1 Now after these things the Lord appointed seventy others also, and sent them two and two before his face into every city and place where he himself was about to come.2 And he said to them, The harvest indeed {is} great, but the workmen few; supplicate therefore the Lord of the harvest that he may send out workmen into his harvest.3 Go: behold *I* send you forth as lambs in the midst of wolves.4 Carry neither purse nor scrip nor sandals, and salute no one on the way.5 And into whatsoever house ye enter, first say, Peace to this house.6 And if a son of peace be there, your peace shall rest upon it; but if not it shall turn to you again.7 And in the same house abide, eating and drinking such things as they have; for the workman is worthy of his hire. Remove not from house to house.8 And into whatsoever city ye may enter and they receive you, eat what is set before you,9 and heal the sick in it, and say to them, The kingdom of God is come nigh to you.10 But into whatsoever city ye may have entered and they do not receive you, go out into its streets and say,11 Even the dust of your city, which cleaves to us on the feet, do we shake off against you; but know this, that the kingdom of God is come nigh.12 I say to you that it shall be more tolerable for Sodom in that day than for that city.13 Woe to thee, Chorazin! woe to thee, Bethsaida! for if the works of power which have taken place in you had taken place in Tyre and Sidon, they had long ago repented, sitting in sackcloth and ashes.14 But it shall be more tolerable for Tyre and Sidon in the judgment than for you.15 And *thou*, Capernaum, who hast been raised up to heaven, shalt be brought down even to hades.16 He that hears you hears me; and he that rejects you rejects me; and he that rejects me rejects him that sent me.17 And the seventy returned with joy, saying, Lord, even the demons are subject to us through thy name.18 And he said to them, I beheld Satan as lightning falling out of heaven.19 Behold, I give you the power of treading upon serpents and scorpions and over all the power of the enemy, and nothing shall in anywise injure you.20 Yet in this rejoice not, that the spirits are subjected to you, but rejoice that your names are written in the heavens.21 In the same hour Jesus rejoiced in spirit and said, I praise thee, Father, Lord of the heaven and of the earth, that thou hast hid these things from wise and prudent, and hast revealed them to babes: yea, Father, for thus has it been well-pleasing in thy sight.22 All things have been delivered to me by my Father, and no one knows who the Son is but the Father, and who the Father is but the Son, and he to whomsoever the Son is pleased to reveal {him}.23 And having turned to the disciples privately he said, Blessed are the eyes which see the things that ye see.24 For I say to you that many prophets and kings have desired to see the things which ye behold, and did not see {them}; and to hear the things which ye hear, and did not hear {them}.25 And behold, a certain lawyer stood up tempting him, and saying, Teacher, having done what, shall I inherit life eternal?26 And he said to him, What is written in the law? how readest thou?27 But he answering said, Thou shalt love the Lord thy God with all thy heart, and with all thy soul, and with all thy strength, and with all thine understanding; and thy neighbour as thyself.28 And he said to him, Thou hast answered right: this do and thou shalt live.29 But he, desirous of justifying himself, said to Jesus, And who is my neighbour?30 And Jesus replying said, A certain man descended from Jerusalem to Jericho and fell into {the hands of} robbers, who also, having stripped him and inflicted wounds, went away leaving him in a half-dead state.31 And a certain priest happened to go down that way, and seeing him, passed on on the opposite side;32 and in like manner also a Levite, being at the spot, came and looked {at him} and passed on on the opposite side.33 But a certain Samaritan journeying came to him, and seeing {him}, was moved with compassion,34 and came up {to him} and bound up his wounds, pouring in oil and wine; and having put him on his own beast, took him to {the} inn and took care of him.35 And on the morrow {as he left}, taking out two denarii he gave them to the innkeeper, and said to him, Take care of him, and whatsoever thou shalt expend more, *I* will render to thee on my coming back.36 Which {now} of these three seems to thee to have been neighbour of him who fell into {the hands of} the robbers?37 And he said, He that shewed him mercy. And Jesus said to him, Go, and do *thou* likewise.38 And it came to pass as they went that *he* entered into a certain village; and a certain woman, Martha by name, received him into her house.39 And she had a sister called Mary, who also, having sat down at the feet of Jesus was listening to his word.40 Now Martha was distracted with much serving, and coming up she said, Lord, dost thou not care that my sister has left me to serve alone? Speak to her therefore that she may help me.41 But Jesus answering said to her, Martha, Martha, thou art careful and troubled about many things;42 but there is need of one, and Mary has chosen the good part, the which shall not be taken from her.

