1 And he said to them, Verily I say unto you, There are some of those standing here that shall not taste death until they shall have seen the kingdom of God come in power.2 And after six days Jesus takes with {him} Peter and James and John, and takes them up on a high mountain by themselves apart. And he was transfigured before them:3 and his garments became shining, exceeding white {as snow}, such as fuller on earth could not whiten {them}.4 And there appeared to them Elias with Moses, and they were talking with Jesus.5 And Peter answering says to Jesus, Rabbi, it is good that we should be here; and let us make three tabernacles, for thee one, and for Moses one, and for Elias one.6 For he knew not what he should say, for they were filled with fear.7 And there came a cloud overshadowing them, and there came a voice out of the cloud, *This* is my beloved Son: hear him.8 And suddenly having looked around, they no longer saw any one, but Jesus alone with themselves.9 And as they descended from the mountain, he charged them that they should relate to no one what they had seen, unless when the Son of man should be risen from among {the} dead.10 And they kept that saying, questioning among themselves, what rising from among {the} dead was.11 And they asked him saying, Why do the scribes say that Elias must first have come?12 And he answering said to them, Elias indeed, having first come, restores all things; and how is it written of the Son of man that he must suffer much, and be set at nought:13 but I say unto you that Elias also is come, and they have done to him whatever they would, as it is written of him.14 And when he came to the disciples he saw a great crowd around them, and scribes disputing against them.15 And immediately all the crowd seeing him were amazed, and running to {him}, saluted him.16 And he asked them, What do ye question with them about?17 And one out of the crowd answered him, Teacher, I brought to thee my son, who has a dumb spirit;18 and wheresoever it seizes him it tears him, and he foams and gnashes his teeth, and he is withering away. And I spoke to thy disciples, that they might cast him out, and they could not.19 But he answering them says, O unbelieving generation! how long shall I be with you? how long shall I bear with you? bring him to me.20 And they brought him to him. And seeing him the spirit immediately tore him; and falling upon the earth he rolled foaming.21 And he asked his father, How long a time is it that it has been like this with him? And he said, From childhood;22 and often it has cast him both into fire and into waters that it might destroy him: but if thou couldst {do} anything, be moved with pity on us, and help us.23 And Jesus said to him, The 'if thou couldst' is {if thou couldst} believe: all things are possible to him that believes.24 And immediately the father of the young child crying out said {with tears}, I believe, help mine unbelief.25 But Jesus, seeing that {the} crowd was running up together, rebuked the unclean spirit, saying to him, Thou dumb and deaf spirit, *I* command thee, come out of him, and enter no more into him.26 And having cried out and torn {him} much, he came out; and he became as if dead, so that the most said, He is dead.27 But Jesus, having taken hold of him by the hand, lifted him up, and he arose.28 And when he was entered into the house, his disciples asked him privately, Wherefore could not *we* cast him out?29 And he said to them, This kind can go out by nothing but by prayer and fasting.30 And going forth from thence they went through Galilee; and he would not that any one knew it;31 for he taught his disciples and said to them, The Son of man is delivered into men's hands, and they shall kill him; and having been killed, after three days he shall rise again.32 But they understood not the saying, and feared to ask him.33 And he came to Capernaum, and being in the house, he asked them, Of what were ye reasoning by the way?34 And they remained silent, for by the way they had been reasoning with one another who {was} greatest.35 And sitting down he called the twelve; and he says to them, If any one would be first, he shall be last of all, and minister of all.36 And taking a little child he set it in their midst, and having taken it in his arms he said to them,37 Whosoever shall receive one of such little children in my name, receives me; and whosoever shall receive me, does not receive me, but him who sent me.38 And John answered him saying, Teacher, we saw some one casting out demons in thy name, who does not follow us, and we forbad him, because he does not follow us.39 But Jesus said, Forbid him not; for there is no one who shall do a miracle in my name, and be able soon {after} to speak ill of me;40 for he who is not against us is for us.41 For whosoever shall give you a cup of water to drink in {my} name, because ye are Christ's, verily I say unto you, he shall in no wise lose his reward.42 And whosoever shall be a snare to one of the little ones who believe {in me}, it were better for him if a millstone were hung about his neck, and he cast into the sea.43 And if thy hand serve as a snare to thee, cut it off: it is better for thee to enter into life maimed, than having thy two hands to go away into hell, into the fire unquenchable;44 {where their worm dies not, and the fire is not quenched}.45 And if thy foot serve as a snare to thee, cut it off: it is better for thee to enter into life lame, than having thy two feet to be cast into hell, into the fire unquenchable;46 {where their worm dies not, and the fire is not quenched}.47 And if thine eye serve as a snare to thee, cast it out: it is better for thee to enter into the kingdom of God with one eye, rather than having two eyes to be cast into the hell of fire,48 where their worm dies not, and the fire is not quenched.49 For every one shall be salted with fire, and every sacrifice shall be salted with salt.50 Salt {is} good, but if the salt is become saltless, wherewith will ye season it? Have salt in yourselves, and be at peace with one another.

