1 The first therefore also indeed had ordinances of service, and the sanctuary, a worldly one.2 For a tabernacle was set up; the first, in which {were} both the candlestick and the table and the exposition of the loaves, which is called Holy;3 but after the second veil a tabernacle which is called Holy of holies,4 having a golden censer, and the ark of the covenant, covered round in every part with gold, in which {were} the golden pot that had the manna, and the rod of Aaron that had sprouted, and the tables of the covenant;5 and above over it the cherubim of glory shadowing the mercy-seat; concerning which it is not now {the time} to speak in detail.6 Now these things being thus ordered, into the first tabernacle the priests enter at all times, accomplishing the services;7 but into the second, the high priest only, once a year, not without blood, which he offers for himself and for the errors of the people:8 the Holy Spirit shewing this, that the way of the {holy of} holies has not yet been made manifest while as yet the first tabernacle has {its} standing;9 the which {is} an image for the present time, according to which both gifts and sacrifices, unable to perfect as to conscience him that worshipped, are offered,10 {consisting} only of meats and drinks and divers washings, ordinances of flesh, imposed until {the} time of setting things right.11 But Christ being come high priest of the good things to come, by the better and more perfect tabernacle not made with hand, (that is, not of this creation,)12 nor by blood of goats and calves, but by his own blood, has entered in once for all into the {holy of} holies, having found an eternal redemption.13 For if the blood of goats and bulls, and a heifer's ashes sprinkling the defiled, sanctifies for the purity of the flesh,14 how much rather shall the blood of the Christ, who by the eternal Spirit offered himself spotless to God, purify your conscience from dead works to worship {the} living God?15 And for this reason he is mediator of a new covenant, so that, death having taken place for redemption of the transgressions under the first covenant, the called might receive the promise of the eternal inheritance.16 (For where {there is} a testament, the death of the testator must needs come in.17 For a testament {is} of force when men are dead, since it is in no way of force while the testator is alive.)18 Whence neither the first was inaugurated without blood.19 For every commandment having been spoken according to {the} law by Moses to all the people; having taken the blood of calves and goats, with water and scarlet wool and hyssop, he sprinkled both the book itself and all the people,20 saying, This {is} the blood of the covenant which God has enjoined to you.21 And the tabernacle too and all the vessels of service he sprinkled in like manner with blood;22 and almost all things are purified with blood according to the law, and without blood-shedding there is no remission.23 {It was} necessary then that the figurative representations of the things in the heavens should be purified with these; but the heavenly things themselves with sacrifices better than these.24 For the Christ is not entered into holy places made with hand, figures of the true, but into heaven itself, now to appear before the face of God for us:25 nor in order that he should offer himself often, as the high priest enters into the holy places every year with blood not his own;26 since he had {then} been obliged often to suffer from the foundation of the world. But now once in the consummation of the ages he has been manifested for {the} putting away of sin by his sacrifice.27 And forasmuch as it is the portion of men once to die, and after this judgment;28 thus the Christ also, having been once offered to bear the sins of many, shall appear to those that look for him the second time without sin for salvation.

1 Sed eĉ la unua interligo havis ordonojn pri Diservado, kaj sanktejon mondan.2 Ĉar tabernaklo estis pretigita:la unua, en kiu estis la kandelabro kaj la tablo kaj la panoj de propono; ĝi estas nomata la Sanktejo;3 kaj post la dua kurteno, la tabernaklo nomata la Plejsanktejo,4 havanta la oran incensilon, kaj la keston de interligo, tegitan entute per oro, en kiu estis vazo ora (enhavanta la manaon) kaj la ekflorinta bastono de Aaron kaj la tabeloj de la interligo,5 kaj super tio kerubojn de gloro superombrantajn la fermoplaton, pri kiuj ni nun ne povas detale paroli.6 Kiam do ĉi tio estis tiel aranĝita, en la unuan tabernaklon eniras ĉiam la pastroj, farante la Diservojn;7 sed en la duan, unufoje en la jaro eniras la ĉefpastro sola, ne sen sango, kiun li oferas pro si kaj pro la eraroj de la popolo;8 per tio la Sankta Spirito montras, ke la vojo en la sanktejon ankoraŭ ne estas elmontrita, dum la unua tabernaklo ankoraŭ staras;9 kio estas parabolo por la nuna tempo; laŭ kio estas oferataj donacoj kaj oferoj, kiuj ne povas laŭ la konscienco perfektigi la adoranton,10 nur altrudate (kun manĝaĵoj kaj trinkaĵoj kaj diversaj lavadoj kaj karnaj purigadoj) ĝis tempo de reformo.11 Sed Kristo, aperinte kiel ĉefpastro de la estontaj bonoj, per la pli granda kaj pli perfekta tabernaklo, ne manfarita, tio estas ne el ĉi tiu kreo,12 nek per la sango de kaproj kaj bovidoj, sed per sia propra sango, eniris unufoje por ĉiam en la sanktejon, atinginte eternan elaĉeton.13 Ĉar se la sango de kaproj kaj bovoj, kaj la cindro de bovidino, ŝprucigite sur malpurulojn, sanktigas ĝis la purigado de la karno:14 kiom pli la sango de Kristo, kiu per la eterna Spirito sin oferis senmakula al Dio, purigos vian konsciencon el malvivaj faroj, por servi al la vivanta Dio?15 Kaj pro tio li estas interulo de nova testamento, por ke (post kiam morto okazis por la elaĉeto de tiuj pekoj, kiuj estis sub la unua testamento) la vokitoj ricevu la promeson de la eterna heredaĵo.16 Ĉar kiam estas testamento, nepre devas esti la morto de la testamentinto.17 Ĉar testamento efektiviĝas rilate mortinton, ĉar ĝi neniam efikas, dum vivas la testamentinto.18 Tial ankaŭ la unua testamento ne sen sango dediĉiĝis.19 Ĉar Moseo, parolinte ĉiun ordonon laŭ la leĝo al la tuta popolo, prenis la sangon de bovidoj kaj kaproj, kun akvo kaj lano skarlata kaj hisopo, kaj aspergis la libron mem kaj la tutan popolon,20 dirante:Jen estas la sango de la interligo, kiun Dio ordonis al vi.21 Plue li aspergis per la sango la tabernaklon kaj ĉiujn vazojn de la Diservo.22 Kaj laŭ la leĝo, preskaŭ ĉio puriĝas per sango; kaj sen sangoverŝado ne fariĝas absolvo.23 Necese do estis, ke la ekzemploj de la enĉielaj aferoj estu purigitaj per ĉi tiuj, sed la enĉielaj aferoj mem per pli bonaj oferoj, ol ĉi tiuj.24 Ĉar eniris Kristo ne en sanktejon manfaritan, ekzemplon de la vera; sed en la ĉielon mem, por aperi antaŭ la vizaĝo de Dio por ni;25 nek estas necese, ke li oferu sin ofte, kiel la ĉefpastro eniras en la sanktejon jaron post jaro, kun sango ne propra;26 alie li devus ofte suferi de post la fondo de la mondo; sed nun unufoje en la fino de la mondaĝoj li aperis, por forigi la pekon per la ofero de si mem.27 Kaj kiel estas dekretite por homoj unufoje morti, kaj post tio juĝo;28 tiel ankaŭ Kristo, oferite unufoje, por porti la pekojn de multaj, aperos duan fojon, aparte de peko, al tiuj, kiuj lin atendas, por savo.