1 And he looked up and saw the rich casting their gifts into the treasury;2 but he saw also a certain poor widow casting therein two mites.3 And he said, Verily I say unto you, that this poor widow has cast in more than all;4 for all these out of their abundance have cast into the gifts {of God}; but she out of her need has cast in all the living which she had.5 And as some spoke of the temple, that it was adorned with goodly stones and consecrated offerings, he said,6 {As to} these things which ye are beholding, days are coming in which there shall not be left stone upon stone which shall not be thrown down.7 And they asked him saying, Teacher, when then shall these things be; and what {is} the sign when these things are going to take place?8 And he said, See that ye be not led astray, for many shall come in my name, saying, *I* am {he}, and the time is drawn nigh: go ye not {therefore} after them.9 And when ye shall hear of wars and tumults, be not terrified, for these things must first take place, but the end is not immediately.10 Then he said to them, Nation shall rise up against nation, and kingdom against kingdom;11 there shall be both great earthquakes in different places, and famines and pestilences; and there shall be fearful sights and great signs from heaven.12 But before all these things they shall lay their hands upon you and persecute you, delivering {you} up to synagogues and prisons, bringing {you} before kings and governors on account of my name;13 but it shall turn out to you for a testimony.14 Settle therefore in your hearts not to meditate beforehand {your} defence,15 for *I* will give you a mouth and wisdom which all your opposers shall not be able to reply to or resist.16 But ye will be delivered up even by parents and brethren and relations and friends, and they shall put to death {some} from among you,17 and ye will be hated of all for my name's sake.18 And a hair of your head shall in no wise perish.19 By your patient endurance gain your souls.20 But when ye see Jerusalem encompassed with armies, then know that its desolation is drawn nigh.21 Then let those who are in Judaea flee to the mountains, and those who are in the midst of it depart out, and those who are in the country not enter into it;22 for these are days of avenging, that all the things that are written may be accomplished.23 But woe to them that are with child and to them who give suck in those days, for there shall be great distress upon the land and wrath upon this people.24 And they shall fall by the edge of the sword, and be led captive into all the nations; and Jerusalem shall be trodden down of {the} nations until {the} times of {the} nations be fulfilled.25 And there shall be signs in sun and moon and stars, and upon the earth distress of nations in perplexity {at} the roar of the sea and rolling waves,26 men ready to die through fear and expectation of what is coming on the habitable earth, for the powers of the heavens shall be shaken.27 And then shall they see the Son of man coming in a cloud with power and great glory.28 But when these things begin to come to pass, look up and lift up your heads, because your redemption draws nigh.29 And he spoke a parable to them: Behold the fig-tree and all the trees;30 when they already sprout, ye know of your own selves, {on} looking {at them}, that already the summer is near.31 So also *ye*, when ye see these things take place, know that the kingdom of God is near.32 Verily I say unto you, that this generation shall in no wise pass away until all come to pass.33 The heaven and the earth shall pass away, but my words shall in no wise pass away.34 But take heed to yourselves lest possibly your hearts be laden with surfeiting and drinking and cares of life, and that day come upon you suddenly unawares;35 for as a snare shall it come upon all them that dwell upon the face of the whole earth.36 Watch therefore, praying at every season, that ye may be accounted worthy to escape all these things which are about to come to pass, and to stand before the Son of man.37 And by day he was teaching in the temple, and by night, going out, he remained abroad on the mountain called {the mount} of Olives;38 and all the people came early in the morning to him in the temple to hear him.

1 Kaj ekrigardante, li vidis riĉulojn enĵetantajn siajn donacojn en la monkeston.2 Kaj li vidis unu malriĉan vidvinon enĵetantan tien du leptojn.3 Kaj li diris:Vere mi diras al vi:Ĉi tiu malriĉa vidvino enĵetis pli multe ol ĉiuj;4 ĉar ĉiuj tiuj el sia abundo enĵetis en la donacaron; sed ŝi el sia malmultego enĵetis la tutan vivrimedon, kiun ŝi havis.5 Kaj kiam iuj parolis pri la templo, ke ĝi estas ornamita per belaj ŝtonoj kaj oferdonoj, li diris:6 Rilate al tio, kion vi vidas, venos tagoj, en kiuj ne estos lasita ĉi tie ŝtono sur ŝtono, kiu ne estos deĵetita.7 Kaj ili demandis lin, dirante:Majstro, kiam do tio estos? kaj kio estos la signo, kiam tio estos proksima?8 Kaj li diris:Gardu vin, ke vi ne estu erarigitaj; ĉar multaj venos en mia nomo, dirante:Mi estas; kaj:La tempo proksimiĝis; ne sekvu ilin.9 Kaj kiam vi aŭdos pri militoj kaj tumultoj, ne teruriĝu; ĉar tio devas okazi unue, sed ne tuj estos la fino.10 Tiam li diris al ili:Leviĝos nacio kontraŭ nacio, kaj regno kontraŭ regno;11 kaj estos grandaj tertremoj, kaj en diversaj lokoj malsatoj kaj pestoj; kaj estos teruraĵoj kaj grandaj signoj el la ĉielo.12 Sed antaŭ ĉio tio oni metos sur vin siajn manojn kaj persekutos vin, transdonante vin al la sinagogoj kaj malliberejoj, kaj kondukante vin antaŭ reĝojn kaj provincestrojn pro mia nomo.13 Tio fariĝos por vi atesto.14 Decidu tial en viaj koroj, ne prizorgi antaŭe pri pleda respondo;15 ĉar mi donos al vi buŝon kaj saĝon, kiun ĉiuj viaj atakantoj ne povos rezisti nek kontraŭdiri.16 Sed vi estos transdonitaj eĉ de gepatroj kaj fratoj kaj parencoj kaj amikoj; kaj iujn el vi oni mortigos.17 Kaj vi estos malamataj de ĉiuj pro mia nomo.18 Kaj eĉ unu haro de via kapo ne pereos.19 Per via pacienco vi akiros viajn animojn.20 Sed kiam vi vidos Jerusalemon ĉirkaŭitan de armeoj, tiam sciu, ke ĝia ruiniĝo alproksimiĝis.21 Tiam, kiuj estas en Judujo, tiuj forkuru al la montoj; kaj kiuj estas en ĝia mezo, tiuj elmigru; kaj kiuj estas sur la kamparo, tiuj ne eniru tien.22 Ĉar tiuj estas tagoj de punado, por ke plenumiĝu ĉio, kio estas skribita.23 Ve al la gravedulinoj kaj al la suĉigantinoj en tiuj tagoj! ĉar estos granda manko sur la tero, kaj kolero kontraŭ ĉi tiu popolo.24 Kaj ili falos per tranĉrando de glavo, kaj forkaptiĝos en ĉiujn naciojn; kaj Jerusalem estos piedpremata de la nacianoj, ĝis plenumiĝos la tempoj de la nacianoj.25 Kaj estos signoj en la suno kaj la luno kaj la steloj, kaj sur la tero mizero de nacioj, konsternitaj de la muĝado de la maro kaj la ondegoj;26 homoj malfortiĝos de timo kaj de atendado de tio, kio venos sur la mondon; ĉar la potencoj de la ĉielo ŝanceliĝos.27 Kaj tiam oni vidos la Filon de homo, venantan en nubo kun potenco kaj granda gloro.28 Sed kiam tio komencos okazi, rigardu supren kaj levu viajn kapojn, ĉar via elaĉeto alproksimiĝas.29 Kaj li parolis al ili parabolon:Rigardu la figarbon kaj ĉiujn arbojn;30 kiam ili ekkreskigas foliojn, vi ekvidas, kaj el vi mem scias, ke la somero jam estas proksima.31 Tiel same vi, kiam vi vidos, ke tio okazas, tiam sciu, ke la regno de Dio estas proksima.32 Vere mi diras al vi:Ĉi tiu generacio ne forpasos, ĝis ĉio plenumiĝos.33 La ĉielo kaj la tero forpasos, sed miaj vortoj ne forpasos.34 Sed gardu vin, por ke viaj koroj ne estu ŝarĝitaj de trosatiĝo kaj ebrieco kaj zorgoj pri vivrimedoj, kaj por ke tiu tago ne venu al vi subite;35 ĉar kiel kaptilo ĝi venos sur ĉiujn, kiuj loĝas sur la supraĵo de la tero.36 Sed viglu en ĉiu tempo, preĝante, ke prosperu al vi saviĝi de ĉio, kio okazos, kaj stari antaŭ la Filo de homo.37 Kaj dum la tagoj li instruis en la templo, kaj ĉiunokte li eliris, kaj loĝis sur la monto nomata Olivarba.38 Kaj la tuta popolo venis al li frumatene en la templo, por aŭskulti lin.