1 For every high priest taken from amongst men is established for men in things relating to God, that he may offer both gifts and sacrifices for sins;2 being able to exercise forbearance towards the ignorant and erring, since he himself also is clothed with infirmity;3 and, on account of this {infirmity}, he ought, even as for the people, so also for himself, to offer for sins.4 And no one takes the honour to himself but {as} called by God, even as Aaron also.5 Thus the Christ also has not glorified himself to be made a high priest; but he who had said to him, *Thou* art my Son, *I* have to-day begotten thee.6 Even as also in another {place} he says, *Thou* {art} a priest for ever according to the order of Melchisedec.7 Who in the days of his flesh, having offered up both supplications and entreaties to him who was able to save him out of death, with strong crying and tears; (and having been heard because of his piety;)8 though he were Son, he learned obedience from the things which he suffered;9 and having been perfected, became to all them that obey him, author of eternal salvation;10 addressed by God {as} high priest according to the order of Melchisedec.11 Concerning whom we have much to say, and hard to be interpreted in speaking {of it}, since ye are become dull in hearing.12 For when for the time ye ought to be teachers, ye have again need that {one} should teach you what {are} the elements of the beginning of the oracles of God, and are become such as have need of milk, {and} not of solid food.13 For every one that partakes of milk {is} unskilled in the word of righteousness, for he is a babe;14 but solid food belongs to full-grown men, who, on account of habit, have their senses exercised for distinguishing both good and evil.

1 Ĉar ĉiu ĉefpastro, prenata el inter homoj, pro homoj estas difinita por aferoj rilatantaj al Dio, por ke li oferu kaj donacojn kaj oferojn pro pekoj;2 povante indulgi tiujn, kiuj estas malkleraj kaj erarantaj, tial, ke li mem estas ĉirkaŭata de malforteco;3 kaj pro tio li devas, kiel por la popolo, tiel ankaŭ por si mem, oferi pro pekoj.4 Kaj neniu alprenas al si tiun honoron krom la vokato de Dio, tiel same, kiel Aaron.5 Tiel ankaŭ Kristo sin mem ne honoris, por fariĝi ĉefpastro, sed lin honoris Tiu, kiu diris al li: Vi estas Mia Filo, Hodiaŭ Mi vin naskis;6 kiel ankaŭ aliloke Li diris: Vi estas pastro por ĉiam, Laŭ la maniero de Melkicedek.7 En siaj karnaj tagoj, preĝojn kaj petegojn oferinte, kun forta kriado kaj larmoj, al Tiu, kiu povis lin savi el morto, kaj aŭdite pro sia pia timo,8 tiu, kvankam li estis Filo, tamen lernis obeon per tio, kion li suferis;9 kaj perfektigite, li fariĝis la fonto de eterna savo al ĉiuj al li obeantaj;10 nomite de Dio ĉefpastro laŭ la maniero de Melkicedek.11 Pri tiu ni havas dirotaĵojn multajn, kaj malfacile klarigeblajn tial, ke vi surdiĝis en aŭdado.12 Ĉar kvankam vi jam devus esti instruistoj, vi ankoraŭ bezonas, ke oni instruu al vi, kiaj estas la komencaj elementoj de la orakoloj de Dio, kaj vi fariĝis bezonantoj de lakto kaj ne de solida nutraĵo.13 Ĉar ĉiu, kiu nutriĝas per lakto, estas nesperta rilate la vorton de justeco; ĉar li estas infaneto.14 Sed solida nutraĵo estas por la plenaĝuloj, kiuj per uzado havas la sentojn ekzercitaj, por distingi inter bono kaj malbono.