1 God having spoken in many parts and in many ways formerly to the fathers in the prophets,2 at the end of these days has spoken to us in {the person of the} Son, whom he has established heir of all things, by whom also he made the worlds;3 who being {the} effulgence of his glory and {the} expression of his substance, and upholding all things by the word of his power, having made {by himself} the purification of sins, set himself down on the right hand of the greatness on high,4 taking a place by so much better than the angels, as he inherits a name more excellent than they.5 For to which of the angels said he ever, *Thou* art my Son: this day have *I* begotten thee? and again, *I* will be to him for father, and *he* shall be to me for son?6 and again, when he brings in the firstborn into the habitable world, he says, And let all God's angels worship him.7 And as to the angels he says, Who makes his angels spirits and his ministers a flame of fire;8 but as to the Son, Thy throne, O God, {is} to the age of the age, and a sceptre of uprightness {is} the sceptre of thy kingdom.9 Thou hast loved righteousness and hast hated lawlessness; therefore God, thy God, has anointed thee with oil of gladness above thy companions.10 And, *Thou* in the beginning, Lord, hast founded the earth, and works of thy hands are the heavens.11 They shall perish, but *thou* continuest still; and they all shall grow old as a garment,12 and as a covering shalt thou roll them up, and they shall be changed; but *thou* art the Same, and thy years shall not fail.13 But as to which of the angels said he ever, Sit at my right hand until I put thine enemies {as} footstool of thy feet?14 Are they not all ministering spirits, sent out for service on account of those who shall inherit salvation?

1 Dio, kiu multafoje kaj multamaniere parolis en la tempo antikva al niaj patroj en la profetoj,2 en tiuj lastaj tagoj parolis al ni en Filo, kiun Li nomis heredanto de ĉio, per kiu ankaŭ Li faris la mondaĝojn,3 kiu, estante la elbrilo de Lia gloro kaj plena bildo de Lia substanco, kaj subtenante ĉion per la vorto de sia potenco, kaj farinte la elpurigon de niaj pekoj, sidiĝis dekstre de la Majesto en altaĵoj;4 fariĝinte tiom pli granda ol la anĝeloj, kiom pli bonegan nomon ol ili li heredis.5 Ĉar al kiu el la anĝeloj Li iam diris: Vi estas Mia Filo, Hodiaŭ Mi vin naskis? kaj denove: Mi estos al li Patro, Kaj li estos al Mi Filo?6 Kaj ankoraŭ, kiam Li enkondukas la unuenaskiton en la mondon, Li diras:Kaj kliniĝu antaŭ li ĉiuj anĝeloj de Dio.7 Kaj pri la anĝeloj Li diras: Kiu faras la ventojn Liaj senditoj, Flamantan fajron Liaj servantoj;8 sed pri la Filo: Via trono estas Dia trono por ĉiam kaj eterne; La sceptro de via regno estas sceptro de justeco.9 Vi amas virton kaj malamas malvirton; Tial Dio, via Dio, oleis vin per oleo de ĝojo pli ol viajn kamaradojn.10 Kaj: En antikveco Vi, ho Eternulo, fondis la teron, Kaj la ĉielo estas la faro de Viaj manoj.11 Ili pereos, sed Vi restos; Kaj ĉiuj ili eluziĝos kiel vesto,12 Kiel veston Vi ilin ŝanĝos, kaj ili ŝanĝiĝos. Sed Vi restas la sama, Kaj Viaj jaroj ne finiĝos.13 Sed al kiu el la anĝeloj Li iam diris: Sidu dekstre de Mi, Ĝis Mi faros viajn malamikojn benketo por viaj piedoj?14 Ĉu ne estas ili ĉiuj spiritoj servantaj, elsendataj, por servi al tiuj, kiuj estas heredontoj de la savo?