1 Kaj post tio la Sinjoro elektis sepdek aliajn, kaj ilin forsendis duope antaŭ sia vizaĝo en ĉiun urbon kaj ĉiun lokon, kien li mem estis venonta.2 Kaj li diris al ili:La rikolto estas granda, sed la laborantoj estas malmultaj; petu do la Estron de la rikolto, ke Li sendu laborantojn en Sian rikolton.3 Iru; jen mi sendas vin kiel ŝafidojn meze de lupoj.4 Ne portu monujon, nek saketon, nek ŝuojn; kaj salutu neniun sur la vojo.5 Kaj en kiun ajn domon vi eniros, unue diru:Paco al ĉi tiu domo.6 Kaj se tie estos filo de paco, via paco restos sur li; sed se ne, ĝi revenos al vi.7 Kaj en tiu sama domo restu, manĝante kaj trinkante tion, kion ili havas; ĉar la laboranto meritas sian salajron. Ne transiru de domo en domon.8 Kaj en kiun ajn urbon vi eniros, kaj oni vin akceptos, manĝu tion, kion oni metos antaŭ vin;9 kaj sanigu la tieajn malsanulojn, kaj diru al ili:La regno de Dio alproksimiĝis al vi.10 Sed en kiun ajn urbon vi eniros, kaj oni ne akceptos vin, eliru sur ĝiajn stratojn, kaj diru:11 Eĉ la polvon de via urbo, kiu sin tenas al niaj piedoj, ni deviŝas kontraŭ vin; tamen sciu, ke la regno de Dio alproksimiĝis al vi.12 Mi diras al vi:Estos pli elporteble en tiu tago por Sodom, ol por tiu urbo.13 Ve al vi, Ĥorazin! ve al vi, Betsaida! ĉar se en Tiro kaj Cidon estus faritaj tiuj potencaj faroj, kiuj fariĝis en vi, ili jam antaŭ longe pentus, sidante en sakaĵo kaj cindro.14 Tamen estos pli elporteble por Tiro kaj Cidon en la juĝado, ol por vi.15 Kaj vi, Kapernaum, ĉu vi estos altigita ĝis la ĉielo? vi ja malsupreniros ĝis Hades.16 Kiu vin aŭskultas, tiu min aŭskultas; kiu vin malŝatas, tiu min malŝatas; kaj kiu min malŝatas, tiu malŝatas Tiun, kiu min sendis.17 Kaj la sepdek revenis kun ĝojo, dirante:Sinjoro, eĉ la demonoj submetiĝas al ni per via nomo.18 Kaj li diris al ili:Mi vidis Satanon falanta de la ĉielo, kiel fulmo.19 Jen mi donis al vi aŭtoritaton piedpaŝi sur serpentoj kaj skorpioj, kaj sur la tuta potenco de la malamiko; kaj nenio iel vin difektos.20 Tamen ne ĝoju pri tio, ke la spiritoj submetiĝis al vi; sed ĝoju, ke viaj nomoj estas skribitaj en la ĉielo.21 En tiu sama horo li ĝojis en la Sankta Spirito, kaj diris:Mi Vin gloras, ho Patro, Estro de la ĉielo kaj la tero, ke Vi kaŝis ĉi tion for de saĝuloj kaj prudentuloj, kaj malkaŝis al infanetoj; jes, Patro, ĉar al Vi tio bone plaĉis.22 Ĉio estas transdonita al mi de mia Patro; kaj neniu scias, kiu estas la Filo, krom la Patro; nek kiu estas la Patro, krom la Filo, kaj tiu, al kiu la Filo volas malkaŝi Lin.23 Kaj sin turninte al la disĉiploj, li flanke diris:Feliĉaj estas la okuloj, kiuj vidas tion, kion vi vidas;24 ĉar mi diras al vi, ke multaj profetoj kaj reĝoj deziris vidi tion, kion vi vidas, kaj ili ne vidis; kaj aŭdi tion, kion vi aŭdas, kaj ili ne aŭdis.25 Kaj jen unu leĝisto stariĝis, kaj tentis lin, dirante:Majstro, kion mi faru, por heredi eternan vivon?26 Kaj li diris al li:Kio estas skribita en la leĝo? kiel vi legas?27 Kaj li responde diris:Amu la Eternulon, vian Dion, per via tuta koro kaj per via tuta animo kaj per via tuta forto kaj per via tuta menso, kaj vian proksimulon kiel vin mem.28 Kaj li diris al li:Vi prave respondis; tion faru, kaj vi vivos.29 Sed li, dezirante pravigi sin, diris al Jesuo:Kaj kiu estas mia proksimulo?30 Jesuo respondis kaj diris:Unu homo malsupreniris de Jerusalem al Jeriĥo; kaj li falis en la manojn de rabistoj, kiuj lin senvestigis kaj batis, kaj foriris, lasante lin duone senviva.31 Kaj laŭ okazo unu pastro malsupreniris la saman vojon; kaj lin vidinte, li preterpasis aliflanke.32 Kaj tiel same unu Levido, veninte al la loko kaj lin vidinte, preterpasis aliflanke.33 Sed unu Samariano, vojaĝante, alvenis tien, kie li estis, kaj lin ekvidinte, li kortuŝiĝis,34 kaj alproksimiĝis, kaj bandaĝis liajn vundojn, kaj surverŝis oleon kaj vinon; kaj li metis lin sur sian beston, kaj kondukis lin al gastejo, kaj zorgis pri li.35 Kaj la morgaŭan tagon li elprenis du denarojn kaj donis ilin al la gastejestro, kaj diris:Zorgu pri li, kaj kion pli vi elspezos, mi tion repagos al vi, kiam mi revenos.36 Kiu el tiuj tri, laŭ via opinio, sin montris proksimulo de tiu, kiu falis en la manojn de la rabistoj?37 Kaj li diris:Tiu, kiu faris al li kompaton. Kaj Jesuo diris al li:Iru vi, kaj faru tion saman.38 Kaj dum ili vojaĝis, li eniris en unu vilaĝon; kaj virino, nomata Marta, akceptis lin en sian domon.39 Kaj ŝi havis fratinon, nomatan Maria, kaj ĉi tiu sidis apud la piedoj de la Sinjoro, kaj aŭskultis lian parolon.40 Sed Marta estis distrata pro multo da servado; kaj ŝi alproksimiĝis, kaj diris:Sinjoro, ĉu vi ne zorgas pri tio, ke mia fratino lasis al mi servi sola? diru do al ŝi, ke ŝi min helpu.41 Sed la Sinjoro respondis kaj diris al ŝi:Marta, Marta, vi zorgas kaj klopodadas pri multaj aferoj;42 sed unu afero estas necesa; kaj Maria elektis la bonan parton, kiu ne estos prenita for de ŝi.