1 And the whole multitude of them, rising up, led him to Pilate.2 And they began to accuse him, saying, We have found this {man} perverting our nation, and forbidding to give tribute to Caesar, saying that he himself is Christ, a king.3 And Pilate demanded of him saying, Art *thou* the king of the Jews? And he answering him said, Thou sayest.4 And Pilate said to the chief priests and the crowds, I find no guilt in this man.5 But they insisted, saying, He stirs up the people, teaching throughout all Judaea, beginning from Galilee even on to here.6 But Pilate, having heard Galilee {named}, demanded if the man were a Galilaean;7 and having learned that he was of Herod's jurisdiction, remitted him to Herod, who himself also was at Jerusalem in those days.8 And when Herod saw Jesus he greatly rejoiced, for he had been a long while desirous of seeing him, because of hearing many things concerning him, and he hoped to see some sign done by him;9 and he questioned him in many words, but *he* answered him nothing.10 And the chief priests and the scribes stood and accused him violently.11 And Herod with his troops having set him at nought and mocked him, having put a splendid robe upon him, sent him back to Pilate.12 And Pilate and Herod became friends with one another the same day, for they had been at enmity before between themselves.13 And Pilate, having called together the chief priests and the rulers and the people,14 said to them, Ye have brought to me this man as turning away the people {to rebellion}, and behold, I, having examined him before you, have found nothing criminal in this man as to the things of which ye accuse him;15 nor Herod either, for I remitted you to him, and behold, nothing worthy of death is done by him.16 Having chastised him therefore, I will release him.17 (Now he was obliged to release one for them at the feast.)18 But they cried out in a mass saying, Away with this {man} and release Barabbas to us;19 who was one who, for a certain tumult which had taken place in the city, and {for} murder, had been cast into prison.20 Pilate therefore, desirous to release Jesus, again addressed {them}.21 But they cried out in reply saying, Crucify, crucify him.22 And he said the third time to them, What evil then has this {man} done? I have found no cause of death in him: I will chastise him therefore and release him.23 But they were urgent with loud voices, begging that he might be crucified. And their voices {and those of the chief priests} prevailed.24 And Pilate adjudged that what they begged should take place.25 And he released him who, for tumult and murder, had been cast into prison, whom they begged for, and Jesus he delivered up to their will.26 And as they led him away, they laid hold on a certain Simon, a Cyrenian, coming from the field, and put the cross upon him to bear it behind Jesus.27 And a great multitude of the people, and of women who wailed and lamented him, followed him.28 And Jesus turning round to them said, Daughters of Jerusalem, do not weep over me, but weep over yourselves and over your children;29 for behold, days are coming in which they will say, Blessed {are} the barren, and wombs that have not borne, and breasts that have not given suck.30 Then shall they begin to say to the mountains, Fall upon us; and to the hills, Cover us:31 for if these things are done in the green tree, what shall take place in the dry?32 Now two others also, malefactors, were led with him to be put to death.33 And when they came to the place which is called Skull, there they crucified him, and the malefactors, one on the right hand, the other on the left.34 And Jesus said, Father, forgive them, for they know not what they do. And, parting out his garments, they cast lots.35 And the people stood beholding, and the rulers also {with them} sneered, saying, He has saved others; let him save himself if this is the Christ, the chosen one of God.36 And the soldiers also made game of him, coming up offering him vinegar,37 and saying, If *thou* be the king of the Jews, save thyself.38 And there was also an inscription {written} over him in Greek, and Roman, and Hebrew letters: This is the King of the Jews.39 Now one of the malefactors who had been hanged spoke insultingly to him, saying, Art not thou the Christ? save thyself and us.40 But the other answering rebuked him, saying, Dost *thou* too not fear God, thou that art under the same judgment?41 and *we* indeed justly, for we receive the just recompense of what we have done; but this {man} has done nothing amiss.42 And he said to Jesus, Remember me, {Lord,} when thou comest in thy kingdom.43 And Jesus said to him, Verily I say to thee, To-day shalt thou be with me in paradise.44 And it was about {the} sixth hour, and there came darkness over the whole land until {the} ninth hour.45 And the sun was darkened, and the veil of the temple rent in the midst.46 And Jesus, having cried with a loud voice, said, Father, into thy hands I commit my spirit. And having said this, he expired.47 Now the centurion, seeing what took place, glorified God, saying, In very deed this man was just.48 And all the crowds who had come together to that sight, having seen the things that took place, returned, beating {their} breasts.49 And all those who knew him stood afar off, the women also who had followed him from Galilee, beholding these things.50 And behold, a man named Joseph, who was a councillor, a good man and a just51 (this {man} had not assented to their counsel and deed), of Arimathaea, a city of the Jews, who also waited, {himself also,} for the kingdom of God52 -he having gone to Pilate begged the body of Jesus;53 and having taken it down, wrapped it in fine linen and placed him in a tomb hewn in the rock, where no one had ever been laid.54 And it was preparation day, and {the} sabbath twilight was coming on.55 And women, who had come along with him out of Galilee, having followed, saw the sepulchre and how his body was placed.56 And having returned they prepared aromatic spices and ointments, and remained quiet on the sabbath, according to the commandment.

