorton de la evangelio kaj kredu.8 Kaj Dio, kiu konas la korojn, atestis al ili, donante al ili la Sanktan Spiriton tiel same, kiel al ni;9 kaj Li faris nenian diferencon inter ni kaj ili, per la fido puriginte iliajn korojn.10 Nun do kial vi incitas Dion, dezirante meti sur la kolon de la disĉiploj jugon, kiun povis porti nek niaj patroj, nek ni?11 Sed ni kredas pri nia savo per la graco de la Sinjoro Jesuo tiel same, kiel ankaŭ ili.12 Kaj silentis la tuta amaso; kaj ili aŭskultis, dum Paŭlo kaj Barnabas rakontis, kiom da signoj kaj mirakloj Dio faris ĉe la nacianoj per ili.13 Kaj kiam ili ĉesis paroli, Jakobo respondis, dirante: Fratoj, aŭskultu min;14 Simeon rakontis, kiel unue Dio vizitis nacianojn, por elekti el ili popolon por Sia nomo.15 Kaj al tio konsentas la vortoj de la profetoj, kiel estas skribite:16 Post tio Mi revenos, Kaj Mi restarigos la falintan tabernaklon de David, Mi restarigos la detruitaĵojn, Kaj Mi rekonstruos ĝin;17 Por ke strebu al la Eternulo la ceteraj homoj Kaj ĉiuj nacioj, inter kiuj estas proklamata Mia nomo, Diras la Eternulo,18 Kiu tion faras jam de la tempo antikva.19 Tial mi decidas, ke ni ne ĝenu tiujn el la nacianoj, kiuj turniĝas al Dio;20 sed ni admonu ilin, ke ili detenu sin de malpuriĝoj ĉe idoloj kaj de malĉasteco kaj de sufokitaĵoj kaj de sango.21 Ĉar de post antikvaj generacioj Moseo havas en ĉiuj urboj tiujn, kiuj lin predikas, legate en la sinagogoj ĉiusabate.22 Tiam al la apostoloj kaj presbiteroj kun la tuta eklezio ŝajnis bone elekti virojn el inter si kaj sendi ilin al Antioĥia kun Paŭlo kaj Barnabas:nome Judas, alnomata Barsabas, kaj Silas, viroj konataj inter la fratoj;23 kaj ili sendis per ili la jenan leteron:La apostoloj kaj presbiteroj, al la fratoj, kiuj estas el la nacianoj en Antioĥia kaj Sirio kaj Kilikio, kun saluto:24 Ĉar ni aŭdis, ke iuj el ni ĝenis vin per vortoj maltrankviligaj por viaj animoj, al kiuj ni ne ordonis tion,25 ŝajnis bone al ni unuanime, ke ni elektu virojn kaj sendu ilin al vi kun niaj amataj Barnabas kaj Paŭlo,26 homoj, kiuj riskis siajn vivojn pro la nomo de nia Sinjoro Jesuo Kristo.27 Ni do sendis Judason kaj Silason, kiuj ankaŭ mem buŝe diros tion saman.28 Ĉar al la Sankta Spirito kaj al ni ŝajnis bone meti sur vin nenian alian ŝarĝon, krom la jenaj necesaj aferoj:29 ke oni sin detenu de idoloferitaĵoj kaj de sango kaj de sufokitaĵoj kaj de malĉasteco; se vi vin gardos kontraŭ tio, vi bone agos. Adiaŭ!30 Ili do, forsendite, iris al Antioĥia; kaj kunveniginte la amason, ili transdonis la leteron.31 Kaj leginte ĝin, ili ĝojis pro la konsolo.32 Kaj Judas kaj Silas, kiuj estis ankaŭ mem profetoj, konsolis la fratojn per multe da parolo kaj firmigis ilin.33 Kaj pasiginte kelkan tempon, ili kun paco foriris de la fratoj al siaj forsendintoj.34 (Tamen plaĉis al Silas tie restadi.)35 Sed Paŭlo kaj Barnabas restis en Antioĥia, instruante kaj predikante, kun multaj aliaj, la vorton de la Sinjoro.36 Kaj post kelke da tagoj Paŭlo diris al Barnabas:Ni reiru, kaj vizitu niajn fratojn en ĉiu urbo, kie ni proklamis la vorton de la Sinjoro, kaj vidu, kiel ili fartas.37 Kaj Barnabas konsilis kunpreni Johanon, alnomatan Marko.38 Sed Paŭlo ne aprobis kunpreni tiun, kiu sin fortiris de ili en Pamfilio, kaj ne kuniris en la laboron.39 Kaj fariĝis disputo, tiel ke ili disiĝis unu de la alia; kaj Barnabas, kunprenante Markon, ŝipiris al Kipro;40 sed Paŭlo, elektinte Silason, foriris, konfidite de la fratoj al la graco de Dio.41 Kaj li iris tra Sirio kaj Kilikio, firmigante la ekleziojn.