1 And he entered and passed through Jericho.2 And behold, {there was} a man by name called Zacchaeus, and he was chief tax-gatherer, and he was rich.3 And he sought to see Jesus who he was: and he could not for the crowd, because he was little in stature.4 And running on before, he got up into a sycamore that he might see him, for he was going to pass that {way}.5 And when he came up to the place, Jesus looked up and saw him, and said to him, Zacchaeus, make haste and come down, for to-day I must remain in thy house.6 And he made haste and came down, and received him with joy.7 And all murmured when they saw {it}, saying, He has turned in to lodge with a sinful man.8 But Zacchaeus stood and said to the Lord, Behold, Lord, the half of my goods I give to the poor, and if I have taken anything from any man by false accusation, I return {him} fourfold.9 And Jesus said to him, To-day salvation is come to this house, inasmuch as he also is a son of Abraham;10 for the Son of man has come to seek and to save that which is lost.11 But as they were listening to these things, he added and spake a parable, because he was near to Jerusalem and they thought that the kingdom of God was about to be immediately manifested.12 He said therefore, A certain high-born man went to a distant country to receive for himself a kingdom and return.13 And having called his own ten bondmen, he gave to them ten minas, and said to them, Trade while I am coming.14 But his citizens hated him, and sent an embassy after him, saying, We will not that this {man} should reign over us.15 And it came to pass on his arrival back again, having received the kingdom, that he desired these bondmen to whom he gave the money to be called to him, in order that he might know what every one had gained by trading.16 And the first came up, saying, {My} Lord, thy mina has produced ten minas.17 And he said to him, Well {done}, thou good bondman; because thou hast been faithful in that which is least, be thou in authority over ten cities.18 And the second came, saying, {My} Lord, thy mina has made five minas.19 And he said also to this one, And *thou*, be over five cities.20 And another came, saying, {My} Lord, lo, {there is} thy mina, which I have kept laid up in a towel.21 For I feared thee because thou art a harsh man: thou takest up what thou hast not laid down, and thou reapest what thou hast not sowed.22 He says to him, Out of thy mouth will I judge thee, wicked bondman: thou knewest that *I* am a harsh man, taking up what I have not laid down and reaping what I have not sowed.23 And why didst thou not give my money to {the} bank; and *I* should have received it, at my coming, with interest?24 And he said to those that stood by, Take from him the mina and give {it} to him who has the ten minas.25 And they said to him, Lord, he has ten minas.26 For I say unto you, that to every one that has shall be given; but from him that has not, that even which he has shall be taken from him.27 Moreover those mine enemies, who would not {have} me to reign over them, bring them here and slay {them} before me.28 And having said these things, he went on before, going up to Jerusalem.29 And it came to pass as he drew near to Bethphage and Bethany at the mountain called {the mount} of Olives, he sent two of his disciples,30 saying, Go into the village over against {you}, in which ye will find, on entering it, a colt tied up, on which no {child} of man ever sat at any time: loose it and lead it {here}.31 And if any one ask you, Why do ye loose {it}? thus shall ye say to him, Because the Lord has need of it.32 And they that were sent, having gone their way, found as he had said to them.33 And as they were loosing the colt, its masters said to them, Why loose ye the colt?34 And they said, Because the Lord has need of it.35 And they led it to Jesus; and having cast their own garments on the colt, they put Jesus on {it}.36 And as he went, they strewed their clothes in the way.37 And as he drew near, already at the descent of the mount of Olives, all the multitude of the disciples began, rejoicing, to praise God with a loud voice for all the works of power which they had seen,38 saying, Blessed the King that comes in the name of {the} Lord: peace in heaven, and glory in the highest.39 And some of the Pharisees from the crowd said to him, Teacher, rebuke thy disciples.40 And he answering said to them, I say unto you, If these shall be silent, the stones will cry out.41 And as he drew near, seeing the city, he wept over it,42 saying, If thou hadst known, even thou, even at least in this thy day, the things that are for thy peace: but now they are hid from thine eyes;43 for days shall come upon thee, that thine enemies shall make a palisaded mound about thee, and shall close thee around, and keep thee in on every side,44 and shall lay thee even with the ground, and thy children in thee; and shall not leave in thee a stone upon a stone: because thou knewest not the season of thy visitation.45 And entering into the temple, he began to cast out those that sold and bought in it,46 saying to them, It is written, My house is a house of prayer, but *ye* have made it a den of robbers.47 And he was teaching day by day in the temple: and the chief priests and the scribes and the chief of the people sought to destroy him,48 and did not find what they could do, for all the people hung on him to hear.