1 Kaj li diris al ili:Vere mi diras al vi:Inter la ĉi tie starantaj estas iuj, kiuj neniel gustumos morton, antaŭ ol ili vidos la regnon de Dio venintan en potenco.2 Kaj post ses tagoj Jesuo prenis kun si Petron kaj Jakobon kaj Johanon, kaj kondukis ilin solajn sur altan monton aparte; kaj li estis aliformita antaŭ ili;3 kaj liaj vestoj fariĝis brilantaj, treege blankaj, kiel fulisto sur la tero ne povas blankigi.4 Kaj aperis al ili Elija kun Moseo, kaj ili interparoladis kun Jesuo.5 Kaj Petro responde diris al Jesuo:Rabeno, estas bone por ni esti ĉi tie; kaj ni faru tri laŭbojn:unu por vi, kaj unu por Moseo, kaj unu por Elija.6 Ĉar li ne sciis, kion respondi, ĉar ili tre timiĝis.7 Kaj nubo superombris ilin; kaj elvenis voĉo el la nubo:Ĉi tiu estas Mia Filo, la amata; aŭskultu lin.8 Kaj subite, ĉirkaŭrigardinte, ili jam vidis neniun krom Jesuo sola.9 Kaj dum ili malsupreniris de la monto, li admonis ilin, ke al neniu ili rakontu tion, kion ili vidis, ĝis la Filo de homo releviĝos el la mortintoj.10 Kaj ili konservis la diron, demandante inter si, kion signifas la releviĝo el la mortintoj.11 Kaj ili demandis lin, dirante:Kial diras la skribistoj, ke Elija devas veni antaŭe?12 Kaj li diris al ili:Vere Elija venas antaŭe, kaj restarigas ĉion; kaj kiel estas skribite pri la Filo de homo, ke li devas multe suferi kaj esti malestimata?13 Sed mi diras al vi, ke Elija jam venis, kaj oni faris al li ĉion, kion ili volis, kiel estas skribite pri li.14 Kaj veninte al la disĉiploj, ili vidis grandan homamason ĉirkaŭ ili, kaj skribistojn diskutantajn kun ili.15 Kaj tuj la homamaso, vidante lin, forte miris, kaj alkuris, kaj salutis lin.16 Kaj li demandis ilin:Pri kio vi diskutas kun ili?17 Kaj unu el la amaso respondis al li:Majstro, mi venigis al vi mian filon, kiu havas mutan spiriton;18 kaj kie ajn ĝi kaptas lin, ĝi ŝiras lin, kaj li ŝaŭmas kaj grincigas la dentojn kaj kadukiĝas; kaj mi parolis al viaj disĉiploj, ke ili elpelu ĝin; kaj ili ne povis.19 Kaj li respondis al ili, dirante:Ho senfida generacio, ĝis kiam mi estos kun vi? ĝis kiam mi toleros vin? venigu lin al mi.20 Kaj ili venigis lin al li; kaj vidinte lin, tuj la spirito konvulsiigis lin, kaj li falis teren kaj ruliĝis ŝaŭmanta.21 Kaj li demandis la patron:De kiom da tempo okazadas ĉi tio al li? Kaj li diris:De infaneco.22 Kaj ofte ĝi ĵetis lin en fajron kaj en akvon, por pereigi lin; sed se vi povas fari ion, kompatu al ni kaj helpu nin.23 Kaj Jesuo diris al li:Kiel, se vi povas! Ĉio estas ebla por kredanto.24 Tuj ekkriante, la patro de la infano diris:Mi kredas; helpu mian nekredemon.25 Kaj kiam Jesuo vidis, ke homamaso alkuras, li severe admonis la malpuran spiriton, dirante al ĝi:Vi