1 And he spoke also a parable to them to the purport that they should always pray and not faint,2 saying, There was a judge in a city, not fearing God and not respecting man:3 and there was a widow in that city, and she came to him, saying, Avenge me of mine adverse party.4 And he would not for a time; but afterwards he said within himself, If even I fear not God and respect not man,5 at any rate because this widow annoys me I will avenge her, that she may not by perpetually coming completely harass me.6 And the Lord said, Hear what the unjust judge says.7 And shall not God at all avenge his elect, who cry to him day and night, and he bears long as to them?8 I say unto you that he will avenge them speedily. But when the Son of man comes, shall he indeed find faith on the earth?9 And he spoke also to some, who trusted in themselves that they were righteous and made nothing of all the rest {of men}, this parable:10 Two men went up into the temple to pray; the one a Pharisee, and the other a tax-gatherer.11 The Pharisee, standing, prayed thus to himself: God, I thank thee that I am not as the rest of men, rapacious, unjust, adulterers, or even as this tax-gatherer.12 I fast twice in the week, I tithe everything I gain.13 And the tax-gatherer, standing afar off, would not lift up even his eyes to heaven, but smote upon his breast, saying, O God, have compassion on me, the sinner.14 I say unto you, This {man} went down to his house justified rather than that {other}. For every one who exalts himself shall be humbled, and he that humbles himself shall be exalted.15 And they brought to him also infants that he might touch them, but the disciples when they saw {it} rebuked them.16 But Jesus calling them to {him} said, Suffer little children to come to me, and do not forbid them, for of such is the kingdom of God.17 Verily I say to you, Whosoever shall not receive the kingdom of God as a little child shall in no wise enter therein.18 And a certain ruler asked him saying, Good teacher, having done what, shall I inherit eternal life?19 But Jesus said to him, Why callest thou me good? There is none good but one, God.20 Thou knowest the commandments: Do not commit adultery, Do not kill, Do not steal, Do not bear false witness, Honour thy father and thy mother.21 And he said, All these things have I kept from my youth.22 And when Jesus had heard this, he said to him, One thing is lacking to thee yet: Sell all that thou hast and distribute to the poor, and thou shalt have treasure in the heavens, and come, follow me.23 But when he heard this he became very sorrowful, for he was very rich.24 But when Jesus saw that he became very sorrowful, he said, How difficultly shall those who have riches enter into the kingdom of God;25 for it is easier for a camel to enter through a needle's eye than for a rich man to enter into the kingdom of God.26 And those who heard it said, And who can be saved?27 But he said, The things that are impossible with men are possible with God.28 And Peter said, Behold, *we* have left all things and have followed thee.29 And he said to them, Verily I say to you, There is no one who has left home, or parents, or brethren, or wife, or children, for the kingdom of God's sake,30 who shall not receive manifold more at this time, and in the coming age life eternal.31 And he took the twelve to {him} and said to them, Behold, we go up to Jerusalem, and all things that are written of the Son of man by the prophets shall be accomplished;32 for he shall be delivered up to the nations, and shall be mocked, and insulted, and spit upon.33 And when they have scourged {him} they will kill him; and on the third day he will rise again.34 And they understood nothing of these things. And this word was hidden from them, and they did not know what was said.35 And it came to pass when he came into the neighbourhood of Jericho, a certain blind man sat by the wayside begging.36 And when he heard the crowd passing, he inquired what this might be.37 And they told him that Jesus the Nazaraean was passing by.38 And he called out saying, Jesus, Son of David, have mercy on me.39 And those {who were} going before rebuked him that he might be silent; but *he* cried out so much the more, Son of David, have mercy on me.40 And Jesus stood still, and commanded him to be led to him. And when he drew nigh he asked him {saying},41 What wilt thou that I shall do to thee? And he said, Lord, that I may see.42 And Jesus said to him, See: thy faith has healed thee.43 And immediately he saw, and followed him, glorifying God. And all the people when they saw {it} gave praise to God.

