1 And it came to pass on one of the days, as he was teaching the people in the temple, and announcing the glad tidings, the chief priests and the scribes with the elders came up,2 and spoke to him saying, Tell us by what authority thou doest these things, or who is it who has given thee this authority?3 And he answering said to them, *I* also will ask you {one} thing, and tell me:4 The baptism of John, was it of heaven or of men?5 And they reasoned among themselves, saying, If we should say, Of heaven, he will say, Why have ye not believed him?6 but if we should say, Of men, the whole people will stone us, for they are persuaded that John was a prophet.7 And they answered, they did not know whence.8 And Jesus said to them, Neither do *I* tell you by what authority I do these things.9 And he began to speak to the people this parable: A man planted a vineyard and let it out to husbandmen, and left the country for a long time.10 And in the season he sent to the husbandmen a bondman, that they might give to him of the fruit of the vineyard; but the husbandmen, having beaten him, sent {him} away empty.11 And again he sent another bondman; but they, having beaten him also, and cast insult upon him, sent {him} away empty.12 And again he sent a third; and they, having wounded him also, cast {him} out.13 And the lord of the vineyard said, What shall I do? I will send my beloved son: perhaps when they see him they will respect {him}.14 But when the husbandmen saw him, they reasoned among themselves, saying, This is the heir; {come,} let us kill him, that the inheritance may become ours.15 And having cast him forth out of the vineyard, they killed {him}. What therefore shall the lord of the vineyard do to them?16 He will come and destroy those husbandmen, and will give the vineyard to others. And when they heard it they said, May it never be!17 But he looking at them said, What then is this that is written, The stone which they that builded rejected, this has become the corner-stone?18 Every one falling on this stone shall be broken, but on whomsoever it shall fall, it shall grind him to powder.19 And the chief priests and the scribes sought the same hour to lay hands on him, and they feared the people; for they knew that he had spoken this parable of them.20 And having watched {him}, they sent out suborned persons, pretending to be just men, that they might take hold of him in {his} language, so that they might deliver him up to the power and authority of the governor.21 And they asked him saying, Teacher, we know that thou sayest and teachest rightly, and acceptest no {man's} person, but teachest with truth the way of God:22 Is it lawful for us to give tribute to Caesar, or not?23 But perceiving their deceit he said to them, Why do ye tempt me?24 Shew me a denarius. Whose image and superscription has it? And answering they said, Caesar's.25 And he said to them, Pay therefore what is Caesar's to Caesar, and what is God's to God.26 And they were not able to take hold of him in {his} expressions before the people, and, wondering at his answer, they were silent.27 And some of the Sadducees, who deny that there is any resurrection, coming up {to him},28 demanded of him saying, Teacher, Moses wrote to us, If any one's brother, who has a wife, die, and he die childless, his brother shall take the wife and raise up seed to his brother.29 There were then seven brethren: and the first, having taken a wife, died childless;30 and the second {took the woman, and *he* died childless};31 and the third took her: and in like manner also the seven left no children and died;32 and last of all the woman also died.33 In the resurrection therefore of which of them does she become wife, for the seven had her as wife?34 And Jesus said to them, The sons of this world marry and are given in marriage,35 but they who are counted worthy to have part in that world, and the resurrection from among {the} dead, neither marry nor are given in marriage;36 for neither can they die any more, for they are equal to angels, and are sons of God, being sons of the resurrection.37 But that the dead rise, even Moses shewed in {the section of} the bush, when he called {the} Lord the God of Abraham and the God of Isaac and the God of Jacob;38 but he is not God of {the} dead but of {the} living; for all live for him.39 And some of the scribes answering said, Teacher, thou hast well spoken.40 For they did not dare any more to ask him anything.41 And he said to them, How do they say that the Christ is David's son,42 and David himself says in the book of Psalms, The Lord said to my Lord, Sit at my right hand43 until I put thine enemies {as} footstool of thy feet?44 David therefore calls him Lord, and how is he his son?45 And, as all the people were listening, he said to his disciples,46 Beware of the scribes, who like to walk about in long robes, and who love salutations in the market-places, and first seats in the synagogues, and first places at suppers;47 who devour the houses of widows, and as a pretext make long prayers. These shall receive a severer judgment.