1 Kaj la tuta ĉeestantaro leviĝis, kaj kondukis lin antaŭ Pilaton.2 Kaj ili komencis akuzi lin, dirante:Ni trovis ĉi tiun viron erariganta nian nacion, kaj malpermesanta pagi tributon al Cezaro, kaj diranta, ke li mem estas Kristo, reĝo.3 Kaj Pilato demandis lin, dirante:Ĉu vi estas la Reĝo de la Judoj? Kaj li responde al li diris:Vi diras.4 Kaj Pilato diris al la ĉefpastroj kaj homamasoj:Mi trovas nenian kulpon en ĉi tiu viro.5 Sed ili insistis, dirante:Li malkvietigas la popolon, instruante tra la tuta Judujo, kaj komencante de Galileo, eĉ ĝis ĉi tie.6 Sed kiam Pilato tion aŭdis, li demandis, ĉu la viro estas Galileano.7 Kaj kiam li sciiĝis, ke li estas el sub la aŭtoritato de Herodo, li sendis lin al Herodo, kiu ankaŭ ĉeestis en Jerusalem en tiuj tagoj.8 Sed Herodo, vidinte Jesuon, treege ĝojis; ĉar de longe li deziris vidi lin, ĉar li jam aŭdis pri li, kaj li esperis vidi ian signon, faritan de li.9 Kaj li demandis lin per multaj vortoj, sed li respondis al li nenion.10 Kaj la ĉefpastroj kaj la skribistoj staris, forte lin akuzante.11 Kaj Herodo kaj liaj soldatoj malhonoris lin kaj mokis lin, kaj vestinte lin per brilaj vestoj, li resendis lin al Pilato.12 Kaj Herodo kaj Pilato fariĝis amikoj unu kun la alia en tiu sama tago; ĉar antaŭe ili havis inter si malamon.13 Kaj Pilato, kunvokinte la ĉefpastrojn kaj la regantojn kaj la popolon,14 diris al ili:Vi alkondukis antaŭ min ĉi tiun viron, kiel erarigantan la popolon; kaj jen ekzameninte lin antaŭ vi, mi trovis nenian kulpon en ĉi tiu viro rilate tion, pri kio vi lin akuzas;15 nek Herodo ankaŭ, ĉar li resendis lin al ni; kaj jen nenio inda je morto estas farita de li.16 Tial mi lin skurĝos kaj liberigos.17 Ĉar li devis liberigi unu al ili dum la festo.18 Sed amase ili kriis, dirante:Forigu lin, kaj liberigu al ni Barabason;19 kiu pro ribelado farita en la urbo, kaj pro mortigo, estis ĵetita en malliberejon.20 Kaj Pilato, volante liberigi Jesuon, denove parolis al ili;21 sed ili laŭte kriis, dirante:Krucumu, krucumu lin.22 Kaj la trian fojon li diris al ili:Kial? kian malbonon faris ĉi tiu? mi trovis en li nenion indan je morto; mi do lin skurĝos kaj liberigos.23 Sed ili insistis per grandaj krioj, postulante krucumi lin. Kaj iliaj krioj superfortis.24 Kaj Pilato donis juĝon, ke plenumiĝu ilia postulo.25 Kaj li liberigis tiun, kiu pro ribelado kaj mortigo estis ĵetita en malliberejon, kaj kiun ili postulis; sed Jesuon li transdonis al ilia volo.26 Kaj kiam ili forkondukis lin, ili kaptis Simonon, Kirenanon, venantan de la kamparo, kaj metis sur lin la krucon, por porti ĝin post Jesuo.27 Kaj sekvis lin granda amaso de la popolo, kaj de virinoj, kiuj ĝemis kaj lamentis pro li.28 Sed Jesuo, turninte sin al ili, diris:Filinoj de