1 For the law, having a shadow of the coming good things, not the image itself of the things, can never, by the same sacrifices which they offer continually yearly, perfect those who approach.2 Since, would they not indeed have ceased being offered, on account of the worshippers once purged having no longer any conscience of sins?3 But in these {there is} a calling to mind of sins yearly.4 For blood of bulls and goats {is} incapable of taking away sins.5 Wherefore coming into the world he says, Sacrifice and offering thou willedst not; but thou hast prepared me a body.6 Thou tookest no pleasure in burnt-offerings and sacrifices for sin.7 Then I said, Lo, I come (in {the} roll of the book it is written of me) to do, O God, thy will.8 Above, saying Sacrifices and offerings and burnt-offerings and sacrifices for sin thou willedst not, neither tookest pleasure in (which are offered according to the law);9 then he said, Lo, I come to do thy will. He takes away the first that he may establish the second;10 by which will we have been sanctified through the offering of the body of Jesus Christ once for all.11 And every priest stands daily ministering, and offering often the same sacrifices, which can never take away sins.12 But *he*, having offered one sacrifice for sins, sat down in perpetuity at {the} right hand of God,13 waiting from henceforth until his enemies be set {for the} footstool of his feet.14 For by one offering he has perfected in perpetuity the sanctified.15 And the Holy Spirit also bears us witness {of it}; for after what was said:16 This {is} the covenant which I will establish towards them after those days, saith {the} Lord: Giving my laws into their hearts, I will write them also in their understandings;17 and their sins and their lawlessnesses I will never remember any more.18 But where there {is} remission of these, {there is} no longer a sacrifice for sin.19 Having therefore, brethren, boldness for entering into the {holy of} holies by the blood of Jesus,20 the new and living way which he has dedicated for us through the veil, that is, his flesh,21 and {having} a great priest over the house of God,22 let us approach with a true heart, in full assurance of faith, sprinkled as to our hearts from a wicked conscience, and washed as to our body with pure water.23 Let us hold fast the confession of the hope unwavering, (for he {is} faithful who has promised;)24 and let us consider one another for provoking to love and good works;25 not forsaking the assembling of ourselves together, as the custom {is} with some; but encouraging {one another}, and by so much the more as ye see the day drawing near.26 For where we sin wilfully after receiving the knowledge of the truth, there no longer remains any sacrifice for sins,27 but a certain fearful expectation of judgment, and heat of fire about to devour the adversaries.28 Any one that has disregarded Moses' law dies without mercy on {the testimony of} two or three witnesses:29 of how much worse punishment, think ye, shall he be judged worthy who has trodden under foot the Son of God, and esteemed the blood of the covenant, whereby he has been sanctified, common, and has insulted the Spirit of grace?30 For we know him that said, To me {belongs} vengeance; *I* will recompense, saith the Lord: and again, The Lord shall judge his people.31 {It is} a fearful thing falling into {the} hands of {the} living God.32 But call to mind the earlier days in which, having been enlightened, ye endured much conflict of sufferings;33 on the one hand, when ye were made a spectacle both in reproaches and afflictions; and on the other, when ye became partakers with those who were passing through them.34 For ye both sympathised with prisoners and accepted with joy the plunder of your goods, knowing that ye have for yourselves a better substance, and an abiding one.35 Cast not away therefore your confidence, which has great recompense.36 For ye have need of endurance in order that, having done the will of God, ye may receive the promise.37 For yet a very little while he that comes will come, and will not delay.38 But the just shall live by faith; and, if he draw back, my soul does not take pleasure in him.39 But *we* are not drawers back to perdition, but of faith to saving {the} soul.