1 Kaj en unu el la tagoj, dum li instruis la popolon en la templo kaj predikis la evangelion, la ĉefpastroj kaj la skribistoj venis kun la pliaĝuloj;2 kaj ili ekparolis, dirante al li:Diru al ni:Laŭ kia aŭtoritato vi ĉi tion faras? aŭ kiu estas tiu, kiu donis al vi tian aŭtoritaton?3 Kaj responde li diris al ili:Mi ankaŭ faros al vi demandon, kaj diru al mi:4 La baptado de Johano, ĉu ĝi estis el la ĉielo, aŭ el homoj?5 Kaj ili diskutis inter si, dirante:Se ni diros:El la ĉielo; li diros:Kial vi ne kredis al li?6 Sed se ni diros:El homoj; la tuta popolo ŝtonmortigos nin, ĉar ili estas konvinkitaj, ke Johano estis profeto.7 Kaj ili respondis, ke ili ne scias, de kie ĝi estis.8 Kaj Jesuo diris al ili:Kaj mi ne diras al vi, laŭ kia aŭtoritato mi faras ĉi tion.9 Kaj li komencis paroli al la popolo la jenan parabolon:Unu viro plantis vinberĝardenon, kaj luigis ĝin al kultivistoj, kaj forvojaĝis por longa tempo.10 Kaj en la ĝusta tempo li sendis sklavon al la kultivistoj, por ke ili donu al li el la frukto de la vinberejo; sed la kultivistoj skurĝis lin, kaj forsendis lin senhava.11 Kaj li sendis ankoraŭ alian sklavon, kaj lin ankaŭ ili skurĝis kaj malhonoris, kaj forsendis lin senhava.12 Kaj li sendis ankoraŭ trian, kaj lin ankaŭ ili vundis kaj elĵetis.13 Kaj la sinjoro de la vinberejo diris:Kion mi faru? Mi sendos mian amatan filon; eble lin ili respektos.14 Sed kiam la kultivistoj lin vidis, ili diskutis unu kun alia, dirante:Ĉi tiu estas la heredonto; ni lin mortigu, por ke la heredaĵo fariĝu nia.15 Kaj ili elĵetis lin el la vinberejo kaj lin mortigis. Kion do faros al ili la sinjoro de la vinberejo?16 Li venos kaj pereigos ĉi tiujn kultivistojn, kaj donos la vinberejon al aliaj. Kaj aŭdinte tion, ili diris:Ne tiel estu.17 Sed li, rigardante ilin, diris:Kio do estas la jena skribitaĵo: Ŝtono, kiun malŝatis la konstruantoj, Fariĝis ŝtono bazangula?18 Ĉiu, kiu falas sur tiun ŝtonon, rompiĝos; sed sur kiun ĝi falos, tiun ĝi polvigos.19 Kaj la skribistoj kaj ĉefpastroj celis meti manojn sur lin en tiu sama horo, kaj ili timis la popolon; ĉar ili eksciis, ke kontraŭ ili li parolis ĉi tiun parabolon.20 Kaj ili observis lin, kaj elsendis spionojn, kiuj ŝajnigis sin justaj, por ke ili ekkaptu lian parolon, celante transdoni lin al la potenco kaj aŭtoritato de la provincestro.21 Kaj ili demandis lin, dirante:Majstro, ni scias, ke vi prave parolas kaj instruas, kaj ne akceptas ies personon, sed instruas laŭ vero la vojon de Dio:22 Ĉu konvenas al ni doni tributon al Cezaro, aŭ ne?23 Sed sciante ilian ruzecon, li diris al ili:24 Montru al mi denaron. Kies bildon kaj surskribaĵon ĝi portas? Kaj ili respondis:De Cezaro.25 Kaj li diris al ili:Tial redonu al Cezaro la propraĵon de Cezaro, kaj al Dio la propraĵon de Dio.26 Kaj ili ne povis ekkapti la diron antaŭ la popolo; kaj ili miris pro lia respondo, kaj silentis.27 Kaj venis iuj el la Sadukeoj, kiuj diras, ke ne estas releviĝo; kaj ili demandis lin,28 dirante:Majstro, Moseo skribis por ni, ke, se ies frato mortos, havante edzinon, kaj li estas seninfana, lia frato prenu la edzinon kaj naskigu idaron al sia frato.29 Estis do sep fratoj; kaj la unua edziĝis, kaj mortis seninfana;30 ankaŭ la dua;31 kaj la tria ŝin prenis; kaj tiel same ankaŭ la sep ne lasis infanojn, kaj mortis.32 Laste mortis ankaŭ la virino.33 En la releviĝo do por kiu el ili ŝi estos edzino? ĉar la sep havis ŝin kiel edzinon.34 Kaj Jesuo diris al ili:La filoj de ĉi tiu mondo edziĝas kaj estas edzigataj;35 sed kiuj estas juĝitaj indaj atingi tiun mondon kaj la releviĝon el la mortintoj, tiuj nek edziĝas nek edziniĝas;36 ĉar ili ne plu povas morti; ĉar ili estas egalaj kun la anĝeloj, kaj estas filoj de Dio, estante filoj de la releviĝo.37 Sed ke la mortintoj leviĝas, Moseo mem montris en la arbetaĵo, kiam li nomis la Eternulon la Dio de Abraham kaj la Dio de Isaak kaj la Dio de Jakob.38 Li estas Dio ne de mortintoj, sed de la vivantoj, ĉar ĉiuj vivas al Li.39 Kaj iuj el la skribistoj responde diris:Majstro, vi bone diris.40 Kaj ili ne plu kuraĝis fari al li demandon.41 Kaj li diris al ili:Kiel oni diras, ke la Kristo estas filo de David?42 Ĉar David mem diras en la Psalmaro: La Eternulo diris al mia Sinjoro: Sidu dekstre de Mi,43 Ĝis Mi faros viajn malamikojn benketo por viaj piedoj.44 Tial David nomas lin Sinjoro, kaj kiamaniere li estas lia filo?45 Kaj dum la tuta popolo aŭskultis, li diris al siaj disĉiploj:46 Gardu vin kontraŭ la skribistoj, kiuj amas promenadi en roboj kaj amas salutojn sur la placoj, kaj ĉefseĝojn en la sinagogoj, kaj ĉeflokojn ĉe festenoj;47 kaj kiuj formanĝas domojn de vidvinoj, kaj por preteksto longe preĝas. Ĉi tiuj ricevos pli severan kondamnon.