1 Kaj li eniris en Jeriĥon kaj ĝin trapasis.2 Kaj jen viro, nomata Zakĥeo; kaj li estis ĉefimpostisto, kaj li estis riĉa.3 Kaj li penis vidi Jesuon, kia homo li estas; kaj li ne povis pro la homamaso, ĉar li estis malgranda je staturo.4 Kaj antaŭkurinte antaŭen, li supreniris sur sikomorarbon, por lin vidi; ĉar li estis preterpasonta tie.5 Kaj kiam Jesuo venis al la loko, li suprenrigardis, kaj diris al li:Zakĥeo, rapide malsupreniru, ĉar hodiaŭ mi devas loĝi en via domo.6 Kaj li rapide malsupreniris, kaj akceptis lin ĝoje.7 Kaj vidinte, ĉiuj murmuris, dirante:Ĉe pekulo li eniris, por gasti.8 Kaj Zakĥeo, starante, diris al la Sinjoro:Jen duonon de miaj posedaĵoj, Sinjoro, mi donacas al la malriĉuloj; kaj se el iu mi maljuste eldevigis ion, mi redonas kvaroblon.9 Kaj Jesuo diris al li:Hodiaŭ venis savo al ĉi tiu domo, ĉar li ankaŭ estas filo de Abraham.10 Ĉar la Filo de homo venis, por serĉi kaj savi la perditaĵon.11 Kaj kiam oni aŭdis tion, li parolis ankoraŭ parabolon, ĉar li estis proksime al Jerusalem, kaj oni supozis, ke la regno de Dio tuj aperos.12 Li do diris:Unu nobelo forvojaĝis en malproksiman landon, por ricevi al si regnon, kaj reveni.13 Kaj vokinte al si dek siajn servistojn, li donis al ili dek min�ojn, kaj diris al ili:Negocadu, ĝis mi revenos.14 Sed liaj regnanoj lin malamis, kaj sendis delegitaron post li, dirante:Ni ne volas, ke tiu viro reĝu super ni.15 Kaj kiam li revenis, ricevinte la regnon, li ordonis voki al li tiujn servistojn, al kiuj li donis la monon, por ke li sciiĝu, kiom ili gajnis per negocado.16 Kaj venis la unua, kaj diris:Sinjoro, via min�o produktis dek min�ojn.17 Kaj li diris al li:Bonege, bona servisto; ĉar vi estis fidela en tre malgranda afero, havu aŭtoritaton super dek urboj.18 Kaj venis la dua, kaj diris:Sinjoro, via min�o faris kvin min�ojn.19 Li diris ankaŭ al tiu:Vi ankaŭ estu super kvin urboj.20 Kaj alia venis, kaj diris:Sinjoro, jen via min�o, kiun mi konservis, flankemetitan en viŝtuko;21 ĉar mi vin timis, ĉar vi estas homo severa; vi prenas tion, kion vi ne demetis, kaj rikoltas tion, kion vi ne semis.22 Li diris al li:El via propra buŝo mi vin juĝos, vi malbona servisto. Vi sciis, ke mi estas homo severa, kiu prenas tion, kion mi ne demetis, kaj rikoltas tion, kion mi ne semis;23 kial do vi ne donis mian monon en bankon, por ke, reveninte, mi postulu ĝin kun procento?24 Kaj li diris al la apudstarantoj:Forprenu de li la min�on, kaj donu ĝin al tiu, kiu havas la dek min�ojn.25 (Kaj ili diris al li:Sinjoro, li havas dek min�ojn.)26 Mi diras al vi, ke al ĉiu, kiu havas, estos donite; kaj for de tiu, kiu ne havas, estos prenita eĉ tio, kion li havas.27 Cetere tiujn miajn malamikojn, kiuj ne volis, ke mi reĝu super ili, konduku ĉi tien, kaj mortigu ilin antaŭ mi.28 Kaj tion dirinte, li ekiris antaŭe, suprenirante al Jerusalem.29 Kaj kiam li alproksimiĝis al Betfage kaj Betania, apud la monto nomata Olivarba, li sendis du el siaj disĉiploj,30 dirante:Iru en la kontraŭan vilaĝon, en kiu, enirante, vi trovos azenidon ligitan, sur kiu neniu iam ankoraŭ sidis; ĝin malligu kaj alkonduku.31 Kaj se iu demandos al vi:Kial vi ĝin malligas? parolu jene:La Sinjoro ĝin bezonas.32 Kaj la senditoj foriris, kaj trovis, ĝuste kiel li diris al ili.33 Kaj dum ili malligis la azenidon, ĝiaj posedantoj diris al ili:Kial vi malligas la azenidon?34 Kaj ili diris:La Sinjoro ĝin bezonas.35 Kaj ili alkondukis ĝin al Jesuo; kaj ĵetinte siajn vestojn sur la azenidon, ili sidigis Jesuon sur ĝin.36 Kaj dum li iris, ili sternis siajn vestojn sur la vojo.37 Kaj kiam li jam alproksimiĝis, malsuprenironte la deklivon de la monto Olivarba, la tuta amaso de la disĉiploj komencis ĝoji kaj laŭdi Dion per laŭta voĉo pro ĉiuj potencaĵoj, kiujn ili vidis;38 dirante:Estu benata la Reĝo, kiu venas en la nomo de la Eternulo; paco en la ĉielo kaj gloro en la supera alto.39 Kaj iuj Fariseoj el la homamaso diris al li:Majstro, admonu viajn disĉiplojn.40 Kaj responde li diris:Mi diras al vi, ke se ĉi tiuj silentos, la ŝtonoj ekkrios.41 Kaj kiam li alproksimiĝis, li rigardis la urbon, kaj ploris pro ĝi,42 dirante:Ho, se vi mem scius en ĉi tiu tago la aferojn apartenantajn al paco! sed nun ili estas kaŝitaj for de viaj okuloj.43 Ĉar venos sur vin tagoj, kiam viaj malamikoj ĉirkaŭbaros vin per palisaro, kaj ronde ĉirkaŭos vin, kaj ĉiuflanke premos vin,44 kaj detruos ĝis la tero vin, kaj viajn infanojn en vi, kaj ne lasos en vi ŝtonon sur ŝtono, pro tio, ke vi ne sciis la tempon de via vizitado.45 Kaj enirinte en la templon, li komencis elpeli la vendantojn,46 dirante al ili:Estas skribite:Mia domo estos domo de preĝo; sed vi faris ĝin kaverno de rabistoj.47 Kaj li instruis tagon post tago en la templo. Sed la ĉefpastroj kaj la skribistoj kaj la ĉefoj de la popolo penadis lin pereigi,48 kaj ne trovis, kion fari, ĉar la tuta popolo tre atente aŭskultis lin.