1 Ĉar la leĝo, havante ombron de estontaj bonaĵoj, ne la bildon mem de la aferoj, neniam povas, per tiuj samaj oferoj, kiujn oni oferadas senĉese jaron post jaro, perfektigi la tien venantajn.2 Ĉar alie ĉu ili ne ĉesus esti oferataj? tial, ke la adorantoj, unufoje purigite, jam ne havus konsciencon pri pekoj.3 Sed en tiuj oferoj estas ĉiujara rememorigo pri pekoj.4 Ĉar ne eble estas, ke la sango de bovoj kaj kaproj forprenus pekojn.5 Tial, venante en la mondon, li diris: Oferojn kaj donacojn Vi ne deziras, Sed korpon Vi preparis por mi;6 Bruloferojn kaj pekoferojn Vi ne ŝatis.7 Tiam mi diris:Jen mi venis (En la rulaĵo de la libro estas skribite pri mi), Por plenumi Vian volon, ho Dio!8 Antaŭe dirinte:Oferojn kaj donacojn kaj bruloferojn kaj pekoferojn Vi nek deziris nek ŝatis (kiuj estas oferataj laŭ la leĝo),9 tiam li diris:Jen mi venis, por plenumi Vian volon. Li forprenas la unuan, por ke li starigu la duan.10 Laŭ tiu volo ni estas sanktigitaj per la ofero de la korpo de Jesuo Kristo unufoje por ĉiam.11 Kaj ĉiu pastro staradas ĉiutage, servante kaj oferante ofte la samajn oferojn, kiuj neniam povas forpreni pekojn;12 sed li, oferinte unu oferon por pekoj por ĉiam, sidiĝis dekstre de Dio;13 de nun atendante, ĝis liaj malamikoj fariĝos benketo por liaj piedoj.14 Ĉar per unu ofero li perfektigis ĝis eterneco la sanktigatojn.15 Kaj la Sankta Spirito ankaŭ atestas al ni; ĉar, dirinte:16 Jen estas la interligo, kiun Mi faros kun ili Post tiu tempo, diras la Eternulo: Mi metos Miajn leĝojn en ilian internon, Kaj sur ilia koro Mi ilin skribos; li ankaŭ diras:17 Kaj iliajn pekojn kaj malbonaĵojn Mi ne plu rememoros.18 Sed kie estas absolvo de ĉi tiuj, ne plu estas oferado pro peko.19 Havante do, fratoj, kuraĝon eniri en la plejsanktejon per la sango de Jesuo,20 per la vojo nova kaj vivanta, kiun li dediĉis por ni, tra la kurteno, tio estas, lia karno,21 kaj havante grandan pastron super la domo de Dio,22 ni alproksimiĝu kun sincera koro, en pleneco de fido, kun niaj koroj aspergitaj for de malbona konscienco, kaj kun la korpoj lavitaj per akvo pura;23 ni tenu firme la konfeson de nia espero sendekliniĝe; ĉar la promesinto estas fidela;24 kaj ni pripensu unu la alian, por instigi al amo kaj bonaj faroj;25 ne forlasante nian kunvenadon, kiel estas la kutimo de iuj; sed konsilante unu la alian, kaj des pli forte, ju pli vi vidas la tagon alproksimiĝanta.26 Ĉar se, ricevinte la scion de la vero, ni pekos memvole, jam ne restas ofero pro pekoj,27 sed ia timoplena atendo de juĝo, kaj de fajra kolero, kiu ekstermos la kontraŭulojn.28 Tiu, kiu malŝatis la leĝon de Moseo, sen kompato mortas ĉe du aŭ tri atestantoj;29 kiom pli severan punon, vi opinias, ke meritos tiu, kiu piedpremis la Filon de Dio kaj rigardas kiel ne sanktan la sangon de la interligo, per kiu li estis sanktigita, kaj kiu spitis la Spiriton de graco?30 Ĉar ni konas Tiun, kiu diris:Ĉe Mi estas venĝo, Mi repagos. Kaj ankaŭ:La Eternulo juĝos Sian popolon.31 Terure estas fali en la manojn de la vivanta Dio.32 Sed memoru la antaŭajn tagojn, en kiuj vi, jam allumite, elportis grandan konflikton de suferoj;33 unuflanke, kiam vi fariĝis spektaklo per riproĉoj kaj doloroj, kaj aliflanke, kiam vi partoprenis kun tiuj, kiuj tian sperton havis.34 Ĉar vi kompatis tiujn, kiuj estis en katenoj, kaj ĝoje akceptis la rabadon de via posedaĵo, sciante, ke vi mem havas pli bonan kaj restantan posedaĵon.35 Tial ne forĵetu vian kuraĝon, kiu havas rekompencon grandan.36 Ĉar vi havas bezonon de pacienco, por ke, plenuminte la volon de Dio, vi ricevu la promeson.37 Ĉar ankoraŭ iomete da tempo, La venonto venos, kaj ne malfruos.38 Sed virtulo vivos per sia fideleco; Kaj se li sin tiros malantaŭen, mia spirito ne ĝojos en li.39 Sed ni ne estas el la malantaŭen tiriĝantaj en pereon, sed el la kredantaj por la gajnado de la animo.