1 And rising up thence he comes into the coasts of Judaea, and the other side of the Jordan. And again crowds come together to him, and, as he was accustomed, again he taught them.2 And Pharisees coming to {him} asked him, Is it lawful for a man to put away {his} wife? (tempting him).3 But he answering said to them, What did Moses command you?4 And they said, Moses allowed to write a bill of divorce, and to put away.5 And Jesus answering said to them, In view of your hard-heartedness he wrote this commandment for you;6 but from {the} beginning of {the} creation God made them male and female.7 For this cause a man shall leave his father and mother and shall be united to his wife,8 and the two shall be one flesh: so that they are no longer two but one flesh.9 What therefore God has joined together, let not man separate.10 And again in the house the disciples asked him concerning this.11 And he says to them, Whosoever shall put away his wife and shall marry another, commits adultery against her.12 And if a woman put away her husband and shall marry another, she commits adultery.13 And they brought little children to him that he might touch them. But the disciples rebuked those that brought {them}.14 But Jesus seeing {it}, was indignant, and said to them, Suffer the little children to come to me; forbid them not; for of such is the kingdom of God.15 Verily I say to you, Whosoever shall not receive the kingdom of God as a little child, shall in no wise enter into it.16 And having taken them in his arms, having laid his hands on them, he blessed them.17 And as he went forth into the way, a person ran up to {him}, and kneeling to him asked him, Good Teacher, what shall I do that I may inherit eternal life?18 But Jesus said to him, Why callest thou me good? no one is good but one, {that is} God.19 Thou knowest the commandments: Do not commit adultery, Do not kill, Do not steal, Do not bear false witness, Do not defraud, Honour thy father and mother.20 And he answering said to him, Teacher, all these things have I kept from my youth.21 And Jesus looking upon him loved him, and said to him, One thing lackest thou: go, sell whatever thou hast and give to the poor, and thou shalt have treasure in heaven; and come, follow me, {taking up the cross}.22 But he, sad at the word, went away grieved, for he had large possessions.23 And Jesus looking around says to his disciples, How difficultly shall they that have riches enter into the kingdom of God!24 And the disciples were amazed at his words. And Jesus again answering says to them, Children, how difficult it is that those who trust in riches should enter into the kingdom of God!25 It is easier for a camel to go through the eye of a needle than for a rich man to enter into the kingdom of God.26 And they were exceedingly astonished, saying to one another, And who can be saved?27 But Jesus looking on them says, With men it is impossible, but not with God; for all things are possible with God.28 Peter began to say to him, Behold, *we* have left all things and have followed thee.29 Jesus answering said, Verily I say to you, There is no one who has left house, or brethren, or sisters, or father, or mother, {or wife}, or children, or lands, for my sake and for the sake of the gospel,30 that shall not receive a hundredfold now in this time: houses, and brethren, and sisters, and mothers, and children, and lands, with persecutions, and in the coming age life eternal.31 But many first shall be last, and the last first.32 And they were in the way going up to Jerusalem, and Jesus was going on before them; and they were amazed, and were afraid as they followed. And taking the twelve again to {him}, he began to tell them what was going to happen to him:33 Behold, we go up to Jerusalem, and the Son of man shall be delivered up to the chief priests and to the scribes, and they shall condemn him to death, and shall deliver him up to the nations:34 and they shall mock him, and shall scourge him, and shall spit upon him, and shall kill him; and after three days he shall rise again.35 And there come to him James and John, the sons of Zebedee, saying {to him}, Teacher, we would that whatsoever we may ask thee, thou wouldst do it for us.36 And he said to them, What would ye that I should do for you?37 And they said to him, Give to us that we may sit, one on thy right hand, and one on thy left hand, in thy glory.38 And Jesus said to them, Ye do not know what ye ask. Are ye able to drink the cup which *I* drink, or be baptised with the baptism that *I* am baptised with?39 And they said to him, We are able. And Jesus said to them, The cup that *I* drink ye will drink and with the baptism that *I* am baptised with ye will be baptised,40 but to sit on my right hand or on my left is not mine to give, but for those for whom it is prepared.41 And the ten having heard {of it}, began to be indignant about James and John.42 But Jesus having called them to {him}, says to them, Ye know that those who are esteemed to rule over the nations exercise lordship over them; and their great men exercise authority over them;43 but it is not thus among you; but whosoever would be great among you, shall be your minister;44 and whosoever would be first of you shall be bondman of all.45 For also the Son of man did not come to be ministered to, but to minister, and give his life a ransom for many.46 And they come to Jericho, and as he was going out from Jericho, and his disciples and a large crowd, the son of Timaeus, Bartimaeus, the blind {man}, sat by the wayside begging.47 And having heard that it was Jesus the Nazaraean, he began to cry out and to say, O Son of David, Jesus, have mercy on me.48 And many rebuked him, that he might be silent; but he cried so much the more, Son of David, have mercy on me.49 And Jesus, standing still, desired him to be called. And they call the blind {man}, saying to him, Be of good courage, rise up, he calls thee.50 And, throwing away his garment, he started up and came to Jesus.51 And Jesus answering says to him, What wilt thou that I shall do to thee? And the blind {man} said to him, Rabboni, that I may see.52 And Jesus said to him, Go, thy faith has healed thee. And he saw immediately, and followed him in the way.