Jerusalem, ne ploru pro mi, sed ploru pro vi kaj pro viaj infanoj.29 Ĉar jen venas tagoj, kiam oni diros:Feliĉaj estas la senfruktaj, kaj la ventroj ne naskintaj, kaj la mamoj ne nutrintaj.30 Tiam oni komencos diri al la montoj:Falu sur nin; kaj al la montetoj:Kovru nin.31 Ĉar se oni tiel agas en la suka ligno, kiel oni agos en la seka?32 Kaj estis kondukataj kun li ankaŭ aliaj du, krimuloj, por esti mortigitaj.33 Kaj kiam ili alvenis al la loko nomata Kranio, tie ili krucumis lin, kaj la krimulojn, unu dekstre kaj unu maldekstre.34 Kaj Jesuo diris:Patro, pardonu ilin; ĉar ili ne scias, kion ili faras. Kaj dividante inter si liajn vestojn, ili ĵetis lotojn.35 Kaj la popolo staris, rigardanta. Kaj la regantoj ankaŭ mokis lin, dirante:Aliajn li savis:li savu sin mem, se ĉi tiu estas la Kristo de Dio, la elektito.36 Kaj ŝercis pri li ankaŭ la soldatoj, venante al li kaj proponante al li vinagron,37 kaj dirante:Se vi estas la Reĝo de la Judoj, savu vin.38 Kaj estis ankaŭ surskribo super li:ĈI TIU ESTAS LA REĜO DE LA JUDOJ.39 Kaj unu el la pendigitaj krimuloj insultis lin, dirante:Ĉu vi ne estas la Kristo? savu vin kaj nin.40 Sed la alia responde admonis lin, dirante:Ĉu vi eĉ ne timas Dion? ĉar vi estas en la sama kondamno.41 Kaj ni ja juste, ĉar ni ricevas rekompencon, merititan pro niaj faroj; sed ĉi tiu faris nenion malbonan.42 Kaj li diris:Jesuo, memoru min, kiam vi venos en vian regnon.43 Kaj li diris al li:Vere mi diras al vi:Hodiaŭ vi estos kun mi en Paradizo.44 Kaj jam estis ĉirkaŭ la sesa horo, kaj fariĝis mallumo sur la tuta lando ĝis la naŭa, ĉar la sunlumo mankis;45 kaj la kurteno de la sanktejo disŝiriĝis en la mezo.46 Kaj kriinte per laŭta voĉo, Jesuo diris:Patro, en Viajn manojn mi transdonas mian spiriton; kaj tion dirinte, li ellasis for la spiriton.47 Kaj kiam la centestro vidis la okazantaĵon, li gloris Dion, dirante:Ĉi tiu estis ja justulo.48 Kaj ĉiuj homamasoj, kiuj kunvenis al ĉi tiu spektaklo, kiam ili vidis la okazintaĵojn, reiris, frapante al si la bruston.49 Kaj ĉiuj liaj konantoj, kaj la virinoj, kiuj sekvis lin el Galileo, staris malproksime, vidante tion.50 Kaj jen viro nomata Jozef, kiu estis konsilanto, viro bona kaj justa51 (li ne konsentis al ilia intenco kaj faro), el Arimateo, urbo de la Judoj, kiu atendis la regnon de Dio,52 irinte al Pilato, petis la korpon de Jesuo.53 Kaj li deprenis ĝin kaj envolvis ĝin en tolaĵo, kaj metis lin en tombo, elhakita el ŝtono, kie neniu antaŭe kuŝis.54 Kaj estis la tago de la Preparado, kaj la sabato eklumis.55 Kaj la virinoj, kiuj venis kun li el Galileo, sekvis, kaj vidis la tombon, kaj kiamaniere la korpo estis metita.56 Kaj ili reiris, kaj preparis aromaĵojn kaj ŝmiraĵojn. Kaj sabate ili ripozis laŭ la ordono.