muta kaj surda spirito, mi ordonas al vi:Eliru el li, kaj ne plu eniru en lin.26 Kaj ekkriinte, kaj multe konvulsiiginte lin, ĝi eliris; kaj li fariĝis kvazaŭ mortinto, tiel ke la plimulto diris:Li mortis.27 Sed Jesuo, preninte lin je la mano, levis lin; kaj li stariĝis.28 Kaj kiam li eniris en la domon, liaj disĉiploj aparte demandis lin:Kial ni ne povis elpeli ĝin?29 Kaj li diris al ili:Ĉi tiu speco neniel povas eliri, krom per preĝado.30 Kaj foririnte, ili trapasis tra Galileo; kaj li deziris, ke neniu tion eksciu.31 Ĉar li instruadis siajn disĉiplojn, kaj diris al ili:La Filo de homo estas transdonita en la manojn de homoj, kaj ili mortigos lin; kaj, mortigite, li leviĝos post tri tagoj.32 Sed ili ne komprenis la diron, kaj timis demandi lin.33 Kaj ili venis al Kapernaum, kaj kiam li estis en la domo, li demandis ilin:Pri kio vi diskutis sur la vojo?34 Sed ili silentis; ĉar ili diskutis inter si sur la vojo pri tio, kiu estas la plej granda.35 Kaj sidiĝinte, li alvokis la dek du, kaj diris al ili:Se iu volas esti unua, li estos lasta el ĉiuj, kaj servanto de ĉiuj.36 Kaj preninte infanon, li starigis ĝin meze de ili; kaj ĉirkaŭbrakinte ĝin, li diris al ili:37 Kiu akceptos unu el tiaj infanoj en mia nomo, tiu akceptas min; kaj kiu akceptas min, tiu akceptas ne min, sed Tiun, kiu sendis min.38 Johano diris al li:Majstro, ni vidis iun elpelantan demonojn en via nomo; kaj ni malpermesis lin, ĉar li ne sekvas nin.39 Sed Jesuo diris:Ne malpermesu lin; ĉar neniu, kiu faros miraklon en mia nomo, povos facile paroli malbone pri mi.40 Ĉar tiu, kiu ne estas kontraŭ ni, estas por ni.41 Ĉar kiu donos al vi trinki tason da akvo, pro tio, ke vi apartenas al Kristo, vere mi diras al vi, tiu neniel perdos sian rekompencon.42 Kaj kiu igos fali unu el ĉi tiuj malgranduloj, kiuj kredas al mi, estus pli bone por tiu, se granda muelŝtono estus pendigita ĉirkaŭ lia kolo, kaj se li estus ĵetita en la maron.43 Kaj se via mano faligas vin, detranĉu ĝin:estas bone por vi eniri en vivon kripla prefere ol, havante du manojn, eniri en Gehenan, en la neestingeblan fajron,44 kie ilia vermo ne pereas kaj la fajro ne estingiĝas.45 Kaj se via piedo faligas vin, detranĉu ĝin:estas bone por vi eniri en vivon lama prefere ol, havante du piedojn, esti ĵetita en Gehenan,46 kie ilia vermo ne pereas kaj la fajro ne estingiĝas.47 Kaj se via okulo faligas vin, elŝiru ĝin:estas bone por vi eniri en la regnon de Dio kun unu okulo prefere ol, havante du okulojn, esti ĵetita en Gehenan,48 kie ilia vermo ne pereas kaj la fajro ne estingiĝas.49 Ĉar ĉiu estos salita per fajro.50 Salo estas bona; sed se la salo fariĝis nesala, kiel vi rebonigos ĝin? Havu salon en vi, kaj paciĝu unu kun alia.