1 Kaj li foriris de tie, kaj venis en la limojn de Judujo kaj trans Jordanon; kaj homamasoj kunvenis denove al li, kaj laŭ sia kutimo li instruis ilin denove.2 Kaj Fariseoj venis, kaj demandis lin, por provi lin:Ĉu estas permesate al viro forsendi sian edzinon?3 Kaj li responde diris al ili:Kion Moseo ordonis al vi?4 Kaj ili diris:Moseo permesis skribi eksedzigan leteron, kaj forsendi ŝin.5 Sed Jesuo diris al ili:Pro la malmoleco de via koro li skribis por vi ĉi tiun ordonon.6 Sed de la komenco de la kreo:Li faris ilin vira kaj virina.7 Tial viro forlasos sian patron kaj sian patrinon, kaj aliĝos al sia edzino,8 kaj ili estos unu karno; sekve ili jam estas ne du, sed unu karno.9 Kion do Dio kunigis, tion homo ne disigu.10 Kaj en la domo la disĉiploj denove demandis lin pri la afero.11 Kaj li diris al ili:Kiu forsendos sian edzinon kaj edziĝos kun alia, tiu adultas kontraŭ ŝi;12 kaj se ŝi mem forsendos sian edzon kaj edziniĝos kun alia, ŝi adultas.13 Kaj oni venigis al li infanojn, por ke li tuŝu ilin; kaj la disĉiploj admonis ilin.14 Sed Jesuo, vidinte tion, indignis, kaj diris al ili:Lasu la infanojn veni al mi; ne malhelpu ilin, ĉar el tiaj estas la regno de Dio.15 Vere mi diras al vi:Kiu ne akceptos la regnon de Dio kiel infano, tiu neniel eniros en ĝin.16 Kaj li prenis ilin en siaj brakoj, kaj benis ilin, metinte la manojn sur ilin.17 Kaj dum li foriris sur la vojo, unu homo kuris al li kaj genuis antaŭ li, kaj demandis lin:Bona Majstro, kion mi faru, por ke mi heredu eternan vivon?18 Kaj Jesuo diris al li:Kial vi nomas min bona? neniu estas bona krom Unu, nome Dio.19 Vi scias la ordonojn:Ne mortigu; Ne adultu; Ne ŝtelu; Ne parolu malveran ateston; Ne rabu; Respektu vian patron kaj vian patrinon.20 Kaj li responde diris al li:Majstro, ĉion tion mi observis detempe de mia juneco.21 Kaj Jesuo, rigardante lin, amis lin, kaj diris al li:Unu mankon vi havas; iru, kaj vendu ĉion, kion vi havas, kaj donu al malriĉuloj, kaj vi havos trezoron en la ĉielo; kaj venu, sekvu min.22 Sed li malgajiĝis ĉe tiu vorto, kaj foriris malĝoja; ĉar li havis multajn posedaĵojn.23 Kaj Jesuo ĉirkaŭrigardis, kaj diris al siaj disĉiploj:Kiel malfacile tiuj, kiuj havas riĉon, eniros en la regnon de Dio!24 Kaj la disĉiploj miris pro liaj vortoj. Sed Jesuo, respondante denove, diris al ili:Infanoj, kiel malfacile estas por tiuj, kiuj fidas al la riĉo, eniri en la regnon de Dio!25 Estas pli facile por kamelo iri tra trueton de kudrilo, ol por riĉulo eniri en la regnon de Dio.26 Kaj ili forte miregis, dirante al li:Kiu do povas esti savita?27 Rigardante ilin, Jesuo diris:Ĉe homoj tio estas neebla, sed ne ĉe Dio; ĉar ĉio estas ebla ĉe Dio.28 Petro ekparolis al li:Jen ni ĉion forlasis kaj vin sekvis.29 Jesuo diris:Vere mi diras al vi:Ekzistas neniu, kiu forlasis domon aŭ fratojn aŭ fratinojn aŭ patrinon aŭ patron aŭ infanojn aŭ kampojn pro mi kaj pro la evangelio,30 kaj kiu ne ricevos centoble en ĉi tiu tempo, domojn kaj fratojn kaj fratinojn kaj patrinojn kaj infanojn kaj kampojn, kun persekutado; kaj en la venonta mondo eternan vivon.31 Sed multaj unuaj estos lastaj, kaj lastaj estos unuaj.32 Kaj ili estis sur la vojo suprenirantaj al Jerusalem, kaj Jesuo iris antaŭ ili; kaj ili miregis, kaj la sekvantoj timis. Kaj li prenis al si denove la dek du, kaj ekparolis pri tio, kio okazos al li, dirante:33 Jen ni supreniras al Jerusalem; kaj la Filo de homo estos transdonita al la ĉefpastroj kaj la skribistoj; kaj ili kondamnos lin al morto kaj transdonos lin al la nacianoj;34 kaj ili lin mokos kaj sur lin kraĉos kaj lin skurĝos kaj lin mortigos; kaj post tri tagoj li releviĝos.35 Kaj alproksimiĝis al li Jakobo kaj Johano, filoj de Zebedeo, dirante al li:Majstro, ni deziras, ke, kion ajn ni petos de vi, vi tion faru por ni.36 Kaj li diris al ili:Kion vi volas, ke mi faru por vi?37 Kaj ili diris al li:Permesu, ke ni povu sidi, unu dekstre de vi kaj la dua maldekstre, en via gloro.38 Sed Jesuo diris al ili:Vi ne scias, kion vi petas. Ĉu vi povas trinki la kalikon, kiun mi trinkas? aŭ esti baptitaj per la bapto, per kiu mi estas baptata?39 Kaj ili diris al li:Ni povas. Kaj Jesuo diris al ili:La kalikon, kiun mi trinkas, vi trinkos, kaj per la bapto, per kiu mi estas baptata, vi estos baptitaj;40 sed sidi dekstre de mi aŭ maldekstre, tion doni ne apartenas al mi; sed ĝi estas por tiuj, por kiuj ĝi estas preparita.41 Kaj aŭdinte, la dek ekindignis kontraŭ Jakobo kaj Johano.42 Kaj Jesuo, alvokinte ilin al si, diris al ili:Vi scias, ke tiuj, kiuj pretendas regi la nacianojn, kondutas kiel sinjoroj super ili, kaj iliaj granduloj ekzercas aŭtoritaton super ili.43 Sed ne tiel estos inter vi; sed kiu volas esti granda inter vi, tiu estu via servanto;44 kaj kiu volas esti la unua inter vi, tiu estu sklavo de ĉiuj.45 Ĉar la Filo de homo venis, ne por esti servata, sed por servi, kaj por doni sian vivon kiel elaĉeton por multaj.46 Kaj ili venis al Jeriĥo; kaj kiam li foriris el Jeriĥo kun siaj disĉiploj kaj granda homamaso, la filo de Timeo, Bartimeo, blinda almozulo, sidis apud la vojo.47 Kaj aŭdinte, ke ĉeestas Jesuo, la Nazaretano, li ekkriis, kaj diris:Jesuo, filo de David, kompatu min.48 Kaj multaj admonis lin, ke li silentu; sed li des pli forte kriis:Ho Filo de David, kompatu min!49 Kaj Jesuo haltis, kaj diris:Alvoku lin. Kaj oni alvokis la blindulon, dirante al li:Kuraĝu; leviĝu, li vin alvokas.50 Kaj li forĵetis sian veston, kaj eksaltis kaj venis al Jesuo.51 Kaj Jesuo responde al li diris:Kion vi volas, ke mi faru al vi? Kaj la blindulo diris al li:Rabeno mia, ke mi ricevu vidpovon.52 Kaj Jesuo diris al li:Iru; via fido vin savis. Kaj tuj li ricevis vidpovon, kaj sekvis lin sur la vojo.