1 Kaj li parolis al ili parabolon pri tio, ke oni devas ĉiam preĝi kaj ne laciĝi,2 dirante:En unu urbo estis juĝisto, kiu ne timis Dion, nek respektis homon;3 kaj estis vidvino en tiu urbo, kaj ŝi venadis al li, dirante:Faru por mi justecon kontraŭ mia kontraŭulo.4 Kaj li ne volis dum kelka tempo, sed poste li diris en si:Kvankam mi ne timas Dion, nek respektas homon,5 tamen, ĉar ĉi tiu vidvino min ĝenas, mi faros por ŝi justecon, por ke ŝi ne malfortigu min per sia ĉiama venado.6 Kaj la Sinjoro diris:Aŭskultu, kion diras la maljusta juĝisto.7 Kaj ĉu Dio ne faros justecon por Siaj elektitoj, kiuj tage kaj nokte krias al Li, kvankam Li longe pri ili paciencas?8 Mi diras al vi:Rapide Li faros por ili justecon. Tamen kiam venos la Filo de homo, ĉu li trovos fidon sur la tero?9 Kaj li parolis la jenan parabolon, ankaŭ por iuj, kiuj fidis al si, ke ili estas justuloj, kaj malestimis la ceterajn:10 Du homoj supreniris en la templon, por preĝi; unu estis Fariseo, kaj la alia estis impostisto.11 La Fariseo, starante, preĝis kun si jene:Ho Dio, mi Vin dankas, ke mi ne estas kiel la ceteraj homoj, rabemaj, maljustaj, adultemaj, nek eĉ kiel ĉi tiu impostisto.12 Mi fastas dufoje en semajno; mi donas dekonaĵojn el ĉio, kion mi akiras.13 Sed la impostisto, starante malproksime, ne volis eĉ levi la okulojn al la ĉielo, sed batadis sian bruston, dirante:Ho Dio, estu favora al mi pekulo.14 Mi diras al vi:Ĉi tiu malsupreniris al sia domo, pravigita pli ol tiu; ĉar ĉiu, kiu sin altigas, estos humiligita; sed kiu sin humiligas, tiu estos altigita.15 Kaj oni venigis al li ankaŭ siajn infanetojn, por ke li tuŝu ilin; kaj la disĉiploj, vidinte, admonis ilin.16 Sed Jesuo alvokis ilin al si, dirante:Lasu la infanojn veni al mi, kaj ne malhelpu ilin; ĉar el tiaj estas la regno de Dio.17 Vere mi diras al vi:Kiu ne akceptos la regnon de Dio kiel infano, tiu neniel eniros en ĝin.18 Kaj unu reganto demandis al li, dirante:Bona Majstro, kion mi faru, por heredi eternan vivon?19 Kaj Jesuo diris al li:Kial vi nomas min bona? neniu estas bona krom Unu, nome Dio.20 Vi scias la ordonojn:Ne adultu; Ne mortigu; Ne ŝtelu; Ne parolu malveran ateston; Respektu vian patron kaj vian patrinon.21 Kaj li diris:Ĉion tion mi observis detempe de mia juneco.22 Kaj Jesuo, aŭdinte, diris al li:Ankoraŭ unu mankon vi havas:vendu ĉion, kion vi posedas, kaj disdonu al malriĉuloj, kaj vi havos trezoron en la ĉielo; kaj venu, sekvu min.23 Sed aŭdinte tion, li fariĝis tre malĝoja; ĉar li estis tre riĉa.24 Kaj Jesuo, lin rigardante, diris:Kiel malfacile tiuj, kiuj havas riĉon, eniros en la regnon de Dio!25 Ĉar estas pli facile por kamelo iri tra trueton de kudrilo, ol por riĉulo eniri en la regnon de Dio.26 Kaj tiuj, kiuj tion aŭdis, diris:Kiu do povos esti savita?27 Sed li diris:Kio estas neebla ĉe homoj, tio estas ebla ĉe Dio.28 Kaj Petro diris:Jen ni forlasis niajn propraĵojn, kaj sekvis vin.29 Kaj li diris al ili:Vere mi diras al vi:Estas neniu, kiu forlasis domon aŭ edzinon aŭ fratojn aŭ gepatrojn aŭ infanojn pro la regno de Dio,30 kaj kiu ne ricevos multoble en ĉi tiu tempo, kaj en la venonta mondo vivon eternan.31 Kaj preninte al si la dek du, li diris al ili:Jen ni supreniras al Jerusalem; kaj ĉio skribita per la profetoj estos plenumita al la Filo de homo.32 Ĉar li estos transdonita al la nacianoj, kaj mokita kaj perfortita kaj surkraĉita;33 kaj ili skurĝos kaj mortigos lin; kaj la trian tagon li releviĝos.34 Kaj ili komprenis nenion el tio, kaj ĉi tiu parolo estis kaŝita for de ili, kaj ili ne sciis la dirojn.35 Kaj kiam li alproksimiĝis al Jeriĥo, unu blindulo sidis apud la vojo, petante almozojn;36 kaj aŭdinte homamason preterirantan, li demandis, kio estas tio.37 Kaj oni diris al li, ke Jesuo, la Nazaretano, preteriras.38 Kaj li kriis, dirante:Jesuo, filo de David, kompatu min.39 Kaj la antaŭirantoj admonis lin, ke li silentu; sed li des pli forte kriis:Ho filo de David, kompatu min!40 Kaj Jesuo haltis, kaj ordonis alkonduki lin; kaj kiam li alproksimiĝis, li lin demandis:41 Kion vi volas, ke mi faru al vi? Kaj li diris:Sinjoro, ke mi ricevu vidpovon.42 Kaj Jesuo diris al li:Ricevu vidpovon; via fido vin savis.43 Kaj li tuj ricevis vidpovon, kaj sekvis lin, glorante Dion; kaj la tuta popolo, vidinte tion, donis laŭdon al Dio.